#1
Hallo iedereen,
ik hoop dat jullie wat ervaringen of tips met me willen delen naar deze (nare) ervaring van vanochtend, toen ik terug kwam van het geweldig geslaagde evenement Hardbass.
Om alvast een korte inleiding te geven over mijn ervaring; ik gebruik af en toe zo eens wat drugs meestal zijn dit XTC pillen omdat ik sinds een half jaar geleden het gebruik van Speed heb afgezworen. Ik ben dus van mening dat ik het goed in de hand kan houden al blijft het soms wat moeilijk in groepsgebruik zoals we dat bijna allemaal wel eens hebben meegemaakt (het toch pakken van drugs terwijl dit op het begin van de avond nog niet voor je op de planning stond). Verder heb nooit echte problemen gehad met druggebruik en ben er dus ook van mening van dat ik er goed tegen kan. Kortom, ik had niet aan zien aankomen dat er zoiets zou kunnen gebeuren.
Zo begon het allemaal in de loop van de week voor aanvang van Hardbass. Ik was het namelijk het met 2 vrienden overeen gekomen om wat pilletjes te nuttigen op het feest. Dit werden Roze Diamantjes omdat we die vaker hadden gebruikt en goed waren bevallen.
Op het feest zelf had 5 van deze pilletjes op en ik ging gewoon goed. Topfeest, veel bekende gezichten en prima vermaakt (zoals je, je een ideale feest kunt voorstellen ongeacht of je nu wel of geen drugs gebruikt).
Op het eind van het feest kwamen al de eerste onbewuste problemen, het werd natuurlijk veel warmer in de arena en je hoefde nog niet te bewegen of je had al het gevoel dat je in een sauna stond, wat natuurlijk ook door de 5de laatste pil kwam.
Echter vond ik dit geen probleem, had namelijk genoeg geld bij om me op ieder moment te voorzien van wat fris of flesjes water (geen alc!).
Rond half 8 in de ochtend na afloop van het feest gingen we weer naar huis met de partybus, het was mooi geweest. Er was nog niets aan de hand, de gaarheid was nog lang niet toegeslagen, maar was wel blij dat ik een uurtje kon uit-spacen zodat ik geen plafonddienst hoefde te draaien thuis in mijn bed. Zodoende was ik eindelijk in mijn eigen dorp met mijn 2 maten (het vaste groepje dat je op zo’n groot feest hebt voor het geval dat je elkaar kwijt raakt) nog snel even wat koffie gehaald bij het benzinestation om het ‘nu-moeten-we-echt-naar-huis-gevoel’ zo lang mogelijk uit te stellen.
Toen ik weer een beetje was helderder werd, begon ik langzaam maar zeker het gevoel te krijgen dat ik er schoon genoeg van kreeg en graag naar huis wilde en zodoende met het plan kwam om toch echt naar huis te gaan. Hierbij moet je, je wel even voorstellen dat het al bijna half 11 was op een mooie zondag ochtend en je ouders natuurlijk beneden zitten en al weer aan het middageten beginnen wachtende tot hun oudste zoon heelhuids terugkeert van een houseparty.
Ik kon me op dat moment me heel erg goed voorstellen hoe het zou zijn als ouder zijnde je oudste zoon met flinke doppen/lijkwit gezicht thuiskomt en niet meer voor 100% kan garanderen dat hij goed uit zijn woorden zal komen na binnenkomst.
Met deze gedachten (het ging dus eigenlijk helemaal nergens over) liep ik met nog 1 maat naar huis waarop ik hardop zat na te denken. Ik was sowieso al wat chagrijniger nadat mijn laatste pil zo goed als uitgewerkt was en raakte erg gestrest die ik niet meer onder controle kon houden.
Op een gegevenmoment voelde ik mijn hart echt als een gek tekeer gaan. M’n maat die al bijna thuis was stelde me enigszins op mijn gemak door te zeggen dat hij ook een snelle hartslag had en dat het wel weer overging omdat dit een normaal is bij pillengebruik. Ikzelf had nog totaal geen idee dat stress en hartkloppingen samengingen en vervolgde mijn weg naar huis.
Na zeer korte tijd nadat ik alleen liep begon ik me steeds drukker te maken over mijn hartslag en ook nog met de gedachte op de achtergrond dat er een klein wonder moest gebeuren zouden mijn ouders nog niet wakker zijn of iets in die richting. Ik voelde dat mijn hart steeds heftigere en snellere kloppingen ging maken en op dat moment ging ik me nog ergere zorgen maken.
En jawel hoor, net voordat ik de poort open kon maken om zo achterom binnen te komen bereikte het voor het eerst een ‘hoogtepunt’. Mijn hart klopte zo snel dat ik op het eerste moment dacht dat ik het hallucineerde. Ik probeerde rustig te ademen en paste zoals de bij mij erg goed werkende ‘neus in mond uit’ techniek toe. Dat niet mocht baten. Ik werd al gouw daarna duizelig en kreeg een soort van druk op mijn borst waardoor ik me ging beseffen dat als het niet snel over zou gaan dit weleens de laatste seconden van mijn leven konden zijn (omdat dit allemaal symptomen zijn van een hartaanval). Door al deze gedachten die ik wellicht 10x erger maakte dan ze waren kun je er van uit gaan dat ik een paniekaanval terecht was gekomen hoe stom de werkelijke inhoud van de paniekaanval wel niet inhield.
Na flink wat hartkloppingen in zeer korte tijd later had ik een klein beetje moed bijeengeraapt om toch maar op een zo’n kalm, maar toch zo snel mogelijke manier naar binnen te komen mocht ik echt van mijn houtje afgaan in ieder geval niet reddeloos op straat lag, maar dat mijn ouders me hulp konden bieden voor het geval nodig. Zodoende kwam ik binnen en naar snel wat woordenwisseling maakte ik duidelijk dat ik gaar was en ik ging slapen. Wat raar overkwam, maar elke seconden langer betekende meer stres en onbewust kreeg ik al door dat meer stres doorspeelde op de nog steeds toenemende en aanhoudende snelheid van mijn hartslag.
Ik ging op bed liggen en mijn hartslag zakte naar dat ik mijn hoofd zo leeg mogelijk probeerde te maken en rustig probeerde te ademen enigszins. Maar al snel kwamen deze kloppingen terug omdat ik juist bang was het nog een keer te krijgen. uiteindelijk heb denk ik wel 4x (bijna) het licht gezien als ik dat zo mag noemen.
Nadat ik eindelijk wat slaap te pakken kon krijgen werd ik om 6 uur ’s avonds wakker met een echte pilkater. Ik heb dit al typende nog altijd last van een druk om mijn borst, maar de kloppingen en de snelheid hiervan gelukkig wel flink afgenomen.
Iemand hier een verklaring voor? Een soortgelijke ervaring? Tips?
Noem het maar op, alle informatie is welkom.
ik hoop dat jullie wat ervaringen of tips met me willen delen naar deze (nare) ervaring van vanochtend, toen ik terug kwam van het geweldig geslaagde evenement Hardbass.
Om alvast een korte inleiding te geven over mijn ervaring; ik gebruik af en toe zo eens wat drugs meestal zijn dit XTC pillen omdat ik sinds een half jaar geleden het gebruik van Speed heb afgezworen. Ik ben dus van mening dat ik het goed in de hand kan houden al blijft het soms wat moeilijk in groepsgebruik zoals we dat bijna allemaal wel eens hebben meegemaakt (het toch pakken van drugs terwijl dit op het begin van de avond nog niet voor je op de planning stond). Verder heb nooit echte problemen gehad met druggebruik en ben er dus ook van mening van dat ik er goed tegen kan. Kortom, ik had niet aan zien aankomen dat er zoiets zou kunnen gebeuren.
Zo begon het allemaal in de loop van de week voor aanvang van Hardbass. Ik was het namelijk het met 2 vrienden overeen gekomen om wat pilletjes te nuttigen op het feest. Dit werden Roze Diamantjes omdat we die vaker hadden gebruikt en goed waren bevallen.
Op het feest zelf had 5 van deze pilletjes op en ik ging gewoon goed. Topfeest, veel bekende gezichten en prima vermaakt (zoals je, je een ideale feest kunt voorstellen ongeacht of je nu wel of geen drugs gebruikt).
Op het eind van het feest kwamen al de eerste onbewuste problemen, het werd natuurlijk veel warmer in de arena en je hoefde nog niet te bewegen of je had al het gevoel dat je in een sauna stond, wat natuurlijk ook door de 5de laatste pil kwam.
Echter vond ik dit geen probleem, had namelijk genoeg geld bij om me op ieder moment te voorzien van wat fris of flesjes water (geen alc!).
Rond half 8 in de ochtend na afloop van het feest gingen we weer naar huis met de partybus, het was mooi geweest. Er was nog niets aan de hand, de gaarheid was nog lang niet toegeslagen, maar was wel blij dat ik een uurtje kon uit-spacen zodat ik geen plafonddienst hoefde te draaien thuis in mijn bed. Zodoende was ik eindelijk in mijn eigen dorp met mijn 2 maten (het vaste groepje dat je op zo’n groot feest hebt voor het geval dat je elkaar kwijt raakt) nog snel even wat koffie gehaald bij het benzinestation om het ‘nu-moeten-we-echt-naar-huis-gevoel’ zo lang mogelijk uit te stellen.
Toen ik weer een beetje was helderder werd, begon ik langzaam maar zeker het gevoel te krijgen dat ik er schoon genoeg van kreeg en graag naar huis wilde en zodoende met het plan kwam om toch echt naar huis te gaan. Hierbij moet je, je wel even voorstellen dat het al bijna half 11 was op een mooie zondag ochtend en je ouders natuurlijk beneden zitten en al weer aan het middageten beginnen wachtende tot hun oudste zoon heelhuids terugkeert van een houseparty.
Ik kon me op dat moment me heel erg goed voorstellen hoe het zou zijn als ouder zijnde je oudste zoon met flinke doppen/lijkwit gezicht thuiskomt en niet meer voor 100% kan garanderen dat hij goed uit zijn woorden zal komen na binnenkomst.
Met deze gedachten (het ging dus eigenlijk helemaal nergens over) liep ik met nog 1 maat naar huis waarop ik hardop zat na te denken. Ik was sowieso al wat chagrijniger nadat mijn laatste pil zo goed als uitgewerkt was en raakte erg gestrest die ik niet meer onder controle kon houden.
Op een gegevenmoment voelde ik mijn hart echt als een gek tekeer gaan. M’n maat die al bijna thuis was stelde me enigszins op mijn gemak door te zeggen dat hij ook een snelle hartslag had en dat het wel weer overging omdat dit een normaal is bij pillengebruik. Ikzelf had nog totaal geen idee dat stress en hartkloppingen samengingen en vervolgde mijn weg naar huis.
Na zeer korte tijd nadat ik alleen liep begon ik me steeds drukker te maken over mijn hartslag en ook nog met de gedachte op de achtergrond dat er een klein wonder moest gebeuren zouden mijn ouders nog niet wakker zijn of iets in die richting. Ik voelde dat mijn hart steeds heftigere en snellere kloppingen ging maken en op dat moment ging ik me nog ergere zorgen maken.
En jawel hoor, net voordat ik de poort open kon maken om zo achterom binnen te komen bereikte het voor het eerst een ‘hoogtepunt’. Mijn hart klopte zo snel dat ik op het eerste moment dacht dat ik het hallucineerde. Ik probeerde rustig te ademen en paste zoals de bij mij erg goed werkende ‘neus in mond uit’ techniek toe. Dat niet mocht baten. Ik werd al gouw daarna duizelig en kreeg een soort van druk op mijn borst waardoor ik me ging beseffen dat als het niet snel over zou gaan dit weleens de laatste seconden van mijn leven konden zijn (omdat dit allemaal symptomen zijn van een hartaanval). Door al deze gedachten die ik wellicht 10x erger maakte dan ze waren kun je er van uit gaan dat ik een paniekaanval terecht was gekomen hoe stom de werkelijke inhoud van de paniekaanval wel niet inhield.
Na flink wat hartkloppingen in zeer korte tijd later had ik een klein beetje moed bijeengeraapt om toch maar op een zo’n kalm, maar toch zo snel mogelijke manier naar binnen te komen mocht ik echt van mijn houtje afgaan in ieder geval niet reddeloos op straat lag, maar dat mijn ouders me hulp konden bieden voor het geval nodig. Zodoende kwam ik binnen en naar snel wat woordenwisseling maakte ik duidelijk dat ik gaar was en ik ging slapen. Wat raar overkwam, maar elke seconden langer betekende meer stres en onbewust kreeg ik al door dat meer stres doorspeelde op de nog steeds toenemende en aanhoudende snelheid van mijn hartslag.
Ik ging op bed liggen en mijn hartslag zakte naar dat ik mijn hoofd zo leeg mogelijk probeerde te maken en rustig probeerde te ademen enigszins. Maar al snel kwamen deze kloppingen terug omdat ik juist bang was het nog een keer te krijgen. uiteindelijk heb denk ik wel 4x (bijna) het licht gezien als ik dat zo mag noemen.
Nadat ik eindelijk wat slaap te pakken kon krijgen werd ik om 6 uur ’s avonds wakker met een echte pilkater. Ik heb dit al typende nog altijd last van een druk om mijn borst, maar de kloppingen en de snelheid hiervan gelukkig wel flink afgenomen.
Iemand hier een verklaring voor? Een soortgelijke ervaring? Tips?
Noem het maar op, alle informatie is welkom.
) de dagen er na wat rustiger aan ga doen en wat beter ga eten!
. Dit zijn dus idd symptonen die bij deze drug ook voorkomen.