vraag aan de Bruinjunks

ik weet totaal niet meer wanneer precies en waarom ik begonnen met bruin,leek me lekkerder stoned zijn dan van blowen? dempen van iets? gevoelens,gebeurtenissen? weet ik het,is al zo lang geleden. wat ik wel weet is dat ik het onder geen beding meer moet aanraken want dan ben ik weer verkocht,ben nu eindelijk na 26 jaar 5 mnd clean,met behulp van een afkickkliniek waar ik begin dit jaar nog niet aan moest denken,en kies na deze behandeling voor nazorg want besef dat ik me geen fouten meer kan permitteren wat gebruiken betreft,en het waarom ik toen ver in het verleden ben gaan gebruiken doet er voor mij helemaal niet toe,is verleden tijd,is feit en kan je niet terugdraaien,enigste wat er voor mij nu toedoet is uit het leven halen wat er nu uit te halen valt zonder bedwelming van wat dan ook, al mis ik het stoned zijn wel eens,moet ik eerlijk toegeven

Ik begon op mn 13e boeken zoals Floortje Bloem, Christiane F. te lezen. Ik wist toen al: "Ik wil alles proberen!" Op mijn 19e begon ik dus met bruin gebruiken. Ik dacht:"Ik heb het in de hand, de eerste keer dat ik afkick stop ik gelijk, want hé, ik wil geen junkie worden!"

Nou, toen kwam de eerste afkick en ik d8 dat ik griep had! Heb dus alles uitgeziekt en nu het mooie: zonder trek in bruin. Ik wist toen nog niet dat ik met bruin niet meer ziek zou zijn...
Over "tussen de oren zitten" gesproken!

Om jouw vraag te beantwoorden: ik ben begonnen uit nieuwsgierigheid, zoals iemand een vlucht/trip naar de maan maakt. "Hoe zou het daar zijn?"

rachna77 zei:

Ik begon op mn 13e boeken zoals Floortje Bloem, Christiane F. te lezen. Ik wist toen al: "Ik wil alles proberen!"

Klik om te vergroten...

Frappant. Toen ik de boeken had gelezen dacht ik tussen alle tranen door: "dit is iets wat ik nooit zou willen".

Vanadesse zei:

rachna77 zei:

Ik begon op mn 13e boeken zoals Floortje Bloem, Christiane F. te lezen. Ik wist toen al: "Ik wil alles proberen!"

Klik om te vergroten...

Frappant. Toen ik de boeken had gelezen dacht ik tussen alle tranen door: "dit is iets wat ik nooit zou willen".

Klik om te vergroten...

Same here

Het ging voor mij om het gevoel dat werd beschreven in het boek na het gebruiken, niet haar leven er omheen (alsof je dat écht kan begrijpen als je 13 bent, nee; niet dus...). Zoals ik beschreef: "... als een vlucht naar de maan". (Dus niet zoals bij haar: om erbij te horen).

Maar hé, we zijn het er toch allemaal over eens dat er geen enkele "goede" reden is om bruin te gaan gebruiken... Sommige redenen van mensen zijn misschien begrijpelijk, maar er bestaan geen goede redenen...

Ik ben nu 31 en ik begrijp nu ook niet meer waarom ik d8 zoals ik d8. Feit is dat het zo was en feit is dat ik er nu niks meer aan kan veranderen.

Wromtraxe zei:

Volgende vraag:
Als iemand jou vraagt mee te doen met chinezen en je weet dat het bruin is,
ja of nee

Klik om te vergroten...

Waar blijf je nou dan?

Op elk middel valt wel werk te vervaardigen waarin kenmerkende trails zitten verwerkt met een referentie naar een middel. Zelfs bij cafeine of tabak merk ik 't. M'n gedachtengoed krijgt er een licht detecteerbare wending van waaruit flows wel opwaaien.

Sommige kunstenaars, schrijvers en muzikanten hebben op H hun intellectueel eigendom een gedaante gegeven. Maar om daar nou specifiek H voor te nemen is nogal wat. Maar goed, kunst is eenmansaffaire en H is dat eveneens. 1 + 1, zou je bijna denken.

Junks beginnen vaak als gewone mensen met H na doorgehaalt te hebben op drank en speed/ coke (soms ook pillen) om verkankerd en met een gaar gevoel te eindigen bij iemand thuis in de vroege ochtend. Als er dan iemand een sealtje bij zich heeft en gezamelijk wordt er H verdampt is dat natuurlijk heerlijk om niet een prijs hoeven te betalen na een stevige nacht.

Maar na verloop van tijd worden wilde nachten achterwege gelaten en begint men direct aan het ritueeltje waar men normaliter een nacht mee eindigde. En op een gegeven moment heeft het begrip dag of nacht nimmer nog betekenis.

Maar het is flauwekul om te denken dat er na 1 keer geen weg meer terug is, je krijgt nog zat kansen. Probleem is alleen het deken der geborgenheid waardoor alles ongevaarlijk lijkt en de orde van de dag op elk moment naar keuze kan worden hervat. In de wereld der traagheid en versuffing heeft men de controle en het geloof om morgen de draad van het dagelijks leven weer te kunnen oppakken. De omgeving krijgt ook plechtig op het hart gedrukt dat het allemaal tijdelijk is. "Ik ga..." zal vaak worden uitgesproken.