Hoe ik van 4-MMC een tintelende kont kreeg, misschien wel voor altijd

John Trap zei:

Even een vraagje: heb je urenlang in dezelfde houding op je kont gezeten? Want zou je niet gewoon op die manier je zenuwen te lang afgeknald hebben, zonder dat je het echt doorhad (omdat je super lekker ging)? Ik kan ook wel eens veel te lang met mijn benen over elkaar zitten met uren blauwe tenen tot gevolg. Maar dat gaat na een warme douche dan wel weer weg..

Klik om te vergroten...

Zeker, ik denk dat het een combinatie van beide gebeurtenissen is.

Eerlijk stuk. Ik herken me er wel redelijk in, vooral de situatie op werk. Ik ben ook zo'n betweter die als "vervelend kritisch" wordt gezien, althans dat is wat ik denk. Het maakt niet uit hoe hard anderen hebben nagedacht en energie in iets hebben gestoken, er is altijd wat mis mee. Maar je ervan bewust worden is een eerste stap. Er wat mee doen en de confrontatie aangaan is moeilijk.

Persoonlijk vermijd ik stofjes zoals x-MMC trouwens omdat Psychonautwiki dikke rode kruizen bij snri's zet. Maar er zijn dus wel meer (persoonlijke) redenen om ze te vermijden zo blijkt.

Hou je taai en vreet jezelf niet te veel op, dat je iets negatiefs in jezelf opmerkt en als slecht ziet is in mijn ogen iets wat je uiteindelijk een beter mens maakt.

De laatste dagen is het tintelende gevoel steeds meer overgegaan in jeuk. De jeuk is langzaamaan wat gedaald. Het is nog niet voorbij maar al wel beter. Er zijn momenten dat ik er eigenlijk niks van merk maar er zijn ook momenten dat ik er bijna evenveel last van heb als de eerste dagen.

Ik slik dagelijks (bijna) de maximale hoeveelheid paracetamol geslikt, 3 keer per dag 1-2 pillen van 500 milligram. Daarnaast veel gewandeld en bilspieroefeningen gedaan. Veel bewegen helpt wel de klachten te verminderen. Als ik een tijd lang heb gezeten heb ik er wel weer meer last van.

Ik hoop eigenlijk dat straks de jeuk weg is en dat de klachten ook voorbij zijn maar eerlijk gezegd denk ik dat een (klein) deel blijvend is. In bad gaan werkt wel supergoed trouwens. Had ik dat maar eerder geweten want dan had ik het gelijk een dag later gedaan. Mogelijk had dat meer gescheeld.

Neo-Shulginist zei:

De laatste dagen is het tintelende gevoel steeds meer overgegaan in jeuk. De jeuk is langzaamaan wat gedaald. Het is nog niet voorbij maar al wel beter. Er zijn momenten dat ik er eigenlijk niks van merk maar er zijn ook momenten dat ik er bijna evenveel last van heb als de eerste dagen.

Ik slik dagelijks (bijna) de maximale hoeveelheid paracetamol geslikt, 3 keer per dag 1-2 pillen van 500 milligram. Daarnaast veel gewandeld en bilspieroefeningen gedaan. Veel bewegen helpt wel de klachten te verminderen. Als ik een tijd lang heb gezeten heb ik er wel weer meer last van.

Ik hoop eigenlijk dat straks de jeuk weg is en dat de klachten ook voorbij zijn maar eerlijk gezegd denk ik dat een (klein) deel blijvend is. In bad gaan werkt wel supergoed trouwens. Had ik dat maar eerder geweten want dan had ik het gelijk een dag later gedaan. Mogelijk had dat meer gescheeld.

Klik om te vergroten...

Wow, best wel heftig dat je nu nog steeds restklachten hebt. Ik ga toch duimen voor jou en je kont dat die wegtrekken!

Ja eerlijk gezegd was dit wel gelijk het eerste waar ik aan dacht toen ik na twee dagen nog een slapende kont had: 'oh jeej, dit is zenuwschade en dat komt niet meer goed..' Want zenuwschade is gewoon zeer lastig te herstellen. Maar goed, @Ganggang💯 zei dat 'ie een keer bijna drie weken last had gehad van zoiets dus nog even duimen. Als ik over 1,5 of 2 weken nog restklachten heb dan ga ik nog maar eens een keer naar de huisarts / neuroloog.

Maar ik ga er verder gewoon constructief mee om. Ik probeer het te zien als friendly reminder dat ik echt mijn leefstijl moet aanpassen. Dat heb ik ook wel gedaan de afgelopen weken: ik heb veel meer rust gepakt en meer leuke dingen voor mezelf gedaan, niet omdat ik er wat voor krijg maar gewoon omdat het belangrijk is om fijne momenten te maken. In die zin kan het ook een redding geweest zijn. Want ik maakte me eigenlijk al wel langer zorgen om de kans op een hersenbloeding bijvoorbeeld, wat je ook gewoon kunt krijgen van stimulerende middelen. Maar die angst was niet genoeg om mijn patronen te doorbreken. Deze klachten zijn tastbaar genoeg om me er echt even aan te herinneren van 'ohja fuck, je kan jezelf echt levenslang beschadigen met dit soort middelen.' Maar niet zodanig ernstig dat het me echt in mijn functioneren beperkt (misschien behalve dan dat een hele dag zitten wat onprettiger aanvoelt). Dus je kan er zelf ook een voordeel van maken. Het is maar net hoe je ermee omgaat =)

Ik dacht vandaag nog aan je kont. Goed om te lezen dat het iets beter gaat. Blijf bewegen en geen voorbarige conclusies trekken.

Ik dacht in het begin van deze 'blessure' ook dat het permanent zou zijn maar het is meerdere keren gewoon weer weggetrokken.

Insmeren met koude of warme gel

Vandaag is het tintelende gevoel grotendeels verdwenen. Ik heb nog heel lichte jeuk, maar dat is ook grotendeels weg. Het lijkt erop alsof ik nog een klein beetje verminderd gevoel heb rond mijn stuitje.

Dus misschien heeft @Ganggang💯 gelijk, dat het na een tijdje weer wegtrekt.
Mooi, kan ik weer gewoon 4-MMC bestellen!

Nee, grapje. Ik heb mijn les wel geleerd. Dat ga ik nooit meer doen zoiets (hoop ik).

Neo-Shulginist zei:

Het was eventjes weg maar soms als ik lang zit dan is het weer terug.
Ik moet ook zeggen dat ik vorige week MDMA had gebruikt en toen had ik er weer een week last van. Nu is het weer voorbij.

Dus nog niet helemaal goed/perfect, maar veel minder en ik ben er ook niet perfect mee omgegaan. Maar als ik het nu voel dan is het ook niet meer per se onprettig.

Ben nog wel van plan om geen stimulanten meer te nemen (okee misschien behalve MDMA; die moet ik mogelijk nog afleren). Al heb ik ook wel wat cravings gehad.

Ik zit sowieso nog niet heel lekker in mijn vel: snel gestrest, weinig concentratie en een prikkeldrang voor snelle bevrediging qua eten/kopen/zuipen/blowen.

Klik om te vergroten...

Hm lastig. Misschien ook een doorbloedings issue als er na mdma weer last van.

Denk dat het dan heel langzaam gaat verdwijnen, mits je goed blijft bewegen.

Neo-Shulginist zei:

Ik zit sowieso nog niet heel lekker in mijn vel: snel gestrest, weinig concentratie en een prikkeldrang voor snelle bevrediging qua eten/kopen/zuipen/blowen.

Klik om te vergroten...

Dipje van de m en je relatie die nog niet heel lang geleden uit is gegaan wellicht. Na zo'n mdma sessie leken mijn problemen ook altijd een paar keer zo erg.

Neo-Shulginist zei:

Vandaag is het tintelende gevoel grotendeels verdwenen. Ik heb nog heel lichte jeuk, maar dat is ook grotendeels weg. Het lijkt erop alsof ik nog een klein beetje verminderd gevoel heb rond mijn stuitje.

Dus misschien heeft @Ganggang💯 gelijk, dat het na een tijdje weer wegtrekt.
Mooi, kan ik weer gewoon 4-MMC bestellen!

Nee, grapje. Ik heb mijn les wel geleerd. Dat ga ik nooit meer doen zoiets (hoop ik).

Klik om te vergroten...

4mmc icm beweging is thans plezant 😄

Neo-Shulginist zei:

Vandaag is het tintelende gevoel grotendeels verdwenen. Ik heb nog heel lichte jeuk, maar dat is ook grotendeels weg. Het lijkt erop alsof ik nog een klein beetje verminderd gevoel heb rond mijn stuitje.

Dus misschien heeft @Ganggang💯 gelijk, dat het na een tijdje weer wegtrekt.
Mooi, kan ik weer gewoon 4-MMC bestellen!

Nee, grapje. Ik heb mijn les wel geleerd. Dat ga ik nooit meer doen zoiets (hoop ik).

Klik om te vergroten...

En? Hoe gaat het met het zitvlak?

Het was eventjes weg maar soms als ik lang zit dan is het weer terug.
Ik moet ook zeggen dat ik vorige week MDMA had gebruikt en toen had ik er weer een week last van. Nu is het weer voorbij.

Dus nog niet helemaal goed/perfect, maar veel minder en ik ben er ook niet perfect mee omgegaan. Maar als ik het nu voel dan is het ook niet meer per se onprettig.

Ben nog wel van plan om geen stimulanten meer te nemen (okee misschien behalve MDMA; die moet ik mogelijk nog afleren). Al heb ik ook wel wat cravings gehad.

Ik zit sowieso nog niet heel lekker in mijn vel: snel gestrest, weinig concentratie en een prikkeldrang voor snelle bevrediging qua eten/kopen/zuipen/blowen.

Ganggang💯 zei:

Dipje van de m en je relatie die nog niet heel lang geleden uit is gegaan wellicht. Na zo'n mdma sessie leken mijn problemen ook altijd een paar keer zo erg.

Klik om te vergroten...

Ja dat ik gestest ben is best wel logisch gezien de situatie. Er speelt nog wel meer dan alleen verbroken relatie. En natuurlijk is MDMA gebruiken dan niet het meest verstandige besluit. Maarja, ik heb ook nooit gepretendeerd dat ik louter verstandige besluiten neem
Die avond was wel heel gezellig en een opsteker! =)
Ik zat met een aantal vrouwen flink te flirten en dat was eigenlijk wel fijn. Verder niemand versierd ofzo want dat hoefde dan ook weer niet per se.

Er is nog wel een plekje waar ik ietwat verminderd gevoel in de huid lijk te hebben. Maar dat merk ik alleen als ik er hard overheen wrijf en erop let. Verder heb ik geen tintelingen meer. Tenminste, meestal niet. Laatst had ik een dag echt heel veel stress en heb ik de hele dag achter de computer zitten werken en toen had ik er wel een beetje last van. Maar zelfs toen leek ik een beetje gewend te zijn aan het gevoel en was het niet zo dat ik me er schuldig of vervelend ofzo over voelde.
Dus al wel stukken beter maar toch ook niet helemaal perfect zoals voorheen.

Update?

Ik heb nog nooit 4-MMC gedaan, maar er wel veel over gelezen. Ik denk dat ik wel elementen van een goede coke sessie herken. Maar dan zonder een rem lijkt het wel, met die 4-MMC.

Het klinkt bijna legendarisch, maar ik wil er eigenlijk niet aan beginnen. Mij de link, haha!

Toen mijn relatie vorige week uitging kreeg ik een sterke drive om mezelf te verdoven met 4-MMC en porno. Een dag later stond ik op en bleek mijn kont te slapen vanwege afgeknepen bloedsomloop. Een week later is dat tintelende gevoel nog altijd niet weg.

Ik had net wat eten naar binnen gestouwd toen mijn vriendin ineens langskwam. Dat was een beetje onverwachts, want we hadden helemaal niet afgesproken. Eigenlijk wist ik meteen dat het niet goed zat. Ze was al twee weken haast onbereikbaar. Ik had al zo’n dertig keer aangeboden om haar te helpen met verhuizen, maar daar reageerde ze nauwelijks op.

Dus toen ze zei “ik kom even met je praten”, wist ik eigenlijk al wel hoe laat het was. Ze legde nog het een en ander uit, maar ik reageerde eigenlijk helemaal niet meer. Ik voelde niks, ik had geen gedachten en ik wilde eigenlijk alleen maar dat ze weer weg ging.

Die eerste avond voelde ik me nogal apathisch. Ik was nogal cynisch en had zo’n houding van ‘tja, zoek het dan maar zelf uit. Dan niet, toch?’ 
Ergens wist ik wel dat het verdriet nog wel zou moeten komen. Maar ik voelde het niet. En je kunt jezelf ook moeilijk dwingen om verdrietig te worden. De eerst avond ging ik dus gewoon slapen zoals ik eigenlijk altijd doe.

De volgende dag ben ik gewoon aan het werk gegaan zoals op een doodgewone dinsdag. Normaal gesproken komen daar veel vergaderingen bij kijken. Deze week viel het mee. Wel zag ik nogal op tegen de volgende (woens)dag, omdat ik op mijn werk wat ongerelateerde conflicten heb gehad over de samenwerking. Collega’s wilde niet meer dat ik bij vergaderingen zou aanschuiven, omdat ik te vervelend kritisch zou zijn. Daar zou ik nog over moeten praten met mijn manager.

Ik kan niet zeggen dat het me een goed idee leek, wat ik daarna heb gedaan. Ik denk dat de stress me gewoon te veel werd. Ik wilde niet alleen zijn en ik wist niet wat ik met mijn vrije avond moest doen. Met gebruik van stimulanten en porno kijken heb ik al een flinke geschiedenis. Daar schaam ik me dood voor en ik heb het er liever niet over. Mijn vrienden weten het allemaal niet. Maar het is wat het is. Ik besloot die avond mijn zakje 4-MMC erbij te pakken. Ik snoof 200 milligram van het poeder en zette mijn computer aan.

De hele nacht ben ik doorgegaan. Om de zoveel uur pakte ik weer een beetje bij, op het moment dat het gevoel begon weg te ebben. De hele tijd was ik haast obsessief bezig met het zoeken naar nog meer porno. Als ik een nieuwe video had bemachtigd dan bladerde ik er haastig doorheen, voordat ik weer een nieuwe opzette.

Eerst was ik van plan om te stoppen om 02.00 uur ’s nachts en dan een benzo te nemen. Dan kon ik nog gewoon slapen voordat ik het gesprek met mijn baas zou hebben. Maar zo werkt het natuurlijk niet met 4-MMC. Als je begonnen bent dan wil je meer, en meer, en daarna nog meer. Dus voordat ik het wist was het 14.00 uur en móest ik echt even pauzeren met mijn pornbinge om te bellen met mijn baas.

Dat gesprek ging gewoon goed. Ik denk niet dat ze heeft doorgehad dat ik onder invloed was en de hele nacht niet had geslapen. Ik heb wel gewoon verteld dat mijn relatie net uit was. Maar ik zweeg over hoe ik daarmee omging. Aan de ene kant was het gesprek met mijn manager een opluchting. Ik heb veel last gehad van boosheid vanwege de manier waarop er gewerkt wordt. Maar die boosheid kon ik eindelijk een beetje loslaten. Toch was mijn reactie na het gesprek weer hetzelfde als daarvoor: nog meer 4-MMC gebruiken.

Toen ik eindelijk stopte om 02.00 uur ’s nachts stond ik op en merkte ik dat mijn kont sliep. Je kent het gevoel wel als je arm of been even beklemd heeft gezeten en je een gevoelloos maar tegelijkertijd tintelend gevoel in je ledemaat hebt. Ik had precies dat gevoel, maar dan rondom mijn stuitje. Ik heb nog in de spiegel gekeken om te checken of de huid blauw was geworden. Want ik wist wel dat mephedrone de bloedsomloop kon afknijpen en daarmee de huid blauw maken. Maar het gekke was dat er niks te zien was. Ik dacht dus eigenlijk dat het wel goed zou komen. Ik ben gewoon gaan slapen.

De volgende dag was het tintelende gevoel er nog steeds. Daar heb ik niet echt op gelet, want ik had met een huisgenoot afgesproken om met hem paddo’s te gaan nemen. Ik had al eerder gezegd dat het niet zo verstandig was als ik meedeed vanwege mijn relatiebreuk. Dus zou ik op hem gaan tripsitten. Die donderdag heb ik dus vooral op hem gelet. Voor mijn eigen gevoel (in mijn kont) had ik geen aandacht.

Het begon vrijdag pas op te vallen dat het tintelende gevoel maar niet wegging. Ik was onderweg naar een mini-festivalletje wat mijn vrienden en ik zouden gaan houden op de prachtige boerderij van een vriend van ons. Ik vond het lastig om er niet aan te denken. Vrienden merkten ook wel dat ik wat afwezig en teneergeslagen was. Maar dat het eigenlijk nog een stuk slechter met me ging, ik denk niet dat ze dat hebben doorgehad.

De volgende dag zijn we vooral bezig geweest met alle voorbereidingen. We hebben een prachtige mainstage gebouwd, een chillout tent, we hebben overal lampjes, lasers, en andere versieringen opgehangen. We hebben samen gekookt en gegeten, en toen we daarmee klaar waren ging het geluid aan. Hoewel ik eerder op de week een paddotrip had geweigerd, besloot ik dit keer toch maar (1B-)LSD te nemen.

Hoe die trip verliep, dat vertel ik in een ander tripreport. Die ervaring is namelijk een verhaal op zich. Wel kan ik je vertellen dat ik het niet erg naar mijn zin heb gehad. Eindelijk kwam al het verdriet naar boven. Ik ben een paar keer het weiland in gelopen om keihard te huilen. En zelfs op de dansvloer kon ik het niet laten om een traan te laten. Ik stond tussen al mijn vrienden, op een prachtige plek, met leuke muziek en ontzettend veel gezelligheid. Maar niemand zag hoe verdrietig ik was. Ik heb me nooit zo eenzaam gevoeld, terwijl ik omringd werd door vrienden.

Ondertussen bleef de gedachte aan de tintelingen in mijn kont maar door mijn hoofd rondspoken. In gedachten vertelde ik keer op keer aan de huisarts hoe ik zeg maar een volle dag lang alleen maar drugs heb gesnoven en porno gekeken, en dat ik daardoor nu een permanent slapende kont eraan had overgehouden. Ik voelde me een idioot, vooral omdat ik heel goed weet hoe dit soort dingen werken. Ik weet beter dan dit.

Uiteindelijk durfde ik zondag pas een beetje rond te googlen wat er aan de hand zou kunnen zijn. Ik kwam al snel een paar topics tegen uit 2010 waarin ook andere mensen vertelden over een tintelend gevoel in de huid na gebruik van mephedrone. Sommige verhalen waren veel erger dan die van mij. Er waren zelfs een paar tripreports van mensen die grote delen van hun hand hadden moeten amputeren. Toch weer een schrale troost.

Een van de forumleden had een maand na haar post een reactie geplaatst over hoe het verder was verlopen. Ze had 11 dagen last gehad van het slapende gevoel. In de tussentijd was ze doodsbenauwd geweest dat het gevoel nooit meer weg zou gaan. Maar na die 11e dag was het eindelijk weer verdwenen.

Ik ben dus keihard tot God aan het bidden of hij mij alsjeblieft ook wil genezen, ook al geloof ik eigenlijk niet zo in zijn bestaan.
Vanochtend heb ik de huisarts gebeld. Inmiddels weet ik dat de klachten die ik heb ‘paresthesie’ heten en dat die moeilijk te genezen zijn. Het enige wat je kunt doen is paracetamol slikken en veel blijven bewegen. Ik kan wel van geluk spreken dat ik slechts last heb van milde klachten. Zo doet het geen pijn als ik mijn stuitje aanraak, en kan ik nog altijd gewoon probleemloos poepen.

Deze ervaring ben ik maar gaan zien als een wake-up-call. Dat is het enige wat ik nog kan doen: vooruit kijken. Ik hoop echt dat ik nu definitief klaar ben met stimulanten. Ik wist al eerder dat het me niks bracht behalve een enorme verzameling porno en een flinke berg schaamte. Maar nu ik de lichamelijke gevolgen onder ogen moet zien begin ik me pas echt te beseffen wat voor roofbouw stimulerende middelen eigenlijk zijn.

Het is net alsof je alle rijkdommen uit een tempel steelt om daar even een leuke avond mee te hebben. Ineens lijkt er van alles te kunnen wat je nooit voor mogelijk had gehouden. Maar pas achteraf ontdek je de puinhoop die is achtergelaten. En alleen met zwaar werk en flink wat geluk kun je misschien weer de prachtige tempel terugkrijgen zoals je die ooit had.

Sindsdien moet ik dus steeds weer denken aan wat mijn (ex-)vriendin veel vaker tegen me zei. “Je moet ook wel lief zijn voor jezelf, hoor.”