#1
Als je vriend zo omgaat met drank en drugs, denk je dan dat je samen fijn oud kan worden?
Ik plaag maar wat hoor, ik kraam regelmatig onzin uit omdat ik wat verbitterd ben. In dit geval was je genuanceerder dan dat normaal gesproken goed voor een mens is. Maar het is wel fijn om te weten dat er nog mensen zijn met vertrouwen in deze wereld.Oh oepsss hahah
Dat zou het verhaal beter verklaren ook, die vriend van je is lekker bezig geweest. Mijn onderbuikgevoel zegt mij dat het hier niet bij gaat ophouden. Iets zegt mij dat je vriend slim genoeg is om te weten dat het geen geschikt moment was om een handje vol pillen achterover te werken.Hij heeft dus blijkbaar niet 1 pil gehad, maar wel een stuk of 4/5.... waarschijnlijk wel meer zelfs
Maatschappelijk hulpverlener wellicht? Psycholoog wordt minder vaak ingezet in verband met kosten en beschikbaarheid in ieder geval. Psychiater is voor wanneer er medicatie bij komt kijken.vgm was het niet eens een psychiater maar zo’n persoon van de gemeente
Het is vrij standaard dat een hulpverlener de ouders bij het gesprek wil betrekken ongeacht de context, ik denk dat je vriend het gewoon anders heeft opgevat. Wellicht niet zo verrassend dat hij het zo heeft opgevat aangezien zijn thuismilieu duidelijk niet optimaal is.Hierdoor wilde die “psychiater” een gesprek met het hele gezin
Zijn ouders horen hun neus te houden uit de privé zaken die hij bespreekt met een maatschappelijk hulpverlener. Je vriend kan sommige dingen beter voor zichzelf houden wil hij ooit een constructief afhankelijk leven kunnen leiden.maar toen mijn vriend zijn moeder dit hoorde ging ze helemaal door het lint en ze zei dat mijn vriend die vrouw had gemanipuleerd enzo.
Niet alleen hysterisch maar dus ook zwakzinnig, wie had dat gedacht.Maar iig, zijn moeder begon hier dus over bij het gesprek die we vanavond hadden
Ik had in jou plaats uit frustratie mijn schoen opgegeten had niemand de olifant in de kamer benoemd maar wel fijn dat je stiefpa die idioten uit je leven heeft gejaagd. Vergeet niet hem nog een extra knuffel te geven en misschien je mams ook, wellicht ben je immers toch niet zo slecht af als dat je dacht.en mijn stiefvader zei iets van “ja op zich is het ook wel verstandig om naar het thuismilieu te kijken, want het moet toch ergens vandaan komen.”
De moeder van je vriend zoekt gewoon iemand anders om de schuld te geven zodat ze niet met haar eigen tekort schieten wordt geconfronteerd. Een klassiek gevalletje cognitieve dissonantie. In andere tijden was ze waarschijnlijk op de brandstapel gezet.De bedoeling van het gesprek was dus waarschijnlijk ook voor die moeder om ervoor te zorgen dat ik ook straf zou krijgen.
Ik concludeerde eerst dat je vriend een idioot was maar ik begin ondertussen medelijden met hem te krijgen aangezien de onderliggende oorzaak van zijn problematisch handelen nogal pijnlijk duidelijk is.dat is wel erg jammer natuurlijk en ook voor mijn vriend
Zo min mogelijk in ieder geval.Dus ja, ik weet nou niet zo goed wat ik hiermee moet.
We kennen hier de complete situatie niet, maar daar lijkt het wel op ja, als je dit zo allemaal leest. Zo'n thuissituatie moet wel ergens een heel negatieve impact hebben op een kind.Ik concludeerde eerst dat je vriend een idioot was maar ik begin ondertussen medelijden met hem te krijgen aangezien de onderliggende oorzaak van zijn problematisch handelen nogal pijnlijk duidelijk is.
Wat ging er mis? Zal wel wat gebeurt zijn als hij het dermate bont maakt dat het niet lukt MDMA gebruik verborgen te houden voor de ouders. Is dit omdat ze er in algemene zin op tegen zijn of omdat het jullie niet lukte om verantwoord er mee om te gaan? Maakt nogal wat verschil namelijk.De laatste keer ging dit niet goed bij mijn vriend, waardoor zijn ouders erachter zijn gekomen.
Wat ging er mis? Zal wel wat gebeurt zijn als hij het dermate bont maakt dat het niet lukt MDMA gebruik verborgen te houden voor de ouders. Is dit omdat ze er in algemene zin op tegen zijn of omdat het jullie niet lukte om verantwoord er mee om te gaan? Maakt nogal wat verschil namelijk.
Als het jullie op 17 jarige leeftijd niet lukt verantwoord met drugs om te gaan lijkt het mij terecht dat zijn ouders pissig zijn.
Als zijn ouders onterecht overreageren of als je vriendje het buiten jou weten om heeft verneukt zou ik het wellicht met je stiefpa delen en en voor nu verder geen moeite doen tegenover je moeder mocht ze daadwerkelijk zo onredelijk wezen als dat je zegt dat ze is.
Mooi dat het zo gelopen is en hoe je moeder gereageerd heeft. Ik denk dat ze inziet dat jij volwassen aan het worden bent en jou zelf beslissingen moet laten. Voor ouders niet makkelijk een kind los te laten, maar voor haar net zo goed als voor jou een nieuwe fase.Voor iedereen die wil weten hoe het verder is gegaan:
Ik heb met m’n stiefvader gepraat terwijl mijn moeder al op bed lag. Hij zei dus dat ik het morgen gewoon aan mijn moeder moest vertellen en dat hij erbij zou zijn voor het geval er iets zou gebeuren (voor als ze bijv. erg heftig zou reageren oid).
Mijn stiefvader ging op bed, maar mijn moeder had ons dus horen praten (niet waar het over ging, maar ze hoorde dat het een serieus gesprek was) en is toen naar beneden gegaan. M’n stiefvader kwam er ook weer bij zitten en ik heb hele verhaal eerlijk aan m’n moeder verteld. Ze reageerde “positiever” dan ik had verwacht. Ze was niet boos of verdrietig ofzo, maar ze wist gewoon niet zo goed wat ze ermee moest. Ik heb haar verteld dat ik sws de komende tijd geen xtc (of andere drugs) wil doen, maar dat ik haar niet kan beloven dat ik het nooit weer zal doen, want ik ben nog jong. Ze was natuurlijk niet blij om dat te horen, maar ze begreep het wel en ze weet dat ik verstandig ben en dat ik niet zoals mijn vriend er bijv. bij ga drinken hahah.
Ik ben echt heel blij dat m’n moeder en m’n stiefvader het weten, nu kan ik tenminste rustig slapen![]()
Mijn moeder confronteerde mij er ook mee dat ik xtc nam. Een collega van haar zag dat ik een pilletje nam op een festival (Een verrader slaapt nooit.) Stelletje bloedhondenWeet je?
Door ze voor te zijn en gewoon eerlijk je verhaal vertellen denk ik dat je straks achteraf gezien veel beter af bent dan ze t uit tweede hand hoort en ze je er mee confronteerd...
Zelf vertellen dus voor een ander het verteld.
Aan de ene kant ben ik het hier best mee eens. Aan de andere kant, als ik nu zo lees dat hun zoon aan hun bed stond achterstevoren te praten en compleet van de wereld was, gecombineerd met de verhalen in de media dat mensen weleens hun leven verliezen door mdma gebruik (ook al zijn dat echt uitzonderingen en is dat meestal een kwestie van oververhitting of iets dergelijks), dan begrijp ik ook wel weer dat ouders het als hun verantwoordelijkheid zien om de ouders van een ander kind (in dit geval nog maar 17 jaar) in te lichten. Stel je voor dat er later nog iets ernstigs was gebeurd en zij wisten er van, maar hadden nooit wat gezegd. Even vanuit hun standpunt bekeken hè.Wat een walgelijke ouders heeft je vriend. Dat ze niet blij zijn dat hun zoon gebruikt, soit. Maar dat ze zich bemoeien met jouw leven en je willen verraden, daarmee gaan ze een ongeschreven grens over, namelijk die van goed fatsoen. Je verraadt geen mensen. Maar goed, in de tweede wereldoorlog zaten sommige mensen ook bij de NSB...
Ik heb wel eens mee gemaakt dat iemand van een combinatie van (te veel) MDMA, alcohol en slaaptekort ging slaapwandelen. Die persoon ging bijvoorbeeld midden in de woonkamer lopen plassen, ik liep nog te roepen naar hem dat hij normaal moest doen waarop hij geïrriteerd reageerde dat ik hem met rust moest laten. Verder was er niet zoveel geks gebeurt omdat ik de deur van de woonkamer geblokkeerd had. De volgende dag komt hij aanlopen met de vraag wat de fuk er in zijn woonkamer gebeurt was. Tijdens zijn 'MDMA slaapwandelen' liep deze persoon eveneens moeilijk verstaanbaar willekeurige dingen te brabbelen. Waarschijnlijk hebben zijn ouders hem in eenzelfde soort toestand aangetroffen. Ik gok dat je vriend daadwerkelijk niet weet wat er gebeurd is en ik gok dat zijn ouders hier meer van hebben gezien dan ze laten weten.Mijn vriend appte mij later. Hij zei dat hij een black-out heeft gehad vanaf het moment dat ik op bed ging.
MDMA is wellicht lange termijn niet verslavend omdat het je serotonine er doorheen knalt en op een gegeven je lichaam simpelweg weigert. Maar dat je vriend op de camping om 4:00 's nachts in zijn eentje flink aan de MDMA gaat, veel drinkt en tegelijkertijd stelt dat hij zich enkel gelukkig voelt wanneer hij blowd, dan is er toch wel overduidelijk sprake van vluchtgedrag. Misschien heeft het ook met de leeftijd te maken maar je vriend is blijkbaar niet in staat rationele keuzes te maken en niet in staat de lange termijn gevolgen van zijn handelen te overzien. Op dat moment lijkt het mij verstandig om de vraag te stellen waarom dit onvoldoende mogelijk is voor je vriend.Zijn ouders willen hem nu naar verslavingszorg hebben, wat ik zelf nogal overdreven vind.
Had hij gezegd dat hij ging douchen of meldde hij 's ochtends even een zombie wandeling over de camping te gaan maken? :PMijn vriend was op dat moment gaan douchen
Er miste blijkbaar enige context in het verhaal, typisch gevalletje pubernuance, lol. :')Even vanuit hun standpunt bekeken hè.
Waarschijnlijk hebben zijn ouders hem in eenzelfde soort toestand aangetroffen. Ik gok dat je vriend daadwerkelijk niet weet wat er gebeurd is
Het had dus nog veel erger kunnen zijnDie persoon ging bijvoorbeeld midden in de woonkamer lopen plassen
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."