#1
Sjeepee1965,
Dat is inderdaad een flinke dosis. En dan ook nog een lemontek. Ik ben ook van mening dat je beter niet alweer zo gauw gaat trippen, zeker niet na zo'n ervaring. Bij mij laat psilocybine me altijd duidelijk weten dat ik weer te kort op de vorige keer ga trippen. Tijdens mijn laatste trip op truffels maakte het me dat zelfs zo duidelijk door me midden in de trip een paar keer compleet uit de trip te gooien. Alsof ik ineens compleet als mijn normale ego weer terug was en helemaal niets genomen had. Heel erg confronterend en niet fijn.
Ik heb (denk ik) trouwens een goed idee van je ervaring Sjeepee1965. Ik heb mij meerdere keren vlak na een ego-oplossing compleet verstoten van al het goede (of je dat nou God wilt noemen of niet) gevoeld. Het niets is naar mijn mening niet het probleem, maar het ego zijn interpretatie ván dat niets is het probleem. Er bestaat naar mijn mening geen grotere horror dan dat. Wanneer je gaat luisteren naar je gedachten óver dat niets, is wanneer de verschrikking begint. Maar het niets zelf is niet goed of slecht, het staat daar compleet los van. Er is altijd alleen dat niets geweest en dat is ook het enige wat er ooit zal zijn, maar de "truc" is om dat niets te herkennen als jezelf en er niet naar te kijken vanuit het ego.
Maar je hebt gelijk, deze stof dwingt respect af.
Dat is inderdaad een flinke dosis. En dan ook nog een lemontek. Ik ben ook van mening dat je beter niet alweer zo gauw gaat trippen, zeker niet na zo'n ervaring. Bij mij laat psilocybine me altijd duidelijk weten dat ik weer te kort op de vorige keer ga trippen. Tijdens mijn laatste trip op truffels maakte het me dat zelfs zo duidelijk door me midden in de trip een paar keer compleet uit de trip te gooien. Alsof ik ineens compleet als mijn normale ego weer terug was en helemaal niets genomen had. Heel erg confronterend en niet fijn.
Ik heb (denk ik) trouwens een goed idee van je ervaring Sjeepee1965. Ik heb mij meerdere keren vlak na een ego-oplossing compleet verstoten van al het goede (of je dat nou God wilt noemen of niet) gevoeld. Het niets is naar mijn mening niet het probleem, maar het ego zijn interpretatie ván dat niets is het probleem. Er bestaat naar mijn mening geen grotere horror dan dat. Wanneer je gaat luisteren naar je gedachten óver dat niets, is wanneer de verschrikking begint. Maar het niets zelf is niet goed of slecht, het staat daar compleet los van. Er is altijd alleen dat niets geweest en dat is ook het enige wat er ooit zal zijn, maar de "truc" is om dat niets te herkennen als jezelf en er niet naar te kijken vanuit het ego.
Maar je hebt gelijk, deze stof dwingt respect af.