Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsRelatie met je ouders, broer, zus

Relatie met je ouders, broer, zus

37 antwoorden
14 weergaven
18-5-2026
n
nicolaiLid
01-01-2024, 00:00
#1
met mijn moeder heb een ik hele rare band. zij is mijn beste vriendin. ik kan met haar ruzien...en dan bedoel ik echt ruzien met geschreeuw en getier, maar 2 minuten later zijn we weer de beste vrienden. dat is met de jaren zo gegroeid omdat mijn ouders zijn gescheiden en omdat ik dus al op jonge leeftijd "de man in huis" was. zij heeft mij en mijn zus altijd bij beslissingen betrokken en heeft over niks gelogen...ook niet over de financieen. daar werden wij ook bij betrokken in de zin van dat we in ieder geval mochten zeggen wat wij ervan vonden.
zij en mijn stiefmoeder zijn de enige personen tegen wie ik echt opkijk. mijn moeder is ook de enige die ik elke keer weer wil bewijzen dat ik "het" kan. zowel zakelijk als persoonlijk. andersom is dat ook zo, al hebben we dat nooit tegen elkaar gezegd. en nu ik dit zo schrijf vraag ik me af waarom we dat nooit tegen elkaar hebben gezegd...het komt door onze ego`s. zij heeft het idee dat ze altijd beter moet zijn dan ik, omdat zij mijn moeder is. en ik heb het idee dat ik beter moet zijn dan zij omdat zij mijn moeder is, maar ook mijn beste vriendin, en ook mijn idool. ik weet dat het niet zo werkt, en ik vind het ook niet echt, maar ik heb het idee dat ik voor haar moet zorgen, want ze heeft een zwaar leven gehad, en nu hoeft ze niet meer beter te zijn, nu moet ik het overnemen. begrijp me niet verkeerd, ik vind dat namelijk niet, maar mijn gevoel vind van wel.
A
ArieKanariELid
01-01-2024, 00:00
#2
mijn jongere broertje en zusje zijn beiden overleden, de ene bij de geboorte (1 van de eerste dingen die ik me herinnerde was dat ik op mn nieuwe broertje wachtte, die niet kwam dus .. best raar eigenlijk ) en de andere op haar dertiende na een dikke 5 jaar strijd :) zelf heb ik ook van allerlei leuke dingen mogen genieten op medisch vlak, alleen zag ik nooit zo wat dat allemaal bij elkaar opgeteld bij mijn ouders deed. Ik was een hele tijd natuurlijk ook jong dus dan is het niet zo gek al weet je als kind vaak meer dan je je beseft als volwassene :wink:

Natuurlijk wist ik wel wat al dat gedoe bij mij deed, het maakte me niet blij, met alle gedrag en gevolgen van dien. Eerlijk gezegd kwam, toen ik jong was, nooit echt in me op, dat mn ouders hetzelfde zouden kunnen beleven als waar ik zo mee worstelde ..

ik 'beleefde' alleen maar de ziekte en later de dood van mn zusje ... oa daardoor en alles wat eromheen hing heb ik tot aan vijf jaar terug een gigantische pesthekel aan mn ouders gehad, het wrange erin is, dat ik ze altijd nodig heb gehad, hoezeer ik ze ook verachtte, ik kon gewoon niet verder kijken dan alle dingen die ze fout hebben gedaan (in mijn ogen) toen ik jong was en ook toen ik niet meer zo jong was. Alle hulp die ik kreeg nam ik als vanzelfsprekend. en ik nam heeeeel veel hulp, want echt slim deed ik alles niet :wink: Ik wist ook prima alles af te schuiven op een ander, zodat in mijn ogen het nooit mijn schuld was .. natuurlijk weet je dat wel, maar je kunt jezelf een hele lange tijd koest houden, daar kun je je echt op verkijken... misschien is het wel gemakzucht, geestelijke gemakzucht ....

Pas toen ik een jaartje of 25 was, kwam het besef hoeveel ze me wel niet geholpen hebben en daarna, na nog veel meer hulp, kwam het besef van wat onvoorwaardelijke ouderliefde was. Dat hebben ze me al die jaren laten zien. Hoe rot en hopeloos ik ook deed, ze deden elke keer waarvan ze zelf dachten dat dat het beste voor me was, soms was dat niet zo, vaak wel. Het heeft heel lang geduurd voor ik in kon zien hoeveel ze wel niet hebben gedaan en hoeveel ze van mij, door mij en via mij hebben moeten doorstaan. En ik was echt een beste ellendeling soms. En toch deden ze dat en daarbovenop probeerden ze mij nog uit de wind te houden. Diezelfde wind die ik maar aanwakkerde. Pas na heel veel tijd heeft dat me wat in laten zien, maar nu het me in heeft laten zien is de relatie die ik heb met mijn ouders wel heel erg veranderd. Hij is veel meer gestabiliseerd in het respect hebben in elkaar en elkaar bijstaan ten opzicht van het eenzijdige ' moeite stoppen in mij' wat voorheen gebeurde...

Nu zal helaas binnen enkele decennia de tijd komen dat ik voor mn ouders zal moeten gaan zorgen .. iets dat ik natuurlijk niet graag, maar zeker wel met volle inzet zal doen ... Dat is nog het minste dat ze verdiend hebben tenslotte :)

in mijn leven is ouderliefde dus nogal een variabel ding gebleken, want het is nooit zo geweest dat ik niet van ze heb gehouden, de mate waarin en vooral het begrip dat bij die liefde komt kijken, dat is nogal variabel geweest in mijn leven .. Gelukkig is het nu een constante factor en drijfveer van alle kanten :) eendracht maakt macht tenslotte :)

:wave:
M
Miss KittinLid
01-01-2024, 00:00
#3
Heb een hele goede band met mijn ouders. Met mijn moeder kan ik wel heel heftig ruzie maken soms. Ik voel me nogal eens verkeerd begrepen door haar of ik vind dat ze zich te veel met mijn leven bemoeit en dat ze me betuttelt. Toch hou ik zielsveel van haar en hebben we het net zo vaak ook erg fijn en leuk met elkaar. Na zulke ruzies is het altijd wel heel mooi om het weer bij te leggen! Met mijn vader heb ik zelden mot, hij en ik zijn gewoon twee handen op een buik, we snappen elkaar altijd zo goed. Bovendien hebben we dezelfde humor!
Ook zijn mijn ouders nog steeds bij elkaar. Eind van het jaar zijn ze zelfs alweer dertig jaar getrouwd! Iets wat uniek is binnen mijn vriendenkring, want daar zijn bijna alle ouders wel minstens 1x van elkaar gescheiden. Dat mijn ouders - ondanks vroegere problemen - nog steeds samen zijn en van elkaar houden, vind ik geweldig!

Verder heb ik ook nog een jonger zusje. We schelen precies vier jaar, vier maanden en vier dagen met elkaar. :) Vroeger had ik niet zoveel met haar op, we leefden een beetje langs elkaar heen. Ze had ook ernstige gedragsproblemen (add en een lichte vorm van autisme) en eigenlijk vond ik haar maar een raar kind. Enfin, intensieve begeleiding op speciale scholen en het Riagg heben zeker wel baat gehad bij haar. Mijn zusje blijft een type, maar de dingen die ik vroeger gek en stom aan haar vond, vind ik nu juist mooi en bijzonder. Ze is heel artistiek en creatief en kan werkelijk schitterend tekenen! Ik ben erg trots op haar! De laatste vijf jaar zijn we ook veel meer naar elkaar toegegroeid. Mede omdat ze op dezelfde plekken uitgaat als ik, we een gemeenschappelijke kennissenkring hebben en haar vriend is een van de beste vrienden van mijn vriend. Mijn zusje en ik zijn nu ook echt vriendinnen van elkaar geworden en ze betekent heel veel voor me.

Ik ben dus dik tevreden met mijn ouders en zusje!
S
SperSIZEboonLid
01-01-2024, 00:00
#4
Ik heb een goeie band met mn ouders en half zus :)

Met mn zus eigenlijk nooit ruzie gehad ofzo, ook vroeger niet toen we jonger waren. We hielden elkaar juist zelfs de hand boven het hoofd als we wisten dat 1 vd 2 bijvb. wat geflikt had.
Mn zud hielp me vroeger op de middelbare school soms als ik ruzie had met iemand uit een hogere klas :grin:
Ze is ongeveer 3 jaar ouder als mij en een heel ander type persoon als mij maar dat maakt niks uit. Zij is 30, getrouwd en 2 kinderen en houd van hardrockmuziek. De eerste keer dat ik een pilletje had genomen kwam ik dr ook 's ochtends tegen op het station. Wij kwamen uit een housefeest en zij ging naar Pinkpop. We was ook niet verbaasd dat ik een keer een pilletje had geprobeerd :grin:

Met mn ouders heb ik nooit echt problemen gehad. ook niet in mn puberteit ofzo. Soms wel wat botsingen met mn moeder maar dat was voornamelijk omdat ze zich teveel druk maakte om me.
Dat is nadat ik uit huis ben gegaan een stuk beter gegaan, ze heeft zich alleen een tijdje (eigen wel een beetje terecht) zorgen gemaakt om me toen mn relatie naar 6 jaar uitging en ik mn uitvlucht zocht in drugs,feesten en vrouwen :rolleyes:
E
ExtisiLid
01-01-2024, 00:00
#5
Mijn broer is een kankerleier.
W
WackyLid
01-01-2024, 00:00
#6
Ja cheaterd. :angry:

Zeg TS, heb je nu genoeg tijd gehad om te denken hoe je het op papier zet ? :grin:
E
ExtisiLid
01-01-2024, 00:00
#7
Drientje zei:
Extisi zei:
Mijn broer is een kankerleier.
Klik om te vergroten...
Nee, jij bent lekker.
Klik om te vergroten...

Zeker. :hearteyes:
G
GeminiLid
01-01-2024, 00:00
#8
Extisi zei:
Mijn broer is een kankerleier.
Klik om te vergroten...

Het is kankerlijer. Niet kankerleier. Leer eerst schrijven voor je gaat schelden. Anders is de magie er al snel vanaf.
E
ExtisiLid
01-01-2024, 00:00
#9
IK geloof niet in magie. :/
a
acidboyLid
01-01-2024, 00:00
#10
Kleine kinderen zijn wel grappig.
d
dka983392hsadjkxapopsxaLid
01-01-2024, 00:00
#11
Ik heb een hele goede band met mn moeder en mn zusje.
A
AndrewLid
01-01-2024, 00:00
#12
Band met m'n broer is goed.
Ouders, kut.
Zus, matig.
v
vodeLid
01-01-2024, 00:00
#13
De band met mijn zus is heel goed, ik heb haar verteld over drugsgebruik, over persoonlijke shit. We schelen 10 jaar dus ons contact is altijd heel goed geweest, toen ik puberde ging zij al op haarzelf wonen dus nooit gebotst. We kunnen altijd elkaar de oren van de kop lullen als we samen zijn en we hebben eigenlijk altijd wel plezier. :) Ook al is ze al 31, gewoon tof mens.

De band met mijn vader is een beetje apart. Nu ik niet meer thuis woon is het beter. Maar hij is een brit, en britten zijn afstandelijk en binnenvetters. Toen mijn vader in mijn jeugd 6 jaar depressief is geweest, heb ik hem vaak getroost, en nadien is hij nooit hetzelfde geweest naar mij. Ik denk omdat hij zich heel schuldig voelt omdat hij 6 jaar geen vader voor me is geweest maar een huilend wrak op de bank/in een gesloten instelling.
Maar gek genoeg is het de afgelopen tijd veel beter gegaan. Ik heb hem verteld dat ik wel eens ceremonies doe, drugs gebruik. En het leukste van al: afgelopen zomer mocht ik in zijn tuin midden in het bos met vrienden (van DF ^^) een san pedro ceremonie in de tuin houden, terwijl hij thuis was. Het was een hele mooie dag, hij kwam tijdens de ceremonie muziek maken voor ons, hij was heel gezellig en maakte er geen probleem van. En sinsdien voelt ons contact eigenlijk veel beter. Als we elkaar nog eens zien dan kijken we elkaar tenminste aan ipv ongemakkelijk in het rond.

Mja, de band met mijn moeder is afgekapt toen ik 15 was. Ik puberde toen, dus rond die tijd was onze band even wat minder, behalve vlak voor haar dood, toen waren we zo ontzettend close. Dat mis ik wel, ook toen ik jong was was zij mijn beste vriendin en mijn heldin.
c
croppLid
01-01-2024, 00:00
#14
Extisi zei:
Mijn broer is een kankerleier.
Klik om te vergroten...
en je lijf giert van de hormonen...
D
DuifjeLid
01-01-2024, 00:00
#15
- Met m'n broertje van 15 is het wisselvallig maar laatste tijd weinig of geen ruzie
- Met m'n moeder nog wel het meest maar ook vrij oppervlakkig
- Met m'n pa eigenlijk geen door alles wat gebeurd is

Ik zag/zie m'n ouders meer als verzorgers; kleding, eten/drinken, douche, bed etcetera, ik vind het jammer dat ik niet echt een band heb met mijn ouders als ik sommige vrienden zie wat voor ouders die hebben en dat ik het bv dan heel erg kan vinden met die ouders maar dat ik ze zelf thuis niet echt heb zitten. daarvoor is het telaat ook al ben ik nog maar 17 maar genoeg meegemaakt met mijn ouders en niet echt fijne dingen, maar toch het diepste dal is geweest en het gaat steeds beter ergens hoop ik dat ik dit beter ga zien
a
alcoholistLid
01-01-2024, 00:00
#16
heel moeilijk allemaal, met mn zus gaat het heel goed,die is wat je "normaal" kan noemen,
ikzelf ben ver van normaal, net als mn broer,waarik dus geen goeie band mee heb,alleen in het weekend wanneer we allebij van de kaart zijn.
T
TrippyShitLid
01-01-2024, 00:00
#17
Opzich is die band goed en altijd goed geweest. Behalve die tijden dat ik dagelijks blowde maar das mn eigen schuld natuurlijk. Ik kan ook, vooral tegen mn vader, heel eerlijk en open over drugs praten en het erover hebben. Vind het altijd prachtig als mn vader over zijn ervaringen gaat vertellen :P Mn moeder heeft het er zelf iets minder mee, die leer ik zo nu en dan nog wel is wat :P Ze hebben allebei zo hun dingen waarom ik altijd goed met ze kan opschieten.

Mn zusje daarintegen. Die is 15 en zit zelf in de puberteit. Echt de defenitie van bijna. Daar heb ik niet de allerbeste band mee. Zijn momenten dat ik wel met dr kan lachen ofzo. Maar komt vaker voor dat ze sacherijnig is, ook tegen mn ouders die niks gedaan hebben & dat ik daarom mn mond niet kan houden en er weer ruzietjes zijn :P Al met al is het prima..
g
girlwithgoldeneyesLid
01-01-2024, 00:00
#18
Ik heb met mijn zusje een goede band.
Met mijn broer helemaal niet.
Met mijn ouders ook niet echt, heel soms wel.
H
Hillbilly bastardLid
01-01-2024, 00:00
#19
Ik zie men ouders en de rest van mijn familie maar heel weinig. Mijn ouders zie ik eens om de 2-3 weken en dan gaan we eens samen eten ofzo. Heel soms is mijn broer er dan ook bij. De rest van mijn familie zie ik eigenlijk zo goed als nooit. Qua 'band' met mijn familie is het bij mij dus niet veel soeps.:) Ik ben er overigens niet rouwig om, want ik heb ook niet echt nood om mijn familie veel te zien. Ik heb vrienden zat en daar heb ik een veel betere band mee. Op momenten dat veel van mijn vrienden naar familiefeesten moeten (zoals met kerstmis e.d.) spreek ik af met een paar andere vrienden die hun familie ook vrijwel nooit zien en bouw ik daar een feesje mee. :)
M
MDMA<3Lid
01-01-2024, 00:00
#20
Mijn moeder en ik hebben beiden ADHD. En dat levert nogal is problemen op.....
Als wij ruzie krijgen jutten wij elkaar zo ontzettend op.. het gaat maar door en door en het stopt niet. ze kan bijvoorbeeld als ik 5 min telaat wakker ben, wel 10 x zeggen van da ga je niet halen, -ikke: dat haal ik wel als jij me met rust laat kom ik gewoon op tijd maar jij moet maar altijd doorgaan.
Moeder: Da ga je echt niet halen!
Enz. om de kleinste dingen. het houd maar niet op.
Ik ga dan vaak schelden. Ja mensen ik weet het het is ontzettend dom maar ik heb ook een best kort lontje.
Ze is ontzettend dominant en wat zij denkt dat is het. Denk je niet zo dan ben je aan het verkeerde adres.
Als mijn vader er dan iets van zegt dan word ze boos op hem ''omdat hij niet achter haar staat''.
Kort gezegd gewoon ontzettend klote dus...

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."