#1
Dank voor het delen van jóuw ervaring. Toch wel fijn om te lezen dat er zoveel mensen zijn die in het speed- en benzobootje zijn geklommen, maar er toch ook weer goed uit zijn gekomen!Bekend verhaal: amfetamines om jezelf te motiveren en stimuleren tot actie. Daarna last krijgen van de nare kant van de stimulatie (opgefokt voelen) en dat dempen met alcohol en/of benzodiazepinen. Dat was mijn dagelijks leven. Kort geleden werd ik steeds warriger en deuntjes van muziek bleven zich erg opdringerig in mijn hoofd herhalen. Ik ging me ergeren aan de buren, ik hoorde ze steeds vaker negatief over mij praten. (bleek allemaal in mijn hoofd te zitten). Om rustig te worden ging ik steeds meer Etizolam gebruiken, ook overdag. En 's nachts Flualprazolam. Eén keer werd ik wakker met overal pillen in bed en op de grond. Zonder dat ik mij kon herinneren wat er gebeurd was. Ik viel nooit in slaap: ik STORTTE in slaap. Maar hoeveel ik ook sliep, langzaam werd ik vermoeider, mijn conditie werd snel minder. Dus nam ik toch maar weer meer amfetamines om op de been te blijven.
Totdat ik in een weekend ontdekte dat alle RC-benzo's op waren.
Gek genoeg ging ik mijn toenemende waanbeelden en angsten te lijf met nóg meer amfetamines. Gewoon omdat ik niks anders had.
Toen een vriendin zomaar belde vroeg ik of ze mij op wilde halen. Ik durfde niet meer thuis te zijn.
De weken daarna heb ik samen met haar professionele hulp gezocht. Ik had met die vriendin afgesproken om in haar huis niets meer te gebruiken. Alles was inmiddels toch al op of weggegooid, dus ik had ook weinig keus. En mijn angst en ontwenningsverschijnselen waren te heftig om naar huis te gaan om nieuwe middelen te halen.
De eerste dagen waren heftig: enorme onrust en angst, onrealistische gedachten ("nu is mijn leven voorbij, iedereen weet het"). Ik had het erg koud en wist niet of ik wilde liggen of actief zijn. Maar na 4 dagen ben ik gaan wandelen en heb ik boodschappen gedaan. In de winkel voelde ik mij nog wel steeds bekeken, waardoor is haastig mijn boodschappen deed. De dagen daarna werden al die nare gevoelens minder. Inmiddels had ik van een arts een lichte dosis quetiapine gekregen, ze vond dat ik goed moest slapen. Mijn langdurige slaaptekort hield de psychotische trekjes namelijk in stand. Maar ik kreeg absoluut GEEN benzo's!
Na 2 weken ben ik in overleg gestopt met die quetiapine. Ik was verbaasd dat ik daarna geen enkele zucht had naar benzo's. Ik was er altijd van overtuigd dat ik na jarenlang benzogebruik heel langzaam af moest bouwen. De pijnlijke lichamelijke en geestelijke dagen kort na stoppen van alles, zullen daar wel mee te maken gehad hebben. Maar dat ik na 2 weken gewoon naar bed kon en weer redelijk goed kon slapen, zonder medicatie of drugs, had ik niet verwacht.
Dit is geen halleluja verhaal hoor, want ik denk dat ik niet gematigd kan gebruiken. Dus dat ik drugs en alcohol moet verbannen. De eerste weken voelt dat goed, alsof er een nieuw leven was begonnen. Ik heb nog professionele begeleiding, en dat is niet de eerste keer. Daardoor weet ik heel goed hoe mijn hoofd werkt. Mijn manier van denken maakt de verleiding naar het gebruik van middelen / medicatie / drugs groot.
Ik merk nu alweer dat ik denk dat het mogelijk moet zijn om de juiste middelen in de juiste balans te gebruiken. Maar ik houd mezelf vast voor de gek.
Even over je laatste twee zinnen: naar mijn mening is dit verslavingskliniek onzin. Je kunt een middel prima gebruiken, zonder dat het jou gebruikt. Ookal is dat in het verleden anders geweest. Voldoende pauze kan je een reset en voldoende inzicht geven in de gevolgen, zodat je daarna veel verstandiger met een middel kan omgaan. Maar dan moet je daar wel bewust mee bezig zijn.
Ik geloof niet in stoppen, alleen in de juiste balans vinden en houden.
