afbouw ervaring korte periode methadon

wow, reactie volgt........

DAG 1 0 MG METHADON

MINDLESS, DANK.ik kom er later op terug.

Heb al 15 mg dia op.pfff.gaat nog.denk morgen ergere verschijnselen. wordt nog gedoe met de clonedine.normale psychiaters snappen de ballen van verslaving en opiaten.die denken, je staat op 0 toch?klaaar. fuck.not.

"I want something good to die for
To make it beautiful to live"

Klik om te vergroten...

Queens of the stoneage

Mindless zei:

Euforie is geen vereiste voor geluk. Dat is een cruciale realisatie die je op dit "pad" zult krijgen over jezelf: geluk heeft géén voorwaarden. Geen enkele. Daarom is geluk/liefde/vrede (hoe je het ook wilt noemen) onvoorwaardelijk in zijn essentie. Euforie is een tijdelijke expressie van vrede. Vrede/geluk in zijn oorspronkelijke "staat" is dieper dan euforie, dat een manifestatie is van eerstgenoemde. Je hoeft niet constant euforisch te zijn om vrede/geluk te ervaren. Die realisatie is een cruciale stap in je verlossing (van het geloof in de waarheid van gedachten).
.

Klik om te vergroten...

Ik zoek naar liefde,erkenning en euforie om de leegheid in mijzelf op te vullen.. Maar dat werkt het tegenovergestelde: het versterkt de ellende. gevolg:verslaving aan genotsmiddelen, liefde,erkenning . Wat jij zegt over niet constant euforisch te willen zijn, begrijp ik. Ik ben als ik tevreden ben ( en in mijn optiek is dat ook euforie, gezien mijn leegheid het andere uiterste is en alles wat rust geeft, mij gevoel van euforie geeft.en dan niet euforie in de zin van cocaïne euforie.gewoon het besef van rust....)
De realisatie die jij beschrijft is helder. en ik ervaar dit ook zo.

Mindless zei:

Ik begrijp dat je hier tegenop kijkt en dit liever nog uitstelt, maar dat kan niet de instelling zijn. Dat is omdat diezelfde reden ook morgen aangehaald kan worden. Deze redenatie is dé oorzaak van psychologisch lijden, wat niets anders is dan de weerstand tegen wat is. Het is uitstel van volledig leven in/als het nu, het gevangen houden van jezelf in je eigen creatie van de illusie van tijd. Niet dat het niet hartstikke begrijpelijk is dat je het nog even wilt uitstellen hoor en ik wil je ook zeker geen schuldgevoel geven. Ik vlucht zelf ook vaak genoeg in tijd (van het nu vandaan). Je zult talloze keren terugvallen in tijd, maar het meest belangrijke is, is dat je je daarna weer bewust wordt dat je bent teruggevallen in onbewustheid. Want dat is wat psychologische tijd is: onbewustheid. Bewustheid is alleen te vinden in het nu. Realiseer je zo vaak als mogelijk dat je zult moeten afstappen van het idee om morgen pas in het nu te leven. Dat is geen kennis om in het geheugen op te slaan, maar wijsheid die nu geleefd moet worden.

Klik om te vergroten...

jij zegt "psychologische tijd is onbewustheid". Wat betreft bewustzijn ben je je bewust van je gedachten en handelingen. Dus dat is alleen te vinden in het nu. niet gister , niet morgen...
Dus psychologische tijd is het onbewuste. Ik snap het niet. onbewustheid in de psychologie is toch datgene waarvan je je niet bewust bent.Verdrongen gedachten, dingen.Alles wat er niet mag zijn, omdat het pijn doet of iets dergelijks. Dus als ik het goed begrijp dat je bedoelt dat ik vlucht als ik niet in het nu probeer te zijn.Correct me, als het fout is.Ik ben niet dom, maar dit zijn dingen waar ik me nooit mee heb bezig gehouden.Maar uiterst interessant.

De essentie van het bestaan mag dan liefde zijn, maar deze liefde is een meedogenloze vastberaden liefde, niet de romantische "liefde" (eigenlijk verlangen) van het ego. Ware liefde heeft geen remmen. Het geeft altijd vol gas, omdat het compleet zonder angst/weerstand is. Liefde is de werkelijke bron van creatie/manifestatie, maar zo ook van de gelijktijdige vernietiging van die creatie. En liefde handelt altijd naar wat het beste is voor het geheel, niet naar wat het beste is voor jezelf als losstaande entiteit. Alles wat "gedaan" moet worden, is je realiseren dat jij die liefde bent (ook nu al) in plaats van het bange onzekere verlangende ego. En dat doe je door lang genoeg niet naar het verstand te luisteren. Door lang genoeg in je eigen stilte te zijn, oftewel de meditatie "staat". Het verstand zal je tijdens dat neutraal observeren op de meest listige manieren proberen in de illusie van tijd te houden, maar het is nog steeds jouw keuze om daarin te geloven. En het verstand werkt in werkelijkheid juist mee door je te tonen dat er geen leven is in de conceptuele wereld van tijd. Door talloze teleurstellingen en lijden zul je uiteindelijk zelfs zonder vrije wil terug moeten komen naar je werkelijke identiteit van ongeconditioneerd bewustzijn (waarin geen lijden kan bestaan). Maak het verstand (gedachten/emoties) dus tot je vriend, niet je vijand. Het verzetten tegen het nu is altijd op voorhand al een verloren strijd. Het nu is er namelijk al voordat het verstand opkomt in de vorm van weerstand. Interpretatie is altijd te laat.

Verwacht alsjeblieft niet dat meditatie je direct alleen vrede/liefde/geluk zal doen laten voelen. Het is er, in jezelf en als jezelf, maar tijdens het bewustwordingsproces schijn je ook je licht op je onderbewuste: alles wat ooit te pijnlijk was om te voelen. Er is géén manier om deze knoop van pijn en angst/weerstand te ontlopen. Je zult daar doorheen moeten. Maar het goede nieuws is dat dit geen lijdensweg hoeft te zijn. Het zál een lijdensweg worden als je je gaat verzetten tegen dat gevoel, maar door het open en zonder interpretatie te aanschouwen en voelen is het voor jou slechts een neutrale sensatie.

Klik om te vergroten...

wow,hier moet ik even goed over nadenken.kom er straks op terug

Re:

ikmik zei:

jij zegt "psychologische tijd is onbewustheid". Wat betreft bewustzijn ben je je bewust van je gedachten en handelingen. Dus dat is alleen te vinden in het nu. niet gister , niet morgen... Dus psychologische tijd is het onbewuste. Ik snap het niet. onbewustheid in de psychologie is toch datgene waarvan je je niet bewust bent.Verdrongen gedachten, dingen.Alles wat er niet mag zijn, omdat het pijn doet of iets dergelijks. Dus als ik het goed begrijp dat je bedoelt dat ik vlucht als ik niet in het nu probeer te zijn.Correct me, als het fout is.Ik ben niet dom, maar dit zijn dingen waar ik me nooit mee heb bezig gehouden.Maar uiterst interessant.

Klik om te vergroten...

Dat verdrongen gedachten/emoties in je onderbewuste zitten, betekent niet dat ze niet omhoog kunnen komen en je er bewust van kan worden. Dat proberen "ze" namelijk de hele tijd, maar dat is juist wat de meeste mensen proberen te voorkomen d.m.v. afleiding in de vorm van verdovende middelen, materiële zaken of geld verzamelen, relaties, enzovoort. Het onderbewuste is alleen onbewust zolang het genegeerd wordt dus. En het onderbewuste "bestaat" alleen wanneer wij onze echte identiteit van bewustzijn niet kennen. Met meditatie los je het onderbewuste op waardoor het weer terugkeert naar zijn ware "substantie" van bewustzijn.

En je kunt toch altijd alleen 'nu' bewust worden? Wanneer we in de waarheid van gedachten gaan geloven creëren we voor onszelf echter tijd. Dan denken we steeds aan ofwel het verleden of de toekomst en beschouwen we deze alsof ze wérkelijk bestaan. Maar verleden en toekomst zijn beide concepten van het verstand, want het is áltijd nu. Ook wanneer je met je gedachten in het verleden of de toekomst bent. Dit lijkt misschien raar om over na te denken, maar dat geloof in het werkelijke bestaan van tijd is dé oorzaak voor lijden. Je kunt alleen nu bewust zijn. Wanneer je "in" tijd stapt, neemt het verstand het over en zullen je gedachten en daaruit voortvloeiende acties gebaseerd zijn op herhalende patronen. Je gaat dan door op de automatische piloot als het ware. Fouten worden dan keer op keer herhaald, simpelweg omdat jij daar (in de illusionaire dimensie van tijd) niet aanwezig (bewust) bent.

ikmik zei:

Fijne werkdag Mindless
Heb ik een dag de tijd even goed jouw teksten te bestuderen.

Klik om te vergroten...

Achteraf nog bedankt

Niet teveel bestuderen hoor. Ik wil nog weleens doordraven in non-dualiteit praat omdat ik er helemaal vol van ben. Ik vind het stiekem ook wel mooi dat er iemand is die hier zo open voor is, dat zie je niet zoveel. Het enige wat je hoeft te weten is dat jij het bewustzijn ván je gedachten bent en niet je gedachten/de persoonlijkheid zelf. Blijf als dat bewustzijn (dat je toch al bent) en observeer vanaf daar neutraal je gedachten. Alle inzichten over wat echt is en wat niet komen vanzelf vanuit die positie. Ga dus alsjeblieft niet geloven in mijn teksten hier, maar ontdek alles voor jezelf. Weten gedachten je weer te overtuigen terug in tijd te komen, kom dan gewoon weer terug naar dat bewustzijn, keer op keer. Je kunt eens een keer wat filmpjes kijken hierover als je interesse hebt en als je niet afgeschrikt bent van mijn zweverigheid Ik kwam gisteren nog een hele mooie tegen die me heel geschikt lijkt als dit allemaal wat nieuw voor je is:


Het tweede deel moet je trouwens zelf aanklikken.

ikmik zei:

Ik zoek naar liefde,erkenning en euforie om de leegheid in mijzelf op te vullen.. Maar dat werkt het tegenovergestelde: het versterkt de ellende. gevolg:verslaving aan genotsmiddelen, liefde,erkenning . Wat jij zegt over niet constant euforisch te willen zijn, begrijp ik. Ik ben als ik tevreden ben ( en in mijn optiek is dat ook euforie, gezien mijn leegheid het andere uiterste is en alles wat rust geeft, mij gevoel van euforie geeft.en dan niet euforie in de zin van cocaïne euforie.gewoon het besef van rust....)
De realisatie die jij beschrijft is helder. en ik ervaar dit ook zo.

Klik om te vergroten...

Zo te zien heb je wel door hoe je jezelf van liefde afsluit door er naar te verlangen. Dat op zichzelf is al een echte doorbraak. Zonder dat echt te beseffen kan iemand niet eens beginnen met zelf-heling. En ik zeg dit niet vanuit de hoogte. Gisteren was voor mij een zware dag, omdat ik dat geluk ook niet toeliet (door te geloven in allerlei zaken die er niet toedoen).

Dat inzien is de eerste "stap". Daarna is het een kwestie om daar elke dag naar te leven. Dat simpele gevoel van rust dat je beschrijft is de afwezigheid van verlangen. We hoeven alleen daar te blijven waar we al zijn. Maar door een leven lang verteld te zijn dat geluk daar in de buitenwereld is te vinden, zullen we het keer op keer daar weer (uit gewoonte) gaan zoeken. Die gewoonte kun je niet uitschakelen door een intellectuele beslissing. Zolang er die knoop van emoties in je is (dat wat reageert op uitdagingen in de vorm van angst en verlangen, ook wel ego genoemd) zal er naar geluk buiten jezelf worden gezocht. Daar ligt dus de wortel van het probleem. Het is zaak om die knoop te ontrafelen en de losgekomen stukken op te laten lossen. Dit kun je alleen doen door die knoop te "zien" en vooral voelen/toelaten. Dit gaat allemaal compleet automatisch, zolang jij geen aandacht geeft aan gedachten. Er moet een steeds grotere desinteresse ontstaan voor je gedachten. "Oefen" dat eerst in een rustige omgeving en laat je dan testen in het dagelijks leven.

Ik reageer later op je andere berichten. Ik moet zo naar m'n werk.

Fijne dag toegewenst.

dag 2 0mg methadon

Fijne werkdag Mindless
Heb ik een dag de tijd even goed jouw teksten te bestuderen.


tweede dag 0mg voelt slecht. Al twee diazepam op.Niezen, buikpijn, soms zin in dingen, soms de "wat heeft het allemaal voor zin" mentaliteit.

Krijg zo weer clonedine. pffffffffffffffffffffffffffffff
Mensen , ga nooit aan de methadon.Zelfs na een maand, voel je je erg naar

Volhouden hoor, de 2de en 3de dag zijn altijd het zwaarst.
En dat muziek nu opeen zo binnenkomt is denk ik omdat je emoties zo overhoop liggen door de afkick. Vond t zelf altijd 1 van de mooie kanten van afkicken, dat muziek en films kijken etc, opeens zo helder binnenkomen, met een vrachtlading aan emoties erbij.

Heel knap van je, tweede dag op 0!!
Echt bewonderens waardig!!!
Zet m op, je kan t,

Leon

ikmik zei:

Ok ik ga het proberen, maar het is echt zwaar.nu al en ik zit op een halve.ik ben euforisch, maar zodra de negatieve emoties zich aandoenen, word ik bang.ik haat die gevoelens. Ik ga ze vanaf vandaag, nee, morgen aan.Vandaag gun ik mezelf de laatste ietwat rusteloos, maar toch afgevlakte dag, door veel diazepam te slikken.,orgen ga ik er tegen aan. De 0mg fase methadon.Ik volg je advies.en ik hoop de dat die nare emoties die ik ga ervaren dat het alleen maar sensaties zijn.ik kom hier deze week graag even op terug.als t mag...

Klik om te vergroten...

Natuurlijk mag dat. Je mag me ook PM'en als je dat graag wilt.

Ik wil nogmaals benadrukken hoe belangrijk het is om hier neutraal (dus zonder verwachtingen, zowel negatief áls positief) in te stappen. Euforie is geen vereiste voor geluk. Dat is een cruciale realisatie die je op dit "pad" zult krijgen over jezelf: geluk heeft géén voorwaarden. Geen enkele. Daarom is geluk/liefde/vrede (hoe je het ook wilt noemen) onvoorwaardelijk in zijn essentie. Euforie is een tijdelijke expressie van vrede. Vrede/geluk in zijn oorspronkelijke "staat" is dieper dan euforie, dat een manifestatie is van eerstgenoemde. Je hoeft niet constant euforisch te zijn om vrede/geluk te ervaren. Die realisatie is een cruciale stap in je verlossing (van het geloof in de waarheid van gedachten).

Ik begrijp dat je hier tegenop kijkt en dit liever nog uitstelt, maar dat kan niet de instelling zijn. Dat is omdat diezelfde reden ook morgen aangehaald kan worden. Deze redenatie is dé oorzaak van psychologisch lijden, wat niets anders is dan de weerstand tegen wat is. Het is uitstel van volledig leven in/als het nu, het gevangen houden van jezelf in je eigen creatie van de illusie van tijd. Niet dat het niet hartstikke begrijpelijk is dat je het nog even wilt uitstellen hoor en ik wil je ook zeker geen schuldgevoel geven. Ik vlucht zelf ook vaak genoeg in tijd (van het nu vandaan). Je zult talloze keren terugvallen in tijd, maar het meest belangrijke is, is dat je je daarna weer bewust wordt dat je bent teruggevallen in onbewustheid. Want dat is wat psychologische tijd is: onbewustheid. Bewustheid is alleen te vinden in het nu. Realiseer je zo vaak als mogelijk dat je zult moeten afstappen van het idee om morgen pas in het nu te leven. Dat is geen kennis om in het geheugen op te slaan, maar wijsheid die nu geleefd moet worden.

De essentie van het bestaan mag dan liefde zijn, maar deze liefde is een meedogenloze vastberaden liefde, niet de romantische "liefde" (eigenlijk verlangen) van het ego. Ware liefde heeft geen remmen. Het geeft altijd vol gas, omdat het compleet zonder angst/weerstand is. Liefde is de werkelijke bron van creatie/manifestatie, maar zo ook van de gelijktijdige vernietiging van die creatie. En liefde handelt altijd naar wat het beste is voor het geheel, niet naar wat het beste is voor jezelf als losstaande entiteit. Alles wat "gedaan" moet worden, is je realiseren dat jij die liefde bent (ook nu al) in plaats van het bange onzekere verlangende ego. En dat doe je door lang genoeg niet naar het verstand te luisteren. Door lang genoeg in je eigen stilte te zijn, oftewel de meditatie "staat". Het verstand zal je tijdens dat neutraal observeren op de meest listige manieren proberen in de illusie van tijd te houden, maar het is nog steeds jouw keuze om daarin te geloven. En het verstand werkt in werkelijkheid juist mee door je te tonen dat er geen leven is in de conceptuele wereld van tijd. Door talloze teleurstellingen en lijden zul je uiteindelijk zelfs zonder vrije wil terug moeten komen naar je werkelijke identiteit van ongeconditioneerd bewustzijn (waarin geen lijden kan bestaan). Maak het verstand (gedachten/emoties) dus tot je vriend, niet je vijand. Het verzetten tegen het nu is altijd op voorhand al een verloren strijd. Het nu is er namelijk al voordat het verstand opkomt in de vorm van weerstand. Interpretatie is altijd te laat.

Verwacht alsjeblieft niet dat meditatie je direct alleen vrede/liefde/geluk zal doen laten voelen. Het is er, in jezelf en als jezelf, maar tijdens het bewustwordingsproces schijn je ook je licht op je onderbewuste: alles wat ooit te pijnlijk was om te voelen. Er is géén manier om deze knoop van pijn en angst/weerstand te ontlopen. Je zult daar doorheen moeten. Maar het goede nieuws is dat dit geen lijdensweg hoeft te zijn. Het zál een lijdensweg worden als je je gaat verzetten tegen dat gevoel, maar door het open en zonder interpretatie te aanschouwen en voelen is het voor jou slechts een neutrale sensatie.

ikmik zei:

ok, ik ga jouw stuk uitprinten.en keer op keer lezen deze week.ik vind het inspirerend.heb jij toevallig tips in boeken hierover?

Klik om te vergroten...

Alles wat ik zeg wordt (in een of andere vorm) besproken in boeken/video's over non-dualiteit. Pas er echter mee op dat je niet teveel waarde gaat hechten aan de theorie: de woorden van anderen. De echte wijsheid is niet (bijvoorbeeld) mijn woorden, maar is alleen in jezelf en áls jezelf te kennen. Zelf ben ik niet zo'n lezer, maar kijk (vaak teveel) video's van non-dualiteit meesters als Eckhart Tolle, Rupert Spira, Shunyamurti, Adyashanti, Mooji en anderen. Maar ik wil je waarschuwen dat het ego liever óver non-dualiteit nadenkt, dan dat het zichzelf eraan overgeeft en erin laat oplossen. Dat laatste is waar dit allemaal om gaat.

ikmik zei:

ik lees het na en snap m zelf ook niet meer.meer dat ik de confrontatie aan moet gaan met die demonen veroorzaakt door mijn psychische onbalans ipv te vluchten of de demonen te dempen met opiaten of allerlei psychiatrische meuk

Klik om te vergroten...

Het belangrijkste is om zo snel mogelijk het geloof dat er iets mis met je is (zowel fysiek als geestelijk) los te laten. Dit allemaal gaat niet werken als je begint vanuit het geloof dat je iets mankeert. Zoals gezegd is het cruciaal om vanuit complete neutraliteit te beginnen kijken. Het geloof dat er werkelijk iets mis met je is mag dan enorm krachtig lijken, maar dat komt omdat je meegaat in het spelletje dat het verstand wil spelen. Je moet daarvòòr beginnen, vanuit complete onwetendheid.

ikmik zei:

Klopt.Door de methadonkeuze, heb ik een wijze les geleerd.Ik moest hem ervaren, anders had het nooit tot me doorgedrongen

Klik om te vergroten...

Er gaat een dag komen dat je de diepe schoonheid zult inzien van je meest intense lijden en het feit dat je het enige van werkelijke waarde (je eigen zelf) bent vergeten om te kunnen groeien in deze wereld. Op een absoluut niveau is lijden compleet onnodig, maar relatief gezien is het cruciaal.

ikmik zei:

moeilijk, heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel moeilijk. maar zo waar.bedankt voor je wijze woorden

Klik om te vergroten...

Graag gedaan hoor. En het lijkt alleen maar moeilijk. 'Moeilijk' is een interpretatie. Kijk zonder interpretatie (zonder gedachten/het verstand) en moeilijk bestaat niet.

ikmik zei:

Dankjewel. Oprecht dankjewel.Ik ga jouw woorden komende week vaak herlezen....

Klik om te vergroten...

Zeer vleiend, maar je zult álles uit jezelf moeten halen. Dit alles heeft alleen betekenis als het je eigen inzicht is, al kun je er natuurlijk wel iets in herkennen. Ik wens je heel veel sterkte en laat maar weten hoe het met je gaat.

Edit: Lekker gestoorde stijl heb je trouwens in je tekeningen haha! I like it. Het heeft iets psychedelisch.

Klinkt of je misschien methadon omruilt voor diazepam. ik weet niet welke van de 2 slechter is. Doe je het afbouwen wel in overleg met je arts?

met diazepam zullen je nachtmerries wel verdwijnen, want het verstoort je slaap nogal, kwalitatief dan. bij mij in elk geval wel.

verder succes met afbouwen, probeer als het kan niet te snel te gaan, dat is zelden slim.

Hallo,omdat er misschien meer mensen hier wat aan kunnen hebben,hoop ik dat de moderator deze nieuwe topic ok vindt.
Ik ga een nauwkeurig verslag bijhouden van een maand methadon gebruik met afbouw,waar ik nu versneld mee bezig ben. Misschien is het volgens anderen niet ok,hoe ik afbouw.Dus doe het niet na.
Maar kennis is belangrijk.als de moderator het geen goed idee vind dat ik dit verslag bij hier neer zet,haal t gerust weg.ik hoor het wel.

start methadon 13 oktober 2015

Onder begeleiding van Vnn en de psychiatrische instelling waar ik destijds verbleef startte ik afgelopen 13 oktober met 15 mg methadon.
In de loop van een week of twee is dit opgehoogd naar 25 mg. Verdeeld over de dag.Dus niet in 1 keer. Ik geloof dat ik drie maal daags in nam. Dus sochtends 5 mg(1), smiddags(2)dus 10 mg en savonds (2)dus 10 mg.
Voor iig 29 oktober zat ik al op 25 mg.
Ik was erg euforisch. Zelfs extreem hyper,sociaal.
Maar bij vlagen ook wat angstig,waardoor ik dacht steeds meer te moeten.mijn doel was 80 mg per dag.
5 november ging ik naar 30 mg. Zaterdag 7 november was ik superhyper. Mijn ouders vonden het vreemd.
Zondagochtend werd ik na een nachtmerrie over een trauma van drie jaar geleden)
Ik werd zo bang. Ik heb een lichte psychose gehad en ben gelijk weer in crisis opgenomen.

Nu vervolg.
Zondag nog 6x 5 mg (verdeeld over dag)
Maandag 2x 5 mg(in 1x)
Dinsdag 4x 5 mg( verdeeld over dag)
Woensdag zelfde
donderdag zelfde
Vrijdag zelfde
Zaterdag 2x5mg( sochtends 7 uur en smiddags uur)
Zondag 1x5mg(sochtends half 7)
Tevens al enkele weken 5 mg diazepam per dag tegen angst
Vooral laatste week sinds de nachtmerrie wordt ik heel bang wakker.
Sinds ik zo weinig slik,was ik vannochtend niet meer zo bang als met 4x5mg.zat
Het is nu zondag 15 november. Voel me minder angstig als met meer pillen.
Ik slik tot donderdag 5 mg en.probeer die ene pil naar later op de ochtend te verplaatsen.
Donderdag ga ik naar 0 mg.
Ik vertel hoe ikdeze week ervaar.

Maar ik kan nu toch niet ineens stoppen met diazepam? 5 mg valt hoop ik mee.ben vaker gestopt van.pammetjes. Niet fijn.maar t idee dat ik nog langer aan de methadon moet zitten maakt me veel banger

Ja inmiddels is arts op de hoogte van mijn capriolen

dag 2 op 1 pil( 5mg methadon)

Dag 2: half zeven wakker,beetje angstig,al niet meer vergelijkbaar met de angst bij wakker worden toen ik hoger zat.
Psychisch gaat t minder.down.
Beetje last buik
Neem 1 diazepam. Om half 8 een halve methadon.(2,5mg)
Om 9 uur geloof ik de andere helft.
Knap wat op.
Het is nu 12 uur.voel me normaal.muziek doet meer met mij dan normaal. Moet huilen bij pink Floyd. Misschien geen goed album om nu te luisteren.

Dag 3 op 1 pil,5 mg methadon. Als ik wakker wordt ben ik weer bang.moet veel huilen.ben erg bang voor 0 mg fase.
Kan iemand mij geruststellen?
Verder net mijn pil gehad.dus dag 3 gestart. Morgen nog een dag en dan naar een halve pil.ik ben echt bang,vooral voor het emotionele aspect,gezien ik al zwaar psychiatrisch patiënt ben.

Hallo Hammerhead, welkom op ons forum.
En over je verhaal, ja, dat klinkt velen van ons bekend in de oren. Je neemt je voor het rustig aan te doen maar voor je t weet zit je eraan vast. Het zal niet makkelijk worden om weer helemaal af te bouwen. De eerste weken, wanneer je van 80 naar 75 gaat, en dan naar 70, etc, dat zal nog prima te doen zijn. Maar al snel wanneer de dosissen kleiner worden zul je de afbouw gaan merken. Ik begrijp dat je werkt, het zou kunnen dat je de laatste week ofzo van de afbouw niet meer in staat bent om te werken. Dus misschien moet je hier alvast rekening mee houden. Het is niet gezegt dat het zo erg zal worden, je gebruikt nog "maar" 3 maanden dus zal het niet een heel langdurig en pijnlijk proces worden. Maar dat is moeilijk te voorspellen. De een merk er veel minder van als de ander. Hangt af van zoveel factoren.
Maar hoe dan ook, heel erg goed dat je deze stap zet. Want het is o zo makkelijk om gewoon weer een nieuwe voorraad te kopen en te blijven gebruiken.

Het staat je vrij om te antwoorden in topics van anderen, dat is het hele doel van dit forum natuurlijk. Maar, in jouw geval waarin je je persoonlijke verhaal verteld is het toch beter om zelf een nieuw topic te openen. Dus open gerust de volgende keer zelf eentje, zodat anderen hun gedachten erover kunnen delen met jou.

heel veel succes,
Leveldesigner.

Graag gedaan, het is altijd goed om je eigen verhaal hier te vertellen zodat andere mensen in de zelfde omstandigheden er wat aan kunnen hebben. En raad geven aan anderen is ook altijd zeer welkom. En zo kan het ook raadzaam zijn voor jou om eens te zoeken naar oxycontin/oxycodon topic, want daar zijn er velen van.

We hopen je nog lang terug te zien hier,
groetjes,

Leveldesigner.