Huh? Hier worden wederom twee dingen door elkaar gehaald. Zoals doorlopend in deze discussie heb ik het idee.
![:tongueout:]()
Iemand met normale seksuele verlangens kan er niet voor kiezen aseksueel te worden maar kan wel ervoor kiezen een seksloos bestaan te lijden. Waarmee ik niet zeg dat het niet moeilijk is, maar het kan toch echt.
Iemand zonder seksuele verlangens kan ervoor kiezen seks toch een plaats te geven in zijn/haar leven en relatie. Sterker nog, er zijn best veel aseksuelen die dit doen, ondanks hun gebrek aan libido, in het belang van de partner.
Zo kan een pedofiel ook een eigen weg leren vinden in een leven zonder seks. Niet álle pedofielen maar een deel toch zeker.
Gevoel/drang is niet gelijk aan gedrag. 100 procent eens met Mindless hierin. We zijn echt geen robots hoor, of willoze slaven van onze oerdriften. We hebben niet voor niks een prefrontale cortex gekregen. Die mogelijkheid om onze impulsieve driften te inhiberen is o.a. wat ons in het algemeen onderscheidt van dieren.
* Edit: snelle gedachte hoor na lezen van bovenstaande discussie, maar is het vraagstuk geaardheid/stoornis echt zo relevant? Ik, maar ben geen deskundige, zou zeggen dat pedofilie een geaardheid is die best als stoornis benaderd kan worden gezien het mogelijke gevaar dat ermee gepaard gaat. Wat ‘gestoord’ heet en wat niet, is afhankelijk van onze eigen zelfbepaalde definities. Anyway, heb de literatuur hierover dus niet gecheckt.
![:wink:]()
weet niet welke terminologie precies gehanteerd wordt.
Of mensen verder vinden dat homoseksualiteit en aseksualiteit als afwijkingen betiteld kunnen worden moeten ze zelf maar weten (ik heb daar persoonlijk niet zo’n moeite mee, het zíjn tenslotte feitelijk gezien onschuldige afwijkingen) maar aangezien er in deze gevallen doorgaans geen sprake is van risico op schade toebrengen aan anderen is het ook niet gepast om in termen van stoornis te denken i.m.o. en compleet onvergelijkbaar met pedofilie.