Ervaringen met psychedelica icm add/adhd-therapie?

Hoi, ik weet sinds een jaar of 4 dat ik add (onoplettende subtype van adhd) heb. De 12 sessies cognitieve gedragstherapie die ik kreeg na mijn diagnose vielen samen met de eerste corona lockdown en werden via Zoom afgewikkeld... ik heb er weinig aan gehad. Ik gebruik lisdexamfetamine; dat helpt onbetrouwbaar: soms slecht slapen, soms vrolijk en gefocust maar ook soms ongefocust op hoge-intensiteit. Van goede gewoontes aanleren wil het maar niet komen en ik kamp nog steeds met hetzelfde uitstelgedrag, soms ook somberheid en onvermogen om geconcentreerd te blijven.

Nu lees en hoor ik geregeld bemoedigende berichten over de werkzaamheid van psychedelica bij depressieve klachten (en bij long covid! Apart...), in combinatie met een therapeutische setting. En nu ik wat psychedelische ervaringen heb gehad (truffels, ayahuasca, lsd) vraag ik me af of een psychedelische sessie zou kunnen helpen bij het laten beklijven van een coachingstraject of cognitieve gedragstherapie... Heeft iemand op dit forum daar ervaring mee? En sowieso: aanbevelingen van coaches of therapeuten in regio A'dam zijn welkom!

(had het topic ook bij psychedelica kunnen plaatsen maar het voelt in dit geval toch meer als een gezondheidsonderwerp)

Ik zal allereerst beginnen met een waarschuwing dat er geen goedgekeurde behandelingen zijn met psychedelica. Mensen die desondanks zulke behandelingen geven opereren daardoor buiten het gangbare zorgstelsel en het kan daardoor gebeuren dat je juist slechter uit een behandeling komt. Zeker met het onvoorspelbare effect van psychedelica is dat iets om rekening mee te houden.

Er zijn wel bedrijven die professionele en goede tripbegeleiding geven, maar die zijn erg duur. Bovendien zullen die nooit pretenderen dat ze een medische aandoening voor je gaan oplossen. Als zo'n behandelaar dat wel doet, dan heb je een dikke vette red flag te pakken.

Waar psychedelica soms een beetje bij kunnen helpen is zingeving vinden. Juist dat aspect kan verlichtend werken bij depressieve klachten. Door psychedelica worden je gevoelens versterkt en stap je even buiten de gangbare denkpatronen. Zo kan je soms dingen over jezelf ontdekken, bijvoorbeeld waar je blij van wordt of hoe je jezelf ziet. Dat soort realisaties kunnen nuttig zijn als je er ook moeite voor doet om de nieuwe inzichten te implementeren in je leven.

Psychedelica zijn dus absoluut geen wondermiddel die eventjes zwaarmoedige gevoelens voor je oplossen. Vaak kun je juist tijdens een trip geconfronteerd worden met dat soort gevoelens en dat is dus echt niet makkelijk. Maar als je er serieus mee aan de slag kunt dan kun je er soms baatbij hebben ja. Of er gebeurt verder niet zoveel met je leven na de trip. Dat komt ook dikwijls voor.

Ik heb het vermoeden dat ik ook add heb. Maar geen diagnose.

Dag na psychedelica ben ik altijd heel rustig en sereen in mijn hoofd. Dat is me met geen enkel ander middel/medicatie ooit gelukt. Daarom denk ik steeds vaker na over microdosing maar ik vind dat wel echt spannend.

Goed dat je de risico's en beperkingen van psychedelica noemt @Neo-Shulginist. Ik ben van de risico's op de hoogte (en bereid ze te nemen), maar er lezen hier meer mensen mee.

Maar als er hier dus mensen meelezen die baat hebben gehad bij een psychedelische ervaring in de context van een add-therapie/coachingstraject, dan hoop ik dat ze er wat over willen zeggen

Ik vind het een lastig onderwerp. Je hebt meer prikkels nodig om dopamine aan te maken. Ik kamp zelf ook met dit probleem. Moeten jij/ik veranderen, of moeten jouw omstandigheden veranderen?

MDMAutist zei:

Ik vind het een lastig onderwerp. Je hebt meer prikkels nodig om dopamine aan te maken. Ik kamp zelf ook met dit probleem. Moeten jij/ik veranderen, of moeten jouw omstandigheden veranderen?

Klik om te vergroten...

Ja dit dus

debkb zei:

Maar als er hier dus mensen meelezen die baat hebben gehad bij een psychedelische ervaring in de context van een add-therapie/coachingstraject, dan hoop ik dat ze er wat over willen zeggen

Klik om te vergroten...

Kijk wat ik stiekem dacht toen ik je post las was dat ik dacht dat creatieve activiteiten vaak goed werken bij mensen met AD(H)D, omdat ze daar dan wel in op kunnen gaan. Psychedelica kunnen je in principe wel helpen met iets vinden waar je passie voor hebt. Wat nog wel moeilijk zal blijven is om er tijd voor vrij te maken en om ervoor te gaan zitten. Dat zal tot op zekere hoogte altijd wel een uitdaging blijven. Maar hoe vaker je leuke ervaringen hebt met een creatief maakproces, des te makkelijker het wordt om eraan te beginnen.

Een paar jaar geleden na het zien van de onderstaande video overwogen ook zo'n sessie te doen, maar ik vind het nogal prijzig en de ervaringen van de deelnemers hier waren toch vrij gemengd. Misschien toch interessant als je deze video nooit gezien hebt:


Persoonlijke ervaringen met magic truffels en lsd waren voor mij ook mixed. Ik heb vorig jaar er een topic aan gewijd hier maar twijfel nu toch hoeveel ik echt aan de trip heb gehad. Een paar inzichten gekregen van mijn lsd trip maar ik kon er in mijn leven weinig mee. Het was geen slechte trip maar ik had er meer van verwacht :

(1) Helpen magische truffels bij het verwerken van trauma's ? | DrugsForum

FredKroket zei:

Ik heb het vermoeden dat ik ook add heb. Maar geen diagnose.

Klik om te vergroten...

Ik heb dat vermoeden ook, maar ook geen diagnose. Vind het zelf ook geen meerwaarde hebben om er nu nog achteraan te gaan.
Ik heb altijd al moeite gehad met concentratie op taken die ik moet of graag zou willen uitvoeren.

Afgelopen donderdag voor het eerst 20ug 1p-lsd genomen. Ik heb heel erg lang niet zo'n goede dag gehad. Programmeren ging lastig, maar ik heb een veel te vieze pc 3 uur lang schoon gemaakt en 2 uur lang muziek gemaakt, beide met een hyperfocus.
Muziek maken deed ik eerst veel meer, maar laatste 2 jaar hield ik dat niet langer vol dan 10 minuten. Heel erg van genoten.

Ook MDMA geeft mij heel veel rust in plaats van energie. Ik kan dan uren stil op de bank zitten met me koptelefoon.

Bedankt voor jullie bijdragen
Van een paar psychedelische ervaringen die ik eerder had (vooral ayahuasca en de eerste keren LSD) herinner ik me ook dat ik me erna heel licht voelde, en prettig gestemd en vrij productief. Ik vond deze beschrijving die ik ergens las erg herkenbaar:

"Alsof er een dikke laag sneeuw is gevallen over de vaste paadjes in je brein, waardoor je de kans hebt om nieuwe paadjes te bewandelen."

Klik om te vergroten...

Dat lijkt me een fijn uitgangspunt om van wat slechte gewoontes en overtuigingen af te komen en een paar nieuwe, betere aan te leren. Dat zou ik dus willen proberen, samen met een therapeut of coach die me accountable houdt.

@FredKroket ik begrijp wat je zegt. En ik vind microdosering ook een beetje spannend, omdat ik ooit onder invloed van een microdosis paddo's iets echt heel onaardigs eruitflapte tegen mijn vriendin... alleen maar omdat de gedachte in me opkwam 'hoe zou het zijn om dat te zeggen?'. Toen was het bijna uit

@G.Amer Een diagnose is niet zaligmakend maar geeft je wel toegang tot medicatie. Best veel mensen hebben daar echt baat bij, dus dat is nog iets om te overwegen. Ik word ook eerder rustig van MDMA dan energiek, en best vaak ook introvert. Afgelopen weekend nog. Misschien is dat een teken dat ik iets teveel heb genomen.

@MDMAutist mijn omgeving zo aanpassen dat ik mijn dopaminefix als vanzelf krijg is helaas niet realistisch maar ik kan er wel een beetje aan sleuren. En als ik zelf ook een beetje in de goede richting kan bewegen, komt het allemaal toch wat dichter bij elkaar. Dat is de hoop, tenminste.

@Deadwing bedankt voor het delen van jouw topic en het filmpje. Topic heb ik gelezen, extra interessant omdat we van vergelijkbare leeftijd zijn. Filmpje ga ik kijken... ben lig benieuwd naar de prijs van die retreat . Ik kwam een ander retreat tegen dat ordegrootte 1750 euro rekent voor 3 dagen geloof ik. Dat heb ik niet liggen, en ik vraag me af of het de moeite is om daarvoor te sparen.

debkb zei:

Een diagnose is niet zaligmakend maar geeft je wel toegang tot medicatie. Best veel mensen hebben daar echt baat bij, dus dat is nog iets om te overwegen. Ik word ook eerder rustig van MDMA dan energiek, en best vaak ook introvert. Afgelopen weekend nog. Misschien is dat een teken dat ik iets teveel heb genomen.

Klik om te vergroten...

Ja heb je gelijk in. Heb er ook wel over nagedacht. Maar op dit moment ga ik er niet achteraan.
Ik heb het vermoeden ook pas een half jaar, nadat ik het met een goede vriend die wel in dat traject zit het erover had. Er waren toch wel heel veel dingen waar ik nooit bij stil stond en als "normaal" ervaarde.

Ik probeer er nu zelf anders mee om te gaan, eerst is kijken of dat werkt. Voor me gevoel doe ik het namelijk niet "slecht" in me dagelijks leven. Maar productiever kan het wel.

Er zijn inderdaad legio mensen met add/adhd die een fijn, vervullend leven leiden. Veel hangt af van de copingmechanismen die mensen hebben aangewend om met hun 'beperking' om te gaan. Als die goed werken, is er niet zoveel aan de hand. Soms zijn ze (of worden ze) contraproductief, en dan loont het de moeite om er iets aan proberen te doen. Voor mij geldt het laatste, dus zodoende

debkb zei:

@Deadwing bedankt voor het delen van jouw topic en het filmpje. Topic heb ik gelezen, extra interessant omdat we van vergelijkbare leeftijd zijn. Filmpje ga ik kijken... ben lig benieuwd naar de prijs van die retreat . Ik kwam een ander retreat tegen dat ordegrootte 1750 euro rekent voor 3 dagen geloof ik. Dat heb ik niet liggen, en ik vraag me af of het de moeite is om daarvoor te sparen.

Klik om te vergroten...

Vergeet niet de comments bij de video te lezen. Ergens wordt er ook de prijs vermeld van dat retreat (weet niet meer hoeveel) en de kritiek was niet mals. Ook ik zag er door de bedragen maar vanaf.. En ik trip ook liever alleen.

Ik houd me vooral bezig met mediteren en dat doe ik al jaren. Een enkele keer probeer ik truffels en vorig jaar dus een keer lsd. Persoonlijk zal ik mensen altijd meditatie (Mindfulness) aanraden maar ik begrijp wel dat dat niet voor iedereen geschikt is. Het is trouwens ook mogelijk door meditatie allerlei inzichten over je leven op te doen maar daar is vaak wel veel tijd en geduld voor nodig. En tijd en geduld in deze hectische tijd...

Deadwing zei:

Persoonlijk zal ik mensen altijd meditatie (Mindfulness) aanraden

Klik om te vergroten...

Leestip:

debkb zei:

Er zijn inderdaad legio mensen met add/adhd die een fijn, vervullend leven leiden. Veel hangt af van de copingmechanismen die mensen hebben aangewend om met hun 'beperking' om te gaan. Als die goed werken, is er niet zoveel aan de hand. Soms zijn ze (of worden ze) contraproductief, en dan loont het de moeite om er iets aan proberen te doen. Voor mij geldt het laatste, dus zodoende

Klik om te vergroten...

Ik ben echt geen fan van Jordan Peterson, maar hier zegt 'ie wel rake dingen.

Neo-Shulginist zei:

Ik ben echt geen fan van Jordan Peterson, maar hier zegt 'ie wel rake dingen.

Klik om te vergroten...

Wat is je probleem met Peterson?

Deadwing zei:

Persoonlijk zal ik mensen altijd meditatie (Mindfulness) aanraden maar ik begrijp wel dat dat niet voor iedereen geschikt is.

Klik om te vergroten...

Inderdaad echt een dooddoener voor veel adhd’ers. Maar ik kan het wel op andere manieren zoeken dan “stil zijn met je gedachten”. Vaak bij dieren, in de natuur, of als ik ga koken word ik echt “mindful”.

debkb zei:

Van goede gewoontes aanleren wil het maar niet komen en ik kamp nog steeds met hetzelfde uitstelgedrag, soms ook somberheid en onvermogen om geconcentreerd te blijven.

Klik om te vergroten...

Ik herken dit wel enorm. Vooral uitstellen te gaan slapen en bepaalde klusjes in huis blijven een onmogelijke opgave. Maar voor mij was CGT (ook online) wel heeeeeel behulpzaam. Vooral het stukje acceptatie. Er zijn natuurlijk onderdelen van mezelf die ik “moet” en wil verbeteren (waarvan een hele hoop ook echt is gelukt met de tijd) maar ik leer steeds meer dat het okay is dat bepaalde dingen, zoals het huishouden, niet even soepel bij mij gaan als bij anderen. En dat ik daar hulp(steuntjes) voor mag zoeken.

Ik ben er echt van overtuigd dat die realisatie de belangrijkste stap is, met of zonder ad(h)d.

Ik heb zelf een paar keer gemicrodosed met lsd. Ik merkte echt denderend weinig, vooral cognitief. Ik denk dat dat mer de juiste begeleiding anders zou zijn, want ook toen ik begon met lisdex kreeg ik uitgebreide begeleiding. Je kan het wel slikken, maar das niet alles. Je moet er ook bewust wat mee doen als je wil dat het je echt helpt.

Neo-Shulginist zei:

Ik ben echt geen fan van Jordan Peterson, maar hier zegt 'ie wel rake dingen.

Klik om te vergroten...

Ben ik t echttttt niet mee eens.
De eerste aanname alleen al. Meisjes zijn ook niet gemaakt om op hun luie reet te zitten en op te letten voor uren. We leren het ze alleen (veel beter) aan dan jongens. “Boys should play”? Kom op man.
Het staat buiten kijf dat ADHD pas een probleem werd in de moderne maatschappij. Dus de dingen waar je tegen aanloopt zijn vooral een probleem omdat het rijlen en zijlen van deze tijd niet aansluiten op hoe ons brein werkt. Vroeger maakte dat minder uit, in een simpelere wereld.
Dat maakt het niet ineens een bullshit aandoening die we hebben verzonnen.

Casrus zei:

Wat is je probleem met Peterson?

Klik om te vergroten...

Mijn voornaamste probleeem met Jordan Peterson is dat hij een conservatieve ideologie bepleit die hij maskeert als een rationeel-wetenschappelijk raamwerk. Wat hij voornamelijk doet (ook in de bovenstaande video trouwens) is onderzoek naar geslachtsverschillen veralgemeniseren en daarmee een normatief raamwerk construeren. Dat vind ik problematisch omdat we weten dat er enorme verschillen zijn tussen mannen. Soms zijn die verschillen tussen mannen groter dan de gemiddelde verschillen met vrouwen. Wetenschappelijk gezien twijfel ik dus sterk of een categorische man-vrouw indeling wel valide is.

Jordan Peterson was professor in de psychologie, en binnen dat vakgebied heeft hij zeker expertise. Het probleem is alleen dat hij het onderzoek wat gericht is op individuen gaat extrapoleren naar een maatschappelijke context. Wat mij betreft vergeet hij daarbij dikwijls dat de staat een zorgtaak heeft, met name voor zwakkeren in de samenleving. Dat hij tegen individuen in een praktijk zegt van: 'kop op, doe niet zo sikkeneurig en kijk wat je zelf wél kan doen', dat snap ik. Maar zodra je diezelfde boodschap voor een groot publiek gaat verkondigen, dan verandert de context, en wordt de boodschap meer eentje van een sociale hiërarchie waarin mensen naar beneden trappen om gestigmatiseerde mensen nog even wat verder de grond in te boren. Daar ben ik dus heel erg tegen, en ik vind dat Peterson onvoldoende op deze uitwerking van zijn uitspraken voor een groot publiek reflecteert. Sterker nog, als hij gevraagd wordt naar zijn verantwoordelijkheid in deze dan gaat hij zijn standpunten rationaliseren met eindeloze nuances. De gebruikelijke reactie van Peterson-fanboys op kritiek is dan ook 'nee, hij is echt niet zo conservatief hoor, kijk maar deze podcast van 2,5 uuur waarin hij het nuanceert.' Wat mij betreft verandert die nuance dus weinig aan het normatieve raamwerk wat hij bepleit.

En deze kritiek komt nog voordat hij de christelijke klimaat desinformatiecampagne startte.

De bovenstaande video van Peterson deelde ik desondanks omdat hij specifiek in die video binnen zijn vakgebied en binnen zijn expertise is gebleven.

ljuv zei:

Het staat buiten kijf dat ADHD pas een probleem werd in de moderne maatschappij. Dus de dingen waar je tegen aanloopt zijn vooral een probleem omdat het rijlen en zijlen van deze tijd niet aansluiten op hoe ons brein werkt. Vroeger maakte dat minder uit, in een simpelere wereld.
Dat maakt het niet ineens een bullshit aandoening die we hebben verzonnen.

Klik om te vergroten...

De psychologie wordt als vakgebied geplaagd met een replicatiecrisis die het gevolg is van invalide conceptualiseringen. Met andere woorden: Psychologie als vakgebied werkt met concepten, maar de meetinstrumenten meten eigenlijk andere dingen dan de concepten zelf. Dat is dus het punt wat Peterson (vind ik) goed uitlegt in de video: dat ADHD nogal overlap vertoont met kenmerken zoals extraversie, creativiteit, en disagreeableness. Daar komt bij dat bij de diagnose ADHD helemaal niet getoetst wordt of er inderdaad sprake is van een neurologisch deficiet. Toch is dat wel de aanname bij een diagnose, en worden er medicijnen voorgeschreven die op de lange termijn juist zo'n neurologisch deficiet veroorzaken. Met Peterson ben ik dus eens dat we veel beter aandacht voor de omgeving kunnen hebben, hoe we die ondersteunend maken aan creatieve en extraverte mensen. Het schoolsysteem is echter gebaseerd op veel stil zitten en netjes opschrijven wat de leraar zegt.


Zoals in de bovenstaande reactie uitgelegd ben ik ook geen fan van het categorische verschil tussen mannen en vrouwen.

Daarnaast denk ik dat er zeker wat te zeggen valt voor de psychiatrie als een machtsmiddel doordat het definieert welke mensen als gezond mogen worden gezien. Maar goed ik weet inmiddels dat je geen fan bent van zulke perspectieven dus let's agree to disagree op dat punt

ljuv zei:

Inderdaad echt een dooddoener voor veel adhd’ers. Maar ik kan het wel op andere manieren zoeken dan “stil zijn met je gedachten”. Vaak bij dieren, in de natuur, of als ik ga koken word ik echt “mindful”.

Klik om te vergroten...

Klopt. Een wandeling in de natuur bijvoorbeeld helpt mij vrijwel altijd om rustig te worden en "mindful". Ik zie meditatie ook niet als een wondermiddel hoor. Het 'leven in het hier en nu' is in principe altijd en overal toepasbaar. Al is dat in een hele drukke en hectische samenleving heel moeilijk uit te voeren. Dus dan kun je vind ik beter mediteren.