ikmik

"Mindless zei: Ik begrijp dat je hier tegenop kijkt en dit liever nog uitstelt, maar dat kan niet de instelling zijn. Dat is omdat diezelfde reden ook morgen aangehaald kan worden. Deze redenatie is dé oorzaak van psychologisch lijden, wat niets anders is dan de weerstand tegen wat is. Het is uitstel van volledig leven in/als het nu, het gevangen houden van jezelf in je eigen creatie van de illusie van tijd. Niet dat het niet hartstikke begrijpelijk is dat je het nog even wilt uitstellen hoor en ik wil je ook zeker geen schuldgevoel geven. Ik vlucht zelf ook vaak genoeg in tijd (van het nu vandaan). Je zult talloze keren terugvallen in tijd, maar het meest belangrijke is, is dat je je daarna weer bewust wordt dat je bent teruggevallen in onbewustheid. Want dat is wat psychologische tijd is: onbewustheid. Bewustheid is alleen te vinden in het nu. Realiseer je zo vaak als mogelijk dat je zult moeten afstappen van het idee om morgen pas in het nu te leven. Dat is geen kennis om in het geheugen op te slaan, maar wijsheid die nu geleefd moet worden. Klik om te vergroten... jij zegt "psychologische tijd is onbewustheid". Wat betreft bewustzijn ben je je bewust van je gedachten en handelingen. Dus dat is alleen te vinden in het nu. niet gister , niet morgen... Dus psychologische tijd is het onbewuste. Ik snap het niet. onbewustheid in de psychologie is toch datgene waarvan je je niet bewust bent.Verdrongen gedachten, dingen.Alles wat er niet mag zijn, omdat het pijn doet of iets dergelijks. Dus als ik het goed begrijp dat je bedoelt dat ik vlucht als ik niet in het nu probeer te zijn.Correct me, als het fout is.Ik ben niet dom, maar dit zijn dingen waar ik me nooit mee heb bezig gehouden.Maar uiterst interessant."

"De essentie van het bestaan mag dan liefde zijn, maar deze liefde is een meedogenloze vastberaden liefde, niet de romantische "liefde" (eigenlijk verlangen) van het ego. Ware liefde heeft geen remmen. Het geeft altijd vol gas, omdat het compleet zonder angst/weerstand is. Liefde is de werkelijke bron van creatie/manifestatie, maar zo ook van de gelijktijdige vernietiging van die creatie. En liefde handelt altijd naar wat het beste is voor het geheel, niet naar wat het beste is voor jezelf als losstaande entiteit. Alles wat "gedaan" moet worden, is je realiseren dat jij die liefde bent (ook nu al) in plaats van het bange onzekere verlangende ego. En dat doe je door lang genoeg niet naar het verstand te luisteren. Door lang genoeg in je eigen stilte te zijn, oftewel de meditatie "staat". Het verstand zal je tijdens dat neutraal observeren op de meest listige manieren proberen in de illusie van tijd te houden, maar het is nog steeds jouw keuze om daarin te geloven. En het verstand werkt in werkelijkheid juist mee door je te tonen dat er geen leven is in de conceptuele wereld van tijd. Door talloze teleurstellingen en lijden zul je uiteindelijk zelfs zonder vrije wil terug moeten komen naar je werkelijke identiteit van ongeconditioneerd bewustzijn (waarin geen lijden kan bestaan). Maak het verstand (gedachten/emoties) dus tot je vriend, niet je vijand. Het verzetten tegen het nu is altijd op voorhand al een verloren strijd. Het nu is er namelijk al voordat het verstand opkomt in de vorm van weerstand. Interpretatie is altijd te laat. Verwacht alsjeblieft niet dat meditatie je direct alleen vrede/liefde/geluk zal doen laten voelen. Het is er, in jezelf en als jezelf, maar tijdens het bewustwordingsproces schijn je ook je licht op je onderbewuste: alles wat ooit te pijnlijk was om te voelen. Er is géén manier om deze knoop van pijn en angst/weerstand te ontlopen. Je zult daar doorheen moeten. Maar het goede nieuws is dat dit geen lijdensweg hoeft te zijn. Het zál een lijdensweg worden als je je gaat verzetten tegen dat gevoel, maar door het open en zonder interpretatie te aanschouwen en voelen is het voor jou slechts een neutrale sensatie. Klik om te vergroten... wow,hier moet ik even goed over nadenken.kom er straks op terug"

"dag 2 0mg methadon Fijne werkdag Mindless Heb ik een dag de tijd even goed jouw teksten te bestuderen. tweede dag 0mg voelt slecht. Al twee diazepam op.Niezen, buikpijn, soms zin in dingen, soms de "wat heeft het allemaal voor zin" mentaliteit. Krijg zo weer clonedine. pffffffffffffffffffffffffffffff Mensen , ga nooit aan de methadon.Zelfs na een maand, voel je je erg naar"

"Geen methadon,maar je zit er al waarschijnlijk"

"Mindless ,helemaal niet zweverig. Eerder ernstig interessant... Ben vandaag niet in staat dieper op deze materie in te gaan. Wilde het wel even zeggen, want zou gister al reageren. Maar gaat wat slechter, zowel mentaal als fysiek. Derde dag 0 mg. En al mijn levenslust is nu ook echt totaal weg .Ene moment denk ik, ja, ik ga tekenen yesss. Twee seconden later, neeeeeeeeeeeeeeeeeee, duik mijn bed weer in. Zelfs muziek doet me even niks. De clonedine werkt hoogstens een paar uur. De diazepam doet niks. Alleen douchen maakt dat mijn botten niet zo bevroren zijn. Het fysieke gedeelte is te overzien, maar het mentale deel is voor mij, als psychiatrisch patient, zwaar. Toch moet ik niet zeuren. Tuurlijk valt dit mee in vergelijking met methadongebruikers die na jaren stoppen. Mijn respect. Eigenlijk heb ik gewoon de griep met wat depressieve klachten weliswaar.. Mindless ik reageer zodra ik me beter voel...."

"Slapeloze nachten...... 04:26 Nogmaals respect voor degenen.die er jaren aan zitten en dan stoppen. En de intense leegheid, die mijn hersenen niet in staat zijn op te vullen"

"Hoi heb nu nog geen.maand methadon gebruikt.het helpt perfect tegen depressies, maar het idee om mijn hele leven zo'n naar middel te slikken staat mij tegen.ik wil zo snel mogelijk afbouwen.afbouw na bijna een maand met op laatst 30 mg per dag,is dat zwaar? Wat zou het beste schema zijn.om zo snel mogelijk op 0 mg te komen.kan.ik ook clono nog wat er bij vragen voor de bewegende benen? En.kan ik ondertussen beginnen met citalopram, een antidepressiva,om de ergste depressie wat op te,vangen? Morgenochtend laat ik direct de eerste 10 mg staan.beperk deckomende dagen tot 20 mg.en dan?"

"Kort samengevat: ben inmiddels al vanaf mijn kleuterschooltijd extreem onzeker.psychiaters bestempelen mij als borderliners en nog wat dingen.Inmiddels periodes in mijn leven aan zelfmedicatie gedaan.in allerlei varianten.ook antidepressiva. Nu weer aan een antidepressiva. Af en toe eens twee weken heroinegebruikers.werkt goed tegen de zware depressies die ik mijn hele leven al heb.ik vind antidepressiva troep.ik voel mijn hele leven al een leegheid in mij.nu ben ik op een punt dat ik zoiets heb,waarom niet mijn hele verdere leven aan de methadon.ik vind er gewoon niksaan hier op aarde.en als ik nu goed functioneer op opiaten en toch een zekere vorm.van kwaliteit van leven krijg,waarom niet? Waarom wordt er altijd zo negatief gepraat over methadon of heroine.op therapeutische basis kan het toch helpen.misschien voorkomt het zelfs dat ik voortijdig er een.eind aan brei.hoe zien jullie dat?"

"DAG 1 0 MG METHADON MINDLESS, DANK.ik kom er later op terug. Heb al 15 mg dia op.pfff.gaat nog.denk morgen ergere verschijnselen. wordt nog gedoe met de clonedine.normale psychiaters snappen de ballen van verslaving en opiaten.die denken, je staat op 0 toch?klaaar. fuck.not. "I want something good to die for To make it beautiful to live" Klik om te vergroten... Queens of the stoneage"