#1
De volgende observaties doen mij vermoeden dat J ASS heeft:
- De opvatting dat J 'anders' is is in zijn vroege kindertijd al gedeeld met mijn ouders door sommige vrienden en familie;
- J valt vrijwel altijd uit de toon in (eenvoudige) interacties met mensen of in groepen mensen;
- J heeft een gebrekkig vermogen zich in te leven in anderen;
- J heeft een gebrekkig zelfinzicht;
- J heeft rigide denkbeelden over hoe dingen zouden moeten gaan en horen te zijn.
Een aantal recente voorbeelden van het afgelopen jaar om een beeld te schetsen hoe dit zich kan uiten:
- Het begroeten van vreemden tijdens wandelingen gaat bij J soms zo geforceerd dat mijn moeder er kippenvel van krijgt. Iets aan de wijze waarop J dit doet voelt onnatuurlijk. Het oogt als mechanisch, aangeleerd gedrag dat hij op dat moment bewust aan moet wenden.
- Tijdens een wandeling met mij in het Amsterdamse Bos, wil J aanbieden om een foto te maken van een vrouw die haar telefoon uit haar broekzak haalt om een selfie te maken. Hij spreekt haar met luid stemgebruik aan terwijl ze met haar rug naar hem toe staat gedraaid en de toon van zijn stem past niet bij wat een vriendelijke interactie moet worden. De vrouw schuifelt zonder hem aan te kijken gespannen weg.
- Tijdens een weekendje Texel met familie worden mijn ouders, J en ik voorgesteld aan oude vrienden van mijn oom en tante. Mijn oom en tante zien hen eenmaal per jaar, wij kennen de vrienden niet en hebben zelden iets over ze gehoord. Mijn ouders en ik staan op om beleefd een hand te geven. J omhelst de vrouw van het stel en geeft haar meerdere zoenen op haar wangen. De kennissen zijn verbaasd. Wij zijn minder verbaasd en moeten erom lachen. J stelt: "het zijn toch vrienden van familie? Dan geef je een knuffel."
- De kanarie van onze geliefde nicht overlijdt. Tijdens een familiebijeenkomst is ze ontroostbaar en maakt ze zichzelf onterecht allerlei verwijten. Iedereen probeert haar te troosten, behalve J, die benadrukt wat ze allemaal anders had moeten doen, zoals de kanarie buiten rond laten vliegen. Onze neef kapt woedend het gesprek af en we vertrekken naar huis. Een dag later biedt J zijn excuses aan, maar doet dit alleen aan onze neef en niet aan onze nicht. Hij ziet kennelijk niet in dat hij haar gekwetst heeft, maar wel dat hij onze neef gekwetst heeft door diens woedende reactie.
- J wordt uitgenodigd op de bruiloft van mijn beste vriend, waar ik getuige ben. Hij probeert meerdere vrouwen op de bruiloft te versieren. Vanaf een afstandje zie ik aan de lichaamstaal en aan de expressies van de vrouwen dat ze duidelijk niet geïnteresseerd zijn, zich aan hem ergeren en zich ongemakkelijk voelen. J lijkt dit niet in te zien. Hem wordt later gevraagd zich koest te houden, nadat de bruid door meerdere vriendinnen is verteld dat ze zich geïntimideerd voelden door J. Hij slaat gefrustreerd uit: "ik deed helemaal niets raars, dit is zo oneerlijk!"
- J regelt een paar dates met een jonge vrouw, waar hij ook eventjes intiem mee is. Hij laat mij tekstberichten zien waarin hij erg dwingend is in zijn taalgebruik (draag dit; kom hier naartoe; spreek vanavond met me af; ik wil dat je lippenstift opdoet; doe die rode jurk aan; ik wil je vrijdag zien). Hij krijgt reacties terug als: "haha, nou oké dan, maar ik ben niet iemand die altijd maar gezegd kan worden wat ze moet doen hoor." Ik waarschuw hem meerdere keren dat een mens niet of in ieder geval niet altijd op zo'n manier gecontroleerd wil worden en dit fout af zal lopen als hij haar niet anders gaat benaderen. Hij slaat dit advies grotendeels in de wind onder het mom dat 'vrouwen willen dat jij voor hen bepaalt'. Een paar weken later beëindigd zij hun korte fling met de tekst: "is het weleens in je opgekomen wat ik wil?"
- Op onze verjaardag zijn we uit eten met mijn vriendengroep in een net restaurant. Ik heb J jaren geleden bij deze vriendengroep getrokken omdat hij nagenoeg vriendeloos is, mijn ouders zich zorgen om hem maakten en mijn moeder dit van me had gevraagd. Als je eerlijk bent is hij met geen van mijn vrienden bevriend. Ze gedogen hem, omdat ze mij kennen, na jarenlang met hem optrekken weten dat hij 'een handleiding' heeft en ongeveer weten hoe met hem om te gaan.
Deze avond gaat hij echter te ver. Hij spuit al zijn ideeën eruit over de rol en de rechten van de vrouw en de rol en de rechten van de man (denk aan: 19e eeuw), zoals die anno 2024 moeten zijn. Niemand deelt zijn denkbeelden en hem wordt gevraagd zich te nuanceren, maar al het weerwoord drukt hij de kop in.
Later op de avond komt de vrouw ter sprake waarmee hij een aantal dates heeft gehad. Er is oprechte interesse vanuit mijn vrienden hoe dat is gelopen, die al snel verandert in verbazing als hij vertelt hoe dwingend hij met haar omging. Uiteindelijk laat hij zich ongepast over haar uit door in het drukke, sjieke restaurant te zeggen dat hij "haar kut nog één keer vol had moeten rammen" en "die bitch daarna had moeten skippen". Al mijn vrienden zijn gechoqueerd en er wordt hem opnieuw gevraagd zich in te houden.
Kort hierop vertelt J dat hij tegenwoordig gewoon op vrouwen afstapt als hij ze knap vindt. Er wordt hem gevraagd hoe hij dat aanpakt en één van mijn vrienden daagt hem uit dit in een rollenspel te laten zien. J is duidelijk in de veronderstelling dat hij dit smooth aanpakt, grijpt de uitdaging aan en opent met trotse blik: "excuseer mij, sta mij toe om mij voor te stellen, mijn naam is J (+ achternaam) en ik zou je graag intiem willen leren kennen." J ziet niet in dat dit een veredelde manier is om tegen een vreemde vrouw te zeggen dat je seks met haar wilt, of ziet niet in dat dit geen effectieve manier zal zijn om je aan een vreemde voor te stellen die je ziet zitten. De mate van oogcontact die hij maakt (hij staart onafgebroken) en de houding die hij hierbij aanneemt oogt misplaatst en ongemakkelijk. Wat opnieuw start als oprechte interesse vanuit mijn vrienden eindigt in complete verbazing dat je de plank zo mis kunt slaan, ridiculisering en leedvermaak.
Aan het einde van de avond loopt J ongevraagd mee naar mijn huis, dat op een paar honderd meter van het restaurant ligt. Als één van mijn vrienden appt dat het 'een... enerverende avond' is geweest en hier met lachende emoji's op gereageerd wordt, vraagt J aan mij wat de vriend hiermee bedoelt. Hij heeft niet door dat hij een modderfiguur heeft geslagen en de avond grotendeels heeft verpest.
Hopelijk schetst dit een duidelijker beeld van J en van de zorgen die ik voor hem en zijn toekomst heb.
- De opvatting dat J 'anders' is is in zijn vroege kindertijd al gedeeld met mijn ouders door sommige vrienden en familie;
- J valt vrijwel altijd uit de toon in (eenvoudige) interacties met mensen of in groepen mensen;
- J heeft een gebrekkig vermogen zich in te leven in anderen;
- J heeft een gebrekkig zelfinzicht;
- J heeft rigide denkbeelden over hoe dingen zouden moeten gaan en horen te zijn.
Een aantal recente voorbeelden van het afgelopen jaar om een beeld te schetsen hoe dit zich kan uiten:
- Het begroeten van vreemden tijdens wandelingen gaat bij J soms zo geforceerd dat mijn moeder er kippenvel van krijgt. Iets aan de wijze waarop J dit doet voelt onnatuurlijk. Het oogt als mechanisch, aangeleerd gedrag dat hij op dat moment bewust aan moet wenden.
- Tijdens een wandeling met mij in het Amsterdamse Bos, wil J aanbieden om een foto te maken van een vrouw die haar telefoon uit haar broekzak haalt om een selfie te maken. Hij spreekt haar met luid stemgebruik aan terwijl ze met haar rug naar hem toe staat gedraaid en de toon van zijn stem past niet bij wat een vriendelijke interactie moet worden. De vrouw schuifelt zonder hem aan te kijken gespannen weg.
- Tijdens een weekendje Texel met familie worden mijn ouders, J en ik voorgesteld aan oude vrienden van mijn oom en tante. Mijn oom en tante zien hen eenmaal per jaar, wij kennen de vrienden niet en hebben zelden iets over ze gehoord. Mijn ouders en ik staan op om beleefd een hand te geven. J omhelst de vrouw van het stel en geeft haar meerdere zoenen op haar wangen. De kennissen zijn verbaasd. Wij zijn minder verbaasd en moeten erom lachen. J stelt: "het zijn toch vrienden van familie? Dan geef je een knuffel."
- De kanarie van onze geliefde nicht overlijdt. Tijdens een familiebijeenkomst is ze ontroostbaar en maakt ze zichzelf onterecht allerlei verwijten. Iedereen probeert haar te troosten, behalve J, die benadrukt wat ze allemaal anders had moeten doen, zoals de kanarie buiten rond laten vliegen. Onze neef kapt woedend het gesprek af en we vertrekken naar huis. Een dag later biedt J zijn excuses aan, maar doet dit alleen aan onze neef en niet aan onze nicht. Hij ziet kennelijk niet in dat hij haar gekwetst heeft, maar wel dat hij onze neef gekwetst heeft door diens woedende reactie.
- J wordt uitgenodigd op de bruiloft van mijn beste vriend, waar ik getuige ben. Hij probeert meerdere vrouwen op de bruiloft te versieren. Vanaf een afstandje zie ik aan de lichaamstaal en aan de expressies van de vrouwen dat ze duidelijk niet geïnteresseerd zijn, zich aan hem ergeren en zich ongemakkelijk voelen. J lijkt dit niet in te zien. Hem wordt later gevraagd zich koest te houden, nadat de bruid door meerdere vriendinnen is verteld dat ze zich geïntimideerd voelden door J. Hij slaat gefrustreerd uit: "ik deed helemaal niets raars, dit is zo oneerlijk!"
- J regelt een paar dates met een jonge vrouw, waar hij ook eventjes intiem mee is. Hij laat mij tekstberichten zien waarin hij erg dwingend is in zijn taalgebruik (draag dit; kom hier naartoe; spreek vanavond met me af; ik wil dat je lippenstift opdoet; doe die rode jurk aan; ik wil je vrijdag zien). Hij krijgt reacties terug als: "haha, nou oké dan, maar ik ben niet iemand die altijd maar gezegd kan worden wat ze moet doen hoor." Ik waarschuw hem meerdere keren dat een mens niet of in ieder geval niet altijd op zo'n manier gecontroleerd wil worden en dit fout af zal lopen als hij haar niet anders gaat benaderen. Hij slaat dit advies grotendeels in de wind onder het mom dat 'vrouwen willen dat jij voor hen bepaalt'. Een paar weken later beëindigd zij hun korte fling met de tekst: "is het weleens in je opgekomen wat ik wil?"
- Op onze verjaardag zijn we uit eten met mijn vriendengroep in een net restaurant. Ik heb J jaren geleden bij deze vriendengroep getrokken omdat hij nagenoeg vriendeloos is, mijn ouders zich zorgen om hem maakten en mijn moeder dit van me had gevraagd. Als je eerlijk bent is hij met geen van mijn vrienden bevriend. Ze gedogen hem, omdat ze mij kennen, na jarenlang met hem optrekken weten dat hij 'een handleiding' heeft en ongeveer weten hoe met hem om te gaan.
Deze avond gaat hij echter te ver. Hij spuit al zijn ideeën eruit over de rol en de rechten van de vrouw en de rol en de rechten van de man (denk aan: 19e eeuw), zoals die anno 2024 moeten zijn. Niemand deelt zijn denkbeelden en hem wordt gevraagd zich te nuanceren, maar al het weerwoord drukt hij de kop in.
Later op de avond komt de vrouw ter sprake waarmee hij een aantal dates heeft gehad. Er is oprechte interesse vanuit mijn vrienden hoe dat is gelopen, die al snel verandert in verbazing als hij vertelt hoe dwingend hij met haar omging. Uiteindelijk laat hij zich ongepast over haar uit door in het drukke, sjieke restaurant te zeggen dat hij "haar kut nog één keer vol had moeten rammen" en "die bitch daarna had moeten skippen". Al mijn vrienden zijn gechoqueerd en er wordt hem opnieuw gevraagd zich in te houden.
Kort hierop vertelt J dat hij tegenwoordig gewoon op vrouwen afstapt als hij ze knap vindt. Er wordt hem gevraagd hoe hij dat aanpakt en één van mijn vrienden daagt hem uit dit in een rollenspel te laten zien. J is duidelijk in de veronderstelling dat hij dit smooth aanpakt, grijpt de uitdaging aan en opent met trotse blik: "excuseer mij, sta mij toe om mij voor te stellen, mijn naam is J (+ achternaam) en ik zou je graag intiem willen leren kennen." J ziet niet in dat dit een veredelde manier is om tegen een vreemde vrouw te zeggen dat je seks met haar wilt, of ziet niet in dat dit geen effectieve manier zal zijn om je aan een vreemde voor te stellen die je ziet zitten. De mate van oogcontact die hij maakt (hij staart onafgebroken) en de houding die hij hierbij aanneemt oogt misplaatst en ongemakkelijk. Wat opnieuw start als oprechte interesse vanuit mijn vrienden eindigt in complete verbazing dat je de plank zo mis kunt slaan, ridiculisering en leedvermaak.
Aan het einde van de avond loopt J ongevraagd mee naar mijn huis, dat op een paar honderd meter van het restaurant ligt. Als één van mijn vrienden appt dat het 'een... enerverende avond' is geweest en hier met lachende emoji's op gereageerd wordt, vraagt J aan mij wat de vriend hiermee bedoelt. Hij heeft niet door dat hij een modderfiguur heeft geslagen en de avond grotendeels heeft verpest.
Hopelijk schetst dit een duidelijker beeld van J en van de zorgen die ik voor hem en zijn toekomst heb.