afbouw ervaring korte periode methadon

dag 2 op 0 mg methadon

Clonedine gekregen.savonds 18.00 uur twee pilletjes.en smorgens twee. En bloeddruk meten.zo duf als een konijn
Misschien kan ik nu mooi weeer naar 5 mg diazepam. K zie wel. Niet veel last. Beetje down enzo

ikmik zei:

Ok ik ga het proberen, maar het is echt zwaar.nu al en ik zit op een halve.ik ben euforisch, maar zodra de negatieve emoties zich aandoenen, word ik bang.ik haat die gevoelens. Ik ga ze vanaf vandaag, nee, morgen aan.Vandaag gun ik mezelf de laatste ietwat rusteloos, maar toch afgevlakte dag, door veel diazepam te slikken.,orgen ga ik er tegen aan. De 0mg fase methadon.Ik volg je advies.en ik hoop de dat die nare emoties die ik ga ervaren dat het alleen maar sensaties zijn.ik kom hier deze week graag even op terug.als t mag...

Klik om te vergroten...

Natuurlijk mag dat. Je mag me ook PM'en als je dat graag wilt.

Ik wil nogmaals benadrukken hoe belangrijk het is om hier neutraal (dus zonder verwachtingen, zowel negatief áls positief) in te stappen. Euforie is geen vereiste voor geluk. Dat is een cruciale realisatie die je op dit "pad" zult krijgen over jezelf: geluk heeft géén voorwaarden. Geen enkele. Daarom is geluk/liefde/vrede (hoe je het ook wilt noemen) onvoorwaardelijk in zijn essentie. Euforie is een tijdelijke expressie van vrede. Vrede/geluk in zijn oorspronkelijke "staat" is dieper dan euforie, dat een manifestatie is van eerstgenoemde. Je hoeft niet constant euforisch te zijn om vrede/geluk te ervaren. Die realisatie is een cruciale stap in je verlossing (van het geloof in de waarheid van gedachten).

Ik begrijp dat je hier tegenop kijkt en dit liever nog uitstelt, maar dat kan niet de instelling zijn. Dat is omdat diezelfde reden ook morgen aangehaald kan worden. Deze redenatie is dé oorzaak van psychologisch lijden, wat niets anders is dan de weerstand tegen wat is. Het is uitstel van volledig leven in/als het nu, het gevangen houden van jezelf in je eigen creatie van de illusie van tijd. Niet dat het niet hartstikke begrijpelijk is dat je het nog even wilt uitstellen hoor en ik wil je ook zeker geen schuldgevoel geven. Ik vlucht zelf ook vaak genoeg in tijd (van het nu vandaan). Je zult talloze keren terugvallen in tijd, maar het meest belangrijke is, is dat je je daarna weer bewust wordt dat je bent teruggevallen in onbewustheid. Want dat is wat psychologische tijd is: onbewustheid. Bewustheid is alleen te vinden in het nu. Realiseer je zo vaak als mogelijk dat je zult moeten afstappen van het idee om morgen pas in het nu te leven. Dat is geen kennis om in het geheugen op te slaan, maar wijsheid die nu geleefd moet worden.

De essentie van het bestaan mag dan liefde zijn, maar deze liefde is een meedogenloze vastberaden liefde, niet de romantische "liefde" (eigenlijk verlangen) van het ego. Ware liefde heeft geen remmen. Het geeft altijd vol gas, omdat het compleet zonder angst/weerstand is. Liefde is de werkelijke bron van creatie/manifestatie, maar zo ook van de gelijktijdige vernietiging van die creatie. En liefde handelt altijd naar wat het beste is voor het geheel, niet naar wat het beste is voor jezelf als losstaande entiteit. Alles wat "gedaan" moet worden, is je realiseren dat jij die liefde bent (ook nu al) in plaats van het bange onzekere verlangende ego. En dat doe je door lang genoeg niet naar het verstand te luisteren. Door lang genoeg in je eigen stilte te zijn, oftewel de meditatie "staat". Het verstand zal je tijdens dat neutraal observeren op de meest listige manieren proberen in de illusie van tijd te houden, maar het is nog steeds jouw keuze om daarin te geloven. En het verstand werkt in werkelijkheid juist mee door je te tonen dat er geen leven is in de conceptuele wereld van tijd. Door talloze teleurstellingen en lijden zul je uiteindelijk zelfs zonder vrije wil terug moeten komen naar je werkelijke identiteit van ongeconditioneerd bewustzijn (waarin geen lijden kan bestaan). Maak het verstand (gedachten/emoties) dus tot je vriend, niet je vijand. Het verzetten tegen het nu is altijd op voorhand al een verloren strijd. Het nu is er namelijk al voordat het verstand opkomt in de vorm van weerstand. Interpretatie is altijd te laat.

Verwacht alsjeblieft niet dat meditatie je direct alleen vrede/liefde/geluk zal doen laten voelen. Het is er, in jezelf en als jezelf, maar tijdens het bewustwordingsproces schijn je ook je licht op je onderbewuste: alles wat ooit te pijnlijk was om te voelen. Er is géén manier om deze knoop van pijn en angst/weerstand te ontlopen. Je zult daar doorheen moeten. Maar het goede nieuws is dat dit geen lijdensweg hoeft te zijn. Het zál een lijdensweg worden als je je gaat verzetten tegen dat gevoel, maar door het open en zonder interpretatie te aanschouwen en voelen is het voor jou slechts een neutrale sensatie.

ikmik zei:

ok, ik ga jouw stuk uitprinten.en keer op keer lezen deze week.ik vind het inspirerend.heb jij toevallig tips in boeken hierover?

Klik om te vergroten...

Alles wat ik zeg wordt (in een of andere vorm) besproken in boeken/video's over non-dualiteit. Pas er echter mee op dat je niet teveel waarde gaat hechten aan de theorie: de woorden van anderen. De echte wijsheid is niet (bijvoorbeeld) mijn woorden, maar is alleen in jezelf en áls jezelf te kennen. Zelf ben ik niet zo'n lezer, maar kijk (vaak teveel) video's van non-dualiteit meesters als Eckhart Tolle, Rupert Spira, Shunyamurti, Adyashanti, Mooji en anderen. Maar ik wil je waarschuwen dat het ego liever óver non-dualiteit nadenkt, dan dat het zichzelf eraan overgeeft en erin laat oplossen. Dat laatste is waar dit allemaal om gaat.

ikmik zei:

ik lees het na en snap m zelf ook niet meer.meer dat ik de confrontatie aan moet gaan met die demonen veroorzaakt door mijn psychische onbalans ipv te vluchten of de demonen te dempen met opiaten of allerlei psychiatrische meuk

Klik om te vergroten...

Het belangrijkste is om zo snel mogelijk het geloof dat er iets mis met je is (zowel fysiek als geestelijk) los te laten. Dit allemaal gaat niet werken als je begint vanuit het geloof dat je iets mankeert. Zoals gezegd is het cruciaal om vanuit complete neutraliteit te beginnen kijken. Het geloof dat er werkelijk iets mis met je is mag dan enorm krachtig lijken, maar dat komt omdat je meegaat in het spelletje dat het verstand wil spelen. Je moet daarvòòr beginnen, vanuit complete onwetendheid.

ikmik zei:

Klopt.Door de methadonkeuze, heb ik een wijze les geleerd.Ik moest hem ervaren, anders had het nooit tot me doorgedrongen

Klik om te vergroten...

Er gaat een dag komen dat je de diepe schoonheid zult inzien van je meest intense lijden en het feit dat je het enige van werkelijke waarde (je eigen zelf) bent vergeten om te kunnen groeien in deze wereld. Op een absoluut niveau is lijden compleet onnodig, maar relatief gezien is het cruciaal.

ikmik zei:

moeilijk, heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel moeilijk. maar zo waar.bedankt voor je wijze woorden

Klik om te vergroten...

Graag gedaan hoor. En het lijkt alleen maar moeilijk. 'Moeilijk' is een interpretatie. Kijk zonder interpretatie (zonder gedachten/het verstand) en moeilijk bestaat niet.

ikmik zei:

Dankjewel. Oprecht dankjewel.Ik ga jouw woorden komende week vaak herlezen....

Klik om te vergroten...

Zeer vleiend, maar je zult álles uit jezelf moeten halen. Dit alles heeft alleen betekenis als het je eigen inzicht is, al kun je er natuurlijk wel iets in herkennen. Ik wens je heel veel sterkte en laat maar weten hoe het met je gaat.

Edit: Lekker gestoorde stijl heb je trouwens in je tekeningen haha! I like it. Het heeft iets psychedelisch.

Klinkt of je misschien methadon omruilt voor diazepam. ik weet niet welke van de 2 slechter is. Doe je het afbouwen wel in overleg met je arts?

met diazepam zullen je nachtmerries wel verdwijnen, want het verstoort je slaap nogal, kwalitatief dan. bij mij in elk geval wel.

verder succes met afbouwen, probeer als het kan niet te snel te gaan, dat is zelden slim.

Hallo,omdat er misschien meer mensen hier wat aan kunnen hebben,hoop ik dat de moderator deze nieuwe topic ok vindt.
Ik ga een nauwkeurig verslag bijhouden van een maand methadon gebruik met afbouw,waar ik nu versneld mee bezig ben. Misschien is het volgens anderen niet ok,hoe ik afbouw.Dus doe het niet na.
Maar kennis is belangrijk.als de moderator het geen goed idee vind dat ik dit verslag bij hier neer zet,haal t gerust weg.ik hoor het wel.

start methadon 13 oktober 2015

Onder begeleiding van Vnn en de psychiatrische instelling waar ik destijds verbleef startte ik afgelopen 13 oktober met 15 mg methadon.
In de loop van een week of twee is dit opgehoogd naar 25 mg. Verdeeld over de dag.Dus niet in 1 keer. Ik geloof dat ik drie maal daags in nam. Dus sochtends 5 mg(1), smiddags(2)dus 10 mg en savonds (2)dus 10 mg.
Voor iig 29 oktober zat ik al op 25 mg.
Ik was erg euforisch. Zelfs extreem hyper,sociaal.
Maar bij vlagen ook wat angstig,waardoor ik dacht steeds meer te moeten.mijn doel was 80 mg per dag.
5 november ging ik naar 30 mg. Zaterdag 7 november was ik superhyper. Mijn ouders vonden het vreemd.
Zondagochtend werd ik na een nachtmerrie over een trauma van drie jaar geleden)
Ik werd zo bang. Ik heb een lichte psychose gehad en ben gelijk weer in crisis opgenomen.

Volhouden hoor, de 2de en 3de dag zijn altijd het zwaarst.
En dat muziek nu opeen zo binnenkomt is denk ik omdat je emoties zo overhoop liggen door de afkick. Vond t zelf altijd 1 van de mooie kanten van afkicken, dat muziek en films kijken etc, opeens zo helder binnenkomen, met een vrachtlading aan emoties erbij.

Heel knap van je, tweede dag op 0!!
Echt bewonderens waardig!!!
Zet m op, je kan t,

Leon

Mindless ,helemaal niet zweverig. Eerder ernstig interessant...
Ben vandaag niet in staat dieper op deze materie in te gaan. Wilde het wel even zeggen, want zou gister al reageren. Maar gaat wat slechter, zowel mentaal als fysiek.
Derde dag 0 mg. En al mijn levenslust is nu ook echt totaal weg .Ene moment denk ik, ja, ik ga tekenen yesss. Twee seconden later, neeeeeeeeeeeeeeeeeee, duik mijn bed weer in. Zelfs muziek doet me even niks. De clonedine werkt hoogstens een paar uur. De diazepam doet niks. Alleen douchen maakt dat mijn botten niet zo bevroren zijn. Het fysieke gedeelte is te overzien, maar het mentale deel is voor mij, als psychiatrisch patient, zwaar.
Toch moet ik niet zeuren. Tuurlijk valt dit mee in vergelijking met methadongebruikers die na jaren stoppen. Mijn respect. Eigenlijk heb ik gewoon de griep met wat depressieve klachten weliswaar..

Mindless ik reageer zodra ik me beter voel....

Mooi om te horen dat je het interessant vindt. Ik ben dat zeker met je eens.

En natuurlijk eerst maar eens dat afkicken. Ik had het natuurlijk meer over het algemeen dat we niet dingen tot morgen moeten uitstellen. Soms merk ik bij mezelf wel dat fysieke of geestelijke pijn mij dwingen om meer tot mezelf te komen (dieper te mediteren) dan wanneer ik me wel oké voel. Soms heb ik op die manier echte doorbraken gehad. Wat op het eerste gezicht alleen maar slecht lijkt, hoeft dat niet altijd te zijn. Maar iemand die nieuw is met dit alles, moet natuurlijk wel met een beetje "normale" omstandigheden beginnen.

Sterkte toegewenst nog.

Slapeloze nachten......
04:26
Nogmaals respect voor degenen.die er jaren aan zitten en dan stoppen.
En de intense leegheid, die mijn hersenen niet in staat zijn op te vullen

Hopelijk snel wat beter kwa slaap.
Sterkte!

Dag 4 o mg

thxxx Tijdloos. was wakker nachtje... hahah

Ja, zulke nachten kunnen zo lang zijn, en zo leeg.
Zelf ging ik dan altijd uit bed, wanneer ik toch echt niet meer kon slapen. En ging dan wat doen, computer games spelen, tv kijken, of iets anders wat je leuk vindt.

Niks boeit me nog. Ben bang dat de methadon toch hielp tegen mijn suïcidale gedachten. Ze zijn er weer.het hielp dus,maar de angst voor methadon en de te hoge dosis in korte tijd waren.ook slecht voor me.
En dan loopt hier ook nog een vervanger van mijn psychiater rond,dietoegeeft niets te snappen van dit soort middelen. Jezus,liever pijn lichaam,dan deze nare gedachten. Ik was daadwerkelijk vergeten waarom ik dit jaar vier keer er een einde aan.wou maken.klote hersenen

Wat naar ikmik.

Waarschijnlijk wil je dit op het moment helemaal niet horen, maar hoe hels je gedachten ook zijn, het blijven nog steeds gedachten. En hoe hopeloos gedachten je kunnen laten voelen, jij hebt nog steeds een keuze om niet in die gedachtegang mee te gaan. Wederom, ik wil niet beweren dat ik weet wat jij nu doormaakt hoor. Maar ik heb ook mijn hopeloze helse tijden meegemaakt en ik wil je alleen zeggen dat ik 100% zeker ben dat daar een weg uit is en dan bedoel ik niet zelfmoord. Ja, je kan suïcidale gedachten hebben, maar betekent dat automatisch dat jij als het bewustzijn ván die gedachten suïcidaal bent? Móet je die gedachten geloven of is dat een hardnekkige gewoonte? In die richting zul je het gaan moeten zoeken.

Leegte an sich is trouwens niet het probleem. Het is pas wanneer je het verstand toe laat om leegte te interpreteren en conceptualiseren dat je je eigen hel gaat creëren door in allerlei doemscenario's te gaan geloven. Leegte waarin je volledig bewust en dus in de realiteit (het nu) blijft in plaats van jezelf te verliezen in je gedachtegang is niet iets slechts. Integendeel, dat is juist exact waar gelukzaligheid te vinden is. Maar dan zul je wel bewust steeds moeten kiezen in het nu te blijven dus. En dat is niet een moeilijk iets, maar de oude conditionering van achter je gedachten aanhollen is er natuurlijk niet zomaar even uit.

Heel veel sterkte weer en laat even weten hoe het met je gaat.

Daar was ik al bang voor Ikmik, dat je suicidale gedachten weer zouden terug komen zodra je met die methadon zou stoppen. Want niets anders hielp zei je, al jaren had je allerlei anti depressiva gebruikt en niets hielp echt. Tot je die methadon kuur begon, je was helemaal hyper van gelukizaligheid, dat je opeeens weer een beetje vreugde begon te voelen, en de dagen weer opeens zin leken te hebben. Tot je heel erg begon in te zitten over wat een methadon kuur eigenlijk inhoudt. Maarja, als het dat is, of steeds maar weer zelfmoord pogingen ondernemen, dat is een methadon kuur opeens helemaal niet zo'n slecht alternatief.
Nu zie je alles dubbel zwaar in, omdat je nog steeds aan het afkicken bent. Maar, misschien is dit wel even nodig. Ik bedoel, misschien kom je zo wel tot de conclusie dat een methadon kuur uiteindelijk toch DE oplossing is voor jou. Begrijp me alsjeblieft goed, wil je zeker niets aanpraten, enkel jij kent jouw situatie volledig en weet wat het beste is. En ik ben zelf zoals je weet een groot tegenstander van methadon. Maar soms moet je in het leven kiezen tussen 2 kwaden. En als die zijn, een methadon kuur hebben, of steeds maar zelfmoord gedachten hebben, en daar zelfs ook af en toe aan toegeven. Dan vrees ik dat de keus eigenlijk wel duidelijk is.

Maar, nogmaals, enkel jij ervaart dit allemaal en enkel jij kunt uiteindelijk beslissen over wat nu te doen. Zelfmoord kan vaak een oplossing lijken, maar is het niet. Ben zelf van mening dat ons leven een grote school is waar we dingen moeten leren. En stap je vroegtijdig uit dit proces dan krijg je t alsnog voor je kiezen in een ander leven/heelal, tijdperk, etc.

Heel veel sterkte Ikmik!

Leveldesigner.

leveldesigner zei:

Ben zelf van mening dat ons leven een grote school is waar we dingen moeten leren. En stap je vroegtijdig uit dit proces dan krijg je t alsnog voor je kiezen in een ander leven/heelal, tijdperk, etc.

Klik om te vergroten...

Die mening deel ik met je. Maar dan insinueer je ook wel dat je denkt dat er een reden is voor de lessen in ons leven. Dat er dan maar 2 opties zouden zijn (zelfmoord of methadon) vind ik op z'n zachtst gezegd dan wel een heel hard (en raar) leersysteem.

Dankjewel Mindless. Reageren lukt me nog steeds niet.Zit nu op dag 6 .0mg.
Arts wil de clonedine niet verhogen. Verbazingwekkend hoe weinig verstand normale psychiaters hebbben van middelen als methadon. Ze denken, ach maand gehad, ze moet niet zeuren. Maar ze vergeten dat ik ook nog psychiatrisch patient ben, Ik kan die sores in mijn hoofd niet aan.Ik ben echt wel sterk, maar niet sterk genoeg om de gedachten te weerstaan.
Momenteel is het onmogelijk me te verdiepen in alles, wat vorige week nog lukte. Ben al vanaf 2 uur wakker. Clonedine hielp begin deze week nog. Maar nu niet meer.Dag 7 is toch het hoogtepunt? En die kou.loopneus, maagpijn, waterige ogen.wie heeeft deze troep uitgevonden. Heb ooit een maand 20mg oxycodon per dag voor de fun gebruikt. Nergens last van gehad daarna.Opiaten , oja beter dan coke of whatever, maar dit ?pfffff

Mindless zei:

leveldesigner zei:

Ben zelf van mening dat ons leven een grote school is waar we dingen moeten leren. En stap je vroegtijdig uit dit proces dan krijg je t alsnog voor je kiezen in een ander leven/heelal, tijdperk, etc.

Klik om te vergroten...

Die mening deel ik met je. Maar dan insinueer je ook wel dat je denkt dat er een reden is voor de lessen in ons leven. Dat er dan maar 2 opties zouden zijn (zelfmoord of methadon) vind ik op z'n zachtst gezegd dan wel een heel hard (en raar) leersysteem.

Klik om te vergroten...

ik weet het, maar het waren mijn opties. was al vier keer bijna t hoekje omgegaan dit jaar.
ik ga er nog op in.kan niet nadenken.

leveldesigner, thx.je kent me al gedeeltelijk.ga er ook nog op in. lukt nu niet.Mijn zus zei ook al, het kan altijd nog, ooit, opiaten .maar ik focus me nu toch weer op de behandeling met ketamine bij het ucp. schijnt de basis te worden van vele antidepressiva middelen.

ikmik zei:

Dankjewel Mindless. Reageren lukt me nog steeds niet.

Klik om te vergroten...

Hou jij je nou maar bezig met afkicken. Die reactie zie ik vanzelf wel.

Zit nu op dag 6 .0mg. Arts wil de clonedine niet verhogen. Verbazingwekkend hoe weinig verstand normale psychiaters hebbben van middelen als methadon. Ze denken, ach maand gehad, ze moet niet zeuren. Maar ze vergeten dat ik ook nog psychiatrisch patient ben, Ik kan die sores in mijn hoofd niet aan.Ik ben echt wel sterk, maar niet sterk genoeg om de gedachten te weerstaan.

Klik om te vergroten...

Ik ben al lang mijn vertrouwen in de wereld van de conventionele geneeskunde verloren. Voor sommige dingen heb je het nodig, maar ik probeer het zo minimaal mogelijk te houden.

Wat betreft dat sterk zijn. Met wilskracht kun je je gedachten niet weerstaan. Hoe "sterker" je bent, hoe meer moeite je ermee zult hebben omdat wilskracht op het niveau van het verstand blijft. Daarom zullen mensen met enorm veel wilskracht (wat in onze maatschappij als echte kracht wordt gezien) bijvoorbeeld ook vaak erg veel problemen ondervinden bij trippen op psychedelica. Wilskracht is niets anders dan steeds het nu (wat alreeds een feit is) proberen te veranderen naar wat jij persoonlijk wilt. Het is dus helemaal geen echte kracht, maar angst/weerstand. Echte kracht ligt in inzien dat die wilskracht een illusie is en van daaruit die wilskracht opgeven. Als je dat toelaat, heb je letterlijk het hele universum aan je zijde.

ikmik zei:

ik weet het, maar het waren mijn opties. was al vier keer bijna t hoekje omgegaan dit jaar. ik ga er nog op in.kan niet nadenken.

Klik om te vergroten...

Dat zijn de opties die het verstand je geeft ja. Ik beweer dat er nog een optie is die altijd op elk moment beschikbaar is: namelijk je wilskracht opgeven en daarmee jezelf distantiëren van gedachten. Ook op die intens angstige/pijnlijke momenten is dat een optie en soms zijn dat juist dé momenten waarop dat makkelijk lukt (in tegenstelling tot wat we vaak geloven). Maar hoewel die optie er altijd is, zullen de meeste mensen in de praktijk ervoor kiezen om die distantiëring te gaan oefenen in tijden wanneer we relatief rustig/vredig zijn. Zolang er het geloof is dat dat makkelijker is, creëren we die realiteit voor onszelf. Maar het hoeft dus niet. Je kan je op élk moment distantiëren van gedachten, omdat je niet je gedachten bent. Ze komen uit het niets in "je" op en verdwijnen datzelfde moment ook weer in het niets. Er is niets dat zegt dat deze gedachten naar een werkelijkheid verwijzen, behalve die gedachten zelf. Ken jezelf als het niets waarin deze gedachten verschijnen/verdwijnen en er kan letterlijk geen angst/weerstand zijn.