Mijn, net als ik, vrouwelijke klasgenoten waren van mening dat mannen en vrouwen gelijk MOETEN zijn. Allebei 4 dagen of fulltime werken etc.
Ik stond ervoor op dat emancipatie een groot goed is, maar dat er keuzes moeten zijn. Als een van beide ouders thuis wil blijven voor de kinderen, wat zou daar dan mis mee zijn? En biologisch gezien zal dat vaker de moeder zijn.
Zelf zou ik graag naar drie dagen werken gaan zodra er kinderen in het spel zijn. Voor mij zou dat (denk ik!) een juiste balans zijn tussen actief blijven op de arbeidsmarkt en er zijn voor de kinderen. Dat vonden de dames vooral een teken van zwakte, want waarom zou mijn vent dan niet thuis kunnen blijven? Dat het mij ging om het hebben van een keuze, de vrijheid om die keuze kenbaar te maken, ging er niet in. Want vrouwen horen te vechten voor emancipatie!
Nou is het allemaal hypothetisch, want atm ben ik single en kinderloos. En financieel zou het ook nog maar moeten kunnen. Maar ik wens niet als zwak te worden gezien omdat ik graag een vrije keus heb, en ik daarbij graag voor de zorgkant kies.
ja ik lees inderdaad veel parallellen in ons meningen en filosofieën,
maar daar komt het al in je bericht, daar begon ik schokschouderend en huiverend te lezen wat je schetste
je reinste stereotypering in die vrouwen hun mening, ... zoals ik hierboven al zei hebben wij mannen forse inspanningen geleverd en verdienen daar zeker een woordje van appreciatie voor
maar tmoet meer meer meer, onzin dat mannen altijd sterk moeten zijn, of dat thuis blijven voor een man zwak zou zijn.... vreselijk vakjesdenken
wellicht waren de vrouwen daar in de meerderheid in je klas? want klinkt een beetje als hoogmoedige groepspraat met een eau de grande ego errond ,
nbeetje out of the box denken aub dames, wij kunnen jullie ook in. variabele situaties en parallelle universums zien functioneren.
mannen thuis voor het gezin moet kunnen, zelfs al is het een stoere vent, ? mss vindt hij de tijd met het gezin zwaarder doorwegen en belangrijker dan altijd maar lopen slenteren op die smerige beruchte ''arbeidsvloer'' waar iedereen altijd over praat
ik ga ook akkoord met je drie dagen werken, , klinkt harmonieus, als kind al had ik een rebelse natuur. en een sterk gevoel voor wat niet klopte,
conditioneren werkte nie op mij, zelfs lang voor ik defconditioneermiddelen als LSD nam
dan vond ik het al uitermate uit balans en volslagen onlogisch dat een weekend twee dagen duurt en een werkweek 5????
en dan die zin van hen dat vrouwen horen te vechten voor emancipatie? ja dat ging de vorige keer ook zo goed, hun illusie van verworven vrijheden en zelfstandigheid
toegegeven gelijke lonen enz daar dient nog voor gestreden te worden voor de vrouwen...
maar ik zou in hun plaats eerst het puin en de bijwerkingen van de eerste grote emancipatiegolf maar een beetje gaan ruimen
of het wordt helemaal niet meer overzichtelijk
en de vrouwen die helemaal niet te spreken zijn over de nieuwe voor sommigen betere, voor anderen krommere gezinsverhoudigen sinds de eerste golf, die durven gewoon hun mond niet opendoen. ze horen het hoongelach al , en de opzwellende groepsdruk, groepen verwilderde vrouwen met vrwijliig geamputeerde tieten en ontblote bovenlijven onder hun jeanssaloupetten doemen op in hun gedachten die luid scanderen : zwak, zwak , zwak, zwemmen of verzuipen, zwak zwak zwak, zwemmen of verzuipen , her en her en hypnotische ritmes .angstweet parelt in dikke druppels van hun voorhoofd...
eerder zullen dergelijke vrouwen met zulke gedachten bekennen remsporen in hun ondergoed te hebben, dan dat ze zullen bekennen dat ze eigenlijk stiekem liever thuis bij de kids waren, knutselend op een herfstnamiddag , lange wandelingen maken met de kroost na school terwijl rustig de dag aanhoord wordt, want er is tijd ja tijd...
ik ben er al in geslaagd diverse vrouwen van allerlei. lagen in de bevolkingen zulke bekentenissen te ontfutselen,, omdat ik zelf durf klagen over wat krom en scheef is zonder angst voor zwak verweten te worden. geen misplaatste trots bij mij om zoals de kudde te zeggen hoho 40 uur per week werken gaat me makkelijk af
terwijl ze in werkelijkheid elke morgen een kwartier luide schten zitten te laten op de bedrand, eer ze de moed ssamenrapen om terug aan zo'n vreselijke kloon van de dag ervoor te beginnen op de ''werkvloer''
met kleine nauwelijks amusante variaties in zoals je werkmakker ludo die dan eens een pet draagt en op een andere dag zijn haren in een paardenstaart draagt,
of de hoogdag van de week als het radiostation eens op een andere willekeurige zender mag staan van de ploegbaas.
uitroeien die misplaatste trots, durven klagen en aankaarten wat niet juist is, anders komen er geen belangrijke maatschappelijke verschuivingen als het draagvlak klein blijft door zij die hun monddood laten maken.
het zou ons te ver leiden in deze post nog dieper in te gaan op al wat zou moeten veranderen in de maatschappij,
en wil de onvoorbereide doorsnee forumlezer niet afschrikken door een vreselijk lange peptekst.
waar nuchter geen doorkomen aan is