#1
Een psycholoog of psychiater die kunnen vaak ook veel verstand hier van hebben
Ritalin
16 antwoorden
7 weergaven
18-5-2026
#2
Jmths zei:Zo'n 18% van de mensen met ADHD kampt met ernstige hyperactiviteit wat ook wel het subtype 3 wordt genoemd in de DSM. Naar mijn mening zijn dit de enige mensen die daadwerkelijk 'ADHD' heeft.
Aan de andere kant is er eveneens het subtype 1 (onoplettend) (45%!) waar naar mijn mening simpelweg iedereen onder valt die zichzelf moeilijk kan motiveren en niet goed met school mee komt. Naar mijn mening hebben deze mensen helemaal geen ADHD.
Nu is er ook nog een subtype 2 wat een mix van beiden zou wezen maar er is bekend van deze groep dat het overgrote deel van deze groep na de puberteit onder de subtype 1 (ADD) valt.
Uiteindelijk heb je een groep van zo'n 20% die oprecht ADHD heeft naar mijn overtuiging en waarbij je ziet dat ze ook compleet andere symptonen en een andere biologische oorzaak vertonen.
In tegenstelling tot de subtype 1 / 'ADD' groep hebben deze mensen een duidelijk ander gevormde prefrontale cortex, zijn ze impulsief, reageren anders op medicatie doseringen, zie je een aanzienlijk verschil in IQ, zie je een aanzienlijk verschil in criminaliteitscijfers, is het overgrote merendeel mannelijk waarbij het overgrote merendeel subtype 1 / 'ADD' vrouwelijk is. Ik kan nog wel een poosje door gaan, de diagnose ADHD voor het overgrote deel van de mensen is gewoon onterecht.
Maar zelfs deze 20% reageert naar mijn overtuiging in grote lijnen hetzelfde op methylfenidaat alleen liggen de functionele doseringen binnen een andere range.
Bij deze 20% is medicatie behandeling echter wel veel noodzakelijker natuurlijk.
De reden waarom zo gigantisch veel mensen (onterecht) een ADHD diagnose heeft is heel simpel uit te leggen aan de hand van ons school en zorgsysteem, er is eveneens een duidelijke Zembla documentaire over terug te vinden.
Leerling loopt achter > School moet zich verantwoorden tegenover de overheid.
Kan de school zich niet verantwoorden tegenover de overheid > Geldboetes en sancties volgen voor de school.
Krijgt de leerling een diagnose > School hoeft geen verantwoording meer af te leggen EN krijgt extra geld van de overheid.
Ouders werken mee want die denken dat leerlingen extra ontwikkelingskansen krijgt plus de leerling kan geen extra ondersteuning krijgen zonder diagnose omdat de verzekeringsinstanties anders niet mee werken.
Lang verhaal kort, iedere leerling die tegenwoordig achter loopt krijgt automatisch een diagnose ongeacht of deze van toepassing is of niet, dit gebeurt vrijwel altijd onder veel druk vanuit de schoolinstantie.
Tegelijkertijd is er de afgelopen jaren flink gesneden in het onderwijs, geen van de schoolinstanties bied leerondersteuning aan omdat dit extra onkosten met zich mee brengt wat vervolgens methylfenidaat als enige (betaalbare) oplossing naar voren schuift.
Vanuit mijn opleiding word mij geleerd diagnoses te stellen, wat de criteria zijn, en ben goed op de hoogte van hoe de vork in de steel steekt.
Het diagnosesysteem dat we tegenwoordig hanteren is onlogische luchthandel waar het uiteindelijk om geld draait.
Wil je er echter verandering in brengen zul je het huidige systeem gigantisch over de kop moeten gooien wat ik niet snel zie gebeuren.
Sterker nog, het huidige diagnose systeem wordt flink op uitgebreid en op ingespeeld.
Ik ga maar niet op alles in, want dat is niet boeiend, maar eigenlijk is je conclusie dat een groot gedeelte van de mensen die nu een diagnose ADHD heeft niet daadwerkelijk ADHD heeft. En dat ben ik helemaal met je eens. Er wordt veel te veel overgediagnosticeerd.
Als ik het over mensen met ADHD heb dan heb ik het precies over de mensen die neuropsychologische tekorten/verschillen hebben tav een neurotypisch persoon. Dus juist over die kleine groep van jou
Als we het over die groep hebben, maakt dat het geen bullshitverhaal is dat mensen met ADHD anders reageren op methylfenidaat zoals je in je eerste post zei. Ik vond dat enigzins te kort door de bocht. Maar genoeg verhelderd in je laatste post.
Ik vind sowieso dat er eerst andere behandelingen geprobeerd moeten worden voordat er medicatie wordt geprobeerd. Zéker bij kinderen. Maar ja, ik werd afgelopen jaar ook zomaar door de directrice omver gewalst want 'hij moest medicatie anders wordt hij geschorst'........ Lekker tegen mijn advies in. Schools being bitches.
Ik ben trouwens niet (zo) bekend met de DSM5, heb vorig jaar gediagnosticeerd adhv de 4.
#3
Kleine update, vandaag bij de dokter geweest. De volgende keer krijg ik dexamfetamine, vanaf volgende week word de ritalin dosis verhoogt naar 20-15-15. Zodra deze opzijn mag ik dexamfetamine proberen vd dokter!
#4
Ik heb dus een test gehad met ritalin via de dokter. Het beviel me echt ontzettend goed. Ik krijg het nu vast voorgeschreven sinds laatste week december. Maar sinds laatste 2 weken eigenlijk niet meer zo. Ik was erg gemotiveerd voor school maar ik begin nu duidelijk erg in te kakken en heb totaal geen zin meer in school of werken. Wat veroorzaakt dit? Laatste dokter bezoek heb ik het ook met hem over concerta gehad, hij vond het prima als ik nieuwe dingen en dosissen wou proberen. Het is niet vastgesteld dat ik ADD heb maar kan de medicijnen wel krijgen.
#5
Wat zegt je dokter?
#6
Je raakt totaal ongemotiveerd van methylfenidaat (ritalin)?
Als het goed is zou methylfenidaat net als amfetamine en antibitoica voor 99% van de mensen hetzelfde moeten werken, bullshit verhaal dat mensen met ADHD er anders op reageren is verzonnen door de farmaceutische industrie om voorschriften te rechtvaardigen.
Dit is de eerste keer dat ik hoor dat iemand ongemotiveerd raakt van methylfenidaat moet ik zeggen.
Officieel bestaat ADD trouwens niet aangezien deze niet in de DSM staat aangegeven, de diagnose die je eventueel kunt krijgen is ADHD.
PS: Vraag naar dexamfetamine, echt veel prettiger dan methylfenidaat (ritalin/concerta).
Als het goed is zou methylfenidaat net als amfetamine en antibitoica voor 99% van de mensen hetzelfde moeten werken, bullshit verhaal dat mensen met ADHD er anders op reageren is verzonnen door de farmaceutische industrie om voorschriften te rechtvaardigen.
Dit is de eerste keer dat ik hoor dat iemand ongemotiveerd raakt van methylfenidaat moet ik zeggen.
Officieel bestaat ADD trouwens niet aangezien deze niet in de DSM staat aangegeven, de diagnose die je eventueel kunt krijgen is ADHD.
PS: Vraag naar dexamfetamine, echt veel prettiger dan methylfenidaat (ritalin/concerta).
#7
Ritalin is geen motivatie in pil vorm hè. Stimulanten kunnen je net dat zetje in de rug geven, maar het zijn geen wondermiddellen die je in enen overal motivatie voor geven. Als je dat er bij verwacht zal het vies tegenvallen. Helaas of gelukkig, is maar hoe je het bekijkt, bestaat motivatie in pil vorm niet.
#8
Ik zal stoppen met ritalin, het schijnt na een aantal jaar aardig terug te vuren. Lang heb ik last gehad van concentratieproblemen totdat ik intermittent fasting ontdekte, het klinkt in het begin misschien dom en niet logisch maar doe er eens research naar en probeer het vooral. Mijn focus is tegenwoordig skyhigh. Zoek maar eens op intermittent fasting and mental alertness.
#9
Volgende week ga ik naar de dokter. Ik vind het zelf raar, in het begin was ik nauwelijks nog moe, kon om 111-2u naar bed en volgende dag tip top fit. Voordat ik het kreeg was ik altijd moe, 9 of 10u naar bed maar t maakte niks uit. Nu merk ik dat ik weer in mijn oude patroon te vallen, wat mij totaal niet bevalt omdat ik een hekel aan moe zijn heb. Als ik niet moe ben, ben ik gemotiveerd voor dingen. Nu lig ik weer hele dagen op de bank.
#10
Ik persoonlijk heb er toch moeite mee dat artsen zomaar Ritalin etc voorschrijven zonder dat er officieel is vastgesteld dat iemand ADHD/ADD etc heeft. Het gebeurd veel te vaak. Maar dat is natuurlijk off-topic.
On-topic:
Het is inderdaad geen wonderpil die je in ene alles makkelijk laat doen. Je zal er zelf ook moeite voor moeten doen. Niet alles is met een pilletje op te lossen. Praat er met je arts over. Die kan jou vast helpen. Misschien kan hij/zij jou dat zetje geven wat je nodig hebt? (Misschien zelfs Zonder pilletjes)
On-topic:
Het is inderdaad geen wonderpil die je in ene alles makkelijk laat doen. Je zal er zelf ook moeite voor moeten doen. Niet alles is met een pilletje op te lossen. Praat er met je arts over. Die kan jou vast helpen. Misschien kan hij/zij jou dat zetje geven wat je nodig hebt? (Misschien zelfs Zonder pilletjes)
#11
Om toch een beetje tegengeluid te geven in deze draad.
Zelf gebruik ik al een paar jaar methylfenidaat voor de studie waar nodig en voor mij is het wel een wondermiddel geweest. Enkele jaren geleden dacht ik nog dat ik nooit een opleiding zou afronden en tegenwoordig gaat het me echt heel goed af, stress rond studie ervaar ik vrijwel niet meer. Het zit misschien ook wel een beetje in mijn hoofd maar ik heb toch wel echt het gevoel gehad dat het een aanzienlijk verschil voor mij heeft gemaakt de laatste jaren.
Het doet natuurlijk niet 100% van het werk voor me maar het maakt het toch echt een pak makkelijker voor me om me te motiveren.
Mijn huiswerk plan ik niet maar mijn methylfenidaat inname wel, 12:00 20mg & 15:00/15:30 20mg. Werkt als een tiet voor mij.
Met methylfenidaat is het cliché hem echt wel in de beginfase, mensen zijn toch aardig wantrouwend tegen het slikken van pillen (wat een gezonde insteek is) en de bijwerkingen zijn op het begin toch wel een stuk heftiger dan na verloop van tijd. Een standaard reactie die mensen dan ook vaak krijgen van de huisarts is dat ze het even tijd en een kans moeten geven.
Het alternatief voor methylfenidaat is meestal 'leerondersteuning' of therapie, misschien dat dat je beter ligt.
Zelf gebruik ik al een paar jaar methylfenidaat voor de studie waar nodig en voor mij is het wel een wondermiddel geweest. Enkele jaren geleden dacht ik nog dat ik nooit een opleiding zou afronden en tegenwoordig gaat het me echt heel goed af, stress rond studie ervaar ik vrijwel niet meer. Het zit misschien ook wel een beetje in mijn hoofd maar ik heb toch wel echt het gevoel gehad dat het een aanzienlijk verschil voor mij heeft gemaakt de laatste jaren.
Het doet natuurlijk niet 100% van het werk voor me maar het maakt het toch echt een pak makkelijker voor me om me te motiveren.
Mijn huiswerk plan ik niet maar mijn methylfenidaat inname wel, 12:00 20mg & 15:00/15:30 20mg. Werkt als een tiet voor mij.
Met methylfenidaat is het cliché hem echt wel in de beginfase, mensen zijn toch aardig wantrouwend tegen het slikken van pillen (wat een gezonde insteek is) en de bijwerkingen zijn op het begin toch wel een stuk heftiger dan na verloop van tijd. Een standaard reactie die mensen dan ook vaak krijgen van de huisarts is dat ze het even tijd en een kans moeten geven.
Het alternatief voor methylfenidaat is meestal 'leerondersteuning' of therapie, misschien dat dat je beter ligt.
#12
Jmths zei:Je raakt totaal ongemotiveerd van methylfenidaat (ritalin)?
Als het goed is zou methylfenidaat net als amfetamine en antibitoica voor 99% van de mensen hetzelfde moeten werken, bullshit verhaal dat mensen met ADHD er anders op reageren is verzonnen door de farmaceutische industrie om voorschriften te rechtvaardigen.
[...]
Officieel bestaat ADD trouwens niet aangezien deze niet in de DSM staat aangegeven, de diagnose die je eventueel kunt krijgen is ADHD.
Als je wil mierenneuken, hebben we het over ADHD type I.
En er is wel degelijk bewezen dat dopaminesystemen anders werken bij mensen met ADHD.. Maar ik weet niet of ik nog op mijn uni account kan om het voor je op te zoeken.
Dit, precies dit. Ik snap dat echt niet. Als er degelijk onderzoek wordt gedaan weet je ook of iemand neuropsychologische tekorten heeft die het gedrag veroorzaken. Dáár moet medicatie op gegeven worden, niet op de observatie van het gedrag. Bizar.Dunnetjess33 zei:Ik persoonlijk heb er toch moeite mee dat artsen zomaar Ritalin etc voorschrijven zonder dat er officieel is vastgesteld dat iemand ADHD/ADD etc heeft. Het gebeurd veel te vaak. Maar dat is natuurlijk off-topic.
Daardoor vraag ik me ook af of TS daadwerkelijk AD(H)D heeft. Als je hier niet zeker van bent zou ik geen medicatie gebruiken, echt te onlogisch voor woorden. Ik zou bij aandachtsproblemen dan toch eerder iets van neurofeedbacktraining adviseren.
#13
'ADHD AI' sinds de DSM 5 om precies te zijn. :PAls je wil mierenneuken, hebben we het over ADHD type I.![:wink:]()
Ik ben bekend met dit artikel maar ik vind het onterecht om deze bevindingen die (gedeeltelijk) voor slechts een zeer kleine groep mensen gelden te generaliseren.En er is wel degelijk bewezen dat dopaminesystemen anders werken bij mensen met ADHD.. Maar ik weet niet of ik nog op mijn uni account kan om het voor je op te zoeken.![:tongueout:]()
Zo'n 18% van de mensen met ADHD kampt met ernstige hyperactiviteit wat ook wel het subtype 3 wordt genoemd in de DSM. Naar mijn mening zijn dit de enige mensen die daadwerkelijk 'ADHD' heeft.
Aan de andere kant is er eveneens het subtype 1 (onoplettend) (45%!) waar naar mijn mening simpelweg iedereen onder valt die zichzelf moeilijk kan motiveren en niet goed met school mee komt. Naar mijn mening hebben deze mensen helemaal geen ADHD.
Nu is er ook nog een subtype 2 wat een mix van beiden zou wezen maar er is bekend van deze groep dat het overgrote deel van deze groep na de puberteit onder de subtype 1 (ADD) valt.
Uiteindelijk heb je een groep van zo'n 20% die oprecht ADHD heeft naar mijn overtuiging en waarbij je ziet dat ze ook compleet andere symptonen en een andere biologische oorzaak vertonen.
In tegenstelling tot de subtype 1 / 'ADD' groep hebben deze mensen een duidelijk ander gevormde prefrontale cortex, zijn ze impulsief, reageren anders op medicatie doseringen, zie je een aanzienlijk verschil in IQ, zie je een aanzienlijk verschil in criminaliteitscijfers, is het overgrote merendeel mannelijk waarbij het overgrote merendeel subtype 1 / 'ADD' vrouwelijk is. Ik kan nog wel een poosje door gaan, de diagnose ADHD voor het overgrote deel van de mensen is gewoon onterecht.
Maar zelfs deze 20% reageert naar mijn overtuiging in grote lijnen hetzelfde op methylfenidaat alleen liggen de functionele doseringen binnen een andere range.
Bij deze 20% is medicatie behandeling echter wel veel noodzakelijker natuurlijk.
De reden waarom zo gigantisch veel mensen (onterecht) een ADHD diagnose heeft is heel simpel uit te leggen aan de hand van ons school en zorgsysteem, er is eveneens een duidelijke Zembla documentaire over terug te vinden.
Leerling loopt achter > School moet zich verantwoorden tegenover de overheid.
Kan de school zich niet verantwoorden tegenover de overheid > Geldboetes en sancties volgen voor de school.
Krijgt de leerling een diagnose > School hoeft geen verantwoording meer af te leggen EN krijgt extra geld van de overheid.
Ouders werken mee want die denken dat leerlingen extra ontwikkelingskansen krijgt plus de leerling kan geen extra ondersteuning krijgen zonder diagnose omdat de verzekeringsinstanties anders niet mee werken.
Lang verhaal kort, iedere leerling die tegenwoordig achter loopt krijgt automatisch een diagnose ongeacht of deze van toepassing is of niet, dit gebeurt vrijwel altijd onder veel druk vanuit de schoolinstantie.
Tegelijkertijd is er de afgelopen jaren flink gesneden in het onderwijs, geen van de schoolinstanties bied leerondersteuning aan omdat dit extra onkosten met zich mee brengt wat vervolgens methylfenidaat als enige (betaalbare) oplossing naar voren schuift.
Vanuit mijn opleiding word mij geleerd diagnoses te stellen, wat de criteria zijn, en ben goed op de hoogte van hoe de vork in de steel steekt.
Het diagnosesysteem dat we tegenwoordig hanteren is onlogische luchthandel waar het uiteindelijk om geld draait.
Wil je er echter verandering in brengen zul je het huidige systeem gigantisch over de kop moeten gooien wat ik niet snel zie gebeuren.
Sterker nog, het huidige diagnose systeem wordt flink op uitgebreid en op ingespeeld.
#14
De diagnoses zijn niet via school gesteld trouwens. Ik heb 2 jaar bij een psycholoog gelopen. Op vmbo -t vormde mijn concentratie en motivatie nooit problemen omdat het gewoon super easy was. Havo is toch een tikje anders en hier moet ik gewoon uren goed voor kunnen zitten. Sinds ritalin gaat dit wel een stuk beter alleen zoals ik zei voelt het alsof de werking begint af te nemen. Dinsdag heb ik een gesprek met de huisarts om de mogelijkheden te bespreken. Ik ben een vrij rustig persoon van mezelf, sinds ik het gebruik ben ik wel een stuk socialer geworden maar ook een heel stuk rustiger in mijn hoofd. Niet om alle kleine domme dingen nadenken maar focussen op het gene wat belangrijk is. Veel van mijn vrienden zien het als een taboe om het te nemen. Want een stoornis zou volgens hun tussen de oren zitten en eigenlijk zou ik alles maar zonder moeten maar dat lukt me simpel weg helaas niet.
#15
Jmths zei:Je raakt totaal ongemotiveerd van methylfenidaat (ritalin)?
Als het goed is zou methylfenidaat net als amfetamine en antibitoica voor 99% van de mensen hetzelfde moeten werken, bullshit verhaal dat mensen met ADHD er anders op reageren is .
Is niet helemaal waar hoor.
Heb het zelf eens meegemaakt met een vriend van me. We gingen zijn huis schilderen. Hij pakt een roller, maakt hem nat, doet een vierkante meter, lult tegen me aan, maakt hem wat later nog een keer nat, doet een vierkante meter aan de andere kant van zijn kamer. etc.
Daarna vraagt hij of ik een lijn pep voor em heb zodat ie lang door kan werken. Hij snuift die lijn en vervolgens begint ie gestructureerd en efficient te schilderen.
Ik stond dat met verbazing aan te kijken. Bij mezelf werkt dat dus andersom, ik kan heel gestructureerd werken, en als ik pep op heb, dan begin ik te lullen en houd dat gestructureerde werken op. Heb em gezegd dat als ie naar zijn huisarts een test gaat doen dat ie waarschijnlijk ritalin gaat krijgen. En dat was ook zo.
Dus nee, het is niet volledig onzin. Wel geloof ik dat kinderen nou eenmaal gemaakt zijn om te spelen en niet en niet om in een klas stil te zitten en dat je dus niet te snel bij kinderen moet roepen dat ze ad(h)d hebben. En als ze dat al wel hebben geloof ik dat er mogelijk ook andere oplossing zouden kunnen zijn om dat op te lossen dan ze direct te drogeren. (voedingspatroon, verwachtingspatroon).
Of het zou is dat het hier gaat om een fundamenteel verschil of zoals bij de meeste psychische "afwijkingen" een heel spectrum aan grijstinten waarbij arbitrair de grens kan worden getrokken wanneer het een afwijking betreft die medicatie vereist en wanneer niet dat weet ik niet. (dat is niet per se in strijd met het feit dat speed anders werkt, ook daarin kan een grijs gebied bestaan met mensen waarop het een beetje in het midden ligt)
#16
Ik stond dat met verbazing aan te kijken. Bij mezelf werkt dat dus andersom, ik kan heel gestructureerd werken, en als ik pep op heb, dan begin ik te lullen en houd dat gestructureerde werken op. Heb em gezegd dat als ie naar zijn huisarts een test gaat doen dat ie waarschijnlijk ritalin gaat krijgen. En dat was ook zo.
Als iemand 40mg methylfenidaat neemt begint 99% van de mensen te lullen als een malle en heeft deze teveel energie om zich nog fatsoenlijk op 1 punt te kunnen concentreren.
Ligt lijkt me voornamelijk aan de dosering (en dus ook tolerantie).
Probeer maar eens 5-10mg amfetamine, ga jij ook (concentratie) voordeel aan hebben.
Het klinkt inderdaad zwak, vooral als je niet bekend bent met de context maar mij was het destijds en tegenwoordig nog altijd niet gelukt zonder methylfenidaat.Want een stoornis zou volgens hun tussen de oren zitten en eigenlijk zou ik alles maar zonder moeten maar dat lukt me simpel weg helaas niet.
Net als met alle middelen krijg je bij veelvoudig gebruik op een gegeven moment receptor ongevoeligheid / tolerantie. Dopamine tolerantie heeft relatief gezien een laag plafon, het is vrij normaal dat bij methylfenidaat de dosering na een poosje een beetje naar boven wordt afgesteld om tolerantie vorming te compenseren.Sinds ritalin gaat dit wel een stuk beter alleen zoals ik zei voelt het alsof de werking begint af te nemen.
#17
Het zit in principe wel tussen je oren ja, want daar zitten je hersenen :P
Even terugkomend op het prefrontale cortex gedeelte. De laatste jaren zijn er onderzoeken naar aandacht (en daaraan gerelateerd; ADHD) geweest die vonden dat het te maken heeft met connectiviteit tussen de anterior cingulate cortex en de coritici waar de stimulus vandaan komt (bij het zien van dingen dus bijvoorbeeld de visuele cortex). In de anterior cingulate wordt als het ware (wat plat gezegd) gekeken wat je wel en niet relevant is uit de omgeving en wat niet relevant is wordt weggegooid. HIerdoor wordt dus bepaald waar je wel en geen aandacht voor hebt.
In een recent onderzoekje moesten kregen mensen voor een aantal weken een aandachtstraining voor visuele stimuli waarbij hersenactiviteit werd gemeten. Hieruit bleek dat de connectiviteit tussen deze regio's inderdaad steeg naar verloop van tijd. Eén manier om de connectiviteit te verbeteren is dus met dopamine-gerelateerde stoffen (wat ook vrij logisch is, gezien informatie dan inderdaad veel efficienter tussen verschillende regio's wordt 'vervoerd'), hoewel deze studies meer georienteerd waren op onderbouwing voor het effect van meditatie/mindfullness (of gewoon aandachtstaken in het algemeen, er hangt een nogal wazige lading over 'mindfulness' naar mijn idee) op aandacht en dus, ADHD.
De anterior cingulate is een onderdeel van de DFM, het onderdeel in het middenenin het brein gelegen waarin processen als metacognitie en introspectie plaatsvind. In onderzoeken naar psychedelica werd gevonden dat de bloeddoorstroom naar deze regio sterk werd verminderd (of juist meer; ik weet het niet precies meer), wat een verklaring gaf waarom mensen een ego-oplossing ervaren (zie bv college's van Calthart-Harris; deze zijn gewoon op youtube te vinden). Bij het richten van aandacht geven mensen vaak aan het prettig te vinden om voor lange tijd geconcentreerd te zijn, en mensen kunnen zich vaak goed en lang concentreren op taken waarin ze goed zijn (veel 'ego' ->hoge activiteit DFM) en bij taken die mensen geen reet interesseert (weinig 'ego' in betrokken -> lage activiteit DFM) verplaatst de aandacht zich al snel naar het korte rokje van de buurvrouw :P Het zou in dit kader ook kunnen verklaren waarom de aandacht zo moeilijk vast te houden onder psychedelica, gezien het ego-verminderende aspect, maar dat ter zijde ... Wel wat plat gezegd en redelijk kort door de bocht hoor. Het ligt allemaal een stuk complexer, maar dit geeft hopelijk een goed beeld van het grote plaatje.
Hieraan gelinkt zou ook het verschil tussen 'natuur' (of 'wat tussen de oren zit') en de toevoeging van stoffen methylfenidaat kunnen vervagen. Bij het gebruik hiervan zorg je er voor dat deze verbindingen (tussen ACC en verschillende plekken op de cortex) kunstmatig worden verhoogd. Naar verloop van tijd krijgen mensen toch een affiniteit met een bepaalde taak die ze onder invloed deden, wat zich uit in een in een grotere wat meer permanente connectiviteit tussen de regio's die van invloed zijn op de taak (bij bijv een visueel aspect van een taak; meer neuroonverbindingen tussen de DFM en de visuele cortex). Methylfenidaat kan in dat geval net dat duwtje in de rug geven. Neemt niet weg dat het zonder in principe ook gewoon kan, kost alleen wel tijd en moeite (in erg schrijnende gevallen van ADHD wordt het zonder dit duwtje wel érg lastig)![:)]()
Even terugkomend op het prefrontale cortex gedeelte. De laatste jaren zijn er onderzoeken naar aandacht (en daaraan gerelateerd; ADHD) geweest die vonden dat het te maken heeft met connectiviteit tussen de anterior cingulate cortex en de coritici waar de stimulus vandaan komt (bij het zien van dingen dus bijvoorbeeld de visuele cortex). In de anterior cingulate wordt als het ware (wat plat gezegd) gekeken wat je wel en niet relevant is uit de omgeving en wat niet relevant is wordt weggegooid. HIerdoor wordt dus bepaald waar je wel en geen aandacht voor hebt.
In een recent onderzoekje moesten kregen mensen voor een aantal weken een aandachtstraining voor visuele stimuli waarbij hersenactiviteit werd gemeten. Hieruit bleek dat de connectiviteit tussen deze regio's inderdaad steeg naar verloop van tijd. Eén manier om de connectiviteit te verbeteren is dus met dopamine-gerelateerde stoffen (wat ook vrij logisch is, gezien informatie dan inderdaad veel efficienter tussen verschillende regio's wordt 'vervoerd'), hoewel deze studies meer georienteerd waren op onderbouwing voor het effect van meditatie/mindfullness (of gewoon aandachtstaken in het algemeen, er hangt een nogal wazige lading over 'mindfulness' naar mijn idee) op aandacht en dus, ADHD.
De anterior cingulate is een onderdeel van de DFM, het onderdeel in het middenenin het brein gelegen waarin processen als metacognitie en introspectie plaatsvind. In onderzoeken naar psychedelica werd gevonden dat de bloeddoorstroom naar deze regio sterk werd verminderd (of juist meer; ik weet het niet precies meer), wat een verklaring gaf waarom mensen een ego-oplossing ervaren (zie bv college's van Calthart-Harris; deze zijn gewoon op youtube te vinden). Bij het richten van aandacht geven mensen vaak aan het prettig te vinden om voor lange tijd geconcentreerd te zijn, en mensen kunnen zich vaak goed en lang concentreren op taken waarin ze goed zijn (veel 'ego' ->hoge activiteit DFM) en bij taken die mensen geen reet interesseert (weinig 'ego' in betrokken -> lage activiteit DFM) verplaatst de aandacht zich al snel naar het korte rokje van de buurvrouw :P Het zou in dit kader ook kunnen verklaren waarom de aandacht zo moeilijk vast te houden onder psychedelica, gezien het ego-verminderende aspect, maar dat ter zijde ... Wel wat plat gezegd en redelijk kort door de bocht hoor. Het ligt allemaal een stuk complexer, maar dit geeft hopelijk een goed beeld van het grote plaatje.
Hieraan gelinkt zou ook het verschil tussen 'natuur' (of 'wat tussen de oren zit') en de toevoeging van stoffen methylfenidaat kunnen vervagen. Bij het gebruik hiervan zorg je er voor dat deze verbindingen (tussen ACC en verschillende plekken op de cortex) kunstmatig worden verhoogd. Naar verloop van tijd krijgen mensen toch een affiniteit met een bepaalde taak die ze onder invloed deden, wat zich uit in een in een grotere wat meer permanente connectiviteit tussen de regio's die van invloed zijn op de taak (bij bijv een visueel aspect van een taak; meer neuroonverbindingen tussen de DFM en de visuele cortex). Methylfenidaat kan in dat geval net dat duwtje in de rug geven. Neemt niet weg dat het zonder in principe ook gewoon kan, kost alleen wel tijd en moeite (in erg schrijnende gevallen van ADHD wordt het zonder dit duwtje wel érg lastig)