Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsVerwerking van oude liefde

Verwerking van oude liefde

44 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#1
Oh wat fijn om dit te lezen. Ik kan af en toe zo'n last van mijn gevoel hebben, omdat ik denk of vind dat ik er allang mee klaar zou moeten zijn. Maar wat er eigenlijk aan de hand is, is dat ik niet geleerd heb hoe ik met mijn emoties om moet gaan.
C
CasrusLid
01-01-2024, 00:00
#2
Gemberthee zei:
Oh lieverd! Schuldgevoel dient je alleen als je daadwerkelijk schuld hebt. In alle andere gevallen is het destructief. Doe dat jezelf alsjeblieft niet aan. Dat verdien je niet. Beter kun je je schuldgevoel zien als het bewustzijn van je natuurlijke goedheid en liefde. En als je vanuit zijn ogen naar jouw nieuwe liefde kijkt, dan komt er plaats voor zachtheid en tederheid.

Hele dikke knuffel voor jou ❤️
Klik om te vergroten...

Ik deed alles wat ik kon, maar het was niet genoeg, maar dat ik dat voor iemand anders kan voelen is zijn geschenk aan mij.

Die man heeft een stuk van mijn hart meegenomen (anderen hadden al andere stukken) en ik ben er een beter mens door geworden zeggen anderen. Alles wat ik had willen doen voor hem kan ik nu doen omdat hij me dat door onze ervaring heeft geleerd.

Maar nu is het te laat. En het is voorbij.

Maar ik mag nog lang niet dood.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#3
Wanneer ben je geblesseerd geraakt en gestopt met je dienst in het legioen? Woon je in NL of ben je Frankrijk blijven wonen?

Sorry voor mijn vragen, maar ik word erg gegrepen door je verhaal. Ik ben ook benieuwd hoe oud je nu bent. En hoe je je dienstjaren ervaren hebt. Maar je hoeft uiteraard op geen van deze vragen een antwoord te geven.

Ik vind het treurig als mensen de liefde opgeven. Maar ik herken het bij een Israëlische jongeman die ik ooit ontmoet heb. Hij had al genoeg van het leven gezien en geloofde niet meer in de liefde.... :(... hij had uiteraard ook in het leger gezeten.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#4
@Gemberthee
Ik kan niet teveel details prijsgeven, maar ik woon nu in Nederland en ben in 1989 geblesseerd geraakt in mijn rug tijdens een oefening helaas. De schade in mijn rug was zo groot dat deze niet meer te repareren was....en dan stopt het.
Ik ben nu 66 jaren oud.
Zoals ik al zei kan ik een boek schrijven over mijn ruige leven, misschien doe ik dat nog eens maar alles gaan oprakelen is niet goed en daarom heb ik dat ook maar niet gedaan.
Mijn dienstjaren zijn fantastisch geweest, maar ik heb ook veel rottigheid meegemaakt met name het eerste jaar was erg zwaar.
Je bent in de eerste plaats een vrijwilliger.
Je krijgt een andere naam, en een andere nationaliteit, en je breekt volledig met het verleden. Dat is passe, en het interesseert ook niemand wat je ooit gedaan hebt of geweest bent ( binnen grenzen in de selectie,) en je woont 5 jaren in de kazerne waar je gelegerd bent. Je begint net zoals iedereen daar begonnen is.
Je mag geen auto hebben, en ook geen eigen bankrekening.
De legionairs om je heen zijn je broeders ahw en iedereen is gelijk behalve in rang.
De kameraadschap is zeer groot te noemen.
En ik denk erover om later terug te gaan naar Frankrijk, om in een rusthuis voor oud legionairs, om mijn laatste levensdagen te gaan slijten tussen mijn broeders maar zover is het nog niet, dat gaat nog wel even duren!
Qua liefde is het zo, dat naarmate je ouder wordt, je steeds kritischer wordt vwb het vinden van een partner en wie wil er nou iemand met stevige ptss waarvoor ik zelfs een hulphond nodig heb?
Daar zitten de dames nou eenmaal niet op te wachten! En heel veel mensen begrijpen het niet hoe je zo een leven kunt gaan leiden en alles maar blijven uitleggen, nee dank u beleefd....
Dus dat gedeelte van liefde heb ik idd opgegeven. Dat zit er niet meer in.
Ik heb geen familie meer, iedereen is dood, ik heb geen kinderen dus leef ik helemaal alleen.
En het ergste van alles is wel dat dit allemaal door cannabis gebruiken ontstaan is!
Dat heeft me mijn relatie gekost, en nog veel meer maar daar zullen we het maar niet meer hebben of het zou per pb moeten zijn als een en ander je interesseert....maar over veel dingen praat ik liever niet meer.
Maar over die ene relatie heen komen?
Gaat niet meer lukken nu meer dan 40 jaren na dato.
Het is een nagel aan mijn doodskist!

Maar, ik ben n i e t Zielig, en ik zit niet in een slachtofferrol. Welnee.
Ik leid alleen een leven wat niet doorsnee huisje, boompje beestje was en is.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#5
Wow ik hang aan je lippen. Het lijkt wel alsof ik naar een film kijk. Wat moet je veel bijzondere verhalen hebben om te vertellen.

Ik begrijp je heel goed. En ik vind je zeker niet zielig. In zekere zin is die oude liefde van jou ook een toegangspoort naar een persoon die je ooit óók was en nog steeds ergens bent misschien.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#6
@Gemberthee ja, een film is het als ik zo eens terugdenk!
Het is allemaal een tijd geweest die de gemiddelde burger niet meemaakt en de meeste mensen kunnen het zich niet eens voorstellen, vooral de diensttijd!
Maar zoals ik al zei, ik praat er nooit over hooguit soms met collega legionairs met wie ik nog contact heb.
Verder zwijg ik erover.
Ik heb hier al veel meer gezegd dan dat ik in eerste instantie gedacht had, kun je nagaan!
Maar tegenwoordig leid ik een rustig leven, zonder een geliefde.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#7
En ik vond het heel boeiend om te lezen! Schroom niet om er meer over te schrijven als je dat zou willen. Ik zal niet verder doorvragen, want ik respecteer je terughoudendheid.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#8
@Gemberthee de meeste kennissen die ik had verklaarden mij voor volkomen gek te zijn geworden om naar Frankrijk te gaan.
En nu snappen ze het nog steeds niet en de enige opmerkingen die ze hebben Ijn vaak: goh, is het allemaal zo erg?
Wat heb je meegemaakt?
Heb je gevochten?
De antwoorden zijn: ja. Het was nodig. Ik was het zat. Ik was nu eenmaal een avonturier geworden en dan handel je daarnaar. En verder in de gesprekken:
Wat ik heb meegemaakt ga ik niet zeggen want daar hebben jullie totaal geen idee van.
En ja, ik heb gevochten. Meerdere missies zelfs.
Enig idee hoe dit allemaal voelt zo naderhand? Nee, nietwaar?
En dan houdt het gesprek meestal op met een meewarig schudden van hun hoofd en nog de opmerking: hoe dom kun je zijn....
Misschien hebben ze gelijk, ikzelf vind van niet. Het is een keuze die je maakt adhv omstandigheden.
Het ging niet louter en alleen om een verbroken relatie en de verwerking ervan uiteraard der zaak, ik had hier ten lande ook maar weinig opties om een huisje boompje beestje leven te gaan leiden toen.....
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#9
Toevallig gister ook met iemand hierover gesproken, of nouja me hart een beetje gelucht omtrent dit en over het eventueel aangaan van een nieuwe relatie.

Ik ben nu 39 waarvan 3,5 jaar alleenstaand/vrijgezel na een breuk van een 9 jarige relatie waarvan 8 jaar samengewoond. +- 2jaar terug nog wel een kortstondige relatie gehad van 3 maandjes (wat achteraf gezien best mooi en intiem(er) was dan ik lang dacht nadat het uiting, maar dat terzijde) en begin, ondanks ik echt wel het gevoel heb het te hebben verwerkt, ik sommige dingen wel steeds meer begin te missen wat ik in die lange relatie had.

Het was een zeer bijzondere en intieme, gevoelige, intense, mooie, aparte en ingewikkelde relatie door allerlei (veel externe) factoren. Maar we waren zo "1" met elkaar. Konden letterlijk weken zonder andere mensen 24/7 op elkaar lip zitten en als voorbeeld hebben we in die 8 jaar samen wonen nooit van twee borden gegeten. Alles deden we samen behalve dan externe sociale contacten die ik nodig had maar zij niet. Ik was voldoende voor haar en zelfs meer dan genoeg. Voor haar was het "alleen" zij en ik en (voor haar "tegen") de rest. Ik was op dit gebied duidelijk anders en had wel die sociale interacties met meerdere mensen nodig. Dit heeft zij ook nooit tegengehouden maar bij elke keer dat ik de deur uitging zag ik toch dat mij grote liefde dat niet leuk vond maar het mij simpelweg niet wilde ontnemen. Dit heeft uiteindelijk toch ervoor gezorgd dat ik dacht (weten zal ik het nooit), gelukkigerzou zijn/worden als ik niet iemand elke keer pijn of verdriet hoef te doen als ik met andere mensen bezig ben. (was vanuit haar overigens totaal niet omdat ze me niet vertrouwde ofzo hoor met andere mensen want bent zo trouw als een hond) Maar ze wilde gewoon niets liever dan samen zijn wat ik ook wilde maar toch ook af en toe met andere ook..... pfoeh gevoelig

Zij gaf mij daarmee zoveel liefde en het gevoel geliefd te zijn, zo rende ze letterlijk elke dag naar me toe voor een knuffel als ik van me werk thuis kwam van blijdschap dat ik weer thuis was. Dat zijn wel hele hele grote gemissen voor bepaalde momenten (zoals ik gisteravond even had) dat wanneer ik alleen thuis kom, er dan niemand is die me vol liefde ontvangt. Schrijf dit ook gewoon met een brok in me keel (no worries, niet zielig, ik jank ook bij een film :)).

Dit zijn dan momenten dat ik echt hunker naar een nieuwe levenspartner hoewel ik ook vaak ontzettend geniet van het alleen zijn en juist niet gebonden zijn aan een ander. Maar moeilijke momenten zijn er nog steeds en dat na bijna 4 jaar. Het zal vast veel te maken hebben dat ik een ongelofelijke gevoels mens ben maar makkelijk zijn relaties voor mij niet en al helemaal niet de verwerking. Nou zit het hem ook niet perse in de verwerking maar blijf toch stiekem vergelijken met wat ik toen had en of ik dat ook kan krijgen bij een ander. Maar ik denk dat wat wij hadden echt té uniek is geweest.

We zijn ook nog hele goede zo niet beste vrienden van elkaar en natuurlijk is het niet zonder slag of stoot gegaan, zijn we heeeeel respectvol en liefdevol uit elkaar gegaan. We spreken elkaar ook nog wekelijk gemiddeld zeker..

Misschien is dit juist niet goed dit aanhouden van contact, sowieso niet van mezelf om een eventuele volgende relatie ook maar enigzins te vergelijken met deze ex relatie, maar stiekem gebeurd het toch in me hoofd wat veeeeeeeeel beren op de weg vormt voor het vinden en of ontmoeten van een nieuwe geliefde/levenspartner.

Weet niet precies hoe te eindigen maar dit is er wel even uit haha en my 2 cents voor dit topic haha..
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#10
De Zandman zei:
Het ging niet louter en alleen om een verbroken relatie en de verwerking ervan uiteraard der zaak, ik had hier ten lande ook maar weinig opties om een huisje boompje beestje leven te gaan leiden toen.....
Klik om te vergroten...
Ja daar ging ik al van uit...

Mensen hebben zo hun eigen redenen voor de keuzes die ze maken. De keuzes die jij hebt gemaakt hoeft niet veroordeeld te worden en dus ook niet worden verantwoord, vind ik. Het is helemaal niet makkelijk voor je om het onder woorden te brengen. Dat op zich verdient begrip. Neemt niet weg dat je nog altijd vriendelijk en aangenaam kan zijn in het contact met anderen. :) Daar gaat het uiteindelijk om, denk ik, dat de intenties goed zijn.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#11
@Mezelf , ik kan heel goed met je mee voelen. Jazeker.
Het gevoel van werkelijk je wederhelft te verliezen is verschrikkelijk. Ik had en heb dit ook.
Itt jou heb ik geen contact meer gehad na het uiteenvallen van de relatie.
Ik was te verbitterd en dit ging ook gewoon niet.
Toen zij een ander kreeg en ik via een broer van haar met wie ik wel contact hield, we zaten samen aan de weed en hasj, aan moest horen hoe geweldig die ander voor haar was, deed dat extra pijn. Net, of dat ik minderwaardig was aan hem, en ik niet goed genoeg zou zijn geweest.
Kinderen kwamen en alles was daar pais en vree.
Dat was bij mij wel anders...

@Gemberthee
Ik probeer altijd om vriendelijk te zijn, en dat gaat me goed af.
Ik doe geen vlieg kwaad, zolang die vlieg maar niet steekt..
Ik heb geen spijt van alles wat ik gedaan heb en leg er ook geen verantwoording voor af, alleen als ik straks over de rivier de Styx ben gevaren met Charon de veerman, voorbij de hond met drie koppen en de Nemibische leeuw ben gereisd, en over de brug Es Siret zal moeten gaan die zo scherp is als de snede van een zwaard, alwaar al je daden worden gewogen en beoordeeld worden door die Ene Almachtige...,.wie of wat dit dan ook moge wezen. Misschien mag ik toch nog het Paradijs in.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#12
Mezelf zei:
Toevallig gister ook met iemand hierover gesproken, of nouja me hart een beetje gelucht omtrent dit en over het eventueel aangaan van een nieuwe relatie.

Ik ben nu 39 waarvan 3,5 jaar alleenstaand/vrijgezel na een breuk van een 9 jarige relatie waarvan 8 jaar samengewoond. +- 2jaar terug nog wel een kortstondige relatie gehad van 3 maandjes (wat achteraf gezien best mooi en intiem(er) was dan ik lang dacht nadat het uiting, maar dat terzijde) en begin, ondanks ik echt wel het gevoel heb het te hebben verwerkt, ik sommige dingen wel steeds meer begin te missen wat ik in die lange relatie had.

Het was een zeer bijzondere en intieme, gevoelige, intense, mooie, aparte en ingewikkelde relatie door allerlei (veel externe) factoren. Maar we waren zo "1" met elkaar. Konden letterlijk weken zonder andere mensen 24/7 op elkaar lip zitten en als voorbeeld hebben we in die 8 jaar samen wonen nooit van twee borden gegeten. Alles deden we samen behalve dan externe sociale contacten die ik nodig had maar zij niet. Ik was voldoende voor haar en zelfs meer dan genoeg. Voor haar was het "alleen" zij en ik en (voor haar "tegen") de rest. Ik was op dit gebied duidelijk anders en had wel die sociale interacties met meerdere mensen nodig. Dit heeft zij ook nooit tegengehouden maar bij elke keer dat ik de deur uitging zag ik toch dat mij grote liefde dat niet leuk vond maar het mij simpelweg niet wilde ontnemen. Dit heeft uiteindelijk toch ervoor gezorgd dat ik dacht (weten zal ik het nooit), gelukkigerzou zijn/worden als ik niet iemand elke keer pijn of verdriet hoef te doen als ik met andere mensen bezig ben. (was vanuit haar overigens totaal niet omdat ze me niet vertrouwde ofzo hoor met andere mensen want bent zo trouw als een hond) Maar ze wilde gewoon niets liever dan samen zijn wat ik ook wilde maar toch ook af en toe met andere ook..... pfoeh gevoelig

Zij gaf mij daarmee zoveel liefde en het gevoel geliefd te zijn, zo rende ze letterlijk elke dag naar me toe voor een knuffel als ik van me werk thuis kwam van blijdschap dat ik weer thuis was. Dat zijn wel hele hele grote gemissen voor bepaalde momenten (zoals ik gisteravond even had) dat wanneer ik alleen thuis kom, er dan niemand is die me vol liefde ontvangt. Schrijf dit ook gewoon met een brok in me keel (no worries, niet zielig, ik jank ook bij een film :)).

Dit zijn dan momenten dat ik echt hunker naar een nieuwe levenspartner hoewel ik ook vaak ontzettend geniet van het alleen zijn en juist niet gebonden zijn aan een ander. Maar moeilijke momenten zijn er nog steeds en dat na bijna 4 jaar. Het zal vast veel te maken hebben dat ik een ongelofelijke gevoels mens ben maar makkelijk zijn relaties voor mij niet en al helemaal niet de verwerking. Nou zit het hem ook niet perse in de verwerking maar blijf toch stiekem vergelijken met wat ik toen had en of ik dat ook kan krijgen bij een ander. Maar ik denk dat wat wij hadden echt té uniek is geweest.

We zijn ook nog hele goede zo niet beste vrienden van elkaar en natuurlijk is het niet zonder slag of stoot gegaan, zijn we heeeeel respectvol en liefdevol uit elkaar gegaan. We spreken elkaar ook nog wekelijk gemiddeld zeker..

Misschien is dit juist niet goed dit aanhouden van contact, sowieso niet van mezelf om een eventuele volgende relatie ook maar enigzins te vergelijken met deze ex relatie, maar stiekem gebeurd het toch in me hoofd wat veeeeeeeeel beren op de weg vormt voor het vinden en of ontmoeten van een nieuwe geliefde/levenspartner.

Weet niet precies hoe te eindigen maar dit is er wel even uit haha en my 2 cents voor dit topic haha
Klik om te vergroten...
Haha dat is hartstikke fijn! Dankjewel! Hele mooie persoonlijke verhalen over de liefde ❤️.

Jouw relatie met je ex klinkt inderdaad bijzonder en intiem. Toch denk ik wel dat er iemand rondloopt die nog beter bij jou past. Iemand die ongeveer dezelfde behoefte heeft in een relatie als jij, zodat je wat meer kunt levelen als je naar je vrienden gaat.

Poeh wel heftig om van zo'n lange intieme relatie afscheid te nemen. Ik snap het dan ook wel dat je daar nu contact mee onderhoudt.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#13
@Mindless Daar sla je de spijker op zijn kop.
Het vergelijken van je oude relatie met een eventuele nieuwe.....
Dat is een van de redenen waarom ik alleen blijf.
Want dat zou ik ook doen en dat zou niet eerlijk zijn, mijn relatie was zo buitengewoon dat ik niet denk dat een nieuwe relatie een kans van slagen heeft.
Dat vergelijken zou je dus niet moeten doen.
Maar ga daar maar eens aanstaan.
Mij lukt dit niet.
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#14
De Zandman zei:
@Mindless Daar sla je de spijker op zijn kop.
Het vergelijken van je oude relatie met een eventuele nieuwe.....
Dat is een van de redenen waarom ik alleen blijf.
Want dat zou ik ook doen en dat zou niet eerlijk zijn, mijn relatie was zo buitengewoon dat ik niet denk dat een nieuwe relatie een kans van slagen heeft.
Dat vergelijken zou je dus niet moeten doen.
Maar ga daar maar eens aanstaan.
Mij lukt dit niet.
Klik om te vergroten...
Mindless?
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#15
Fout! Ik bedoel natuurlijk @Mezelf !
Excuses aan @Mindless voor deze miskleun
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#16
De Zandman zei:
@Mezelf , ik kan heel goed met je mee voelen. Jazeker.
Het gevoel van werkelijk je wederhelft te verliezen is verschrikkelijk. Ik had en heb dit ook.
Itt jou heb ik geen contact meer gehad na het uiteenvallen van de relatie.
Ik was te verbitterd en dit ging ook gewoon niet.
Toen zij een ander kreeg en ik via een broer van haar met wie ik wel contact hield, we zaten samen aan de weed en hasj, aan moest horen hoe geweldig die ander voor haar was, deed dat extra pijn. Net, of dat ik minderwaardig was aan hem, en ik niet goed genoeg zou zijn geweest.
Kinderen kwamen en alles was daar pais en vree.
Dat was bij mij wel anders...

@Gemberthee
Ik probeer altijd om vriendelijk te zijn, en dat gaat me goed af.
Ik doe geen vlieg kwaad, zolang die vlieg maar niet steekt..
Ik heb geen spijt van alles wat ik gedaan heb en leg er ook geen verantwoording voor af, alleen als ik straks over de rivier de Styx ben gevaren met Charon de veerman, voorbij de hond met drie koppen en de Nemibische leeuw ben gereisd, en over de brug Es Siret zal moeten gaan die zo scherp is als de snede van een zwaard, alwaar al je daden worden gewogen en beoordeeld worden door die Ene Almachtige...,.wie of wat dit dan ook moge wezen. Misschien mag ik toch nog het Paradijs in.
Klik om te vergroten...
Absoluut! :) virtuele knuffel❤️
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#17
Terwijl mijn ex steeds meer terrein wint aan succes en bekendheid in Nederland, verliest het bij mij juist aan oud zeer. En hoe verademend ik dat ook vind, bijzonder vind ik het wel want ik had precies het tegenovergestelde verwacht.

Een hele poos terug (nog voordat hij bekendheid verwierf) stelde hij nog een affaire voor. En dat terwijl ik gelukkig getrouwd ben en kinderen heb. Uiteraard heb ik dat afgewezen, maar ik raakte wel onderste boven door de hoeveelheid aandacht die ik kreeg en alle liefdeskriebels die ermee gepaard gingen. Ik stond stijf van verlangen en angst tegelijk. Een zijnstoestand die ik niemand toe zou wensen, laat staan aandoen.

Het heeft langer geduurd dan ik wilde, maar nu kan ik eindelijk weer binnen de normale marges genieten van zijn persoonlijkheid. Van zijn vermogen om anderen te vermaken en meesterlijke verhalen te scheppen. Maar zijn vermogen om te slopen, dat zal ik nooit vergeten.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#18
Dankjewel lieve Zeehond
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#19
Een andere ex van mij is ook al extreem succesvol geworden. Zo grappig om te zien wat je exen ervan bakken. Toevallig was hij onlangs nog opnieuw verliefd op me geworden. Alleen ik niet op hem. Wat is dat toch met exen :wink:.
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#20
Gemberthee zei:
Een andere ex van mij is ook al extreem succesvol geworden. Zo grappig om te zien wat je exen ervan bakken. Toevallig was hij onlangs nog opnieuw verliefd op me geworden. Alleen ik niet op hem. Wat is dat toch met exen :wink:.
Klik om te vergroten...
Je bent er niet voor niets ooit verliefd op geweest. Dat je een ‘zwak’ blijft houden voor een ex is denk ik heel normaal.
De mooie herinneringen blijven 🤩

Ik heb niet dat gevoel bij exen zoals jij. Het lijkt alsof je er nog mee bezig bent. Dat je het nog niet helemaal los kunt laten.
Dat gevoel mag er zijn.

Focus op jezelf, je gezin en je eigen geluk en koester dat.
Af en toe bewust stil staan bij hoe fijn je het nu hebt ❤️

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."