Ik wil even beginnen dat ik geen bruin gebruik, nooit gebruikt en nooit van plan om te gebruiken. Ik ben zelf totaal verslavingsongevoelig, maar ik vind het echt een "Loser/junkdrug", niet offensive bedoelt aan jullie hoor, maar ik voel me er niet fijn bij. Ik heb wel een vriend die het af en toe doet (Onder controle, chineest er een-twee weg elke maand, doet die al 6 jaar of zo, heeft een baan als laboratoriumwerker bij een plasticbedrijf of zoiets, heeft aan de uni toegepaste scheikunde en chemie gestudeerd, of hoe het ook heet tegenwoordig). Nou we waren laatst dus bij een vriend van hem, die een echte junk is (Ik bedoel zwaar geval, woont in een kraakpand, je ziet overal nog naalden staan, ziet eruit als een lijk).
Ik ga niet zo vaak naar dat soort lui (Ik voel me er gewoon niet prettig bij), maar dat was dus z'n bruinvriend (Hoop dat dat niet enorm fout klinkt). Hij ging dus z'n bruin chinezen, die gast ging helemaal flippen "Geef die zooi maar aan mij, is zonde, moet intraveneus, moet intraveneus". Hij bleef doorzeiken, en toen ik het aan m'n vriend vroeg, blijkt dat meer mensen die bruin gebruiken heel raar naar hem kijken omdat die niet injecteert, maar gewoon rookt.
Ik zie dat bijna nooit bij andere drugs (Lui die sos gebruiken ken ik zat, ik heb nog nooit een basepijproker iemand gaan lopen aanvallen omdat die het snuift), ik ken ook een meisje dat zweert bij spacecake dat je anders je hasj verdoet, maar die doet ook nooit raar als ik smook..
Mischien ligt het aan de mensen die ik ken, maar waarom doen bruingebruikers zo moeilijk aan hoe je je bruin wil gebruiken? What's the deal?