#1
Natuurlijk ben ik altijd bezig te achterhalen waarom ik niet kan slapen, die vraag is reeds beantwoord. Ik ben s'nachts veel te veel bezig met malen, problemen overdenken. Het zweeft eigenlijk altijd als het ware boven mijn hoofd, en ik probeer(de) iedere avond een oplossing voor te zoeken. Na verloop van tijd geef je dat op, en denk je er alleen nog maar aan, niet langer opzoek naar een oplossing. Ik heb er sowieso een handje van om zelf voor dokter te spelen, want de psychische hulpverlening hier, schiet te kort. Als ik binnenkort vertel dat ik elke nacht diclazepam gebruik, zullen ze hoogstens wat grommen en wat notities opschrijven. De oplossing lijkt echt een miljaard jaar ergens away ergens te liggen, ik ga tot zolang niet wachten. Als ik tot die tijd eindelijk eens een paar uren normaal kan slapen, dan er is niemand die mij daarvan kan weerhouden.