Waarom heeft niet iedereen last van schade of een dip?

mikoz zei:

Mindless zei:

mikoz zei:

-vaak een apatische uitdrukking op mijn gezicht bij collega's en klasgenoten, ik weet vaak geen houding aan te nemen en ben me te bewust van wat ik ga doen en zeggen, waardoor ik verlegen of juist heel onverschillig over kan komen.

Klik om te vergroten...

Klinkt als mijn probleem: Klik (even door scrollen naar beneden)

Klik om te vergroten...

Ja klopt. Ik moet er wel bij zeggen dat ik altijd al wel een introvert persoon ben geweest , maar na mdma misbruikt te hebben is het erger geworden, doordat ik nu nog bewuster ben van mijn acties. Wat aan de ene kant een nadeel kan zijn (te weinig durven te laten zien van jezelf) en soms juist een voordeel (denk aan minder roekeloos gedrag door eerst 2x na te denken). Zie jij dit ook zo?

Klik om te vergroten...

Er zitten nog wel meer (en grotere) voordelen aan introvert zijn. Het feit is echter dat onze maatschappij een extraverte maatschappij is met over het algemeen een voorkeur voor mensen met extraverte kwaliteiten. Dus daarom zullen de meeste (eerder: alle) introverte mensen op jonge leeftijd al leren dat ze niet goed zijn zoals ze zijn, wat natuurlijk niet bevorderlijk is voor je zelfvertrouwen/positief zelfbeeld/etc. Maar hoewel onze maatschappij dus een voorkeur heeft voor extraverte mensen én introverte mensen constant wil veranderen naar meer extraverte mensen, hebben de meer introverte types een aantal kwaliteiten die misschien niet populair zijn, maar wel erg gunstig voor je algehele welzijn:

- Zo geeft een introvert type zichzelf nog weleens de tijd om even niets te doen. Geen planning die vol staat met feestjes en andere sociale aangelegenheden. Geen of niet zo'n enorme sociale druk en de bijkomende stress.
- Alleen kunnen zijn en zich kunnen vermaken. Onthoudt een extravert type een week (of een dag) van sociaal contact en hij/zij wordt gillend gek. Introverte types kunnen (en willen) vaak prima alleen zijn.
- Het alleen kunnen zijn zorgt er ook direct voor dat je meer naar binnen gekeerd bent. Hoewel dit door onze maatschappij als een slechte kwaliteit wordt gezien, is dit dichterbij de natuurlijke "staat"(!). Door aandacht naar binnen te keren, ervaar je je eigen vrede (wat niets exotisch is, maar simpelweg betekent dat je minder of geen verlangen hebt en zonder verlangen kun je simpelweg niet anders dan gelukkig zijn ). Extraverte mensen kunnen dit niet en zijn volledig afhankelijk van situaties en andere mensen voor hun (meer oppervlakkige en vluchtige) geluk. Zij staan dus als het ware verder van hun ware aard af, al klopt dat niet in strikte zin.
- Als introvert heb je meer interesse in de diepere kanten van het leven. Deze diepere "lagen" geven meer voldoening dan de meer cultureel bepaalde doelen in het leven van een extravert. Het leven van een introvert is veel minder een jacht naar impulsen, zoals dat vaak het geval is bij extraverte mensen.

Dat zijn er een paar, maar er zijn er vast nog een stuk meer.

Pas er echter mee op om je niet te identificeren met het 'introvert' of 'extravert' zijn. Dit zijn staten van bewustzijn en NIET wat je bent. Het is waar dat je als persoon meer neigt naar de introverte of extraverte kant, maar dit zijn geen statische gegevens. Het is juist de identificatie met een bepaald type, wat zo'n type erg rigide maakt en ervoor zorgt dat je gaat leven zoals een "echte" introvert of extravert zou moeten leven. En los daarvan is het sowieso niet slecht om het ene of het andere te "zijn".

Ik vroeg me af hoe het komt dat veel mensen die vaker Ecstasy doen altijd zeggen niks van de schade te merken. Terwijl sommige mensen die zich aan de drie maanden houden er wel last van hebben, soms zelfs na de drie maanden. Bijvoorbeeld minder empathie ervaren minder kunnen genieten van het leven etc.

Tja, goede vraag Ganjaman. Ik ken ook mensen die MDMA ronduit misbruikt hebben, maar pretenderen nergens last van te hebben. Sterker nog, er zijn duizenden gebruikers van MDMA alleen al in Nederland en een klein groepje is te vinden op deze fora. Of bijvoorbeeld in de jaren '90 toen er nog niets bekend was over HR. Pillen werden met kruiwagens naar binnen gegooid. Dit kan naar mijn mening vier redenen hebben:

- Deze mensen zijn zo beschadigd, dat zij niet meer kunnen functioneren, zelfmoord hebben gepleegd of zich schamen en daarom niet meer hier hun verhaal doen.
- Hedendaagse problemen relateren zij niet aan het vroegere MDMA-misbruik.
- Zij hebben geaccepteerd dat het maar zo is en hebben geen behoefte om hun verhaal te delen online.
- De verstoorde chemische balans veroorzaakt bij sommige van de gebruikers een depressie en/of angststoornis.

Tja, ik weet het niet zeker of misschien mis ik iets, maar ik denk dat de meest waarschijnlijke oorzaak het laatste streepje is.

Goede vraag, hier is geen eenduidig antwoord op aangezien de wetenschap nog niet eens precies weet of MDMA tot hersenschade leidt en zo ja hoe dit werkt.Het is echter wel aannemelijk inmiddels dat er bij zeer frequent gebruik of extreem hoge doseringen enige hersenschade optreedt.

Waarom dit voor de ene gebruiker sneller zichtbaar lijkt kan een hoop redenen hebben. Ik denk zeker dat er een groep is die wel degelijk hersenschade ondervindt maar dit niet relateert aan MDMA gebruik. Er zijn denk ik genoeg mensen die het liefst hun kop in het zand steken voor dit soort dingen. Zelf heb ik ook vrienden die zeggen nooit een dip te hebben, maar als ik ze dan op dinsdag zag reageerde ze veel geïrriteerder dan gebruikelijk maar zelf hadden ze dit niet door. Nou is een dinsdag dip nog niet meteen hersenschade, maar het geeft wel aan dat sommige mensen subtiele veranderingen in gemoedstoestand of functioneren zelf niet doorhebben. Daarbij kan hersenschade door MDMA gebruik ook jaren later zichtbaar worden, waardoor mensen het dan niet meer koppelen aan het MDMA gebruik van een paar jaar terug.

Daarbij denk ik dat de voornaamste reden van de verschillen hem zit in de chemische balans van mensen. Als de chemische balans niet helemaal in orde was ben je waarschijnlijk ook gevoeliger voor de negatieve gevolgen van MDMA gebruik. Verder zou het ook nog genetische redenen kunnen hebben.

Wat het geheel lastiger maakt is dat er waarschijnlijk best veel mensen door MDMA gebruik een lichte vorm van hersenschade hebben opgelopen, maar dat dit redelijk subtiel is waardoor het wellicht ook op kwalen kan lijken die ontstaan bij ouder worden. Er zijn wel hele schrijnende gevallen van hersenschade door MDMA bekend, maar dit zijn eigenlijk altijd gevallen waarbij die persoon het voor een langere tijd echt heel bond heeft gemaakt of waarbij iemand bijvoorbeeld watervergiftiging tijdens gebruik heeft opgelopen.

Er is inderdaad niet een simpel antwoord in de vorm van algemene kennis. Mijn eigen opvatting hierover, wat niets met dergelijke kennis te maken heeft:

Elk mens zit op een bepaald niveau van bewustzijn. Hoe hoger dat bewustzijn, hoe meer je je bewust bent van dingen en dus ook van hoeveel schade je jezelf aandoet met het gebruik van bepaalde substanties. Dit is waarom sommige mensen dan ook oprecht geloven dat zij een uitzondering zijn en geen schade ondervinden van bepaald drugsgebruik/misbruik. Niet per se omdat ze zich dit zelf willen aanpraten, maar omdat ze zich er simpelweg niet bewust van zijn. Ik ken mensen die absoluut geloven dat hun lichaam geen enkele last ondervind van elke dag 6 halve liters bier. De kracht van dat geloof kan ervoor zorgen dat je een hele tijd prima op die manier door kunt gaan. Hetzelfde gaat ook op voor stress, waardoor iemand zichzelf compleet in een burn-out kan werken, zonder ook maar iets door te hebben. Iedereen ondervindt schade van dat soort middelen en stress, niemand is een magische uitzondering. Maar velen willen dat graag geloven.

Maar dit is dus iets dat we niet als algemene kennis/feiten kunnen beschouwen, omdat het totaal afhankelijk is van hoe bewust je zelf bent, of je het ook werkelijk kan zien. Ik wil ook helemaal niet beweren dat ik zelf helemaal bewust ben van dat soort dingen. Dat kan van het ene op het andere moment totaal omslaan.

Kijk dit topic maar eens door, dat verteld er volgens mij wel genoeg aspecten van.

http://drugsforum.info/xtc-mdma/wat-kan ... t7505.html

Ik gebruik al drie jaar geen MDMA meer en ik ga het ook nooit meer gebruiken. Vanuit mijn ervaring is het spul schadelijk en ik heb er een soort afkeer voor ontwikkeld. Toentertijd in twee jaar 60 pillen naar binnen gewerkt met een paar flinke uitschieters. Op een bepaald moment behoorlijk depri geworden. Duurde ongeveer zes maanden. Was dit door de MDMA of door mijn genen? Beide waarschijnlijk.

Of het heeft gezorgd voor blijvende schade? Geen idee. Ik beschik in ieder geval nog over al mijn cognitieve vermogens, aangezien ik net zo goed presteer als op de middelbare school. Misschien is mijn concentratie iets afgenomen, maar die is altijd slecht geweest aangezien ik ADD heb. Misschien heb ik wat meer last van stemmingswisselingen zonder dat ik het door heb, wat Psychedelibee zegt. Overigens heb ik wel spijt van dat ik dit toen heb gedaan, althans als ik er aan denk is het zo 'jezus wat was dat onverantwoord'.

Laatst sprak ik iemand op mijn werk en die zei ook MDMA te hebben misbruikt in het verleden. Zwaar misbruik. Vijf dagen per week welteverstaan. Negatieve gevolgen volgens hem 0.

Een speculatie is hier ook bij dat je de schade pas op een later leeftijd gaat merken, als de overmaat van verbindingen in je hersenen aftakelen komt het gebrek pas goed naar buiten. Ook dan wordt het niet altijd meer naar de MDMA teruggekoppelt, "ik wordt immers gewoon ouder, ik had vroeger nergens last van".

Fool zei:

Een speculatie is hier ook bij dat je de schade pas op een later leeftijd gaat merken, als de overmaat van verbindingen in je hersenen aftakelen komt het gebrek pas goed naar buiten. Ook dan wordt het niet altijd meer naar de MDMA teruggekoppelt, "ik wordt immers gewoon ouder, ik had vroeger nergens last van".

Spoiler

En ja, dit is ook deels specuatie van mij.

Klik om te vergroten...

Dat zou kunnen. Aan de andere kant ken ik iemand die kruiwagens met pillen naar binnen heeft gegooid. Om en nabij de 1200 pillen. Daarvan was niet alles MDMA. Hoe dan ook kan hier worden gesproken van grof misbruik. Dit is hem ook niet in de koude kleren gaan zitten, aangezien hij zelfmoordpogingen heeft ondernomen en opgenomen is in een psychotraumacentrum. Met bergen medicatiepillen is hij er zo ongeveer volledig van hersteld, althans dat claimt hij. Op verschillende hersenscans was geen enkel spoor te zien van beschadiging. Dit heeft er zelfs toegeleid dat vooral artsen hem helemaal niet geloofden en zijn familie af en toe ook heeft getwijfeld.

Misschien waren de hersenscans niet gevoelig genoeg en daardoor was de schade enkel niet zichtbaar. Dit scheen niet aannemelijk te worden geacht. Een andere verklaring, MDMA is niet schadelijk? Lijkt mij ook absoluut onwaar. Medisch wonder? Ik denk het niet.

Dacht dat de vrije radicalen van de meeste amfetamines sowieso al wel bewezen waren, die van MDMA incluis, helemaal onschadelijk is het dus sowieso niet. Daarnaast is het eigenlijk veel belangrijker om te weten wat de schade is die aan je serotonine-axonen gebeurd, daarnaast is wat 'aantoonbaar' is natuurlijk ook speculeren.

Thanks!

Ik vind het spul stiekem veel te eng om er rare fratsen mee uit te halen, als je ziet hoe belangrijk de serotonineneuronen in je hersenen zijn heb ik opeens niet zoveel zin meer om te vertrouwen op het herstellend vermogen van het menselijk lichaam. :P

Ik ben wel benieuwd eigenlijk waar mensen dan last van hebben die dus permanent schade hebben opgelopen door XTC.

Psychedelibee zei:

Er zijn wel hele schrijnende gevallen van hersenschade door MDMA bekend, maar dit zijn eigenlijk altijd gevallen waarbij die persoon het voor een langere tijd echt heel bond heeft gemaakt of waarbij iemand bijvoorbeeld watervergiftiging tijdens gebruik heeft opgelopen.

Klik om te vergroten...

Fool zei:

Kijk dit topic maar eens door, dat verteld er volgens mij wel genoeg aspecten van.

http://drugsforum.info/xtc-mdma/wat-kan ... t7505.html

Klik om te vergroten...

Fool heb jij M wel is misbruikt?

Nope

Netjes!

Hahahaha in zekere zin is dat ook wel terecht denk ik. Ik bedoel, ik gebruik het zelf ook al jaren niet meer, omdat ik me er echt slecht door ging voelen dusjaaaa.

Als je rare dingen met dat spul hebt uitgehaald verbaasd me dat ook helemaal niets, wel verstandig dat je er dan maar mee gestopt bent!

ooit een alcoholist horen klagen over een kater?

als je iets lang genoeg doet word dat je nieuwe 'normaal'. een dip hebben is voor die mensen dus gewoon hun nulpunt, en is er niks aan de hand. als je erg vaak mdma gebruikt worden de positieve effecten ook snel minder. je lichaam maakt stoffen die je opgebruikt met mdma minder snel aan dan dat sommige mensen het opmaken. het effect van het middel verandert er ook wat door. maar volgens mij word de dip/kater niet minder, alleen de gewenning aan de kater.

misschien dat ervaren gebruikers ook gewoontes hebben die de kater wat verzachten, maar dat effect lijkt me marginaal.

maar ik gebruik het spul niet meer, ik spaar ze nog wel.

Soort Pokemon "gotta catch them all!!! XTC"

MeejheM zei:

maar ik gebruik het spul niet meer, ik spaar ze nog wel.

Klik om te vergroten...

Die theorie over gewoontes kan opzich best kloppen aangezien je na gebruik van MDMA veel vatbaarder bent door verslaving.