Depression is not your serotonin

Het klopt dat de farmaceutische industrie helaas ook een winstgevend iets is en daar zullen ongetwijfeld mensen de dupe van zijn. Het is echter wel zo dat ik echt, echt diep heb gezeten (PTSS met bijbehorende narigheid) en SSRI's gaven mij juist de mogelijkheden net die rand te verlichten zodat therapie enigszins aan zou slaan. Hoe donker het ook klinkt, ik denk dat ik dit niet meer had kunnen typen als ik die medicatie destijds niet had aangenomen. Ik had zodanig veel last van paniekaanvallen dat ik mijn huis niet meer uit durfde te gaan, je kunt je voorstellen dat het leven dan best eentonig wordt. Inmiddels heb ik het ver afgebouwd en is de dosering die ik nog slik echt nihil, en daar ben ik blij om want de bijwerkingen zijn inderdaad niet voor de poes.

Los hiervan wordt er momenteel veel onderzoek gedaan naar andere behandelmethoden. Er lopen onderzoeken naar het gebruik van ketamine of psilocybine bij depressies/angsten/trauma. Dat schijnt behoorlijk goed aan te slaan. Het is helaas zo dat er gewoon nog veel verbeteringen en ontwikkelingen (moeten!) komen in deze richting, maar het is allemaal nog vrij nieuw en niet zomaar goedgekeurd (en dat is dan wel weer jammer). Het is een moeilijke wereld van belangen die tegen elkaar vechten en daar zijn patiënten slachtoffer van.

Bee zei:

Het klopt dat de farmaceutische industrie helaas ook een winstgevend iets is en daar zullen ongetwijfeld mensen de dupe van zijn. Het is echter wel zo dat ik echt, echt diep heb gezeten (PTSS met bijbehorende narigheid) en SSRI's gaven mij juist de mogelijkheden net die rand te verlichten zodat therapie enigszins aan zou slaan. Hoe donker het ook klinkt, ik denk dat ik dit niet meer had kunnen typen als ik die medicatie destijds niet had aangenomen. Ik had zodanig veel last van paniekaanvallen dat ik mijn huis niet meer uit durfde te gaan, je kunt je voorstellen dat het leven dan best eentonig wordt. Inmiddels heb ik het ver afgebouwd en is de dosering die ik nog slik echt nihil, en daar ben ik blij om want de bijwerkingen zijn inderdaad niet voor de poes.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk draaid niet alles om geld en zijn er ook zeker goede medicijnen te krijgen.
En zijn er ook zeker onderzoekers en doktoren die het goede willen doen.

Daarnaast las ik ergens ook dat maar 10% van de mensen die antidepressiva voorgeschreven kregen er daadwerkelijk baat bij hadden.

Maar het stukje over depressie heeft altijd al mijn interesse gehad.
En dat ze er dan op een gegeven moment wel achter zijn dat bepaalde medicijnen niet de oplossing zijn voor het probleem.
Maar dat ze ze het toch voor blijven schrijven omdat het een miljarden business is geworden en dan simpelweg..

"Past the point of no return"

Het grootste gedeelte van het niet juist kunnen behandelen van geestelijke ziektes komt voort uit de ontkenning van de geest / ziel in onze wetenschap. Onze zorg is gebaseerd op het feit dat ons bewustzijn door ons brein word geproduceerd, maar het is juist andersom. Daarom zie je steeds meer verloren zielen die geestelijk ziek zijn en daardoor zelfmoord plegen, of allerlei dingen doen waarvan men niet begrijpt hoe mensen het in hun hoofd kunnen krijgen waarom ze zulke verschrikkelijke dingen kunnen doen.

Lsd, DMT, Ayahuasca, BDE'rs (bijnadoodservarningen) bij het nemen van deze middelen of ondergaan van deze ervaringen kan een mens totaal andere inzichten krijgen dat er meer is tussen hemel en aarde.

Antidepressiva kunnen best hun nut hebben, maar die pakken het gevolg aan, en niet de oorzaak. Jammer genoeg wordt steeds minder energie gestoken in het oplossen van mentale problemen en zie je steeds meer mensen die met pillen een soort van stabiel worden gehouden zonder nog te kijken naar de achterliggende problematiek.

Antidepressiva kunnen best hun nut hebben, maar die pakken het gevolg aan, en niet de oorzaak. Jammer genoeg wordt steeds minder energie gestoken in het oplossen van mentale problemen en zie je steeds meer mensen die met pillen een soort van stabiel worden gehouden zonder nog te kijken naar de achterliggende problematiek.

Je geeft eigenlijk alleen maar pillen als de oorzaak van de depressie lichamelijk is. Het is een misvatting dat depressie altijd aan oorzaken buiten het lijf te wijten zijn, zoals de dood van iemand en dat soort dingen. Als de oorzaak niet lichamelijk is halen de pillen meestal ook niet al te veel uit. Antidepressiva vlakken de pieken en de dalen af en het gebruik ervan is niet altijd prettig, ook al omdat de seks er meestal door benadeeld wordt.

De farmaceutische industrie wil inderdaad winst maken, maar het is niet de industrie die de recepten uitschrijft, bovendien moet de regering een medicijn altijd goedkeuren voordat het op de markt komt. Het is trouwens te gek dat een huisarts, die er echt te weinig verstand van heeft, recepten voor antidepressiva uit mag schrijven, behalve dan als de patiënt eerst door een psychiater gediagnosticeerd is.

Spaarpotje zei:

Het grootste gedeelte van het niet juist kunnen behandelen van geestelijke ziektes komt voort uit de ontkenning van de geest / ziel in onze wetenschap. Onze zorg is gebaseerd op het feit dat ons bewustzijn door ons brein word geproduceerd, maar het is juist andersom. Daarom zie je steeds meer verloren zielen die geestelijk ziek zijn en daardoor zelfmoord plegen, of allerlei dingen doen waarvan men niet begrijpt hoe mensen het in hun hoofd kunnen krijgen waarom ze zulke verschrikkelijke dingen kunnen doen.

Lsd, DMT, Ayahuasca, BDE'rs (bijnadoodservarningen) bij het nemen van deze middelen of ondergaan van deze ervaringen kan een mens totaal andere inzichten krijgen dat er meer is tussen hemel en aarde.

Klik om te vergroten...

Zoals in dat filmpje van Graham Hancock dat ik eerder had gepost werd gezegd door sjamanen over ons (het Westen):

You have severed your connection with spirit.

Klik om te vergroten...

Dat is ons probleem. We denken dat we het zelf wel kunnen redden met onze technologie en ons verstand, maar in werkelijkheid sterven we langzaam door onze verbroken connectie met spirit of de bron, hoe je het ook wilt noemen. Het is of een terugkeer naar dat, of een complete verwoesting van onszelf binnen relatief korte tijd. En tijd gaat steeds sneller, ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. Dingen worden steeds heftiger, stressvoller, mensen steeds gekker. Er is een momentum dat niet meer is te stoppen. We lijken onvermijdelijk naar een soort groots event of event horizon getrokken te worden als je het mij vraagt. Wellicht het einde van geschiedenis zoals Terence McKenna het omschreef. Maar niemand weet wat er écht gaat gebeuren. Wat imo wel zeker is, is dat als we denken dat we het zelf wel gaan redden als mensheid met onze technologie en onze experimentjes, dat we goed mis zitten.

Je geeft eigenlijk alleen maar pillen als de oorzaak van de depressie lichamelijk is. Het is een misvatting dat depressie altijd aan oorzaken buiten het lijf te wijten zijn, zoals de dood van iemand en dat soort dingen. Als de oorzaak niet lichamelijk is halen de pillen meestal ook niet al te veel uit. Antidepressiva vlakken de pieken en de dalen af en het gebruik ervan is niet altijd prettig, ook al omdat de seks er meestal door benadeeld wordt.

Klik om te vergroten...

Daar ben ik het niet mee eens. Zowel mensen met een achterliggend probleem als mensen bij wie dat niet zo duidelijk is reageren op antidepressiva.
Dat afvlakken van pieken en dalen ben ik het ook niet mee eens, dat is meer een eigenschap van Benzo's en zeker niet toepasbaar op alle antidepressiva.
Een verminderd libido komt voor bij heel veel soorten medicijnen, ook bij antidepressiva.

Felikes zei:

De farmaceutische industrie wil inderdaad winst maken, maar het is niet de industrie die de recepten uitschrijft,

Klik om te vergroten...

Helaas is het zo dat de farmaceutische industrie juist de touwtjes in handen heeft en dat de doktoren en specialisten geld krijgen voor het uitschrijven van medicijnen.
Hieronder een link waar het kort word uitgelegd maar als je verder onderzoek doet (niet op Google maar op Bing en dat soort zoekmachines, want daar vind je meestal meer informatie dat liever op de achtergrond blijft) dan zul je zien dat het zo werkt.

https://www.ninefornews.nl/veel-artsen-verstrikt-in-web-farmaceutische-industrie/

"Het is trouwens te gek dat een huisarts, die er echt te weinig verstand van heeft, recepten voor antidepressiva uit mag schrijven, behalve dan als de patiënt eerst door een psychiater gediagnosticeerd is"

Dat is zeker zo! Maar zo werkt het dus wel hier in Nederland het word zo voorgeschreven door een huisarts zonder daadwerkelijke psychische diagnoses.

Helaas is het zo dat de farmaceutische industrie juist de touwtjes in handen heeft en dat de doktoren en specialisten geld krijgen voor het uitschrijven van medicijnen.

Klik om te vergroten...

Niet in Nederland, een arts verdient niks aan medicatie die hij/zij voorschrijft. Dat is zelfs verboden, dit om belangenverstrengeling te voorkomen.

acht.zes zei:

Niet in Nederland, een arts verdient niks aan medicatie die hij/zij voorschrijft. Dat is zelfs verboden, dit om belangenverstrengeling te voorkomen.

Klik om te vergroten...

Dat is zeker niet waar.
Ik ken iemand die in een kliniek werkt en heeft mij dit uitgelegd, ik wist hier al van omdat ik zelf in een ziekenhuis heb gewerkt.

Ze worden een weekend uitgenodigd in een 5 sterren hotel met een spa en alles er op en er aan.
Soms zelfs in Zwitserland of Italië.
Daar worden lezingen gegeven en kunnen mensen zich inschrijven voor trainingen, opleidingen, etc. van wel tien duizenden euro's als deze doktoren en specialisten hun product voorschrijven.

https://nos.nl/artikel/2129689-farmaceutische-industrie-betaalt-artsen.html

Deze link is een goed voorbeeld van hoe dat in zijn werking gaat.

https://www.nu.nl/binnenland/4261673/farmaceutische-bedrijven-betalen-artsen-via-omweg.html

Het zijn machtige bedrijven die voor elk probleem dus wel een "oplossing" hebben

Misschien moet ik het beter formuleren, een arts verdient niet direct aan het uitschrijven van medicijnen. Want dat is toch echt verboden.

Maar goed, er is wel flinke samenwerking tussen de medische wereld en de farmaceutische industrie, en ik geloof zeker dat er wel degelijk tegenprestaties verwacht worden na bijvoorbeeld betalingen voor onkostenvergoedingen. Het systeem is zeker niet waterdicht, ondanks dat transparantieregister.

Goede zaak dat de politiek daar toch eens wat nader naar gaat kijken.

acht.zes zei:

Antidepressiva kunnen best hun nut hebben, maar die pakken het gevolg aan, en niet de oorzaak. Jammer genoeg wordt steeds minder energie gestoken in het oplossen van mentale problemen en zie je steeds meer mensen die met pillen een soort van stabiel worden gehouden zonder nog te kijken naar de achterliggende problematiek.

Klik om te vergroten...

Klopt, maar als je je been breekt doe je er ook gips omheen om je been de kans te geven te genezen. Dat behandelt ook de gevolgen, niet de oorzaak. Beetje een kromme redenering wellicht, maar ik hoop dat je het begrijpt. Desondanks vind ik ook dat er veel te vaak en te snel pillen voorgeschreven worden hoor, absoluut. Maar ik merk dat er vaak een vooroordeel ontstaat dat het helemaal overbodig is.
De reden echter dat pillen zo gangbaar zijn vind ik dan wel weer jammer, het is maatschappelijk niet handig als je lang doet over je herstel. Zo gauw je buiten de boot valt "moet je je aanpassen" en dan wordt er niet veel rekening gehouden met de persoon zelf. Mijn inziens is de prevalentie van psychische problematiek ook gestegen met de sociale druk van bijvoorbeeld social media en het wegvallen van privacy. De wereld staat op stroomversnelling en zo gauw je daar niet in mee kan gaan ontstaan er problemen. Helaas is de kennis niet heel bekend dat er ook andere mogelijkheden zijn dan het reguliere wegstoppen van emoties, wat je dus vaak ziet bij huisartsen die om de haverklap benzo's geven als er (bijvoorbeeld) angstproblematiek is in plaats van een doorverwijzing naar specifieke hulp hierbij. Het lijkt alsof emoties verboden zijn, maar een andere optie is inderdaad het leren accepteren en uit de gedachtegang stappen dat het zo snel mogelijk weg moet zijn. Dat is veel zinvoller dan volproppen met angstremmende middelen.
Het is gewoon vreselijk moeilijke en ingewikkelde materie. Er zijn immers ook hersenaandoeningen die echt neurologisch lijken te zijn (MS, Parkinson etc) dus waar ligt de grens? Hopelijk leert de tijd ons meer om gerichter te kunnen behandelen bij zulke problemen, maar zoals gezegd ben ik er vrij van overtuigd dat de hedendaagse maatschappij er een groot aandeel in heeft.

Bee zei:

wat je dus vaak ziet bij huisartsen die om de haverklap benzo's geven als er (bijvoorbeeld) angstproblematiek is in plaats van een doorverwijzing naar specifieke hulp hierbij. Het lijkt alsof emoties verboden zijn, maar een andere optie is inderdaad het leren accepteren en uit de gedachtegang stappen dat het zo snel mogelijk weg moet zijn.

Klik om te vergroten...

Netjes geformuleerd.
Dus precies zoals bij antidepressiva.
Het meest vervelende vind ik dat ze dit doen bij hele jonge mensen.
Die in hun pubertijd zitten, zoals je zegt:

"Het lijkt alsof emoties verboden zijn"

Rebell zei:

Netjes geformuleerd.
Dus precies zoals bij antidepressiva.
Het meest vervelende vind ik dat ze dit doen bij hele jonge mensen.
Die in hun pubertijd zitten, zoals je zegt:

"Het lijkt alsof emoties verboden zijn"

Klik om te vergroten...

Depressieve pubers is voor mij een grote alarmbel dat er meer aan de hand is. Vaak komt het voor dat mensen te lang AD blijven slikken om het accepteren uit te stellen. Het is een hulpmiddel, geen geneesmiddel. En dat wordt nogal eens door elkaar gehaald blijkbaar.
Conclusie: er is meer liefde nodig op de planeet.

@Bee
Bij een beenbreuk door een aanrijding of iets dergelijks hoeft de oorzaak niet te worden aangepakt, want dat was maar een eenmalig event. je wordt niet constant overhoop gereden lol.

Psychische problemen hebben wel vaak een oorzaak. Als je dan alleen maar antidepressiva geeft om te stabiliseren, blijf het probleem bestaan, en als je dan stopt met antidepressiva zullen de klachten wederkeren.

@acht.zes Volgens mij bedoelen we aardig hetzelfde maar formuleren we verschillend. Alleen AD geven om te stabiliseren vind ik nutteloos, het moet tijdelijk gebeuren om in ieder geval voldoende te stabiliseren zodat de behandeling nut heeft. Juist door middel van therapie (en dat kan de standaard therapie zijn, maar ook jezelf ontwikkelen en andere gedachten creëren die je niet in de weg zitten). Een depressie is echt heel veel meer dan je even somber voelen, laatst heb ik het iemand horen omschrijven als "het is alsof je dood bent maar nog wel op aarde bent". Meer treffend kan ik het niet omschrijven. Ook therapie vind je zinloos, want het is toch allemaal kut met peren en het wordt niet beter, je kruipt liever in je bed tot je tijd op aarde erop zit. AD kan net het steuntje geven ermee aan de slag te gaan.

Bee zei:

Depressieve pubers is voor mij een grote alarmbel dat er meer aan de hand is. Vaak komt het voor dat mensen te lang AD blijven slikken om het accepteren uit te stellen. Het is een hulpmiddel, geen geneesmiddel. En dat wordt nogal eens door elkaar gehaald blijkbaar.

Klik om te vergroten...

Een geest van een puber kan alle kanten op springen en kan in een vervelende situatie zitten op school. Maar dat kan 2 maanden later zo weer anders zijn als diegene verliefd word of in een andere klas zit.
Zoals ik vele op dit forum tegen jongeren onder de 18 lees dat ze zeggen dat ze geen drugs moeten gebruiken omdat hun hersens nog niet volledig zijn ontwikkeld vind ik dat het zelfde met farmaceutische drugs! Zeker antidepressiva of benzodiazepines.
Er zijn natuurlijk uitzonderlijke gevallen maar dat terzijde want het word gewoon te snel voorgeschreven.

Felikes zei:

Er is toch echt een duidelijk verschil tussen endogene en exogene depressies waarbij de exogene depressies vaak, zelfs meestal, ook zonder behandeling na enkele maanden verdwijnen. Een arts die in het eerste geval al met pillen gaat zwaaien zwaait dan misschien ook meteen met zijn onkunde of gemakszucht.

Klik om te vergroten...

Wat Felikes zegt. Een pilletje is niet de oplossing meteen en zeker niet bij kinderen.
Kinderen zitten tegenwoordig al op jonge leeftijd aan de speed (Retalin) omdat ze druk zijn.
Vind het vaak onnodig.
In de jaren 80 was je gewoon een druk kind meer niet...

@Bee
Volgens mij zijn we het gewoon eens inderdaad.

Even iets anders, veel mensen vinden al snel dat ze depressief zijn, maar we moeten onszelf ook gewoon toestaan om negatieve gevoelens te hebben zoals bijvoorbeeld somberheid. Ik weet zeker dat er mensen zijn (waarschijnlijk heel erg veel) die antidepressiva slikken terwijl ze helemaal niet aan die definitie voldoen en puur pillen slikken omdat ze gewoon geen negatieve gevoelens willen accepteren.

In Nederland gebruiken meer dan een miljoen mensen antidepressieva, je gaat mij niet wijsmaken dat een op de 10 mensen in Nederland (laten we kleine kinderen er even buiten houden) depressief is en dat spul echt nodig heeft.

Ja, die cijfers vind ik ook echt zorgwekkend. Iets langer sip voelen wordt al snel aangezien voor een depressie en dat is gewoon heel jammer. Ook omdat mensen dan gaan geloven dat er daadwerkelijk sprake is van een depressie en dan ontstaat er een beetje een self-fulfilling prophecy. Wat je ook vaak ziet is dat mensen die wachten op behandeling, daadwerkelijk gaan wachten en niet in de tussentijd alvast het een en ander proberen. Mensen zijn te afhankelijk geworden van de maatschappij, dit wordt ook al op jonge leeftijd duidelijk gemaakt en dan is het ook niet raar dat mensen dat niet zomaar los kunnen laten (daar is ook een gedachtepatroon voor nodig die niet standaard aangeleerd wordt). Er moet gewoon veel meer ruimte komen voor menselijke emoties, maakt het voor alle betrokkenen een fijnere manier van leven.

Ik vermoed dat artsen te snel anti-depressiva voorschrijven. Depressie komt vaak voort uit een andere psychiatrische stoornis of een lichamelijk probleem. Maar de psychiatrie is zo complex. Er zijn genoeg wetenschappelijk, evidence based artikelen te vinden die voor bepaalde patiëntengroepen waarbij anti-depressiva wél klinisch, statistisch effect hebben. Bij veel psychiatrische stoornissen denk ik wel dat er een combinatie moet zijn van medicatie en een andere soort behandeling. Maar laten artsen (ism (GZ-) psychologen vooral goed diagnosticeren.

En ik heb moeite met de bronnen die aangehaald worden in het online artikel......Het is allemaal vrij oud. Ik zag 2008 en 1998 staan.