Depression is not your serotonin

(Ik sprak hier nu alleen even over depressies en niet over andere mogelijke mentale problemen.)

Er is toch echt een duidelijk verschil tussen endogene en exogene depressies waarbij de exogene depressies vaak, zelfs meestal, ook zonder behandeling na enkele maanden verdwijnen. Een arts die in het eerste geval al met pillen gaat zwaaien zwaait dan misschien ook met zijn onkunde of gemakszucht.

https://www.collective-evolution.co...gAf6xuF_wLxCGZ1QzDoDVyGRFfqG0LWY6abK-rn64IuyE

Zeer interessant. Ik heb ook zo mijn bedenkingen bij antidepressiva.
Ooit in een rot periode een SSRI gekregen van de dokter (weet niet meer welke). Die nacht dat ik het had genomen was de ergste nacht in mijn leven en ook het enige moment in mijn leven dat ik echt gewoon dood wilde. Was een goede les om nooit aan deze troep meer te beginnen. Dokter zei daarna nog: Je had eigenlijk even door moeten zetten. Nou ik denk niet dat ik dat had overleefd......

Vond het zelf ook een interessant stukje.
Had het er laatst nog met iemand over hoe het kan dat ik nooit een echte depressie heb gehad terwijl ik wel in sommige delen in mijn leven door een hell ben gegaan.

En daarnaast ook nog te veel met mijn Serotonine heb lopen spelen. Weekeinden achter elkaar MDMA gebruik een zomer lang toen ik nog niet wist dat het schadelijk voor je was.

En nu de afgelopen 10 jaar nadat ik gestopt was met blowen me altijd wel goed voel.
Natuurlijk heb je wel eens een kut dag of een mindere dag maar nooit een depressie.
Voor mij geeft dit onderzoek wel weer waarom dat zo zou kunnen zijn.

Ben ook altijd tegen antidepressiva geweest bij mensen in mijn omgeving die best normaal waren (dus niet zware psychotische gevallen) maar het makkelijk voor geschreven kregen.
Zoals ze hieronder uitleggen:

Je slacht geen kip die gouden eieren legt.


https://leefbewust.nu/farmaceutische-bedrijven-enkel-winst/

Wat best zorgelijk is dat het vaak weer alleen op winst geving belust is.

Heb er ook nooit in geloofd om het menselijk welzijn te reduceren tot een biologisch proces van een af- of aanwezigheid van een specifiek hormoon of neurotransmitter.

En ik vind het idee van anti-depressieva als medicijnen tegen depressie, strategieën voor mentale heling, op zijn zachtst gezegd naïef te noemen. Ik vind wat in dat artikel wordt genoemd over dat het lichaam geleidelijk went aan het chronisch toedienen van deze middelen en zich daarop aanpast eerlijk gezegd afschrikwekkend. Hoe het ooit zo ver is gekomen dat we massaal zijn gaan geloven dat dat is wat een 'medicijn' doet. Alhoewel, waarschijnlijk denken de meesten hier niet eens over na en willen ze gewoon die pil die al hun problemen wegneemt.

Het klopt dat de farmaceutische industrie helaas ook een winstgevend iets is en daar zullen ongetwijfeld mensen de dupe van zijn. Het is echter wel zo dat ik echt, echt diep heb gezeten (PTSS met bijbehorende narigheid) en SSRI's gaven mij juist de mogelijkheden net die rand te verlichten zodat therapie enigszins aan zou slaan. Hoe donker het ook klinkt, ik denk dat ik dit niet meer had kunnen typen als ik die medicatie destijds niet had aangenomen. Ik had zodanig veel last van paniekaanvallen dat ik mijn huis niet meer uit durfde te gaan, je kunt je voorstellen dat het leven dan best eentonig wordt. Inmiddels heb ik het ver afgebouwd en is de dosering die ik nog slik echt nihil, en daar ben ik blij om want de bijwerkingen zijn inderdaad niet voor de poes.

Los hiervan wordt er momenteel veel onderzoek gedaan naar andere behandelmethoden. Er lopen onderzoeken naar het gebruik van ketamine of psilocybine bij depressies/angsten/trauma. Dat schijnt behoorlijk goed aan te slaan. Het is helaas zo dat er gewoon nog veel verbeteringen en ontwikkelingen (moeten!) komen in deze richting, maar het is allemaal nog vrij nieuw en niet zomaar goedgekeurd (en dat is dan wel weer jammer). Het is een moeilijke wereld van belangen die tegen elkaar vechten en daar zijn patiënten slachtoffer van.

Bee zei:

Het klopt dat de farmaceutische industrie helaas ook een winstgevend iets is en daar zullen ongetwijfeld mensen de dupe van zijn. Het is echter wel zo dat ik echt, echt diep heb gezeten (PTSS met bijbehorende narigheid) en SSRI's gaven mij juist de mogelijkheden net die rand te verlichten zodat therapie enigszins aan zou slaan. Hoe donker het ook klinkt, ik denk dat ik dit niet meer had kunnen typen als ik die medicatie destijds niet had aangenomen. Ik had zodanig veel last van paniekaanvallen dat ik mijn huis niet meer uit durfde te gaan, je kunt je voorstellen dat het leven dan best eentonig wordt. Inmiddels heb ik het ver afgebouwd en is de dosering die ik nog slik echt nihil, en daar ben ik blij om want de bijwerkingen zijn inderdaad niet voor de poes.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk draaid niet alles om geld en zijn er ook zeker goede medicijnen te krijgen.
En zijn er ook zeker onderzoekers en doktoren die het goede willen doen.

Daarnaast las ik ergens ook dat maar 10% van de mensen die antidepressiva voorgeschreven kregen er daadwerkelijk baat bij hadden.

Maar het stukje over depressie heeft altijd al mijn interesse gehad.
En dat ze er dan op een gegeven moment wel achter zijn dat bepaalde medicijnen niet de oplossing zijn voor het probleem.
Maar dat ze ze het toch voor blijven schrijven omdat het een miljarden business is geworden en dan simpelweg..

"Past the point of no return"

Het grootste gedeelte van het niet juist kunnen behandelen van geestelijke ziektes komt voort uit de ontkenning van de geest / ziel in onze wetenschap. Onze zorg is gebaseerd op het feit dat ons bewustzijn door ons brein word geproduceerd, maar het is juist andersom. Daarom zie je steeds meer verloren zielen die geestelijk ziek zijn en daardoor zelfmoord plegen, of allerlei dingen doen waarvan men niet begrijpt hoe mensen het in hun hoofd kunnen krijgen waarom ze zulke verschrikkelijke dingen kunnen doen.

Lsd, DMT, Ayahuasca, BDE'rs (bijnadoodservarningen) bij het nemen van deze middelen of ondergaan van deze ervaringen kan een mens totaal andere inzichten krijgen dat er meer is tussen hemel en aarde.

Antidepressiva kunnen best hun nut hebben, maar die pakken het gevolg aan, en niet de oorzaak. Jammer genoeg wordt steeds minder energie gestoken in het oplossen van mentale problemen en zie je steeds meer mensen die met pillen een soort van stabiel worden gehouden zonder nog te kijken naar de achterliggende problematiek.

Antidepressiva kunnen best hun nut hebben, maar die pakken het gevolg aan, en niet de oorzaak. Jammer genoeg wordt steeds minder energie gestoken in het oplossen van mentale problemen en zie je steeds meer mensen die met pillen een soort van stabiel worden gehouden zonder nog te kijken naar de achterliggende problematiek.

Je geeft eigenlijk alleen maar pillen als de oorzaak van de depressie lichamelijk is. Het is een misvatting dat depressie altijd aan oorzaken buiten het lijf te wijten zijn, zoals de dood van iemand en dat soort dingen. Als de oorzaak niet lichamelijk is halen de pillen meestal ook niet al te veel uit. Antidepressiva vlakken de pieken en de dalen af en het gebruik ervan is niet altijd prettig, ook al omdat de seks er meestal door benadeeld wordt.

De farmaceutische industrie wil inderdaad winst maken, maar het is niet de industrie die de recepten uitschrijft, bovendien moet de regering een medicijn altijd goedkeuren voordat het op de markt komt. Het is trouwens te gek dat een huisarts, die er echt te weinig verstand van heeft, recepten voor antidepressiva uit mag schrijven, behalve dan als de patiënt eerst door een psychiater gediagnosticeerd is.

Spaarpotje zei:

Het grootste gedeelte van het niet juist kunnen behandelen van geestelijke ziektes komt voort uit de ontkenning van de geest / ziel in onze wetenschap. Onze zorg is gebaseerd op het feit dat ons bewustzijn door ons brein word geproduceerd, maar het is juist andersom. Daarom zie je steeds meer verloren zielen die geestelijk ziek zijn en daardoor zelfmoord plegen, of allerlei dingen doen waarvan men niet begrijpt hoe mensen het in hun hoofd kunnen krijgen waarom ze zulke verschrikkelijke dingen kunnen doen.

Lsd, DMT, Ayahuasca, BDE'rs (bijnadoodservarningen) bij het nemen van deze middelen of ondergaan van deze ervaringen kan een mens totaal andere inzichten krijgen dat er meer is tussen hemel en aarde.

Klik om te vergroten...

Zoals in dat filmpje van Graham Hancock dat ik eerder had gepost werd gezegd door sjamanen over ons (het Westen):

You have severed your connection with spirit.

Klik om te vergroten...

Dat is ons probleem. We denken dat we het zelf wel kunnen redden met onze technologie en ons verstand, maar in werkelijkheid sterven we langzaam door onze verbroken connectie met spirit of de bron, hoe je het ook wilt noemen. Het is of een terugkeer naar dat, of een complete verwoesting van onszelf binnen relatief korte tijd. En tijd gaat steeds sneller, ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. Dingen worden steeds heftiger, stressvoller, mensen steeds gekker. Er is een momentum dat niet meer is te stoppen. We lijken onvermijdelijk naar een soort groots event of event horizon getrokken te worden als je het mij vraagt. Wellicht het einde van geschiedenis zoals Terence McKenna het omschreef. Maar niemand weet wat er écht gaat gebeuren. Wat imo wel zeker is, is dat als we denken dat we het zelf wel gaan redden als mensheid met onze technologie en onze experimentjes, dat we goed mis zitten.

Je geeft eigenlijk alleen maar pillen als de oorzaak van de depressie lichamelijk is. Het is een misvatting dat depressie altijd aan oorzaken buiten het lijf te wijten zijn, zoals de dood van iemand en dat soort dingen. Als de oorzaak niet lichamelijk is halen de pillen meestal ook niet al te veel uit. Antidepressiva vlakken de pieken en de dalen af en het gebruik ervan is niet altijd prettig, ook al omdat de seks er meestal door benadeeld wordt.

Klik om te vergroten...

Daar ben ik het niet mee eens. Zowel mensen met een achterliggend probleem als mensen bij wie dat niet zo duidelijk is reageren op antidepressiva.
Dat afvlakken van pieken en dalen ben ik het ook niet mee eens, dat is meer een eigenschap van Benzo's en zeker niet toepasbaar op alle antidepressiva.
Een verminderd libido komt voor bij heel veel soorten medicijnen, ook bij antidepressiva.

Felikes zei:

De farmaceutische industrie wil inderdaad winst maken, maar het is niet de industrie die de recepten uitschrijft,

Klik om te vergroten...

Helaas is het zo dat de farmaceutische industrie juist de touwtjes in handen heeft en dat de doktoren en specialisten geld krijgen voor het uitschrijven van medicijnen.
Hieronder een link waar het kort word uitgelegd maar als je verder onderzoek doet (niet op Google maar op Bing en dat soort zoekmachines, want daar vind je meestal meer informatie dat liever op de achtergrond blijft) dan zul je zien dat het zo werkt.

https://www.ninefornews.nl/veel-artsen-verstrikt-in-web-farmaceutische-industrie/

"Het is trouwens te gek dat een huisarts, die er echt te weinig verstand van heeft, recepten voor antidepressiva uit mag schrijven, behalve dan als de patiënt eerst door een psychiater gediagnosticeerd is"

Dat is zeker zo! Maar zo werkt het dus wel hier in Nederland het word zo voorgeschreven door een huisarts zonder daadwerkelijke psychische diagnoses.

Helaas is het zo dat de farmaceutische industrie juist de touwtjes in handen heeft en dat de doktoren en specialisten geld krijgen voor het uitschrijven van medicijnen.

Klik om te vergroten...

Niet in Nederland, een arts verdient niks aan medicatie die hij/zij voorschrijft. Dat is zelfs verboden, dit om belangenverstrengeling te voorkomen.

acht.zes zei:

Niet in Nederland, een arts verdient niks aan medicatie die hij/zij voorschrijft. Dat is zelfs verboden, dit om belangenverstrengeling te voorkomen.

Klik om te vergroten...

Dat is zeker niet waar.
Ik ken iemand die in een kliniek werkt en heeft mij dit uitgelegd, ik wist hier al van omdat ik zelf in een ziekenhuis heb gewerkt.

Ze worden een weekend uitgenodigd in een 5 sterren hotel met een spa en alles er op en er aan.
Soms zelfs in Zwitserland of Italië.
Daar worden lezingen gegeven en kunnen mensen zich inschrijven voor trainingen, opleidingen, etc. van wel tien duizenden euro's als deze doktoren en specialisten hun product voorschrijven.

https://nos.nl/artikel/2129689-farmaceutische-industrie-betaalt-artsen.html

Deze link is een goed voorbeeld van hoe dat in zijn werking gaat.

https://www.nu.nl/binnenland/4261673/farmaceutische-bedrijven-betalen-artsen-via-omweg.html

Het zijn machtige bedrijven die voor elk probleem dus wel een "oplossing" hebben

Misschien moet ik het beter formuleren, een arts verdient niet direct aan het uitschrijven van medicijnen. Want dat is toch echt verboden.

Maar goed, er is wel flinke samenwerking tussen de medische wereld en de farmaceutische industrie, en ik geloof zeker dat er wel degelijk tegenprestaties verwacht worden na bijvoorbeeld betalingen voor onkostenvergoedingen. Het systeem is zeker niet waterdicht, ondanks dat transparantieregister.

Goede zaak dat de politiek daar toch eens wat nader naar gaat kijken.

acht.zes zei:

Antidepressiva kunnen best hun nut hebben, maar die pakken het gevolg aan, en niet de oorzaak. Jammer genoeg wordt steeds minder energie gestoken in het oplossen van mentale problemen en zie je steeds meer mensen die met pillen een soort van stabiel worden gehouden zonder nog te kijken naar de achterliggende problematiek.

Klik om te vergroten...

Klopt, maar als je je been breekt doe je er ook gips omheen om je been de kans te geven te genezen. Dat behandelt ook de gevolgen, niet de oorzaak. Beetje een kromme redenering wellicht, maar ik hoop dat je het begrijpt. Desondanks vind ik ook dat er veel te vaak en te snel pillen voorgeschreven worden hoor, absoluut. Maar ik merk dat er vaak een vooroordeel ontstaat dat het helemaal overbodig is.
De reden echter dat pillen zo gangbaar zijn vind ik dan wel weer jammer, het is maatschappelijk niet handig als je lang doet over je herstel. Zo gauw je buiten de boot valt "moet je je aanpassen" en dan wordt er niet veel rekening gehouden met de persoon zelf. Mijn inziens is de prevalentie van psychische problematiek ook gestegen met de sociale druk van bijvoorbeeld social media en het wegvallen van privacy. De wereld staat op stroomversnelling en zo gauw je daar niet in mee kan gaan ontstaan er problemen. Helaas is de kennis niet heel bekend dat er ook andere mogelijkheden zijn dan het reguliere wegstoppen van emoties, wat je dus vaak ziet bij huisartsen die om de haverklap benzo's geven als er (bijvoorbeeld) angstproblematiek is in plaats van een doorverwijzing naar specifieke hulp hierbij. Het lijkt alsof emoties verboden zijn, maar een andere optie is inderdaad het leren accepteren en uit de gedachtegang stappen dat het zo snel mogelijk weg moet zijn. Dat is veel zinvoller dan volproppen met angstremmende middelen.
Het is gewoon vreselijk moeilijke en ingewikkelde materie. Er zijn immers ook hersenaandoeningen die echt neurologisch lijken te zijn (MS, Parkinson etc) dus waar ligt de grens? Hopelijk leert de tijd ons meer om gerichter te kunnen behandelen bij zulke problemen, maar zoals gezegd ben ik er vrij van overtuigd dat de hedendaagse maatschappij er een groot aandeel in heeft.

Bee zei:

wat je dus vaak ziet bij huisartsen die om de haverklap benzo's geven als er (bijvoorbeeld) angstproblematiek is in plaats van een doorverwijzing naar specifieke hulp hierbij. Het lijkt alsof emoties verboden zijn, maar een andere optie is inderdaad het leren accepteren en uit de gedachtegang stappen dat het zo snel mogelijk weg moet zijn.

Klik om te vergroten...

Netjes geformuleerd.
Dus precies zoals bij antidepressiva.
Het meest vervelende vind ik dat ze dit doen bij hele jonge mensen.
Die in hun pubertijd zitten, zoals je zegt:

"Het lijkt alsof emoties verboden zijn"

Rebell zei:

Netjes geformuleerd.
Dus precies zoals bij antidepressiva.
Het meest vervelende vind ik dat ze dit doen bij hele jonge mensen.
Die in hun pubertijd zitten, zoals je zegt:

"Het lijkt alsof emoties verboden zijn"

Klik om te vergroten...

Depressieve pubers is voor mij een grote alarmbel dat er meer aan de hand is. Vaak komt het voor dat mensen te lang AD blijven slikken om het accepteren uit te stellen. Het is een hulpmiddel, geen geneesmiddel. En dat wordt nogal eens door elkaar gehaald blijkbaar.
Conclusie: er is meer liefde nodig op de planeet.

@Bee
Bij een beenbreuk door een aanrijding of iets dergelijks hoeft de oorzaak niet te worden aangepakt, want dat was maar een eenmalig event. je wordt niet constant overhoop gereden lol.

Psychische problemen hebben wel vaak een oorzaak. Als je dan alleen maar antidepressiva geeft om te stabiliseren, blijf het probleem bestaan, en als je dan stopt met antidepressiva zullen de klachten wederkeren.