#1
Heel nice report! (Snap sommige afkortingen niet, maar à la). Het is dus nergens een 'lastige' trip geworden?
Verder dan ooit: LSD + Psilocybine + N’N-DMT + THC
16 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Verder dan ooit:
LSD + Psilocybine + N’N-DMT + THC
Set: Gespannen en angstig
Setting: Thuis
Sitter: old faithful, mijn nuchtere maar toegewijde eega
Tripmiddelen: 1,5 bakje Hawaïaanse paddo’s, 1 Maya zegel, 40 mg N’N-DMT en een hasjolie-joint
Na enkele rustigere trips was de tijd gekomen om eens ‘dieper’ te gaan, d.i. naar de diepste en de verste krochten van de geest af te dalen.
Aanvankelijk was het de bedoeling om na een dagje diëten 3 gr pergamum harmala in te nemen, kwestie van met deze MAO-remmende substantie zowel de DMT uit de paddo’s te versterken als ook de algehele duur van de N’N-DMT-trip te verlengen. Aangezien dit afgeraden werd wegens “teveel” voor een eerste kennismaking met deze combo, heb ik het maar zonder harmaline gesteld.
En achteraf gezien was dat een wijs besluit.
Dat anderhalf bakje Hawaïaantjes uitgebreid laten trekken in de Alpenthee en terwijl beginnen sabbelen op een Maya-zegel.
Het was de eerste keer dat ik LSD met psilocybine combineerde. De bedoeling was om het beste uit beide te halen: namelijk de sterke visuals van paddo’s, maar dan ondergedompeld in de volslagen vrijheid&blijheid die LSD voor mij kenmerkt. Bij LSD denk ik altijd aan het jolige Beach Boys-gamma: het is volledige euforie die geldt en voornamelijk hedonisme dat primeert. Paddo’s lenen zich m.i. meer tot introspectie en onnavolgbare gedachtegangen, maar durven af en toe wel eens omslaan.
Ik was de hele week al lusteloos en vermoeid, met weinig reden tot euforie. Aanvankelijk vreesde ik dat ik deze negatieve set mee zou importeren in de trip. Logischerwijze had ik gedacht dat de paddo’s deze geestesgesteldheid zouden versterken en ik gevangen zou zitten in een onaangename vibe waar moeilijk aan te ontsnappen is.
Tijdens het drinken van de paddo-thee voelde ik reeds de LSD doorzetten. Ik nam het boek ‘Transfigurations’ van Alex Grey ter hand en merkte hoe bij elk hoofdstuk de kleuren intenser, de energiestromen merkbaarder en de boodschap versterkt werden. Prachtig om met het avondzonnetje door het boek te bladeren.
De toon was gezet…
Deze keer had ik helemaal naar deze trip uitgekeken en mijn huiswerk goed gedaan, d.w.z. genoeg visuele en auditieve stimuli voorzien om me verder dan ooit te slingeren.
Het werd te koud op het terras en ik trok me terug naar binnen. De lavalampen begonnen langzaamaan in motie te komen.
Ik zette het sprookjesballet ‘Peter en de wolf’ van Prokoviev op en legde me op het tapijt met de blik naar het plafond. Fantastisch! Ik versmolt helemaal met de muziek en had me nog nooit zo diep verbonden gevoeld met de symfonische verhaallijn. Het werk is uitermate geschikt om zelf de meest geschifte versies bij te fantaseren en na een tijdje zag ik in mijn ooghoek hoe paracommando’s uit helikopters afdaalden om door onze ramen binnen te klimmen. Van een Peter en een wolf was al lang geen sprake meer en ik verwerkte de emoties en tempowisselingen gretig in een autobiografisch verhaal. Mijn hersenen raceten tegen de klok en met de regelmaat van de klok kwamen de meest onwaarschijnlijke herinneringen binnen gekatapulteerd: hoe we jaren geleden ergens iets gingen eten en daar in het interieur een beeld stond dat me aantrok, enz. Schijnbaar onbelangrijke herinneringen zonder aanwijsbaar belang of symboliek. Vreemd.
Na twee uur had ik ontegensprekelijk de piek bereikt. Die heldere, lucide geest van bij het begin was nu veel verwarder. De hopen indrukken, herinneringen en gedachtekronkels hadden zich opgestapeld en het werd chaotischer in mijn bovenkamer. Ik kon hoe langer, hoe minder coherent een verhaal vertellen en als ik een mop probeerde (!) te debiteren schoot ik in een lachsalvo van een kwartier voor een pointe die er geen was. Tja…
Het moment was aangebroken om de DMT te wegen en in de light bulb in te brengen. Gelukkig was mijn sitter nuchter om al deze precieze werkzaamheden door te voeren zonder mijn geklungel.
Ik heb eerder enkele DMT-ervaringen gehad maar dan ‘nuchter’, d.i. zonder interactie met een ander psychedelicum. Die ervaringen waren heel bijzonder, maar van een breakthrough was er echter nog helemaal geen sprake.
Rick Strassman beschrijft in zijn boek ‘DMT: The Spirit Molecule’ hoe zijn serie proefexperimenten fenomenologisch in drie categorieën onder te brengen zijn: persoonlijk (het ik treedt op de voorgrond), het onpersoonlijk (visuals, patronen, beeldenrijen zonder coherent verhaal – als daar ooit al sprake van kan zijn natuurlijk) en tenslotte transpersoonlijk (waarbij geest en lichaam scheiden en men veelal existentiële visioenen verkrijgt: bijna-dood-ervaringen, enz).
Eerder was ik nooit verder geraakt dan die onpersoonlijke visioenen. Prachtig natuurlijk en afdoende stof tot nadenken achteraf, maar ik had het toch op die derde categorie gemunt.
Na mijn eerste ervaringen was de DMT zo’n mysterie voor mij, dat ik er Strassman’s boek op heb nageslagen. En nu kan ik zeggen dat ik héél veel daaraan heb gehad: niet alleen over de technicaliteiten hoe de stof werkt, hoe zo’n sessie voorbereid wordt, maar ook hoe dergelijke ervaringen toegewend kunnen worden in het eigen voordeel, m.a.w. het incultureren van indrukken en ervaringen die wezensvreemd lijken en tóch geestes-eigen zijn, d.i. endogeen.
Ik heb een vrij wetenschappelijke geest en hecht voornamelijk belang aan het wetenschappelijk materialisme om fenomenen al dan niet te valideren; mijn voornaamste criterium is daarbij verifieerbaarheid. Ik zeg het soms als boutade maar meen het ook: ik heb geen enkele spirituele dimensie en heb vooral een hekel aan zweverige hocuspocus waarbij eigen subjectieve indrukken als objectieve waarheid geponeerd worden.
Maar zélfs met Strassmans studie in het achterhoofd blijft de DMT een groot mysterie voor me. Het is al een eerste aanzet tot verklaring, met hier en daar enkele speculatieve elementen, maar in haar essentie volledig fysiologisch te verifiëren op haar juistheid. Anyway…
De light bulb werkte zoals voorheen. Ik kon een viertal trekken nemen en gek genoeg had ik nu totaal geen moeite meer om die rook binnen te houden; ik keek er blijkbaar zo naar uit dat de smaak van verbrande rubber helemaal weggecalculeerd werd door mijn geest.
Ik werd meegenomen op een achtbaan van kleuren, indrukken en visualisaties. Zo gek dat niemand het kan verzinnen – meen ik verkeerdelijk. Het tempo lag zo hoog dat ik er niet aan toekwam om nota te nemen van deze of gene indruk, maar dat er alweer batterijen wervelwinden van energie stonden te wachten.
Na enkele minuten (een exact tijdsbesef had ik uiteraard niet meer op dit moment) reisde ik als geesteswezen (mijn geest is het enige dat me bindt aan mijn persoon; van een lichaam is geen sprake meer) naar een grote ruimte waar er één centraal wezen zat. Dit leek het centrum van de wereld. Een onaards, sci-fi wezen met tientallen slurven en handen dat het leven (van een mens? van het universum?) in goede banen leidde. Achteraf gezien kon ik zijn kenmerken het beste vergelijken met de figuur van Kamaji (de humanoïde zesarmige bediener van de boiler) in de prachtige Japanse animatiefilm ‘Spirited Away’, al was het vooral het ‘centralisme’ en niet zozeer de grote bedrijvigheid die me verbaasde.
Ik opende mijn ogen en trachtte zo coherent mogelijk dit te verhalen, maar verder dan “centraal”, “gecentraliseerd” en “centrum” geraakte ik echt niet. Mijn eega aanhoorde het en dacht er het hare van.
Ik sloot de ogen weer snel want de DMT-reis was nog niet voorbij. Met een gelukzalige glimlach – die blijkbaar typisch is voor hogere dosissen DMT blijkens Strassman) was ik weer in de visuele cortex beland en met verwondering liet ik het maar de revue passeren.
Voor de soundtrack die al weken door mijn hoofd spookt:
[ http://www.youtube.com/watch?v=jqI56Wv64iU ]
Na een twintigtal minuten zijn de effecten voorbij, maar voel ik me nog wel zo euforisch, intrinsiek gelukkig als bij eerdere DMT-reizen.
Als ik het patroon-matig moet weergeven zou ik nu zeggen dat de DMT-trip van onpersoonlijk tot transpersoonlijk en tenslotte terug naar onpersoonlijk ging.
De tijd was dan aangebroken om de Pink Floyd-collectie op te zetten en mee weg te drijven, al voelde ik me nuchterder dan voorheen.
Na een uurtje waren de paddo’s uitgewerkt en ervaarde ik enkel nog de LSD.
Een hasjolie-joint katapulteert me terug waar ik vandaan kwam, al had ik zo’n degout van de tabakssmaak dat ik het een kwartier later nog stond uit te proesten van walging.
Rond 1u ben ik helemaal uitgeteld en is de sessie beëindigd. Ik wou eerst nog een tweede DMT-hit nemen, maar ik heb reeds zoveel stimuli gehad dat ik het dure goedje maar opberg voor een andere keer.
Eigenlijk was het roken van de joint niet meer strikt noodzakelijk en voelde de wisselwerking niet zo aangenaam als voorheen. Ik had dat moeten laten liggen. Ach ja…
Conclusie: Dit was zonder twijfel de aangenaamste en interessantste van al mijn psychedelische ervaringen. Na wat initiële verkenningen en wat te hebben aangemodderd denk ik nu dat ik een weg gevonden heb. Het pad is nu gelegd; de richting is bepaald. Ik kan even rust nemen en nagenieten; alles verwerken van gisteren.
Na mijn eerdere trips had ik daags nadien altijd zin om zo snel mogelijk terug te trippen, verder en verder weg. Op dat punt is mijn honger nu (even) gestild.
Achteraf gezien is de light bulb-methode toch niet zo efficiënt als ik aanvankelijk dacht. Het is inderdaad handiger dan de staalspons-laagjes as-methode, maar zeker niet voordelig qua verbruikte hoeveelheid-per-effect. Ik moet nu verder zoeken naar een methode die me ligt en die praktisch uitvoerbaar is.
Volgende trip probeer ik dezelfde combo met een MAO-remmer, maar dan met een kleinere portie paddo’s. Zodoende wordt vooral de DMT versterkt en verlengd.
Er is dus nog veel werk aan de winkel![:wink:]()
Hieronder de knapperd die het centrum van de aarde bewoont:
Doe hem de groeten van mij op een volgende reis!
LSD + Psilocybine + N’N-DMT + THC
Set: Gespannen en angstig
Setting: Thuis
Sitter: old faithful, mijn nuchtere maar toegewijde eega
Tripmiddelen: 1,5 bakje Hawaïaanse paddo’s, 1 Maya zegel, 40 mg N’N-DMT en een hasjolie-joint
Na enkele rustigere trips was de tijd gekomen om eens ‘dieper’ te gaan, d.i. naar de diepste en de verste krochten van de geest af te dalen.
Aanvankelijk was het de bedoeling om na een dagje diëten 3 gr pergamum harmala in te nemen, kwestie van met deze MAO-remmende substantie zowel de DMT uit de paddo’s te versterken als ook de algehele duur van de N’N-DMT-trip te verlengen. Aangezien dit afgeraden werd wegens “teveel” voor een eerste kennismaking met deze combo, heb ik het maar zonder harmaline gesteld.
En achteraf gezien was dat een wijs besluit.
Dat anderhalf bakje Hawaïaantjes uitgebreid laten trekken in de Alpenthee en terwijl beginnen sabbelen op een Maya-zegel.
Het was de eerste keer dat ik LSD met psilocybine combineerde. De bedoeling was om het beste uit beide te halen: namelijk de sterke visuals van paddo’s, maar dan ondergedompeld in de volslagen vrijheid&blijheid die LSD voor mij kenmerkt. Bij LSD denk ik altijd aan het jolige Beach Boys-gamma: het is volledige euforie die geldt en voornamelijk hedonisme dat primeert. Paddo’s lenen zich m.i. meer tot introspectie en onnavolgbare gedachtegangen, maar durven af en toe wel eens omslaan.
Ik was de hele week al lusteloos en vermoeid, met weinig reden tot euforie. Aanvankelijk vreesde ik dat ik deze negatieve set mee zou importeren in de trip. Logischerwijze had ik gedacht dat de paddo’s deze geestesgesteldheid zouden versterken en ik gevangen zou zitten in een onaangename vibe waar moeilijk aan te ontsnappen is.
Tijdens het drinken van de paddo-thee voelde ik reeds de LSD doorzetten. Ik nam het boek ‘Transfigurations’ van Alex Grey ter hand en merkte hoe bij elk hoofdstuk de kleuren intenser, de energiestromen merkbaarder en de boodschap versterkt werden. Prachtig om met het avondzonnetje door het boek te bladeren.
De toon was gezet…
Deze keer had ik helemaal naar deze trip uitgekeken en mijn huiswerk goed gedaan, d.w.z. genoeg visuele en auditieve stimuli voorzien om me verder dan ooit te slingeren.
Het werd te koud op het terras en ik trok me terug naar binnen. De lavalampen begonnen langzaamaan in motie te komen.
Ik zette het sprookjesballet ‘Peter en de wolf’ van Prokoviev op en legde me op het tapijt met de blik naar het plafond. Fantastisch! Ik versmolt helemaal met de muziek en had me nog nooit zo diep verbonden gevoeld met de symfonische verhaallijn. Het werk is uitermate geschikt om zelf de meest geschifte versies bij te fantaseren en na een tijdje zag ik in mijn ooghoek hoe paracommando’s uit helikopters afdaalden om door onze ramen binnen te klimmen. Van een Peter en een wolf was al lang geen sprake meer en ik verwerkte de emoties en tempowisselingen gretig in een autobiografisch verhaal. Mijn hersenen raceten tegen de klok en met de regelmaat van de klok kwamen de meest onwaarschijnlijke herinneringen binnen gekatapulteerd: hoe we jaren geleden ergens iets gingen eten en daar in het interieur een beeld stond dat me aantrok, enz. Schijnbaar onbelangrijke herinneringen zonder aanwijsbaar belang of symboliek. Vreemd.
Na twee uur had ik ontegensprekelijk de piek bereikt. Die heldere, lucide geest van bij het begin was nu veel verwarder. De hopen indrukken, herinneringen en gedachtekronkels hadden zich opgestapeld en het werd chaotischer in mijn bovenkamer. Ik kon hoe langer, hoe minder coherent een verhaal vertellen en als ik een mop probeerde (!) te debiteren schoot ik in een lachsalvo van een kwartier voor een pointe die er geen was. Tja…
Het moment was aangebroken om de DMT te wegen en in de light bulb in te brengen. Gelukkig was mijn sitter nuchter om al deze precieze werkzaamheden door te voeren zonder mijn geklungel.
Ik heb eerder enkele DMT-ervaringen gehad maar dan ‘nuchter’, d.i. zonder interactie met een ander psychedelicum. Die ervaringen waren heel bijzonder, maar van een breakthrough was er echter nog helemaal geen sprake.
Rick Strassman beschrijft in zijn boek ‘DMT: The Spirit Molecule’ hoe zijn serie proefexperimenten fenomenologisch in drie categorieën onder te brengen zijn: persoonlijk (het ik treedt op de voorgrond), het onpersoonlijk (visuals, patronen, beeldenrijen zonder coherent verhaal – als daar ooit al sprake van kan zijn natuurlijk) en tenslotte transpersoonlijk (waarbij geest en lichaam scheiden en men veelal existentiële visioenen verkrijgt: bijna-dood-ervaringen, enz).
Eerder was ik nooit verder geraakt dan die onpersoonlijke visioenen. Prachtig natuurlijk en afdoende stof tot nadenken achteraf, maar ik had het toch op die derde categorie gemunt.
Na mijn eerste ervaringen was de DMT zo’n mysterie voor mij, dat ik er Strassman’s boek op heb nageslagen. En nu kan ik zeggen dat ik héél veel daaraan heb gehad: niet alleen over de technicaliteiten hoe de stof werkt, hoe zo’n sessie voorbereid wordt, maar ook hoe dergelijke ervaringen toegewend kunnen worden in het eigen voordeel, m.a.w. het incultureren van indrukken en ervaringen die wezensvreemd lijken en tóch geestes-eigen zijn, d.i. endogeen.
Ik heb een vrij wetenschappelijke geest en hecht voornamelijk belang aan het wetenschappelijk materialisme om fenomenen al dan niet te valideren; mijn voornaamste criterium is daarbij verifieerbaarheid. Ik zeg het soms als boutade maar meen het ook: ik heb geen enkele spirituele dimensie en heb vooral een hekel aan zweverige hocuspocus waarbij eigen subjectieve indrukken als objectieve waarheid geponeerd worden.
Maar zélfs met Strassmans studie in het achterhoofd blijft de DMT een groot mysterie voor me. Het is al een eerste aanzet tot verklaring, met hier en daar enkele speculatieve elementen, maar in haar essentie volledig fysiologisch te verifiëren op haar juistheid. Anyway…
De light bulb werkte zoals voorheen. Ik kon een viertal trekken nemen en gek genoeg had ik nu totaal geen moeite meer om die rook binnen te houden; ik keek er blijkbaar zo naar uit dat de smaak van verbrande rubber helemaal weggecalculeerd werd door mijn geest.
Ik werd meegenomen op een achtbaan van kleuren, indrukken en visualisaties. Zo gek dat niemand het kan verzinnen – meen ik verkeerdelijk. Het tempo lag zo hoog dat ik er niet aan toekwam om nota te nemen van deze of gene indruk, maar dat er alweer batterijen wervelwinden van energie stonden te wachten.
Na enkele minuten (een exact tijdsbesef had ik uiteraard niet meer op dit moment) reisde ik als geesteswezen (mijn geest is het enige dat me bindt aan mijn persoon; van een lichaam is geen sprake meer) naar een grote ruimte waar er één centraal wezen zat. Dit leek het centrum van de wereld. Een onaards, sci-fi wezen met tientallen slurven en handen dat het leven (van een mens? van het universum?) in goede banen leidde. Achteraf gezien kon ik zijn kenmerken het beste vergelijken met de figuur van Kamaji (de humanoïde zesarmige bediener van de boiler) in de prachtige Japanse animatiefilm ‘Spirited Away’, al was het vooral het ‘centralisme’ en niet zozeer de grote bedrijvigheid die me verbaasde.
Ik opende mijn ogen en trachtte zo coherent mogelijk dit te verhalen, maar verder dan “centraal”, “gecentraliseerd” en “centrum” geraakte ik echt niet. Mijn eega aanhoorde het en dacht er het hare van.
Ik sloot de ogen weer snel want de DMT-reis was nog niet voorbij. Met een gelukzalige glimlach – die blijkbaar typisch is voor hogere dosissen DMT blijkens Strassman) was ik weer in de visuele cortex beland en met verwondering liet ik het maar de revue passeren.
Voor de soundtrack die al weken door mijn hoofd spookt:
[ http://www.youtube.com/watch?v=jqI56Wv64iU ]
Na een twintigtal minuten zijn de effecten voorbij, maar voel ik me nog wel zo euforisch, intrinsiek gelukkig als bij eerdere DMT-reizen.
Als ik het patroon-matig moet weergeven zou ik nu zeggen dat de DMT-trip van onpersoonlijk tot transpersoonlijk en tenslotte terug naar onpersoonlijk ging.
De tijd was dan aangebroken om de Pink Floyd-collectie op te zetten en mee weg te drijven, al voelde ik me nuchterder dan voorheen.
Na een uurtje waren de paddo’s uitgewerkt en ervaarde ik enkel nog de LSD.
Een hasjolie-joint katapulteert me terug waar ik vandaan kwam, al had ik zo’n degout van de tabakssmaak dat ik het een kwartier later nog stond uit te proesten van walging.
Rond 1u ben ik helemaal uitgeteld en is de sessie beëindigd. Ik wou eerst nog een tweede DMT-hit nemen, maar ik heb reeds zoveel stimuli gehad dat ik het dure goedje maar opberg voor een andere keer.
Eigenlijk was het roken van de joint niet meer strikt noodzakelijk en voelde de wisselwerking niet zo aangenaam als voorheen. Ik had dat moeten laten liggen. Ach ja…
Conclusie: Dit was zonder twijfel de aangenaamste en interessantste van al mijn psychedelische ervaringen. Na wat initiële verkenningen en wat te hebben aangemodderd denk ik nu dat ik een weg gevonden heb. Het pad is nu gelegd; de richting is bepaald. Ik kan even rust nemen en nagenieten; alles verwerken van gisteren.
Na mijn eerdere trips had ik daags nadien altijd zin om zo snel mogelijk terug te trippen, verder en verder weg. Op dat punt is mijn honger nu (even) gestild.
Achteraf gezien is de light bulb-methode toch niet zo efficiënt als ik aanvankelijk dacht. Het is inderdaad handiger dan de staalspons-laagjes as-methode, maar zeker niet voordelig qua verbruikte hoeveelheid-per-effect. Ik moet nu verder zoeken naar een methode die me ligt en die praktisch uitvoerbaar is.
Volgende trip probeer ik dezelfde combo met een MAO-remmer, maar dan met een kleinere portie paddo’s. Zodoende wordt vooral de DMT versterkt en verlengd.
Er is dus nog veel werk aan de winkel
Hieronder de knapperd die het centrum van de aarde bewoont:
Doe hem de groeten van mij op een volgende reis!
#3
Zieke combo man! Ik doe m'n best om er een voorstelling bij te maken, maar ik kom nog niet in de buurt. Geen egodood mogen ervaren?
Keep on trippin and spread the love
Henkfloyd
#4
Prachtig geschreven man, prachtig! ![:hearteyes:]()
#5
Prachtig report, zeer intense combo lijkt me maar klinkt geweldig; mooi bescheven en gewoon geweldig.
#6
Wow, de goede reports komen van de lopende band af ![:grin:]()
Top report, originele combo, goed verhaal ![:)]()
#7
henkie84 zei:Heel nice report! (Snap sommige afkortingen niet, maar à la). Het is dus nergens een 'lastige' trip geworden?
Nope, alles is uitermate perfect verlopen!
Ik denk dat de combinatie (voor mijn specifieke doeleinden) gewoon perfect gekozen was.
Op paddo's heb ik sterke visualisaties, op LSD niet. Op LSD voel ik me top en op paddo's vaak niet.
Vandaar de - voor mij - voor de hand liggende conclusie om ze te combineren.
#8
ErnstJünger zei:henkie84 zei:Heel nice report! (Snap sommige afkortingen niet, maar à la). Het is dus nergens een 'lastige' trip geworden?
Nope, alles is uitermate perfect verlopen!
Ik denk dat de combinatie (voor mijn specifieke doeleinden) gewoon perfect gekozen was.
Op paddo's heb ik sterke visualisaties, op LSD niet. Op LSD voel ik me top en op paddo's vaak niet.
Vandaar de - voor mij - voor de hand liggende conclusie om ze te combineren.
Ik zou denken dat de combo de chaos van paddo's zou brengen en de voor mij extreme visuals van LSD.. vandaar dat ik het zelf maar niet doe. Maar iedereen reageert weer anders op stoffen en voor jouw manier van op die stoffen reageren is het inderdaad een logische combinatie.
#9
Wow!! Weet niet of ik dit ooit zou proberen...ik zou volgens mij niet weten waar ik terecht kom. Maar wel echt goed beschreven!!
Prachtig report en een zieke combo!![:hearteyes:]()
Prachtig report en een zieke combo!
#10
Zeer gaaf report ![:)]()
Zeer gedetailleerd beschreven. Dat je nog zoveel onthouden hebt![:openmouth:]()
Maar is het niet zo dat 1 van de drugs overheerst als je alles tegelijk neemt ?
Of vloeit alles in elkaar over.?
Tripreport van de maand maybe ?
Zeer gedetailleerd beschreven. Dat je nog zoveel onthouden hebt
Maar is het niet zo dat 1 van de drugs overheerst als je alles tegelijk neemt ?
Of vloeit alles in elkaar over.?
Tripreport van de maand maybe ?
#11
Wauw!
Mooi goedje is dat DMT..
Ga je bij je volgende trip een hogere dosis DMT proberen?
Mooi goedje is dat DMT..
Ga je bij je volgende trip een hogere dosis DMT proberen?
#12
Respect hoor!! Mooi beschreven allemaal.
#13
Hollywood zei:Maar is het niet zo dat 1 van de drugs overheerst als je alles tegelijk neemt ?
Of vloeit alles in elkaar over.?
Ik vond dat bepaalde elementen van de verschillende substanties duidelijk prominent aanwezig waren.
Door te combineren wordt de inwerking/de effecten ook ge-blend, zou ik zo zeggen.
Maar ik zou desondanks zeggen dat de paddo's toch domineerden, met de andere die het versterkten en/of aanpasten.
Enkel de hasjolie ervaarde ik als niet-passend voor dat moment.
#14
Valentijntje zei:Wauw!
Mooi goedje is dat DMT..
Ga je bij je volgende trip een hogere dosis DMT proberen?
Misschien. Maar ik denk dat ik in de eerste plaats een efficiëntere wijze van inname moet bedenken.
De light bulb lijkt me nu minder geschikt. Ondanks mijn vooroordeel zal ik toch maar eens de staalspons-laagjes as-methode uitproberen.
Maar bij een volgende DMT-beurt wil ik toch vooral de werking met een MAO-remmer combineren. Ik heb daar al veelbelovende zaken over gelezen.
De nadelen zijn miniem (het restrictieve dieet, de sporadische misselijkheid,..) en de voordelen zijn enorm (intensiteit en duur van de DMT-trip worden verdubbeld bij correcte dosering).
#15
Mooi report, en spirited away is idd een trippy film ![:hearteyes:]()
Hoewel ik (nog) geen ervaring heb met lsd, denk ik niet dat ik ooit zo'n paddo/lsd combo tot mij zal nemen, omdat het mij persoonlijk een one way ticket to disaster lijkt. Maar zoals jezelf al schrijft, is het een puur individuele keuze die gebaseerd is op ervaringen met deze middelen afzonderlijk, en de effecten die ze op jou hebben (wat echt iets persoonlijks is uiteraard)
Bij een dergelijke exercitie lijkt een tripsitter me trouwens ook wel noodzakelijk, al was het maar om de dmt gereed te maken :P
Hoewel ik (nog) geen ervaring heb met lsd, denk ik niet dat ik ooit zo'n paddo/lsd combo tot mij zal nemen, omdat het mij persoonlijk een one way ticket to disaster lijkt. Maar zoals jezelf al schrijft, is het een puur individuele keuze die gebaseerd is op ervaringen met deze middelen afzonderlijk, en de effecten die ze op jou hebben (wat echt iets persoonlijks is uiteraard)
Bij een dergelijke exercitie lijkt een tripsitter me trouwens ook wel noodzakelijk, al was het maar om de dmt gereed te maken :P
#16
goed geschreven! je hebt me niet alleen vermaakt en laten hunkeren om eens zo trip mee te maken ![:hearteyes:]()
, je hebt ook woordenboek weer wat verbreed met een aantal waanzinnige woorden 
Ik wil ook overstappen na de wat zwaardere drugs zoals LSD/DMT maar de mensen waar ik mee omga zijn hier nog niet klaar voor en hoop willen dit ook niet.![:cry:]()
en in je 1tje... vind ik het ook zo raar maar ze laten me geen keus denk ik zo maar...ik wil het gewoon eens meemaken!
maar het is leuker om met je broeders te doen, en met een tripsitter![:wink:]()
en alsnog, genoten van je report!
Ik wil ook overstappen na de wat zwaardere drugs zoals LSD/DMT maar de mensen waar ik mee omga zijn hier nog niet klaar voor en hoop willen dit ook niet.
maar het is leuker om met je broeders te doen, en met een tripsitter
en alsnog, genoten van je report!
#17
Prachtig report! Héél goed geschreven, ik ben dol op je schrijfstijl en de manier hoe je deze psychedelische zaken benaderd! Ik kijk zeker uit naar de komende avonturen!
Voor DMT zat ik ook te denken aan men bubble, maar volgens jou is dit precies toch niet de aangewezen methode. Goed om weten, dan zal ik ook maar die as laag en staalspons methode moeten toepassen. Eens ik DMT heb natuurlijk, maar ik heb zo het gevoel dat dit niet al te lang meer zal duren. Hoop ik. :P
Bedankt voor het delen an je ervaring! The time for combos is upon me![:)]()
Voor DMT zat ik ook te denken aan men bubble, maar volgens jou is dit precies toch niet de aangewezen methode. Goed om weten, dan zal ik ook maar die as laag en staalspons methode moeten toepassen. Eens ik DMT heb natuurlijk, maar ik heb zo het gevoel dat dit niet al te lang meer zal duren. Hoop ik. :P
Bedankt voor het delen an je ervaring! The time for combos is upon me