leven zonder dope na 30 jaar?

omdat veel van de mensen die stoppen met opiaten daar niet heel
gelukkig van worden.

Klik om te vergroten...

Ik wel hoor!

Ik wil juist dié mensen willen horen die niet meer gebruiken en zich goéd voelen.
Maar ja die zitten niet meer in de scéne en zullen deze forums waarschijnlijk niet lezen.
Maar van die mensen wil ik graag horen hoe het hún is vergaan.
Ik wil dus beide kanten van het verhaal horen.

Klik om te vergroten...

Ik lees het forum hier wel en schrijf ook vaak (zie mijn posts).

Je kan al mijn berichten lezen bij bijv. "Clean blijven" en "Niet levensmoe, wel afkickmoe".

Ze zijn er dus zeker wel: ex- verslaafden die zich erg goed voelen na het afkicken.

Groetjes,
R@

ik vind een tg wel heel drastisch maar als het mensen helpt om clean te blijven moet je het vooral doen maar wat voor de een wel werkt hoef voor de ander niet te werken is mijn ervaring.
in mijn geval wordt het niet aangeraden om af te kicken,ook doordat ik jeugdtrauma's heb weggestopt al die tijd.heb in een ver verleden ook op zo'n tg gezeten en had op een gegeven moment elke dag een groep nodig door de druk die ik als coordinator ondervond.

mammoet zei:

...ga nu eens niet uit van wat je niet wil maar wat je wel wil in je leven en ga daar mee aan het werk.

Klik om te vergroten...

I remember... toen ik bij tg de Emilie Hoeve zat, gingen ze ervan uit dat verslaafden bij alles "nee" zeggen, alsof alle verslaafden zijn blijven steken in hun ontwikkeling, sinds puberteit.

Mammoet, heel fijn dat het voor jou gewerkt heeft. Dat meen ik; er zijn vele wegen die naar Rome leiden

Ik daarentegen heb er nog steeds nachtmerries van; van het volledig worden buitengesloten, dat niemand ook maar één woord geloofde van wat ik vertelde (als ik net alle moed had verzameld me te uiten).

Ik heb me daar als een hond laten behandelen. En ik stond erbij en ik keek ernaar, omdat ik niet genoeg respect voor mezelf had om ook voor mezelf op te kunnen en durven komen.

Nóóit meer!

ik heb daar ook drama's meegemaakt.in die tijd liepen ze met oranje jurken en borden.ik heb nog met martien kooiman in de rotterdamse universiteit seminars gegeven.met mijn ouders werd het ook een drama en een rebirthing-sessie liep verkeerd af.

Ikzelf gebruik al sinds mijn zeventiende heroine, ben nu zevenenveertig jaar. De laatste twintig jaar leef ik een heel normaal geregeld leven met een onderhoudsdosis methadon, en heel af en toe bijgebruik van heroine (roken).
Waarom houd je niet gewoon een onderhoudsdosering methadon, op een niveau dat je geen trek meer hebt, dus net boven die 20 mg die je noemt, en dan doorgaan op de weg die je nu gaat. Als je het op die manier goed doet, met een "normaal" en geregeld leven, goed functioneren op sociaal en emotioneel vlak, wat is daar dan mis mee? Als je het op die manier volhoudt zonder terugvallen en zonder bijgebruik, dan is dat toch veel beter en veiliger dan steeds maar weer in de fout gaan of in de goot terechtkomen?
(Voor)oordelen van anderen moet je je sowieso niets van aantrekken met dit soort zaken, meestal weten de mensen er niet genoeg van om een correct oordeel te vormen. Persoonlijke situaties dan nog daargelaten. Voor iedereen is het weer anders, en als jij het op die manier goed zou doen, dan zou ik daar voor kiezen. Dat heb ik ook gedaan en ik heb er geen spijt van. Liever dit dan terugvallen, of in een andere verslaving terechtkomen, want sommigen zijn nu eenmaal verslavingsgevoelig (genetisch bepaald, kan ook nog). De trek blijft zo weg, en ik functioneer als ieder ander. Veel sterkte, hopelijk vind je een voor jou juiste weg hierin.


(De manier van denken bepaalt de kwaliteit van leven!)

Zo wat doet dat goed om even reaktie te krijgen van "lotgenoten"? Dat is nou wat ik mis in de hulpverlening. Heb wel een zgn. casemanager van het CAD gehad, en echt een aardige vent hoor, maar ik had eerlijk gezegd helemaal geen behoeft om te praten over hoe nu en hoe pak ik dat aan. Is wel belangrijk natuurlijk maar dat lukt mij allemaal wel aardig. Ben een studie begonnen en dat gaat goed en vind het heel leuk. Er moet iets voor in de plaats komen anders raak je doelloos en depri. Alhoewel ik dus wel vaak een depri gevoel nog heb maar ik ga er vanuit dat ook dat minder gaat worden. Ik snap nu ook zo goed waarom ik ooit ben gaan gebruiken. Iets wat ik nooit helemaal heb begrepen toen ik nog gebruikte. Deze onrustgevoelens zaten er natuurlijk al en daar kon ik niet goed mee overweg. Zowel de negatieve als positieve gebeurtenissen. Ik begrijp die vriend waar jij over schrijft zo goed als hij zegt : je hebt in ieder geval het vooruitzicht naar de dope wat altijd weer de leegte zal opvullen in je bestaan, al is het maar voor korte tijd. Als ik op mijn werk was en het liep tegen de laatste uurtjes dan werd ik al vrolijk als ik m'n dealer te pakken had gekregen en de afspraak had gemaakt. Dan kon er al eigenlijk niks meer mijn humeur laten omslaan. Ik had straks de dope, en dan is alles oke. Nu lijkt het wel alsof mijn motor niet meer zelfstandig kan lopen. Alsof ik gestagneert ben, alles kost moeite. Maar godzijdank heb ik ook m'n goeie dagen hoor. Dan voel ik me wel goed en dat houdt me op de been. Maar heel vaak heb ik het gevoel dat ik het leven saai en niks aan vind en het kost me heel veel moeite om de dingen leuk te vinden.Als ik al gebeld word voor een uitnodiging dan ben ik niet eens blij maar voelt het als een verplichting waar ik maar beter wel aan kan voldoen anders ben ik straks helemaal geisoleerd en eenzaam. Ik focus nu op het afmaken van de studie(nog 1,5 jaar). En verder kleine stapjes en geduld hebben.

Ik ben zo'n 10 jaar geleden ook gestopt na 15 jaar dope + methadon maar kreeg allerlei vage klachten. Ik heb gewoon een baan en een normaal leven maar heb me geen dag meer goed gevoeld sindsdien. Het lijkt wel alsof mijn 'gelukscentrum' ook niet goed meer werkt.
Moest dus ook noodgedwongen weer terug op de meta. Naltrexon en subuxone werkten ook al niet bij mij.
Ik heb echt van alles al geprobeerd maar een arts van de Brijder beweerde eens dat sommige langdurige gebruikers (lichamelijk) niet meer wennen aan een leven zonder opiaten. Wie weet..
Ik vrees in elk geval dat ik altijd op een lage dosering methadon zal moeten blijven i.v.m. pijn. Maar blijf het toch elke keer weer proberen.
Helaas gaat het beneden de 20 mg telkens mis (geen terugval naar gebruik maar dan krijg ik teveel pijn). Ben nu te moe om verder uit te wijden maar hier is een link naar een eerdere thread van mij:

viewtopic.php?f=19&t=6318

Ik herken je probleem dus helemaal.. succes!

Hoi, ben blij dat ik niet de enige ben die voeld wat jij voeld. Ik gebruik ook al 30 jaar. Nu alleen nog Heroine (roken en snuiven), in het verleden ook Cokaine, Methadon, blowen.
Heb de laatste jaren best heel wat mee gemaakt, mijn partner is aan longkanker overleden.
Ook hij heeft zeker 25 jaar Heroine gebruikt en veel cigaretten gerookt. Hij is echt op een niet zo leuke manier dood gegaan, sorry dat ik het moet zeggen. De Heroine verdoofd je longen en als de dope niet zo versneden zal zijn,was het misschien ook niet zo erg voor je longen. De nicotine maakt echt je longen kapot. Ik gebruik nog steeds en heb aan het gebruiken een hepatitis C en COPD overgehouden. Ik mag blij zijn dat ik geen aids heb gekregen, omdat ik de erste 10 jaar van mijn gebruikersleven gespoten heb.
Nu ben ik alleen, een heb steeds vaker paniekaanvallen en ben angstig, depressiev en kan mij op niets meer concentreren. Van de dope die ik gebruik, word ik alleen maar onrustig en gestrest. Het lekkere gevoel van stoned zijn zoals vroeger, heb ik totaal niet meer, ik raak alleen steeds meer in een neerwardse spiraal .

Hoe lang heb jij daar gezeten, Labradoor? En wanneer was dat precies? Weet jij ook in hoeverre hun aanpak is veranderd ten opzichte van tegenwoordig?

Ben benieuwd...

wilde nog even reageren op tg's en in het byzonder de EH, ik ben daar nu 1 1/2 maand weg en de behandeling is het laatste jaar erg veranderd, er zijn nog wel encounter en confrontatiegroepen maar daarnaast ook meer individuele behandeling en in kleinere groepjes(fase gericht)wat je daar mee doet is aan je zelf, je hebt zelf de keuze om er wat mee te doen of niet. op de EH waren er zeker wel zaken waar ik totaal het nut niet van inzag en daar dus ook weinig tot niks mee deed.
Zoals ik al eerder zei een tg of behandeling is geen verzekering dat je je verdere leven clean blijft.
voor mijzelf heb ik de keuze gemaakt om nog 2 x per week in groepsverband gedragstherapie te volgen omdat ik merk dat ik daardoor mezelf steeds beter leer kennen en daar voor mezelf mee aan het werk kan, ik ben niet bang dat ik weer ga gebruiken maar ik sluit het ook niet uit,kan niet in de toekomst kijken maar ik kan wel alert blijven op wat eventueel tot gebruik kan leiden voor mijzelf.

ik heb er in 1980 gezeten(10mnd)
en in 2000 heb ik er 1 maand gezetenen.en natuurlijk is het erg veranderd,toen liepen ze met borden en kale koppen nu niet meer maar de behandeling en therapieen zijn nog op hetzelfde principe ingesteld.

ik ben ook totaal niet tegen medicatie als pijn bestrijding om te kunnen functionerenmijn bewondering gaat uit naar de mensen die het zonder progamma redden en volhouden en ook na een terugval de moed op kunnen brengen om toch weer door te gaan, mij is het nooit gelukt en wilde om eerlijk te zijn ook in het begin toen duidelijk was dat ik naar de EH niet dat anderen mensen het wisten want zag ook erg tegen het "zweefteef"gehalte op, kreeg ook bij een fasegroep te horen van m'n mentor dat ze (de "almachtige"staf)grote twijfels hadden bij mijn opname en hadden zeker niet verwacht dat ik het er 2 weken zou uithouden. ikzelf ook niet trouwens maar ja heb er toch zo'n beetje 11 mnd gezten en wat mij er door heen gehaald heeft zou ik niet precies kunnen zeggen. in het begin ging het meer om onderdak/veilige plek voor dealers(schulden etc)familie een plezier doen......en wanneer die omslag is gekomen dat ik het voor mezelf ben gaan doen weet ik niet. maar zit nu een jaar later clean, ups & downs, geen craving maar wel aft nog wel heftige lichamelijke reacties als ik op plaatsen kom die me herrinneren aan gebruikerstijd maar dat gaat weer over.
'mammoet

Sint Oedenrode ja dat ken ik wel.

iig, je kunt altijd je leven nog omgooien.
Als je nog een beetje verstand hebt kan het altijd.
Neem de stap en het is nooit te laat.

Heel veel sterkte!!

dat hoor je vaker dat mensen pas als ze helemaal in de goot zitten of als ze een schuld of gevangenisstraf hebben.
ik heb daar niet onder die omstandigheden gezeten.

ik heb al 30 jaar methadon en zie het als medicijn.
10 jaar geleden ben ik uit dat gebruikers scene gestapt.het was de manier van leven.
ik gebruik al lang niet elke dag meer.
af en toe een uitglijder heb ik wel vrede mee.zolang het geen probleem is vind ik het best.
ik heb pas een gesprek gehad met de arts en die vind het niet raadzaam om na 30 jaar medisch-opiaatbehandeling af te kicken.
ik ben wel altijd zo slim geweest om niet dubbel op te gebruiken en switch makkelijk.

ik lees vaak van geen gevoel hebben of geen emoties,verdoofd?vind ik van niet want ook met opiaten voel ik te veel.