Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsVerwerking van oude liefde

Verwerking van oude liefde

44 antwoorden
7 weergaven
18-5-2026
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#1
Red pill zei:
The story of my life. Vroeger veel trauma's opgelopen en ik heb nooit geleert hoe ik daar mee moest copen waardoor ik mijzelf meermaals voor de gek gehouden dat het verwerkt was maar dan toch keihard tegen de muur aanlopen wanneer het besef kwam dat dat dus niet het geval was.
Kan op de raarste momenten zijn dat je dat besef krijgt vaak als je ermee geconfromteert wordt.

Ondertussen kan ik gelukkig op een gezondere manier met dingen omgaan maar het blijft lastig en sommige dingen zullen denk ik nooit meer weggaan.
Knap van jou hoe je dit aanpakt :clapping1: En ga voorral zo door met je therapeut zou ik zeggen.
Klik om te vergroten...
Dankjewel!

Herkenbaar verhaal van jou ook.

Ik heb inmiddels geen ondersteuning meer, omdat het zo goed gaat.
M
MiraculeusLid
01-01-2024, 00:00
#2
Ik weet niet of het verwerken is, maar ik merk wel dat ik in de loop der tijd dingen anders bekijk en daardoor minder moeite heb met hoe dingen zijn gelopen, of wat mensen hebben gedaan. Dat helpt om er met rust aan terug te denken en zorgt dat ik me er niet meer druk over maak.
Ben verder niet bewust bezig geweest met dingen verwerken. Misschien wel goed om daar toch eens wat meer aandacht aan te geven.
P
Paranoize.Lid
01-01-2024, 00:00
#3
Gemberthee zei:
Herkent iemand het trouwens? Dat je leert hoe verwerken wél werkt en dat je dan opeens andere dingen tegen komt die je kennelijk nog niet helemaal juist verwerkt had. Beetje alsof je ontdekt dat je steeds een verkeerd systeem hanteerde bij het opruimen, waardoor alle troep is blijven liggen.
Klik om te vergroten...
The story of my life. Vroeger veel trauma's opgelopen en ik heb nooit geleert hoe ik daar mee moest copen waardoor ik mijzelf meermaals voor de gek gehouden dat het verwerkt was maar dan toch keihard tegen de muur aanlopen wanneer het besef kwam dat dat dus niet het geval was.
Kan op de raarste momenten zijn dat je dat besef krijgt vaak als je ermee geconfromteert wordt.

Ondertussen kan ik gelukkig op een gezondere manier met dingen omgaan maar het blijft lastig en sommige dingen zullen denk ik nooit meer weggaan.
Knap van jou hoe je dit aanpakt :clapping1: En ga voorral zo door met je therapeut zou ik zeggen.
S
Sniffle88Lid
01-01-2024, 00:00
#4
Hey gemberthee,

Heb heel wat jaren terug van mijn toenmalig maatschappelijkwerkster ook de opdracht gekregen om alles op te gaan schrijven.
Ik was en ben namelijk niet zo'n makkelijke prater.
Dat heb ik toen ook gedaan en ze daarna elke keer verbrand.

Ik denk wel dat het me toen iig een beetje geholpen heeft om het in mn hoofd toch allemaal een beetje op een rijtje te krijgen. Zo nu en dan spelen alle trauma's natuurlijk wel op maar denk dat het anders nog meer was geweest en hoewel dit al een jaar of 18 terug was merk ik wel dat als het me allemaal teveel word ik nog af en toe de neiging heb om het op te gaan schrijven. Kan het soms lastig onder woorden brengen en zo kan je het dan toch op een bepaalde manier uiten.

Heel veel succes met de verwerking.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#5
Dankjewel! Fijn om te horen
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#6
Wat goed zeg! Ik vind brief schrijven idd helpend maar als anderen het kunnen lezen, nog meer. Zonder inderdaad de naam te noemen.
C
CasaanLid
01-01-2024, 00:00
#7
Gemberthee zei:
Herkent iemand het trouwens? Dat je leert hoe verwerken wél werkt en dat je dan opeens andere dingen tegen komt die je kennelijk nog niet helemaal juist verwerkt had. Beetje alsof je ontdekt dat je steeds een verkeerd systeem hanteerde bij het opruimen, waardoor alle troep is blijven liggen.
Klik om te vergroten...
Absoluut. Maar dan op een andere manier, hoe je ineens kan voelen wat liefde is door jezelf de liefde te verklaren.
Ik ga je dat nog een keer voorlezen.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#8
Ja, als je dat zo zegt klinkt het ook weer heel logisch ja.

Ik ben blij dat ik de persoon in kwestie als contactpersoon heb verwijderd (niet geblokkeerd) nadat hij me onlangs nog berichten stuurde verwijzend naar onze tijd vroeger. Ik merk dat zulke dingen nog steeds impact op me hebben en dat vind ik niet prettig.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#9
Zelfliefde is een vereiste ja.

Als ik daar destijds voldoende van had, dan was ik nooit in een relatie terecht gekomen die mij op afstand hield. De jongens die verliefd op me waren vond ik juist eng en wees ik altijd af.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#10
Een vermijdende hechting noemen ze dat ook wel. Heel blij dat mijn vriend een normale hechting heeft en ik via hem toch heb kunnen leren hoe relaties wel werken.
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#11
Gemberthee zei:
Herkent iemand het trouwens? Dat je leert hoe verwerken wél werkt en dat je dan opeens andere dingen tegen komt die je kennelijk nog niet helemaal juist verwerkt had. Beetje alsof je ontdekt dat je steeds een verkeerd systeem hanteerde bij het opruimen, waardoor alle troep is blijven liggen.
Klik om te vergroten...
Maar al te goed. Ik denk dat ik van me eerste echte liefde en daarbij horende wat "langere" relatie van 2 jaar zeker 5 jaar echt last van heb gehad. Ik begon eigenlijk te geloven dat ik er nooit meer echt overheen zou kunnen komen. Terwijl ik vaak toch echt dacht het kwijt te zijn, kwam het vaak weer naar voren bij bijvoorbeeld de volgende (potentiele)relatie. Die vaak al gauw als zoveel minder als die eerste aanvoelde.

Bij me laatste echte lange relatie (9 jaar lang 8 jaar samen gewoond 2,5 jaar terug uitelkaar gegaan) is dit een stuk beter gegaan. Toch heb ik daarvan nog steeds een hoop gemis. Gelukkig vaker niet dan wel maar toch. Ondanks het volledig ons beide keus was en als ik alleen voor mezelf spreek, sowieso die van de mijne.

Maar dat ik langer dan gemiddeld verwerkingstijd heb na een relatie dan wat ik om me heen af en toe zie is wel zeker. Sommige hoppen zo na jaren lange relaties zo naar de volgende. Dat zou ik nooit kunnen....
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#12
Gemberthee zei:
Oh wat fijn om dit te lezen. Ik kan af en toe zo'n last van mijn gevoel hebben, omdat ik denk of vind dat ik er allang mee klaar zou moeten zijn. Maar wat er eigenlijk aan de hand is, is dat ik niet geleerd heb hoe ik met mijn emoties om moet gaan.
Klik om te vergroten...
Wellicht is dat een deel van de oorzaak inderdaad maar aan de andere kant, het is toch eigenlijk ook heel normaal om over zeer gevoelige dingen lang last te hebben? De maatschappij doet vaak anders denken maar ikzelf denk dat dit is zoals het hoort. Hoe kan je in godsnaam er met een poep en een scheet over iets wat jaren deel van je leven heeft uitgemaakt, heen zijn? Dat zou toch eigenlijk veel gekker zijn? Wel minder veel minder "last" (of korter) dat wel ja haha
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#13
@Gemberthee wat een treffend topic is dit!
Ik heb ook zo'n eerste echte liefde gehad, en ik kan geheel met je meevoelen hoe het is om zo een liefde te verliezen en hoe deze te kunnen verwerken.
Ik heb ook zoiets meegemaakt en dit met verstrekkende gevolgen kan ik wel zeggen en ik zal hier iets overschrijven.

Ik kreeg mijn eerste liefde op mijn achttiende levensjaar en deze duurde bijna zes jaar.
Het was een fantastische tijd!
Ups en downs natuurlijk, maar ik zou mijn leven hebben gegeven als dat nodig zou zijn geweest, zoveel hield ik van die vrouw. Iedereen zag ons al als getrouwd, maar het liep dus heel anders af.
Op een heel slechte dag ging deze verkering uit en ik was er kapot van...nog steeds trouwens.
Ik ging zeer zwaar blowen als reactie en dit maakte dat ik deze relatie nooit heb kunnen verwerken, nu zelfs na veertig jaar lang niet...
Ik ging uiteindelijk zelfs omdat ik een nieuw leven wilde, opnieuw wilde starten, het vreemdelingen legioen in en ik heb daar geprobeerd om te verwerken en te vergeten, dit omdat je daar volledig breekt met het verleden en dat je tussen mensen zit die allemaal wat hebben meegemaakt wat ze liever niet willen delen en verder willen met een nieuw leven, een nieuwe identiteit, een nieuwe nationaliteit en je bent allemaal gelijk.
Deze ruim zes jaar was een keiharde tijd en meer ga ik er niet over zeggen behalve dat ik nu, weer burgerzijnde nog altijd last heb van het niet kunnen verwerken van die relatie breuk van toen.
Zelfs niet na al de drugs en zaken die ik verder heb meegemaakt.
Hierover kan ik een boek schrijven, maar dat ga ik niet doen omdat anders deze tekst veel te lang wordt, en ik weer een hoop oud zeer oprakel waaraan niemand iets heeft....

Nog altijd droom ik over die tijd en ben ik alleen. Ik ben niet meer in staat om een relatie op te gaan bouwen na deze ene heel speciale.
Ik laat domweg niemand meer zo dicht bij mij komen omdat ik niet meer zo gekwetst wil kunnen worden.
Zij had snel een ander, ik kwam haar facebookpagina tegen en ik kreeg een daverende trap van een op volle snelheid galopperende muilezel op de vlucht. Dat kwam hard aan, ja...
Contact met haar heeft nooit meer plaatsgevonden. Ook via fb niet, ze geeft geen antwoord.

Hoe heb jij verder die verwerking gedaan? Ben je erover heen gekomen?
Ik ben heel benieuwd!
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#14
Zohey, dat is een intens verhaal...!

Nou ik ben erachter gekomen dat ik niet over de liefde heen kwam omdat ik niet eerlijk kon zijn over mijn gevoelens.

Ik heb pas sinds heel kort het gevoel dat ik minder in beslag wordt genomen door dit oude zeer. Oa door dit topic, door eerlijk te zijn over mijn gevoelens.... (het voelt veilig dat ik het aan vreemden kwijt kan). Maar ook heb ik zijn roman net uitgelezen en realiseer ik me hoe ontiegelijk intelligent hij is en daardoor eigenlijk helemaal niet bij mij past. Veel te ingewikkeld persoon voor mij. Ik was destijds te jong en te verliefd om dat te kunnen zien.

Ik heb alweer een man en kinderen. Hij heeft jarenlang geen rol gespeeld in mijn leven. Heel lang niet aan hem gedacht. Maar hij dook plotseling weer op. Hij miste me. Naar zijn zeggen: Ik zat in zijn hoofd en ik ging daar niet meer weg, hoe hard hij ook zijn best deed. En toen ontdekte ik dat mijn gevoelens ook nog niet weg waren.

Ik hoop heel erg dat het klopt wat ik schrijf. Dat ik hem inmiddels wel goed verwerkt heb. Want hij is ook nog eens in mijn stad gaan wonen, wat de kans groter maakt om hem tegen te komen. En als dat gebeurt, hoop ik dat ik niet overrompeld raak.

Maar hey... wat houd je nu precies tegen om te onderzoeken welke mogelijkheden in de liefde er nog meer te vinden zijn? :)
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#15
Wat mij tegenhoudt om te onderzoeken wat er nog voor liefdesmogelijkheden zijn, is mijn leeftijd, en het feit dat ik niemand meer zo dichtbij laat komen omdat ik niet meer zo gekwetst wil worden. Daar komt nog bij dat ik geen vrouwen heb ontmoet die in aanmerking zou kunnen komen.....als ik niet geblesseerd zou zijn geworden, dan was ik nog steeds een legionair geweest. Want het is Legia Patria Nostra ( het legioen is mijn vaderland) en dat zal wel zo blijven.
Voor liefde is er geen plaats meer.
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#16
De Zandman zei:
Wat mij tegenhoudt om te onderzoeken wat er nog voor liefdesmogelijkheden zijn, is mijn leeftijd, en het feit dat ik niemand meer zo dichtbij laat komen omdat ik niet meer zo gekwetst wil worden. Daar komt nog bij dat ik geen vrouwen heb ontmoet die in aanmerking zou kunnen komen.....als ik niet geblesseerd zou zijn geworden, dan was ik nog steeds een legionair geweest. Want het is Legia Patria Nostra ( het legioen is mijn vaderland) en dat zal wel zo blijven.
Voor liefde is er geen plaats meer.
Klik om te vergroten...
Volgens mij is er altijd plaats voor liefde. Wellicht in een andere vorm zoals jij die nu voor je ziet. Liefde gaat verder dan de liefde voor een persoon. Liefde voor het grotere geheel, het universum, voor alles om ons heen. Ik voel die connectie heel sterk bij gebruik van lsd, een speciaal gevoel. Sindsdien en ook door meditatie sta ik hier vaker bewust bij stil.
Zou een spirituele reis zoals lsd iets voor je zijn wellicht?
Ik gun iedereen liefde, volgens mij hebben we allemaal een beetje liefde nodig :redheart:
Overigens denk ik zelf dat liefde geven ook iets heel moois kan zijn. Zonder er iets voor terug te verwachten.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#17
Wanneer ben je geblesseerd geraakt en gestopt met je dienst in het legioen? Woon je in NL of ben je Frankrijk blijven wonen?

Sorry voor mijn vragen, maar ik word erg gegrepen door je verhaal. Ik ben ook benieuwd hoe oud je nu bent. En hoe je je dienstjaren ervaren hebt. Maar je hoeft uiteraard op geen van deze vragen een antwoord te geven.

Ik vind het treurig als mensen de liefde opgeven. Maar ik herken het bij een Israëlische jongeman die ik ooit ontmoet heb. Hij had al genoeg van het leven gezien en geloofde niet meer in de liefde.... :(... hij had uiteraard ook in het leger gezeten.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#18
@Gemberthee
Ik kan niet teveel details prijsgeven, maar ik woon nu in Nederland en ben in 1989 geblesseerd geraakt in mijn rug tijdens een oefening helaas. De schade in mijn rug was zo groot dat deze niet meer te repareren was....en dan stopt het.
Ik ben nu 66 jaren oud.
Zoals ik al zei kan ik een boek schrijven over mijn ruige leven, misschien doe ik dat nog eens maar alles gaan oprakelen is niet goed en daarom heb ik dat ook maar niet gedaan.
Mijn dienstjaren zijn fantastisch geweest, maar ik heb ook veel rottigheid meegemaakt met name het eerste jaar was erg zwaar.
Je bent in de eerste plaats een vrijwilliger.
Je krijgt een andere naam, en een andere nationaliteit, en je breekt volledig met het verleden. Dat is passe, en het interesseert ook niemand wat je ooit gedaan hebt of geweest bent ( binnen grenzen in de selectie,) en je woont 5 jaren in de kazerne waar je gelegerd bent. Je begint net zoals iedereen daar begonnen is.
Je mag geen auto hebben, en ook geen eigen bankrekening.
De legionairs om je heen zijn je broeders ahw en iedereen is gelijk behalve in rang.
De kameraadschap is zeer groot te noemen.
En ik denk erover om later terug te gaan naar Frankrijk, om in een rusthuis voor oud legionairs, om mijn laatste levensdagen te gaan slijten tussen mijn broeders maar zover is het nog niet, dat gaat nog wel even duren!
Qua liefde is het zo, dat naarmate je ouder wordt, je steeds kritischer wordt vwb het vinden van een partner en wie wil er nou iemand met stevige ptss waarvoor ik zelfs een hulphond nodig heb?
Daar zitten de dames nou eenmaal niet op te wachten! En heel veel mensen begrijpen het niet hoe je zo een leven kunt gaan leiden en alles maar blijven uitleggen, nee dank u beleefd....
Dus dat gedeelte van liefde heb ik idd opgegeven. Dat zit er niet meer in.
Ik heb geen familie meer, iedereen is dood, ik heb geen kinderen dus leef ik helemaal alleen.
En het ergste van alles is wel dat dit allemaal door cannabis gebruiken ontstaan is!
Dat heeft me mijn relatie gekost, en nog veel meer maar daar zullen we het maar niet meer hebben of het zou per pb moeten zijn als een en ander je interesseert....maar over veel dingen praat ik liever niet meer.
Maar over die ene relatie heen komen?
Gaat niet meer lukken nu meer dan 40 jaren na dato.
Het is een nagel aan mijn doodskist!

Maar, ik ben n i e t Zielig, en ik zit niet in een slachtofferrol. Welnee.
Ik leid alleen een leven wat niet doorsnee huisje, boompje beestje was en is.
G
GembertheeLid
01-01-2024, 00:00
#19
Wow ik hang aan je lippen. Het lijkt wel alsof ik naar een film kijk. Wat moet je veel bijzondere verhalen hebben om te vertellen.

Ik begrijp je heel goed. En ik vind je zeker niet zielig. In zekere zin is die oude liefde van jou ook een toegangspoort naar een persoon die je ooit óók was en nog steeds ergens bent misschien.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#20
@Gemberthee ja, een film is het als ik zo eens terugdenk!
Het is allemaal een tijd geweest die de gemiddelde burger niet meemaakt en de meeste mensen kunnen het zich niet eens voorstellen, vooral de diensttijd!
Maar zoals ik al zei, ik praat er nooit over hooguit soms met collega legionairs met wie ik nog contact heb.
Verder zwijg ik erover.
Ik heb hier al veel meer gezegd dan dat ik in eerste instantie gedacht had, kun je nagaan!
Maar tegenwoordig leid ik een rustig leven, zonder een geliefde.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."