Die mening deel ik met je. Maar dan insinueer je ook wel dat je denkt dat er een reden is voor de lessen in ons leven. Dat er dan maar 2 opties zouden zijn (zelfmoord of methadon) vind ik op z'n zachtst gezegd dan wel een heel hard (en raar) leersysteem.leveldesigner zei:Ben zelf van mening dat ons leven een grote school is waar we dingen moeten leren. En stap je vroegtijdig uit dit proces dan krijg je t alsnog voor je kiezen in een ander leven/heelal, tijdperk, etc.
Mindless zei:Die mening deel ik met je. Maar dan insinueer je ook wel dat je denkt dat er een reden is voor de lessen in ons leven. Dat er dan maar 2 opties zouden zijn (zelfmoord of methadon) vind ik op z'n zachtst gezegd dan wel een heel hard (en raar) leersysteem.leveldesigner zei:Ben zelf van mening dat ons leven een grote school is waar we dingen moeten leren. En stap je vroegtijdig uit dit proces dan krijg je t alsnog voor je kiezen in een ander leven/heelal, tijdperk, etc.
Hou jij je nou maar bezig met afkicken.ikmik zei:Dankjewel Mindless. Reageren lukt me nog steeds niet.
Ik ben al lang mijn vertrouwen in de wereld van de conventionele geneeskunde verloren. Voor sommige dingen heb je het nodig, maar ik probeer het zo minimaal mogelijk te houden.Zit nu op dag 6 .0mg. Arts wil de clonedine niet verhogen. Verbazingwekkend hoe weinig verstand normale psychiaters hebbben van middelen als methadon. Ze denken, ach maand gehad, ze moet niet zeuren. Maar ze vergeten dat ik ook nog psychiatrisch patient ben, Ik kan die sores in mijn hoofd niet aan.Ik ben echt wel sterk, maar niet sterk genoeg om de gedachten te weerstaan.
Dat zijn de opties die het verstand je geeft ja. Ik beweer dat er nog een optie is die altijd op elk moment beschikbaar is: namelijk je wilskracht opgeven en daarmee jezelf distantiëren van gedachten. Ook op die intens angstige/pijnlijke momenten is dat een optie en soms zijn dat juist dé momenten waarop dat makkelijk lukt (in tegenstelling tot wat we vaak geloven). Maar hoewel die optie er altijd is, zullen de meeste mensen in de praktijk ervoor kiezen om die distantiëring te gaan oefenen in tijden wanneer we relatief rustig/vredig zijn. Zolang er het geloof is dat dat makkelijker is, creëren we die realiteit voor onszelf. Maar het hoeft dus niet. Je kan je op élk moment distantiëren van gedachten, omdat je niet je gedachten bent. Ze komen uit het niets in "je" op en verdwijnen datzelfde moment ook weer in het niets. Er is niets dat zegt dat deze gedachten naar een werkelijkheid verwijzen, behalve die gedachten zelf.ikmik zei:ik weet het, maar het waren mijn opties. was al vier keer bijna t hoekje omgegaan dit jaar. ik ga er nog op in.kan niet nadenken.![:wink:]()
ikmik zei:thx.jullie zijn erg aardig.
Bedankt dat jullie het begrijpen ,dat ik nu niet in staat ben na te denken.
Daar zit zeker waarheid in, maar komend van een nihilist vraag ik me af hoe diep Nietschze dit zelf eigenlijk begreep.Toch een kleine vraag.
Volgens Nietschze: Er zit meer wijsheid in je lichaam dan in je meest diepgaande filosofie
"Volwassene" is ook maar een rol die je speelt. Iedereen verlangt naar de vreugde en vrijheid van het kind in zich. En dat is precies hetgeen wat nog steeds exact hetzelfde is gebleven, maar dan onder een web van illusies. Het is alleen een kwestie van je geloof in dat web lang genoeg uit te stellen zodat gezien kan worden dat het er in het nu eigenlijk helemaal niet is.kan de betekenis niet vinden.Tuurlijk begrijp ik dat je het lichaam je meer vertelt, dan je meest diepgaande filosofie. Maar mijn lichaam reageert op wat ik heb meegemaakt. alle rottigheid in mijn leven , heeft me gemaakt tot wie ik nu ben, of hoe ik reageer vanuit mijn binnenste. Maar heel diep van binnen zit dat ongeschonden meisje van vroeger. Ik wil haar terugvinden. Ze verdient dit niet. Ze heeft ook recht op wat anderen mogen ervaren. Waar ze naar verlangt.Ik ben al lang volwassen, maar ik haat de pijn.
Al die dingen zijn ook valide, maar dat is op persoonlijk niveau. Op dat vlak kun je groeien als persoon en je kunt bepaalde dingen uit je verleden accepteren (met therapie en dergelijke). Maar heling op dat niveau blijft oppervlakkig, omdat het de wortel van lijden met rust laat. Als je dat wilt aanpakken, zul je voorbij het persoonlijke moeten gaan. Er kan geleerd worden van het verleden, dat zeker. Maar aan de andere kant is dat de instelling van onze samenleving en zie wat daarvan terecht is gekomen.leveldesigner zei:En over weer naar dat ongeschonden meisje van vroeger terug te kunnen willen gaan. Snap dat verlangen ook, maar denk dat juist de rottigheid in een mens leven maakt dat hij/zij die dingen leert die hij/zij moet leren in dit leven. Zelf ben ik altijd van mening geweest dat mijn verslavingstijd me alles heeft geleerd wat ik moest leren, en die dingen had ik nooit geleerd wanneer ik een gezapig leventje had gehad. Het proces van 3 decennia verslaving was uitermate pijnlijk, maar ben daardoor zoveel wijzer en sterker geworden dat ik nu, achteraf denk, dat ik al die jaren NOOIT had willen missen.
Maar die wijsheid en wil zijn niet onbereikbaar op zo'n moment. Dat is wat meditatie is: bewustzijn en daarmee wijsheid, wil en liefde brengen in je ervaring, wat de vorm van die ervaring ook is. Maar dan niet persoonlijke wil, maar een soort neutrale wil zonder achterliggende agenda.Helaas mis je die wijsheid en wil wanneer je in het proces zelf zit, dan wil je enkel dat die pijn stopt.
Klopt. Maar degene die het pantser/masker (het ego) met de krassen (het verleden) draagt is nóg weer interessanter.De krassen in een pantser zijn altijd veel interessanter als het pantser zelf.
ikmik zei:WOW thx Mindless. Ook deze tekst print ik uit.Om er later op terug te komen.![:)]()
![:)]()
![:)]()
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."