#1
Klopt natuurlijk ook. Ik ga mijn topic dan ook een beetje aanpassen.Vrienden zijn geen hulpverleners.
Klopt natuurlijk ook. Ik ga mijn topic dan ook een beetje aanpassen.Vrienden zijn geen hulpverleners.
Zeker weten!Dit is een vraag die ik een paar dagen geleden op een ander forum tegenkwam en ik vond het erg interessant.
Voor mij persoonlijk is echte vriendschap heel belangrijk. Vooral denk ik omdat ik vrijwel geen familie meer heb om op terug te vallen. De afgelopen vier jaar zijn door diverse omstandigheden vaak nogal moeilijk voor me geweest (begon dus met Covid en de lockdowns) en ik heb me vaak afgevraagd hoe ik het zonder vrienden had volgehouden. Ik heb een vrij kleine maar wel hechte vriendenkring die goed op de hoogte zijn van mijn problemen en waar ik heel veel mee kan bespreken. Tegelijkertijd sta ik altijd open voor ze als ze bij mij hun hart willen uitstorten.
Het is wel zo dat er een aantal dingen zijn die ik ook met vrienden nooit echt aandurf te bespreken. Dus dan zou therapie een geschikte en aanvullende hulp kunnen zijn. Toch merk ik vrijwel altijd dat een heel goed en open gesprek met een vriend(in) me weer even op het juiste pad kan brengen. Dus vriendschap heeft zeker een bepaalde therapeutische waarde voor me maar ik moet toegeven dat ik op een punt ben beland in mijn leven waar ik therapie als aanvulling waarschijnlijk wel nodig heb.
Bedankt weer voor enige feedback.
Klopt helemaal. Al heb je maar een zo'n vriend. Dat kan al genoeg zijn. Ik heb er gelukkig drie.Ik heb een paar echte vrienden en 1 ervan steekt daar nog bovenuit als long time BFF (als ik het even in hedendaagse taal zou zeggen). Met hem kan ik werkelijk álles bespreken. Het gaat tegenwoordig helaas meestal over hem omdat het niet goed gaat in zijn thuissituatie. Hij zegt er enorm veel aan te hebben om hierover met mij te kunnen praten. Maar het is ook andersom geweest.
Ook helemaal mee eens.Maar ik heb bijvoorbeeld een complexe PTSS en daar heb ik toch echt wel professionele hulpverlening bij nodig gehad. Vrienden zijn geen hulpverleners en met dat soort diagnoses heb je wel meer nodig dan alleen een vriendschappelijk gesprek.
Het EK zal de afgelopen weken ook een zeer welkome afleiding en onderbreking zijn geweest en nog voor velen.Zeker weten. Dit zegt hij zelf ook: "ik heb dit echt zo nu en dan nodig: gewoon even deze luchtigheid, slap geouwehoer, lol".
Als onderbreking van de maar doorgaande ellende.
Ik zal het je nog sterker vertellen: vriendschap (of liever, sociale contacten) is een voorwaarde voor mentale gezondheid!Dit is een vraag die ik een paar dagen geleden op een ander forum tegenkwam en ik vond het erg interessant.
Voor mij persoonlijk is echte vriendschap heel belangrijk. Vooral denk ik omdat ik vrijwel geen familie meer heb om op terug te vallen. De afgelopen vier jaar zijn door diverse omstandigheden vaak nogal moeilijk voor me geweest (begon dus met Covid en de lockdowns) en ik heb me vaak afgevraagd hoe ik het zonder vrienden had volgehouden. Ik heb een vrij kleine maar wel hechte vriendenkring die goed op de hoogte zijn van mijn problemen en waar ik heel veel mee kan bespreken. Tegelijkertijd sta ik altijd open voor ze als ze bij mij hun hart willen uitstorten.
Het is wel zo dat er een aantal dingen zijn die ik ook met vrienden nooit echt aandurf te bespreken. Dus dan zou therapie een geschikte en aanvullende hulp kunnen zijn. Toch merk ik vrijwel altijd dat een heel goed en open gesprek met een vriend(in) me weer even op het juiste pad kan brengen. Dus vriendschap heeft zeker een bepaalde therapeutische waarde voor me maar ik moet toegeven dat ik op een punt ben beland in mijn leven waar ik therapie als aanvulling waarschijnlijk wel nodig heb.
Mijn vraag is dus of jullie van mening zijn dat echte vriendschap net zo waardevol kan zijn als therapie. En ik bedoel dan voor personen die nog redelijk normaal kunnen functioneren zonder urgente hulp. Want dan is vriendschap een waardevolle aanvulling maar waarschijnlijk niet voldoende.
Bedankt weer voor enige feedback.
Dit!Ik zal het je nog sterker vertellen: vriendschap (of liever, sociale contacten) is een voorwaarde voor mentale gezondheid!
Helemaal mee eens. Ik zie vrienden dan ook meer als een waardevolle aanvulling van je dagelijkse problemen. Maar dat is voor heel veel mensen niet voldoende.Even op de beginvraag, ik heb een ´vriend´ die op een gegeven moment zijn therapie afschaalde en zei: Ik heb jou nog.
Dat is heel tricky, een vriend is echt iets anders dan een therapeut. Als het goed is kunnen vrienden je helpen bij de positieve dingen zoals sport, leuke dingen doen, etc etc. En met sommige goede vrienden kun je ook echt een goed gesprek voeren maar ik vind dat je wel hulpverlening achter de hand zou moeten hebben voor crisissituaties. Als je zeg maar onder behandeling bent en crisisgevoelig.
Dit vind ik heel belangrijk en ik denk ook dat het veel beter zou werken dan welk antidepressiva slikken dan ook. Mensen die zwaar depressief zijn hebben vaak de neiging zich te isoleren van de buitenwereld. Ik dus ook. Maar een sociale omgeving is volgens mij ook heel noodzakelijk voor vrijwel iedereen.Maar het idee wat erachter zit is duidelijk dat van mensen verbinden met een sociale omgeving om zo het mentaal welzijn te verbeteren. Dat werkt een stuk beter dan antidepressiva slikken.
Klopt, maar ik denk dat aan de andere kant therapie ook vaak wordt aangewend, daar waar de combinatie echte vriendschap(pen), zelfreflectie en zelfliefde zou volstaan of zelfs een betere oplossing zou zijn.Ligt heel erg aan de reden waarom je therapie nodig hebt denk ik.
Vrienden zijn geen hulpverleners.
Als je zelfreflectie en zelfliefde niet in je hebt, nooit hebt geleerd of om andere redenen daar niet bij komt vraag ik me sterk af wat je als als vriend daar in kan betekenen. Denk dat het ongezond is om zo sterk terug te vallen op vrienden buiten een advies, een luisterend oor/begrip of bemoedigende woorden om.Klopt, maar ik denk dat aan de andere kant therapie ook vaak wordt aangewend, daar waar de combinatie echte vriendschap(pen), zelfreflectie en zelfliefde zou volstaan of zelfs een betere oplossing zou zijn.
Natuurlijk kan soms therapie ook juist weer nodig zijn om überhaupt op dat punt van vriendschap (betekenisvolle communicatie met naasten), zelfreflectie en zelfliefde te kunnen komen.
En inderdaad, soms is het probleem te complex om op te lossen zonder professional, zoals bijvoorbeeld diep trauma.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."