#1
Op het feest:
Een vriendin en ik hadden een feest van iemand die wij beide kenden. We besloten om samen te gaan. Het was een BBQ, want het was nog zomer. Eenmaal aangekomen begon het feest. Overal waar je keek waren mensen. Het was zó druk. Dat vond ik wel fijn, zo kon ik af en toe even wegsneaken om iets anders te doen.
Een kratje Heineken stond er op de tafel. We keken elkaar aan en we pakten beide een een flesje.
Pratend met andere mensen gingen er zo al een stuk of 6/7 flesjes bier doorheen maar voor mij was het nog niet genoeg. Wel even genoeg van bier, maar deze avond begon pas.
We liepen naar een schuurtje en daar stond nog meer drank. En, er stonden meer mensen die dat idee hadden.
Rode wijn, witte wijn, Baileys, Smirnhof, Passoa en Whiskey. Alles was er te vinden. "Witte wijn is lekker man!" zei die vriendin tegen mij. Ik had het nog nooit gehad dus ik besloot maar te gaan drinken. Het smaakte naar frisdrank, vond ik. En zo werd het ook gedronken...het ene glaasje na de andere en de fles Smirnhof was ook op geraakt door ons.
Ik was van het padje geraakt. Later kwam er een andere vriendin bij, en zij had een lekkere joint. Ik twijfelde en ik schrok er zelf van. Ik twijfelde nooit bij een jointje. Waarom nu wel? "Aaaah kom op! Dat is gezellig, gaan we even ergens zitten op een bankje en dan roken we even wat."
"Ja is goed." zei ik en ik liep mee. Lopen ging me niet al te best af, ik slingerde alle kanten op. Eenmaal aangekomen begonnen we te hijsen. "Wat is dit voor weed?" vroeg ik met mijn zatte kop.
"Oh, gewoon een vijfje volgens mij." zei ze, maar ze maakte een vreemde indruk. Ik lette er niet op en ging verder met mijn avond.
Nu was ik dus knetter stoned, én ladderzat. Wel vijf keer heb ik wijn over de mensen gegooid en ik heb heel vele rare dingen verteld. Toch vermaakte ik me wel. Die vriendin van mij en ik liepen weer naar binnen, het schuurtje in. "Baileys! Oooh dat is gewoon chocolademelk volgens mij." zei ze tegen mij. "Echt?" vroeg ik en pakte al een glas. Ik had nog nóóit Baileys gedronken en wist niet wat het was. En gek genoeg, met mijn stomme hoofd geloofde ik haar ook nog. Ik pakte een glas en schonk Baileys in. Het was lekker.
Met de fles aan mijn mond bleef ik doorgieten. Tot iemand van het feest mij zag. Een meisje. Een jaar of 25. "Hee, even kalm aan man!" zei ze en pakte de fles af. Zo, de meeste drank was nu op dus het was tijd om even iets anders te gaan doen. Een rondje lopen, als dat nog lukte.
Buiten op de stoep:
Ik ben op de stoep gaan liggen en heb alleen maar lopen roepen. Wat ik zei, ik weet het niet meer, maar het was heel gek. Opstaan ging niet meer maar ik had een gevoel van ultiem geluk.
De lantaarnpaal begon te bewegen, gek genoeg was ik niet bang, maar vond ik het hartstikke grappig. Ik kon niet meer stoppen met lachen.
Die vriendin van mij lag er ook bij, hoe gek dat ook mag klinken, en haar vriend ook. Allemaal stoned en dronken.
Er kwam een man aan. Op een fiets. Ik zag hem voor een vrachtwagen aan. Misschien geloven jullie het niet, maar het was zo....en het was heel eng, ik weet niet waarom ik dat zag, en hoe en wat er gebeurde, maar het was heel eng.
"Kijk die vrachtwagen! Zie je hem?" gilde ik lachend, terwijl ik eigenlijk hartstikke bang was. Niemand zag hem, ze lachten alleen maar heel hard mee.
Vanaf dat moment ben ik het meeste kwijt. Daar op dat feest waren ook zwarte stukken. Ik weet er niks meer van.
Later kwam een hele goede vriend van mij. Hij hielp mij overeind en zette me op een krukje.
Ik heb heel hard gehuild. Waarom weet ik niet, en wat ik heb gezegd weet ik ook niet. Toen ik het een paar dagen daarna aan hem vroeg, zei hij dat ik heel veel heb geroepen, zoals: "Ik wil niemand kwetsen." "Ik wil dat mensen trots op me kunnen zijn, en dat kunnen ze nooit." "Ik wil je geen pijn doen." "Het spijt me zo."
Dat soort dingen...
Later heeft hij me naar huis gebracht, en van die terug weg weet ik ook niks meer. Hoe we zijn gefietst, hoe ik achterop zat, en waarom ik er niet ben afgevallen, geen ideééé.
Het was, ondanks dat sommige dingen wel heel erg eng en vreemd waren, de avond van mijn leven.
Ik heb me laten gaan, en ik heb hele rare dingen gedaan en meegemaakt. En ik ben ook heel veel dingen kwijt, zwarte gaten, maar het was geweldig. Misschien verklaar je me voor gek omdat ik dit leuk vond, maar echt...het was de moeite waard.
Ohja, toen ik dronken was heb ik geld moeten geven voor dat 'vijfje'. We rookte met zijn 3 en ik heb wel 7 euro moeten neertellen...
En die vriendin van mij ook....
Nu kan je denken: "Misschien heeft ze een vijfje gehaald en derest van het geld zelf gehouden."
Nee, dat heeft ze niet gedaan. De vriend van die vriendin van mij heeft het gehaald en heeft later toegegeven dat het Purple Haze was.
Ergens vind ik het heel erg dat ze ons, we zijn pas 16, dat hebben gegeven...en zij maar zeggen dat het een vijfje was...
De dagen daarna was iedereen boos op dat meisje. "Hoe kan je hun dat nou geven?"
![:)]()
Dat doet ze dus ook niet meer, maar toch, ze heeft me de avond van me leven gegeven![:)]()
Een vriendin en ik hadden een feest van iemand die wij beide kenden. We besloten om samen te gaan. Het was een BBQ, want het was nog zomer. Eenmaal aangekomen begon het feest. Overal waar je keek waren mensen. Het was zó druk. Dat vond ik wel fijn, zo kon ik af en toe even wegsneaken om iets anders te doen.
Een kratje Heineken stond er op de tafel. We keken elkaar aan en we pakten beide een een flesje.
Pratend met andere mensen gingen er zo al een stuk of 6/7 flesjes bier doorheen maar voor mij was het nog niet genoeg. Wel even genoeg van bier, maar deze avond begon pas.
We liepen naar een schuurtje en daar stond nog meer drank. En, er stonden meer mensen die dat idee hadden.
Rode wijn, witte wijn, Baileys, Smirnhof, Passoa en Whiskey. Alles was er te vinden. "Witte wijn is lekker man!" zei die vriendin tegen mij. Ik had het nog nooit gehad dus ik besloot maar te gaan drinken. Het smaakte naar frisdrank, vond ik. En zo werd het ook gedronken...het ene glaasje na de andere en de fles Smirnhof was ook op geraakt door ons.
Ik was van het padje geraakt. Later kwam er een andere vriendin bij, en zij had een lekkere joint. Ik twijfelde en ik schrok er zelf van. Ik twijfelde nooit bij een jointje. Waarom nu wel? "Aaaah kom op! Dat is gezellig, gaan we even ergens zitten op een bankje en dan roken we even wat."
"Ja is goed." zei ik en ik liep mee. Lopen ging me niet al te best af, ik slingerde alle kanten op. Eenmaal aangekomen begonnen we te hijsen. "Wat is dit voor weed?" vroeg ik met mijn zatte kop.
"Oh, gewoon een vijfje volgens mij." zei ze, maar ze maakte een vreemde indruk. Ik lette er niet op en ging verder met mijn avond.
Nu was ik dus knetter stoned, én ladderzat. Wel vijf keer heb ik wijn over de mensen gegooid en ik heb heel vele rare dingen verteld. Toch vermaakte ik me wel. Die vriendin van mij en ik liepen weer naar binnen, het schuurtje in. "Baileys! Oooh dat is gewoon chocolademelk volgens mij." zei ze tegen mij. "Echt?" vroeg ik en pakte al een glas. Ik had nog nóóit Baileys gedronken en wist niet wat het was. En gek genoeg, met mijn stomme hoofd geloofde ik haar ook nog. Ik pakte een glas en schonk Baileys in. Het was lekker.
Met de fles aan mijn mond bleef ik doorgieten. Tot iemand van het feest mij zag. Een meisje. Een jaar of 25. "Hee, even kalm aan man!" zei ze en pakte de fles af. Zo, de meeste drank was nu op dus het was tijd om even iets anders te gaan doen. Een rondje lopen, als dat nog lukte.
Buiten op de stoep:
Ik ben op de stoep gaan liggen en heb alleen maar lopen roepen. Wat ik zei, ik weet het niet meer, maar het was heel gek. Opstaan ging niet meer maar ik had een gevoel van ultiem geluk.
De lantaarnpaal begon te bewegen, gek genoeg was ik niet bang, maar vond ik het hartstikke grappig. Ik kon niet meer stoppen met lachen.
Die vriendin van mij lag er ook bij, hoe gek dat ook mag klinken, en haar vriend ook. Allemaal stoned en dronken.
Er kwam een man aan. Op een fiets. Ik zag hem voor een vrachtwagen aan. Misschien geloven jullie het niet, maar het was zo....en het was heel eng, ik weet niet waarom ik dat zag, en hoe en wat er gebeurde, maar het was heel eng.
"Kijk die vrachtwagen! Zie je hem?" gilde ik lachend, terwijl ik eigenlijk hartstikke bang was. Niemand zag hem, ze lachten alleen maar heel hard mee.
Vanaf dat moment ben ik het meeste kwijt. Daar op dat feest waren ook zwarte stukken. Ik weet er niks meer van.
Later kwam een hele goede vriend van mij. Hij hielp mij overeind en zette me op een krukje.
Ik heb heel hard gehuild. Waarom weet ik niet, en wat ik heb gezegd weet ik ook niet. Toen ik het een paar dagen daarna aan hem vroeg, zei hij dat ik heel veel heb geroepen, zoals: "Ik wil niemand kwetsen." "Ik wil dat mensen trots op me kunnen zijn, en dat kunnen ze nooit." "Ik wil je geen pijn doen." "Het spijt me zo."
Dat soort dingen...
Later heeft hij me naar huis gebracht, en van die terug weg weet ik ook niks meer. Hoe we zijn gefietst, hoe ik achterop zat, en waarom ik er niet ben afgevallen, geen ideééé.
Het was, ondanks dat sommige dingen wel heel erg eng en vreemd waren, de avond van mijn leven.
Ik heb me laten gaan, en ik heb hele rare dingen gedaan en meegemaakt. En ik ben ook heel veel dingen kwijt, zwarte gaten, maar het was geweldig. Misschien verklaar je me voor gek omdat ik dit leuk vond, maar echt...het was de moeite waard.
Ohja, toen ik dronken was heb ik geld moeten geven voor dat 'vijfje'. We rookte met zijn 3 en ik heb wel 7 euro moeten neertellen...
En die vriendin van mij ook....
Nu kan je denken: "Misschien heeft ze een vijfje gehaald en derest van het geld zelf gehouden."
Nee, dat heeft ze niet gedaan. De vriend van die vriendin van mij heeft het gehaald en heeft later toegegeven dat het Purple Haze was.
Ergens vind ik het heel erg dat ze ons, we zijn pas 16, dat hebben gegeven...en zij maar zeggen dat het een vijfje was...
De dagen daarna was iedereen boos op dat meisje. "Hoe kan je hun dat nou geven?"
Dat doet ze dus ook niet meer, maar toch, ze heeft me de avond van me leven gegeven
