#1
Zojuist afl 2 gekeken... 😢💔👌
Nieuwe documentaire-serie over verslaving: Verdoofd
43 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb net ook aflevering 2 bekeken. HEt lijkt wel alsof de mensen een doel in hun leven missen en motivatie. Ze zouden eens een jaar lang compleet nuchter moeten zijn, en dat ze dan iemand hebben die met ze uitzoeken hoe zij hun leven vorm kunnen geven zonder de roes. Ze hebben sturing nodig. Nu lopen ze weg voor schaamte, eenzaamheid, verdriet, pijn en ellende. Terwijl confrontatie juist nodig is, omdat je daardoor groeit. Wat zij doen is stilstaan. Groeien gaat gepaard met pijn, en van pijn wil je weglopen, maar weglopen kan soms nare consequenties hebben. Ze zijn nog jong.
#3
Ik heb net ook aflevering 2 bekeken. HEt lijkt wel alsof de mensen een doel in hun leven missen en motivatie. Ze zouden eens een jaar lang compleet nuchter moeten zijn, en dat ze dan iemand hebben die met ze uitzoeken hoe zij hun leven vorm kunnen geven zonder de roes. Ze hebben sturing nodig. Nu lopen ze weg voor schaamte, eenzaamheid, verdriet, pijn en ellende. Terwijl confrontatie juist nodig is, omdat je daardoor groeit. Wat zij doen is stilstaan. Groeien gaat gepaard met pijn, en van pijn wil je weglopen, maar weglopen kan soms nare consequenties hebben. Ze zijn nog jong.
Ik snap wat je bedoelt, maar ik kan zeggen dat ik jaren zonder drugs en met heel veel therapieën en hobby's en sporten en uitdagingen en pijnen en verdriet nog steeds geen doel in m'n leven heb.
Misschien komt er nog wel wat op m'n pad, maar mezelf steeds kwellen met een doel voor m'n leven zoeken heeft me alleen maar slechter doen voelen.
Accepteren dat ik doelloos ben is ook een uitdaging. Ik probeer m'n tijd maar zo goed mogelijk door te komen. En dat zou me op de manier zoals deze mensen doen ook echt niet lukken, maar ik denk niet dat een doel alles oplost.
#4
Dat is ook een manier inderdaad. Want uiteindelijk is het leven van de meeste mensen toch behoorlijk nutteloos of weinig betekenend.
Ik ben zelf niet zo bedreven in het boeddhisme. Maar volgens mij draait dat heel erg om het accepteren van het zijn, en vanuit die acceptatie en dankbaarheid het te mogen ervaren kleine daden van goedheid te verrichten om zo in harmonie te leven. Dan heb je niet per se een carrièredoel ofzo maar kan je best een gelukkig en harmonieus bestaan leiden.
Ik ben zelf niet zo bedreven in het boeddhisme. Maar volgens mij draait dat heel erg om het accepteren van het zijn, en vanuit die acceptatie en dankbaarheid het te mogen ervaren kleine daden van goedheid te verrichten om zo in harmonie te leven. Dan heb je niet per se een carrièredoel ofzo maar kan je best een gelukkig en harmonieus bestaan leiden.
#5
Ik snap wat je bedoelt, maar ik kan zeggen dat ik jaren zonder drugs en met heel veel therapieën en hobby's en sporten en uitdagingen en pijnen en verdriet nog steeds geen doel in m'n leven heb.
Misschien komt er nog wel wat op m'n pad, maar mezelf steeds kwellen met een doel voor m'n leven zoeken heeft me alleen maar slechter doen voelen.
Accepteren dat ik doelloos ben is ook een uitdaging. Ik probeer m'n tijd maar zo goed mogelijk door te komen. En dat zou me op de manier zoals deze mensen doen ook echt niet lukken, maar ik denk niet dat een doel alles oplost.
Dit is zo herkenbaar voor mij wat je omschrijft.
Ik leef meer bij de dag..
Ik heb altijd geleefd voor anderen.
Nu ik kan leven zoals ik dat zelf wil heb ik geen idee hoe.
Als je me vraagt wat zijn je levensdoelen...
Ja wil in toekomst met @Mindless reizen maken.
Maar verder leef ik echt bij de dag.
Zeker met ptss en depressie ben ik al tevreden als ik een goede dag heb.
Hoop wel dat ik met de tijd toch wel meer doelen zal hebben.
Vind het wel mooi om dingen te hebben om naar uit te kunnen kijken wat je plezier geeft.
#6
De hoogste ambitie is geen ambitie meer hebben.Dat is ook een manier inderdaad. Want uiteindelijk is het leven van de meeste mensen toch behoorlijk nutteloos of weinig betekenend.
Ik ben zelf niet zo bedreven in het boeddhisme. Maar volgens mij draait dat heel erg om het accepteren van het zijn, en vanuit die acceptatie en dankbaarheid het te mogen ervaren kleine daden van goedheid te verrichten om zo in harmonie te leven. Dan heb je niet per se een carrièredoel ofzo maar kan je best een gelukkig en harmonieus bestaan leiden.
Maar dat is iets wat makkelijk verkeerd begrepen en zelfs misbruikt kan worden om lui te zijn.
#7
Ja zo is het inderdaad. Het bedenken van een doel zie ik dus ook wat abstracter: als een soort toekomstvisie van 'daar wil ik belanden'. Maar uiteindelijk is het doel juist dat je op dat punt wil zijn, wat je doel weer zou opheffen. Dat lijkt dus een beetje tegenstrijdig.
#8
Ik denk dat je al ver bent als jij je passie in het leven hebt gevonden. Iemand die als passie schilderen heeft, zal niet zo snel compleet afglijden door de drugs dat hij niet meer kan schilderen. Tenzij het niet echt anders kan ofzo.....
#9
Ik denk dat je al ver bent als jij je passie in het leven hebt gevonden. Iemand die als passie schilderen heeft, zal niet zo snel compleet afglijden door de drugs dat hij niet meer kan schilderen. Tenzij het niet echt anders kan ofzo.....
Ik werd super creatief van de speed.
Tijdens speedverslaving heb ik mijn hele huisje in mijn eentje opgeknapt.
Heb voor mijn doen de mooiste dingen gemaakt.
Sinds ik clean ben krijg ik niks uit handen.
Heb totaal geen creatieve ingevingen meer en niks meer gemaakt.
Dus het kan ook andersom werken, dat je weer zo terug verlangt naar iets waar je goed in was.
Daardoor terugval kan krijgen.
#10
Dat klinkt een beetje als iets wat iemand met AD(H)D zou zeggen![:upsidedown:]()
#11
Dat klinkt een beetje als iets wat iemand met AD(H)D zou zeggen![:upsidedown:]()
Heb vanmiddag afsppraak bij mijn psycholoog.
Ga het eens vragen wat jij zegt.. 😄
#12
Ik heb adhd en methylfenidaat, concerta, dex en wellbutrin werkt voor mij niet. Als ik productief wil zijn, helpt het mij om een paar minuten onder de koude douche te staan. Het is ingewikkelder dan gewoon een pil opvreten, maar zoveel beter... Wat ik hiermee wil zeggen is dat het koud douchen jou misschien ook helpt.
#13
Ik heb adhd en methylfenidaat, concerta, dex en wellbutrin werkt voor mij niet. Als ik productief wil zijn, helpt het mij om een paar minuten onder de koude douche te staan. Het is ingewikkelder dan gewoon een pil opvreten, maar zoveel beter... Wat ik hiermee wil zeggen is dat het koud douchen jou misschien ook helpt.
Voor mij persoonlijk zal een stempel van add ook geen verschil uitmaken.
Ik leer van @Mindless enorm veel over zelfmeditatie, mindfulness, gezond eten, voldoende slapen, goed bewegen, etc.
Ik heb hier ook heel veel aan bij mijn ptss en depressie.
Maar thanks voor de tip van de koude douche, ga het zeker proberen! 😊
#14
Ik weet niet hoe lang je gestopt bent met speed gebruiken?Ik werd super creatief van de speed.
Tijdens speedverslaving heb ik mijn hele huisje in mijn eentje opgeknapt.
Heb voor mijn doen de mooiste dingen gemaakt.
Sinds ik clean ben krijg ik niks uit handen.
Heb totaal geen creatieve ingevingen meer en niks meer gemaakt.
Dus het kan ook andersom werken, dat je weer zo terug verlangt naar iets waar je goed in was.
Daardoor terugval kan krijgen.
Als mensen vaak/veel speed gebruiken en dan stoppen, dan volgt er vaak een periode van neerslachtigheid, angstigheid, lethargie, sterk wisselende emoties, depressie, enzovoorts. Het leven wordt dus eerst even kutter en daarna bouwt het zich langzaam weer op, simpel gezegd.
Als je speed op hebt dan heb je meestal wel veel motivatie om dingen te doen. Je kunt niet eens stil zitten. Maar zeker bij hoge doseringen is het lastig om je op één taak te focussen. Het resultaat is dan vaak op chaotische wijze allerlei dingen tegelijkertijd doen, of juist zó gefocust raken op één taak dat al het andere wordt verwaarloosd.
Je ziet die dynamiek heel goed bij Maarten in de docu Verdoofd. Die de hele tijd blijft hangen in chaotisch en onconstructief gedrag, wat ongezond is en waarmee hij ook niet echt gelukkig is. Maar hij vreest wat er gebeurt als hij stopt en als hij dan voor een andere levensstijl moet kiezen. Want alles wat hij kent en op dit moment liefheeft moet hij dan gedag zeggen en hij moet weer from scratch opnieuw beginnen.
Ik heb dus het vermoeden dat je ook prima kan schilderen zonder speed. Het kost alleen in het begin meer moeite om een flow te bereiken omdat je gewend bent om zoiets te forceren met drugs.
#15
Ik weet niet hoe lang je gestopt bent met speed gebruiken?
Als mensen vaak/veel speed gebruiken en dan stoppen, dan volgt er vaak een periode van neerslachtigheid, angstigheid, lethargie, sterk wisselende emoties, depressie, enzovoorts. Het leven wordt dus eerst even kutter en daarna bouwt het zich langzaam weer op, simpel gezegd.
Als je speed op hebt dan heb je meestal wel veel motivatie om dingen te doen. Je kunt niet eens stil zitten. Maar zeker bij hoge doseringen is het lastig om je op één taak te focussen. Het resultaat is dan vaak op chaotische wijze allerlei dingen tegelijkertijd doen, of juist zó gefocust raken op één taak dat al het andere wordt verwaarloosd.
Je ziet die dynamiek heel goed bij Maarten in de docu Verdoofd. Die de hele tijd blijft hangen in chaotisch en onconstructief gedrag, wat ongezond is en waarmee hij ook niet echt gelukkig is. Maar hij vreest wat er gebeurt als hij stopt en als hij dan voor een andere levensstijl moet kiezen. Want alles wat hij kent en op dit moment liefheeft moet hij dan gedag zeggen en hij moet weer from scratch opnieuw beginnen.
Ik heb dus het vermoeden dat je ook prima kan schilderen zonder speed. Het kost alleen in het begin meer moeite om een flow te bereiken omdat je gewend bent om zoiets te forceren met drugs.
Klopt helemaal wat je zegt!!.
In begin periode van mijn speedverslaving was ik hele dagen druk met van alles.
Kreeg enorm veel uit handen geweldig vond ik dat.
Later in mijn verslaving (8 jaar) werd het inderdaad net als bij maarten.
De hoeveelheden speed lag toen ook veel hoger omdat je steeds meer nodig had.
Ik ben nu 1,5 jaar clean en heb sinds ik ben gestopt een depressie.
Ik slik prozac en krijg theraphie.
Heb het sporten weer opgepakt, beweeg meer, let op mijn voeding enz.
Gaat langzaam aan steeds beter.
Hoop dus dat met de tijd deze creativiteit gewoon terug komt.
Als mijn hoofd minder vol is em ik meer energie heb. 😊
#16
Volgens mij a-PiHPIn aflevering drie had Boaz een vrek van een lijn genomen, van research chemical dat potenter dan een normale lijn cocaine zou zijn (mits ik dit juist heb geinterpreteerd?). Hij kon toen niet meer normaal op zijn benen staan en er zijn ambulancebroeders langsgeweest om hem na te kijken. Om welk middel ging dit?
#17
Dat denk ik ook ja. Met een stimulant voel je je direct al geïnspireerd en gemotiveerd, maar zonder is dat er allemaal niet. Vaak moet je gewoon beginnen met iets en inderdaad in een flow komen.Ik heb dus het vermoeden dat je ook prima kan schilderen zonder speed. Het kost alleen in het begin meer moeite om een flow te bereiken omdat je gewend bent om zoiets te forceren met drugs.
We worden te verwend door al die externe stimulatie. Zeker als je jarenlang een middel dagelijks gebruikt...
#18
Dit is zo herkenbaar voor mij wat je omschrijft.
Ik leef meer bij de dag..
Ik heb altijd geleefd voor anderen.
Nu ik kan leven zoals ik dat zelf wil heb ik geen idee hoe.
Als je me vraagt wat zijn je levensdoelen...
Ja wil in toekomst met @Mindless reizen maken.
Maar verder leef ik echt bij de dag.
Zeker met ptss en depressie ben ik al tevreden als ik een goede dag heb.
Hoop wel dat ik met de tijd toch wel meer doelen zal hebben.
Vind het wel mooi om dingen te hebben om naar uit te kunnen kijken wat je plezier geeft.
De dag (of het 'nu') is eigenlijk ook het enige wat je hebt, ook al gaan we er vanuit dat we de dag erna gewoon weer opstaan, zo vanzelfsprekend is dat niet.
Ik ben een goede dag of een niet heel slechte dag ook veel meer gaan waarderen sinds m'n depressies.
Ergens naar uitkijken is zeker een fijne houvast, maar ik merk steeds meer dat ik die tussenliggende tijd dan zo snel mogelijk wil verdrijven.
Gewoon zijn zonder daar van alles aan te hangen lijkt me prachtig.
#19
Of wat dacht je van de dingen die BNN-VARA al bijna twintig jaar maakt met Spuiten en Slikken en Drugslab?
#20
De dag (of het 'nu') is eigenlijk ook het enige wat je hebt, ook al gaan we er vanuit dat we de dag erna gewoon weer opstaan, zo vanzelfsprekend is dat niet.
Ik ben een goede dag of een niet heel slechte dag ook veel meer gaan waarderen sinds m'n depressies.
Ergens naar uitkijken is zeker een fijne houvast, maar ik merk steeds meer dat ik die tussenliggende tijd dan zo snel mogelijk wil verdrijven.
Gewoon zijn zonder daar van alles aan te hangen lijkt me prachtig.
Helemaal mee eens..!!.
Ik vind het al een zegen om wakker te worden en zin in de dag kan hebben.
Ookal staat er bv niks op de planning.
Leer weer van de kleine dingen genieten.
Dingen vooruit plannen kwa uitjes geeft mij vaak stress.