Ervaringen met psychedelica icm add/adhd-therapie?

Bedankt voor jullie bijdragen
Van een paar psychedelische ervaringen die ik eerder had (vooral ayahuasca en de eerste keren LSD) herinner ik me ook dat ik me erna heel licht voelde, en prettig gestemd en vrij productief. Ik vond deze beschrijving die ik ergens las erg herkenbaar:

"Alsof er een dikke laag sneeuw is gevallen over de vaste paadjes in je brein, waardoor je de kans hebt om nieuwe paadjes te bewandelen."

Klik om te vergroten...

Dat lijkt me een fijn uitgangspunt om van wat slechte gewoontes en overtuigingen af te komen en een paar nieuwe, betere aan te leren. Dat zou ik dus willen proberen, samen met een therapeut of coach die me accountable houdt.

@FredKroket ik begrijp wat je zegt. En ik vind microdosering ook een beetje spannend, omdat ik ooit onder invloed van een microdosis paddo's iets echt heel onaardigs eruitflapte tegen mijn vriendin... alleen maar omdat de gedachte in me opkwam 'hoe zou het zijn om dat te zeggen?'. Toen was het bijna uit

@G.Amer Een diagnose is niet zaligmakend maar geeft je wel toegang tot medicatie. Best veel mensen hebben daar echt baat bij, dus dat is nog iets om te overwegen. Ik word ook eerder rustig van MDMA dan energiek, en best vaak ook introvert. Afgelopen weekend nog. Misschien is dat een teken dat ik iets teveel heb genomen.

@MDMAutist mijn omgeving zo aanpassen dat ik mijn dopaminefix als vanzelf krijg is helaas niet realistisch maar ik kan er wel een beetje aan sleuren. En als ik zelf ook een beetje in de goede richting kan bewegen, komt het allemaal toch wat dichter bij elkaar. Dat is de hoop, tenminste.

@Deadwing bedankt voor het delen van jouw topic en het filmpje. Topic heb ik gelezen, extra interessant omdat we van vergelijkbare leeftijd zijn. Filmpje ga ik kijken... ben lig benieuwd naar de prijs van die retreat . Ik kwam een ander retreat tegen dat ordegrootte 1750 euro rekent voor 3 dagen geloof ik. Dat heb ik niet liggen, en ik vraag me af of het de moeite is om daarvoor te sparen.

debkb zei:

Een diagnose is niet zaligmakend maar geeft je wel toegang tot medicatie. Best veel mensen hebben daar echt baat bij, dus dat is nog iets om te overwegen. Ik word ook eerder rustig van MDMA dan energiek, en best vaak ook introvert. Afgelopen weekend nog. Misschien is dat een teken dat ik iets teveel heb genomen.

Klik om te vergroten...

Ja heb je gelijk in. Heb er ook wel over nagedacht. Maar op dit moment ga ik er niet achteraan.
Ik heb het vermoeden ook pas een half jaar, nadat ik het met een goede vriend die wel in dat traject zit het erover had. Er waren toch wel heel veel dingen waar ik nooit bij stil stond en als "normaal" ervaarde.

Ik probeer er nu zelf anders mee om te gaan, eerst is kijken of dat werkt. Voor me gevoel doe ik het namelijk niet "slecht" in me dagelijks leven. Maar productiever kan het wel.

Er zijn inderdaad legio mensen met add/adhd die een fijn, vervullend leven leiden. Veel hangt af van de copingmechanismen die mensen hebben aangewend om met hun 'beperking' om te gaan. Als die goed werken, is er niet zoveel aan de hand. Soms zijn ze (of worden ze) contraproductief, en dan loont het de moeite om er iets aan proberen te doen. Voor mij geldt het laatste, dus zodoende

debkb zei:

@Deadwing bedankt voor het delen van jouw topic en het filmpje. Topic heb ik gelezen, extra interessant omdat we van vergelijkbare leeftijd zijn. Filmpje ga ik kijken... ben lig benieuwd naar de prijs van die retreat . Ik kwam een ander retreat tegen dat ordegrootte 1750 euro rekent voor 3 dagen geloof ik. Dat heb ik niet liggen, en ik vraag me af of het de moeite is om daarvoor te sparen.

Klik om te vergroten...

Vergeet niet de comments bij de video te lezen. Ergens wordt er ook de prijs vermeld van dat retreat (weet niet meer hoeveel) en de kritiek was niet mals. Ook ik zag er door de bedragen maar vanaf.. En ik trip ook liever alleen.

Ik houd me vooral bezig met mediteren en dat doe ik al jaren. Een enkele keer probeer ik truffels en vorig jaar dus een keer lsd. Persoonlijk zal ik mensen altijd meditatie (Mindfulness) aanraden maar ik begrijp wel dat dat niet voor iedereen geschikt is. Het is trouwens ook mogelijk door meditatie allerlei inzichten over je leven op te doen maar daar is vaak wel veel tijd en geduld voor nodig. En tijd en geduld in deze hectische tijd...

Deadwing zei:

Persoonlijk zal ik mensen altijd meditatie (Mindfulness) aanraden

Klik om te vergroten...

Leestip:

debkb zei:

Er zijn inderdaad legio mensen met add/adhd die een fijn, vervullend leven leiden. Veel hangt af van de copingmechanismen die mensen hebben aangewend om met hun 'beperking' om te gaan. Als die goed werken, is er niet zoveel aan de hand. Soms zijn ze (of worden ze) contraproductief, en dan loont het de moeite om er iets aan proberen te doen. Voor mij geldt het laatste, dus zodoende

Klik om te vergroten...

Ik ben echt geen fan van Jordan Peterson, maar hier zegt 'ie wel rake dingen.

Neo-Shulginist zei:

Ik ben echt geen fan van Jordan Peterson, maar hier zegt 'ie wel rake dingen.

Klik om te vergroten...

Wat is je probleem met Peterson?

Deadwing zei:

Persoonlijk zal ik mensen altijd meditatie (Mindfulness) aanraden maar ik begrijp wel dat dat niet voor iedereen geschikt is.

Klik om te vergroten...

Inderdaad echt een dooddoener voor veel adhd’ers. Maar ik kan het wel op andere manieren zoeken dan “stil zijn met je gedachten”. Vaak bij dieren, in de natuur, of als ik ga koken word ik echt “mindful”.

debkb zei:

Van goede gewoontes aanleren wil het maar niet komen en ik kamp nog steeds met hetzelfde uitstelgedrag, soms ook somberheid en onvermogen om geconcentreerd te blijven.

Klik om te vergroten...

Ik herken dit wel enorm. Vooral uitstellen te gaan slapen en bepaalde klusjes in huis blijven een onmogelijke opgave. Maar voor mij was CGT (ook online) wel heeeeeel behulpzaam. Vooral het stukje acceptatie. Er zijn natuurlijk onderdelen van mezelf die ik “moet” en wil verbeteren (waarvan een hele hoop ook echt is gelukt met de tijd) maar ik leer steeds meer dat het okay is dat bepaalde dingen, zoals het huishouden, niet even soepel bij mij gaan als bij anderen. En dat ik daar hulp(steuntjes) voor mag zoeken.

Ik ben er echt van overtuigd dat die realisatie de belangrijkste stap is, met of zonder ad(h)d.

Ik heb zelf een paar keer gemicrodosed met lsd. Ik merkte echt denderend weinig, vooral cognitief. Ik denk dat dat mer de juiste begeleiding anders zou zijn, want ook toen ik begon met lisdex kreeg ik uitgebreide begeleiding. Je kan het wel slikken, maar das niet alles. Je moet er ook bewust wat mee doen als je wil dat het je echt helpt.

Neo-Shulginist zei:

Ik ben echt geen fan van Jordan Peterson, maar hier zegt 'ie wel rake dingen.

Klik om te vergroten...

Ben ik t echttttt niet mee eens.
De eerste aanname alleen al. Meisjes zijn ook niet gemaakt om op hun luie reet te zitten en op te letten voor uren. We leren het ze alleen (veel beter) aan dan jongens. “Boys should play”? Kom op man.
Het staat buiten kijf dat ADHD pas een probleem werd in de moderne maatschappij. Dus de dingen waar je tegen aanloopt zijn vooral een probleem omdat het rijlen en zijlen van deze tijd niet aansluiten op hoe ons brein werkt. Vroeger maakte dat minder uit, in een simpelere wereld.
Dat maakt het niet ineens een bullshit aandoening die we hebben verzonnen.

Casrus zei:

Wat is je probleem met Peterson?

Klik om te vergroten...

Mijn voornaamste probleeem met Jordan Peterson is dat hij een conservatieve ideologie bepleit die hij maskeert als een rationeel-wetenschappelijk raamwerk. Wat hij voornamelijk doet (ook in de bovenstaande video trouwens) is onderzoek naar geslachtsverschillen veralgemeniseren en daarmee een normatief raamwerk construeren. Dat vind ik problematisch omdat we weten dat er enorme verschillen zijn tussen mannen. Soms zijn die verschillen tussen mannen groter dan de gemiddelde verschillen met vrouwen. Wetenschappelijk gezien twijfel ik dus sterk of een categorische man-vrouw indeling wel valide is.

Jordan Peterson was professor in de psychologie, en binnen dat vakgebied heeft hij zeker expertise. Het probleem is alleen dat hij het onderzoek wat gericht is op individuen gaat extrapoleren naar een maatschappelijke context. Wat mij betreft vergeet hij daarbij dikwijls dat de staat een zorgtaak heeft, met name voor zwakkeren in de samenleving. Dat hij tegen individuen in een praktijk zegt van: 'kop op, doe niet zo sikkeneurig en kijk wat je zelf wél kan doen', dat snap ik. Maar zodra je diezelfde boodschap voor een groot publiek gaat verkondigen, dan verandert de context, en wordt de boodschap meer eentje van een sociale hiërarchie waarin mensen naar beneden trappen om gestigmatiseerde mensen nog even wat verder de grond in te boren. Daar ben ik dus heel erg tegen, en ik vind dat Peterson onvoldoende op deze uitwerking van zijn uitspraken voor een groot publiek reflecteert. Sterker nog, als hij gevraagd wordt naar zijn verantwoordelijkheid in deze dan gaat hij zijn standpunten rationaliseren met eindeloze nuances. De gebruikelijke reactie van Peterson-fanboys op kritiek is dan ook 'nee, hij is echt niet zo conservatief hoor, kijk maar deze podcast van 2,5 uuur waarin hij het nuanceert.' Wat mij betreft verandert die nuance dus weinig aan het normatieve raamwerk wat hij bepleit.

En deze kritiek komt nog voordat hij de christelijke klimaat desinformatiecampagne startte.

De bovenstaande video van Peterson deelde ik desondanks omdat hij specifiek in die video binnen zijn vakgebied en binnen zijn expertise is gebleven.

ljuv zei:

Het staat buiten kijf dat ADHD pas een probleem werd in de moderne maatschappij. Dus de dingen waar je tegen aanloopt zijn vooral een probleem omdat het rijlen en zijlen van deze tijd niet aansluiten op hoe ons brein werkt. Vroeger maakte dat minder uit, in een simpelere wereld.
Dat maakt het niet ineens een bullshit aandoening die we hebben verzonnen.

Klik om te vergroten...

De psychologie wordt als vakgebied geplaagd met een replicatiecrisis die het gevolg is van invalide conceptualiseringen. Met andere woorden: Psychologie als vakgebied werkt met concepten, maar de meetinstrumenten meten eigenlijk andere dingen dan de concepten zelf. Dat is dus het punt wat Peterson (vind ik) goed uitlegt in de video: dat ADHD nogal overlap vertoont met kenmerken zoals extraversie, creativiteit, en disagreeableness. Daar komt bij dat bij de diagnose ADHD helemaal niet getoetst wordt of er inderdaad sprake is van een neurologisch deficiet. Toch is dat wel de aanname bij een diagnose, en worden er medicijnen voorgeschreven die op de lange termijn juist zo'n neurologisch deficiet veroorzaken. Met Peterson ben ik dus eens dat we veel beter aandacht voor de omgeving kunnen hebben, hoe we die ondersteunend maken aan creatieve en extraverte mensen. Het schoolsysteem is echter gebaseerd op veel stil zitten en netjes opschrijven wat de leraar zegt.


Zoals in de bovenstaande reactie uitgelegd ben ik ook geen fan van het categorische verschil tussen mannen en vrouwen.

Daarnaast denk ik dat er zeker wat te zeggen valt voor de psychiatrie als een machtsmiddel doordat het definieert welke mensen als gezond mogen worden gezien. Maar goed ik weet inmiddels dat je geen fan bent van zulke perspectieven dus let's agree to disagree op dat punt

ljuv zei:

Inderdaad echt een dooddoener voor veel adhd’ers. Maar ik kan het wel op andere manieren zoeken dan “stil zijn met je gedachten”. Vaak bij dieren, in de natuur, of als ik ga koken word ik echt “mindful”.

Klik om te vergroten...

Klopt. Een wandeling in de natuur bijvoorbeeld helpt mij vrijwel altijd om rustig te worden en "mindful". Ik zie meditatie ook niet als een wondermiddel hoor. Het 'leven in het hier en nu' is in principe altijd en overal toepasbaar. Al is dat in een hele drukke en hectische samenleving heel moeilijk uit te voeren. Dus dan kun je vind ik beter mediteren.