Dit vind ik heel belangrijk en ik denk ook dat het veel beter zou werken dan welk antidepressiva slikken dan ook. Mensen die zwaar depressief zijn hebben vaak de neiging zich te isoleren van de buitenwereld. Ik dus ook. Maar een sociale omgeving is volgens mij ook heel noodzakelijk voor vrijwel iedereen.Maar het idee wat erachter zit is duidelijk dat van mensen verbinden met een sociale omgeving om zo het mentaal welzijn te verbeteren. Dat werkt een stuk beter dan antidepressiva slikken.
Ik denk juist dat allebei prima is. Therapie werkt alleen maar als je het zelf wilt en bereid ben mee te werken. Maar het kan je wel goede inzichten in jezelf en gedrag geven en sommige mensen hebben nu eenmaal echt professionele hulp nodig. Ik blijf verder wel van mening dat antidepressiva te snel worden voorgeschreven.En natuurlijk is professionele hulp prima, maar stiekem weten we allemaal: we moeten het ZELF doen.
Ik kan me ook niet goed voorstellen dat veel mensen gelukkig zijn als ze altijd alleen zijn. Een paar dagen in eenzaamheid doorbrengen vind ik prima maar een week zonder enig sociaal contact vind ik toch erg lang. En soms is een praatje met iemand in een winkel of met collega op werk al voldoende om me iets beter te voelen. Waarmee ik maar wil aangeven dat ik sociaal contact erg belangrijk vind en waarschijnlijk denkt vrijwel iedereen er zo over.Lang verhaal kort: misschien zijn enkelen gelukkig met alleen zijn, maar voor de overgrote meerderheid is sociale embedding een belangrijk aspect van wat een nuttig en plezierig leven maakt. Een valkuil is natuurlijk dat je afhankelijk wordt van anderen voor je geluk; dat is weer een brug te ver.
Ik ben het helemaal met je eens.Wat @Sally Tessio zegt (en in het verlengde dus van @Perenijsje & @FredKroket. Daaraan toegevoegd: vriendschappen zijn (als het goed is) al waardevol om hele andere zaken. Samen dingen doen, lol trappen, hangen, gesprekken over niets en alles etc. Therapie is veel meer 'werk', en je therapeut begeleidt je daarbij. Als je iets soortgelijks binnen een vriendschap gaat zoeken, wordt het al snel ingewikkeld omdat de rollen diffuus worden. Van je therapeut wil je dat hij/zij/hen je kan aanspreken op je verantwoordelijkheid en jullie afspraken. Van je vriendschap wil je dat men aan jouw kant staat. Er komen momenten dat die twee functies elkaar slecht verdragen... Wat doet dat met je vriendschap als je die ook gebruikt (misbruikt?) voor therapie?
Wat niet wil zeggen dat vrienden elkaar niet kunnen/moeten helpen met luisterend oor, advies etc. Maar wel goed om in de gaten te houden door zowel de vragende als de dragende partij in een vriendschap: hoeveel pak je zelf op, en wanneer wordt het tijd om een professional in te schakelen?
Als het goed is, weet die professionele hulp dat zelf ook goed. Ze hebben een begeleidende rol. Maar als je zelf als patiënt niet beter wÃlt worden (dit kan ook onbewust zijn) zul je ook niet beter worden.Dat moet jezelf doen, dat kan de coach niet voor jou doen. En natuurlijk is professionele hulp prima, maar stiekem weten we allemaal: we moeten het ZELF doen.
Door therapie heb ik beter leren praten over mijn gevoelens en daarnaast beter leren luisteren naar mijn vrienden. In die zin heeft therapie geholpen om mijn vriendschappen waardevoller te maken.
Daarnaast: therapie is tijdelijk van aard met als uiteindelijke doel om jou zelfredzaam te maken. Onderdeel van die zelfredzaamheid is dat je je gevoelens kunt delen met vrienden en daar steun in kunt vinden. En wat terug kunt betekenen voor je vrienden. Die wederkerigheid maakt de vriendschap.
Ook is het goed om te beseffen dat therapie altijd een professionele relatie betreft. In een goede therapeutische relatie zit er geen emotionele binding tussen de therapeut en jou als cliënt. Dat is fundamenteel anders dan in een vriendschap. De vriendschap is immers gestoeld op een diep sociaal-emotionele connectie.
Zie vriendschap maar meer als een soms goede aanvulling op therapie. Ik denk dat we het hierover in deze thread wel eens kunnen zijn.Verbinding door vriendschap kan heel therapeutisch werken maar professionele therapie op basis van aanwezige problematiek is natuurlijk wel heel wat anders. Ligt er echt aan wat er speelt. Vriendschap , of je moet bevriend zijn met een therapeut 😜, is er niet op gericht om de kern van me problematiek te doorgronden en te behandelen.
Als je zelfreflectie en zelfliefde niet in je hebt, nooit hebt geleerd of om andere redenen daar niet bij komt vraag ik me sterk af wat je als als vriend daar in kan betekenen. Denk dat het ongezond is om zo sterk terug te vallen op vrienden buiten een advies, een luisterend oor/begrip of bemoedigende woorden om.Klopt, maar ik denk dat aan de andere kant therapie ook vaak wordt aangewend, daar waar de combinatie echte vriendschap(pen), zelfreflectie en zelfliefde zou volstaan of zelfs een betere oplossing zou zijn.
Natuurlijk kan soms therapie ook juist weer nodig zijn om überhaupt op dat punt van vriendschap (betekenisvolle communicatie met naasten), zelfreflectie en zelfliefde te kunnen komen.
En inderdaad, soms is het probleem te complex om op te lossen zonder professional, zoals bijvoorbeeld diep trauma.
Nee, ik bedoelde dat als je én vriendschap én zelfreflectie én zelflliefde combineert, je al zoveel kunt oplossen/genezen, zonder therapie. Niet dat vriendschap je zomaar even zelfreflectie of zelfliefde kan geven als je dat al niet kunt/hebt.Als je zelfreflectie en zelfliefde niet in je hebt, nooit hebt geleerd of om andere redenen daar niet bij komt vraag ik me sterk af wat je als als vriend daar in kan betekenen. Denk dat het ongezond is om zo sterk terug te vallen op vrienden buiten een advies of bemoedigende woorden om.
Ik heb het al te vaak meegemaakt in mijn kringen dat zulke situaties uiteindelijk een wig drijven in een vriendschap.
Dit kan ik me ook goed voorstellen en is ook iets dat mijn best buddy me weleens zegt. Ondanks alle ellende (vrij zware kwesties) die er speelt, wil hij hier ook niet té veel de aandacht op richten. Even erover praten om het even "kwijt" te zijn helpt (of voelt tenminste enigszins goed), maar dan ook weer even andere dingen: de aandacht op iets anders dan zijn problemen.Maar ik wil als ik met vrienden ben ook niet dat het steeds om mij draait.
Dit kan ik me ook goed voorstellen en is ook iets dat mijn best buddy me weleens zegt. Ondanks alle ellende die er speelt, wil hij hier ook niet té veel de aandacht op richten. Even erover praten om het even "kwijt" te zijn helpt, maar dan ook weer even andere dingen: de aandacht op iets anders dan zijn problemen.
En ja, wat betreft echte trauma is gewoon vriendschap zeker niet toereikend. Ik heb dit ook persoonlijk een keer ondervonden en hierin ervaren dat ik dit zwaar had onderschat. Ook onderschat wat voor negatief effect het op mij had als luisterend oor. Daar moet je echt iemand voor hebben die weet wat het is en ervoor opgeleid is daarmee om te gaan.
Zeker weten. Dit zegt hij zelf ook: "ik heb dit echt zo nu en dan nodig: gewoon even deze luchtigheid, slap geouwehoer, lol".Wat goed is tussen jou en je Bf, en waar ik in mee ga qua mijn goede vriendschap;
Je doet samen leuke dingen. Dat is ook waardevol. Even een avondje niet aan de ellende dingen maar bv potje kaarten met potje bier
Hier ben ik het ook mee eens. Het gaat om de juiste balans.Denk dat het ongezond is om zo sterk terug te vallen op vrienden buiten een advies, een luisterend oor/begrip of bemoedigende woorden om.
Entertainment als gezonde afleiding is natuurlijk ook belangrijk. Ik ga regelmatig uit eten, soms naar de bios of een concert met vrienden. Alleen maar over je eigen ellende praten leidt uiteindelijk ook tot niks. Ik doelde eigenlijk ook meer op het klaar voor je staan (of andersom) wanneer nodig.Wat goed is tussen jou en je Bf, en waar ik in mee ga qua mijn goede vriendschap;
Je doet samen leuke dingen. Dat is ook waardevol. Even een avondje niet aan de ellende dingen maar bv potje kaarten met potje bier
Ook helemaal mee eens.Maar ik heb bijvoorbeeld een complexe PTSS en daar heb ik toch echt wel professionele hulpverlening bij nodig gehad. Vrienden zijn geen hulpverleners en met dat soort diagnoses heb je wel meer nodig dan alleen een vriendschappelijk gesprek.
Het EK zal de afgelopen weken ook een zeer welkome afleiding en onderbreking zijn geweest en nog voor velen.Zeker weten. Dit zegt hij zelf ook: "ik heb dit echt zo nu en dan nodig: gewoon even deze luchtigheid, slap geouwehoer, lol".
Als onderbreking van de maar doorgaande ellende.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."