Je had ook in Amerika kunnen wonen en niets vergoed kunnen krijgen en geen zorg. Dan valt het toch wel weer mee die 328€.
Het is niet dat ik niet dankbaar ben voor hulp en dat ik er niet voor wil betalen.
Wel dat het een lijn moet zijn die niet zo snel zou moeten groeien, en juist bij de mensen die veel verdienen moet doorgroeien.
Op deze manier kun je de zorg toegankelijk houden voor iedereen en ga je indirect ook veel minder last krijgen of zorgmijders.
Of dat er een verdeling komt voor abonnementstarief voor begeleiding thuis / dagbesteding én dan een stuk duurder voor hulpmiddelen of poetshulp.
Die laatste twee zijn eenmalige uitgaven, is particulier een grote markt voor en kun je als je genoeg op de rekening hebt ook zelf makkelijker betalen.
Tot zover ga ik ook mee in het wetsvoorstel.
Ik neem je je gedachten niet kwalijk.
Ik denk dat je er pas over mee kan praten gelukkig als je bv van je wielrenfiets wordt afgereden en daarbij chronisch hersenletsel oid oploopt (wat ik je niet gun). Dan is het in Nederland zo geregeld dat dusdanig veel hulp er voor je kan zijn en daar mogen we inderdaad dankbaar voor zijn, want dat is lang niet overal. Pas dan kun je ook echt zien welke inkomensdaling je maakt, en wat voor kosten er allemaal nog bij het ziek extra bij komen.
Maar als we het dan hebben over Amerika of hier. In Amerika zal geen werkgever zeggen: "je bent ziek we willen je niet".
In Nederland is dat heel anders.
Maar zolang we deze hulp niet betaalbaar houden (conform VN gedrag) dan ga je situaties krijgen die je niet wilt.
Vooral als je het hebt over begeleiding thuis.
Juist dat is ingezet omdat mensen dan zolang mogelijk thuis kunnen wonen en dat ze wel de begeleiding krijgen om fatsoenlijk te kunnen functioneren.
Ik heb dan nog wel een goed revalidatietraject achter de rug en mensen om mij heen die wel op tijd aan de bel weten te trekken als het niet goed gaat.
Die laatste zijn vooral wel de mensen die betrokken zijn bij Begeleiding Thuis.
Ik ken helaas ook genoeg mensen die dat niet hebben.
Maak je dan zo'n begeleiding thuis peperduur en moet je mensen laten kiezen tussen drie kinderen eten geven of begeleiding thuis ala 328 euro betalen zullen we allebei weten wat iemand voor keuze maakt EN ook wat dat voor gevolgen voor de client zelf heeft. Dan ga je in Nederland nog meer problemen krijgen. Buiten het feit dat je de kans krijgt dat je eens de verkeerde tegenkomt en je totall loss slaat speelt eenzaamheid hier ook een heel grote rol.
Er zijn mensen die nu Begeleiding Thuis / Dagbesteding voor sociaal contact.
Juist dat is een goed recht mijn inziens dat dit in Nederland kan. Niemand die ziek is of niemand die oud is verdient om achter netflix te blijven hangen.
Kortom, we kunnen het er lang en breed over hebben (en ik snap jou ook wel omdat je er niet in zit).
Het gaat zich niet om niet dankbaar of wel dankbaar, het gaat zich niet om meer betalen, maar het gaat zich om redelijkheid.
Precies zoals het VN verdrag staat. Zorg moet ten alle tijden betaalbaar blijven voor iedereen. Dus maak een traject op maat en kijk wat je kan missen.
Zou op mijn salarisstrook of op die van mijn vrouw staan dat we allemaal luxe dingen doen dan is het zeer terecht dat ze zeggen dat je 328 euro moet betalen. Maar dat vind je niet bij ons. Daar vind je vooral gezondheidskosten voor mij, gezondheidskosten voor mijn vrouw, dure premies van de zorgverzekeraar, bijdragen kosten taxivervoer, eerste levensbehoeften als boodschappen /gas / water stroom.
Oja, over Amerika gesproken:
Als ik voor dat land had gewerkt had ik nooit meer financiële problemen gekregen. Waarschijnlijk ook minder gezondheidsproblemen.
Want
1) zijn ze daar veel verder met de wetenschap/onderzoek/behandelingen en gericht op behandeling ipv accepteren
2) krijg je daar als je voor een land gevochten hebt en je ziek uitvalt een fatsoenlijke schadeclaim mee. Hier is dat niet vanzelfsprekend. Niet meer althans.