#1
De eerste keer toen ik het deed had ik, net zoals jij, eerst een kwart en na ongeveer een kwartier de volgende kwart. Mijn vriendin had de andere helft van diezelfde pil en we hadden dus allebei de helft, het vreemde was alleen dat zij totaal anders gedrag vertoonde dan ik, het tegenovergestelde zou je haast kunnen zeggen. Zij voelde hem al vrij snel, ongeveer na een halfuur kon ze niet eens meer stilzitten, ze bleef heen en weer wiebelen en te trillen. Als ik vroeg hoe ze zich voelde beantwoordde ze mijn vraag met: ik voel me geweldig. Ik daarentegen voelde hem pas na een halfuur. Maar ik voelde me niet blij of energiek, ik voelde me juist down en rustig en ik had het echt super koud. Terwijl mijn vriendin aan het zweten was. Iedereen had dorst en bleef drinken, ik heb die nacht geen een slok water genomen. Het enigste wat ik wou was stilzitten, knuffelen met iemand, warmte en rust. Ook werd ik heel moe, terwijl de pil erom bekend staat dat je helemaal losgaat en niet kunt stoppen met dansen, ik kon niet eens denken aan dansen of ik werd al moe.
Het had waarschijnlijk te maken met de mensen om mij heen, zij waren heel vrolijk en blij en vroegen heel vaak aan mij: voel je hem al? wat zielig dat je hem niet voelt zeg, wat erg voor je blabla. Waardoor het nog meer tot mij doordrong dat ik dus een 'buitenstaander' was, want het effect van XTC is dat je gevoelens worden benadrukt. Die kou was echt vreselijk, niet te omschrijven, terwijl de rest het juist hartstikke warm had. Bleek later ook nog dat ik heel veel in mezelf heb gepraat. Ik denk dat het heel erg veel te maken heeft met hoe je je voelt voordat je de pil inneemt en het gedrag van de mensen om je heen. Ik voelde me al niet op me gemak, ook al was ik niet zenuwachtig, ik kende de mensen die meededen amper en was nog niet helemaal zeker van mijn beslissing, toch heb ik het gedaan.
Nu komt het vreemdste, de dag erna miste ik de nacht zo ontzettend erg. Ookal heb ik de hele avond bijna alleen stil gezeten en niks gezegd, voor mijn gevoel was het de mooiste nacht van mijn leven en ik had een soort van heimwee naar de nacht. Ik voelde me ontzettend down ik dacht de eerste paar dagen erna alleen maar aan die nacht en me pupillen waren nog steeds groot. Ik kon me totaal niet concentreren, ik schrok van elk klein dingetje en ik kreeg geen hap door mijn keel. Het leek wel alsof ik verliefd was. Ik wilde alleen nog met de mensen praten die er die nacht bij waren en het was ook het enigste waar ik aan dacht. Langzamerhand begon dit gevoel te minderen en nu is het precies een week geleden dat ik het pilletje heb geslikt en ik voel me weer helemaal de oude. Toch denk ik stiekem nog wel is terug aan die nacht en krijg ik weer een warm gevoel, en mis ik het.
Of ik verslaafd ben? Denk het niet. Eerste paar dagen, dus in de 'katerperiode', was ik bijna zeker van mezelf dat ik verslaafd was omdat ik er constant aan dacht. Maar nu weet ik zeker dat de kater die dagen erna die paar uur trippen zeker niet waard waren!
Het had waarschijnlijk te maken met de mensen om mij heen, zij waren heel vrolijk en blij en vroegen heel vaak aan mij: voel je hem al? wat zielig dat je hem niet voelt zeg, wat erg voor je blabla. Waardoor het nog meer tot mij doordrong dat ik dus een 'buitenstaander' was, want het effect van XTC is dat je gevoelens worden benadrukt. Die kou was echt vreselijk, niet te omschrijven, terwijl de rest het juist hartstikke warm had. Bleek later ook nog dat ik heel veel in mezelf heb gepraat. Ik denk dat het heel erg veel te maken heeft met hoe je je voelt voordat je de pil inneemt en het gedrag van de mensen om je heen. Ik voelde me al niet op me gemak, ook al was ik niet zenuwachtig, ik kende de mensen die meededen amper en was nog niet helemaal zeker van mijn beslissing, toch heb ik het gedaan.
Nu komt het vreemdste, de dag erna miste ik de nacht zo ontzettend erg. Ookal heb ik de hele avond bijna alleen stil gezeten en niks gezegd, voor mijn gevoel was het de mooiste nacht van mijn leven en ik had een soort van heimwee naar de nacht. Ik voelde me ontzettend down ik dacht de eerste paar dagen erna alleen maar aan die nacht en me pupillen waren nog steeds groot. Ik kon me totaal niet concentreren, ik schrok van elk klein dingetje en ik kreeg geen hap door mijn keel. Het leek wel alsof ik verliefd was. Ik wilde alleen nog met de mensen praten die er die nacht bij waren en het was ook het enigste waar ik aan dacht. Langzamerhand begon dit gevoel te minderen en nu is het precies een week geleden dat ik het pilletje heb geslikt en ik voel me weer helemaal de oude. Toch denk ik stiekem nog wel is terug aan die nacht en krijg ik weer een warm gevoel, en mis ik het.
Of ik verslaafd ben? Denk het niet. Eerste paar dagen, dus in de 'katerperiode', was ik bijna zeker van mezelf dat ik verslaafd was omdat ik er constant aan dacht. Maar nu weet ik zeker dat de kater die dagen erna die paar uur trippen zeker niet waard waren!