#1
Super rapport en setting! ![:grin:]()
Truffeltrip viel tegen, LSA-trip was de hemel
29 antwoorden
10 weergaven
18-5-2026
#2
Wow!
Ik heb eigenlijk nooit naar die LSA gekeken. Wat ik er vooral over gehoord heb is teleurstelling, weinig tot geen effect bij de meesten, wel lichamelijk aan de zware kant en maar enkelen die er echt op konden trippen.
Nu dit alles gelezen, en ik wil het toch wel een kans geven, dit klinkt toch wel heel erg tof!
Wat is aan te raden? Je hebt verschillende kruiden (of beter gezegd, zaden) waar LSA in zit, Morning glory, die andere (ben de naam even kwijt) of toch maar voor die happy cap E-pillen gaan?
edit;
oh, en @verwondering , man wat kan jij een prachtige tripsetting creeren zeg! respect!
Ik heb eigenlijk nooit naar die LSA gekeken. Wat ik er vooral over gehoord heb is teleurstelling, weinig tot geen effect bij de meesten, wel lichamelijk aan de zware kant en maar enkelen die er echt op konden trippen.
Nu dit alles gelezen, en ik wil het toch wel een kans geven, dit klinkt toch wel heel erg tof!
Wat is aan te raden? Je hebt verschillende kruiden (of beter gezegd, zaden) waar LSA in zit, Morning glory, die andere (ben de naam even kwijt) of toch maar voor die happy cap E-pillen gaan?
edit;
oh, en @verwondering , man wat kan jij een prachtige tripsetting creeren zeg! respect!
#3
Mijn smartshop heeft dus dezelfde als van het tripreport hier bovenaan, ik zal ze binnenkort eens proberen. ![:)]()
vraagje, is LSA nog een beetje audiotief en zo ja welke muziek past er dan goed bij? dan kan ik de juiste genre klaar zetten en hoef ik niet midden in de trip naar iets anders te zoeken. Dat zoeken gaat nooit echt goed, dan zit ik zo de halve trip voor mijn platenkast te staren hangend in een soort loop zonder resultaat (ik heb dan ook behoorlijk veel platen), beetje zonde van de tijd lol.
vraagje, is LSA nog een beetje audiotief en zo ja welke muziek past er dan goed bij? dan kan ik de juiste genre klaar zetten en hoef ik niet midden in de trip naar iets anders te zoeken. Dat zoeken gaat nooit echt goed, dan zit ik zo de halve trip voor mijn platenkast te staren hangend in een soort loop zonder resultaat (ik heb dan ook behoorlijk veel platen), beetje zonde van de tijd lol.
#4
Muziekbeleving is bij LSA ongeveer hetzelfde als bij LSD. Ik kan helemaal opgaan in de muziek, neem de emotie van de muziek over, maar het klinkt bij mij niet wezenlijk anders dan nuchter.
Welke muziek erbij past ligt helemaal aan je eigen smaak. Ik zet er zelf meestal iets van dance bij op, soms psychedelische rock (Tame Impala, Temples), maar soms ook iets als Enya, Philip Glass of Dead Can Dance. En ook kerstklassiekers doen het meestal goed, ja, ook in de zomer. Vooral in de zomer. Vooraf klaarzetten is inderdaad aan te raden, als ik niet van tevoren een urenlange playlist klaarzet dan draait het er uiteindelijk op uit dat ik tijdens mijn trip 20 keer dezelfde liedjes hoor omdat ik het niet in de gaten heb en het allemaal wel best vind.
Zelf zweer ik bij die Trip-E-capsules. Lekker makkelijk, geen gedoe met zaadjes pellen, en ik weet inmiddels uit ervaring hoeveel effect ik ervan kan verwachten. Ze zijn ook zeker niet kinderachtig gedoseerd.
Wat ik wel apart vind: ofwel de capsules zijn ooit van samenstelling veranderd en tegenwoordig hoger gedoseerd, ofwel LSA kent een soort van omgekeerde gewenning. Jaren geleden nam ik 5 capsules om er een goede trip mee te beleven. Tegenwoordig moet ik er niet aan denken om er meer dan 3 te nemen. De trips die ik dit jaar heb meegemaakt op 3 capsules waren voor mij erg heftig, de heftigste twee trips in mijn leven, zowel lichamelijk als mentaal. Ik zal dit ook alleen nog maar veilig thuis gebruiken. Mocht het een omgekeerde gewenning kennen, dan zou dat ook kunnen verklaren dat veel mensen het vinden tegenvallen en het daarna nooit meer opnieuw proberen.
Welke muziek erbij past ligt helemaal aan je eigen smaak. Ik zet er zelf meestal iets van dance bij op, soms psychedelische rock (Tame Impala, Temples), maar soms ook iets als Enya, Philip Glass of Dead Can Dance. En ook kerstklassiekers doen het meestal goed, ja, ook in de zomer. Vooral in de zomer. Vooraf klaarzetten is inderdaad aan te raden, als ik niet van tevoren een urenlange playlist klaarzet dan draait het er uiteindelijk op uit dat ik tijdens mijn trip 20 keer dezelfde liedjes hoor omdat ik het niet in de gaten heb en het allemaal wel best vind.
Zelf zweer ik bij die Trip-E-capsules. Lekker makkelijk, geen gedoe met zaadjes pellen, en ik weet inmiddels uit ervaring hoeveel effect ik ervan kan verwachten. Ze zijn ook zeker niet kinderachtig gedoseerd.
Wat ik wel apart vind: ofwel de capsules zijn ooit van samenstelling veranderd en tegenwoordig hoger gedoseerd, ofwel LSA kent een soort van omgekeerde gewenning. Jaren geleden nam ik 5 capsules om er een goede trip mee te beleven. Tegenwoordig moet ik er niet aan denken om er meer dan 3 te nemen. De trips die ik dit jaar heb meegemaakt op 3 capsules waren voor mij erg heftig, de heftigste twee trips in mijn leven, zowel lichamelijk als mentaal. Ik zal dit ook alleen nog maar veilig thuis gebruiken. Mocht het een omgekeerde gewenning kennen, dan zou dat ook kunnen verklaren dat veel mensen het vinden tegenvallen en het daarna nooit meer opnieuw proberen.
#5
Ik lees deze nu pas, maar wat een leuk raport! Super interesant ook. Zou zelf graag willen trippen in zo’n omgeving en was van plan volgende maand 100 euro aan letverlichting te kopen om mijn kamer een trip kamer met kunst en posters te maken.Ik ben momenteel nog steeds aan het bijkomen van een bizarre zaterdagavond en -nacht. Onverwacht heb ik de trip van mijn leven meegemaakt.
Vorig weekend had ik - al lange tijd ingepland - samen met een vriend truffels gegeten. Ik had mijn huiskamer wat gedecoreerd. Niet al te gek: een trip is leuk, maar ik wil er nadien niet al teveel rommel van hebben.
Dus had ik een rode lichtslang, oranje led-lampjes, paarse led-lampjes, een sterrenhemel-doek, twee lasers, een rookmachine, een roze licht-gordijn aan het plafond, wat takkenbossen, een ultrasoonvernevelaar, een projector die golfpatroontjes produceert, allerlei spulletjes van de Action, her en der wat lampjes op batterijen, 10 kuub opvulchips en een luchtbed geregeld. Niks geks dus.
Bekijk bijlage 2669
Maar al met al was het best wel een investering, en een hoop werk. De verwachtingen waren dus hoog: dit moest de ultieme truffeltrip worden. Zo'n omgeving creëer ik niet nog eens een tweede keer: once in a lifetime. Mijn huis volgooien met 10 kuub piepschuimchips, dat is niet iets dat je even regelmatig doet. Zelfs ik niet. Ook al spoor ik voor geen meter.
Bekijk bijlage 2672
Bekijk bijlage 2671
Bekijk bijlage 2670
Het moment brak aan: vriend arriveerde, er werd wat bijgekletst en een kopje thee gedronken. Maar dan thee met brokjes en een wat zurig smaakje.
Binnen een half uurtje begonnen de effecten. Met een toefje slagroom erbij werd het effect nog wat extra opgeroepen. Maar over de rest van de trip kan ik vrij kort zijn. Het ging in een stroomversnelling. Op een gegeven moment werd het donker. Lampjes en allerhande lichteffecten werden aangezet. Rookmachine werd even aangezet. Rookmelder ging af. Even paniek. Rookmelder weer tot stilzwijgen gemaand. Rookmachine uitgezet. Huis gelucht. Tot de conclusie gekomen dat het effect inmiddels enorm afgenomen was, nauwelijks meer waarneembaar. Waar is de trip gebleven?
Bekijk bijlage 2673
Het was niet zo dat de paniek door het rookalarm ons direct nuchter had gemaakt. Al voordat het rookalarm afging viel het effect erg tegen. Er vielen stiltes, we lagen wat dromerig voor ons uit te staren. Terwijl voor onze voeten de ultieme zevende triphemel zich uitstrekte.
De vriend waarmee ik tripte ken ik al jaren, maar getript hadden we nog nooit samen. Wel beiden tripervaring, maar niet met elkaar. De vriend vond het een prima trip, in een geweldige omgeving. Maar bij mezelf heerste vooral teleurstelling. Trips die ik 'vroeger' meemaakte waren zoveel intenser, zoveel gekker.
Ik lag vooral maar voor me uit te staren. Het was wel aangenaam, maar niet de gekte die ik vroeger tijdens een trip had. Dit was niet de trippende ik die ik kende! De trips die ik voorheen meemaakte op truffels waren bizar, gekker dan gek. Rollen over de vloer, onbedaarlijke lachkicks, stoeien met elkaar, melige grapjes maken en daar een kwartier om schaterlachen, de prachtigste visuals, volledig door muziek beinvloed worden, tijdens een toefje slagroom ineens door een Arabisch klinkend muziekje mijzelf in een prachtig gedecoreerde moskee wanen, mezelf een klein kind voelen en daar volop van genieten, een heel pak toiletpapier tevoorschijn halen en deze door de hele huiskamer heen smijten, dat werk. Tijdens deze trip niets daarvan. Wel eenmaal een lachkick, maar daar bleef het bij. De 10 kuub chips, daar hebben we nauwelijks in gezwommen.
De verwachtingen waren zo hoog, dus de teleurstelling was groot. Zeker gezien de investering in geld en tijd die ik erin had gestoken. Maar ik wilde geen kniesoor zijn en maakte mezelf wijs dat de trip en alle investeringen de moeite waard waren geweest.
Dat was een week geleden op zaterdagavond.
Dit weekend was een andere vriend op bezoek. Ik probeerde hem nog over te halen het restant van de truffels te eten die ik nog in de koelkast had liggen, dan zou ik LSA gebruiken. Was een spontaan idee van mij, ingegeven door het feit dat alle decoratie nog in volle glorie aanwezig was. Hij wilde het niet proberen - het zou zijn eerste keer zijn - maar ik besloot toch de LSA te gebruiken, terwijl hij aan de rode wijn ging. De LSA gebruikte ik in de vorm van 3 capsules Trip-E. Alle negatieve reacties over de producten van Happy Caps ten spijt: met de Trip-E heb ik wel goede ervaringen. Een maand of twee geleden had ik in de Efteling eveneens drie capsules ingenomen, en dit was de trip van mijn leven. De symbolica: wow. De rest van de dag in de Efteling: wow.
Afgelopen zaterdag dus weer drie capsules. Eerst even door de misselijkheid heen, want voor mijn maag is het nu eenmaal geen prettig goedje. Na een half uurtje, het was een uur of 6 's avonds, begon het effect. Ik had mijn slagroomspuit in de aanslag. In de Efteling had ik die uiteraard niet bij me. Dus dat was wel even een verschil.
De Eftelingtrip was de trip van mijn leven. Nou, dat heb ik dunnetjes over gedaan, maar dan uitgevoerd met een gouden randje. Je zal maar een fantastische trip beleven in deze omgeving, dit sprookjesachtige tafereel, dit winterwonderland, met alle lampjes en lichteffecten en de 10 kuubs chips om in te zwemmen wanneer ik daar maar behoefte aan voel. Complete gekte. De vriend, die dus alleen een beetje aangeschoten was door de wijn, deed vrolijk mee. We hebben gestoeid, gedanst, gezwommen, gezongen, gegild, liggen rollen over de vloer, ons bedolven onder het sneeuwdeken, en onbedaarlijk gelachen.
Rond 9 uur - dus op dat moment 3 uur in de trip - bekroop me een gevoel van spijt. Spijt van het weekend ervoor. Toen was ik met een vriend die WEL meetripte. Maar dan op truffels. Had ik maar toen LSA gebruikt in plaats van paddo's! Met de rodewijnvriend was het leuk, maar hij had geen idee in welke wereld ik me bevond. Elke poging van mij om hem dat uit te leggen was gedoemd te mislukken. We hadden enorme lol, maar verkeerden in twee parallelle universa.
Op dat moment kwam er ook weer een vlaag van misselijkheid op, behoorlijk hevig ook. Ik rende naar de wc, ging daar zitten, maar kotsen hoefde ik niet. Maar ik voelde me wel even flink belabberd. Raakte zelfs even een beetje in paniek. Toen ik fysiek weer een beetje bijkwam, bleef de trip nog even negatief. De spijt overheerste alles nog steeds. Ik besloot de trip-vriend van vorig weekend even te bellen. Hij kon zich tenminste voorstellen wat ik doormaakte. En ik voelde de drang om hem te laten weten van de spijt die ik voelde. Ik vond het een beetje lullig om het hem mede te delen, maar de trip samen met hem vorige week, die viel in het niet bij wat ik nu meemaakte. Hij verzekerde me nog eens dat hijzelf de trip erg leuk vond, en veel meer kon hij natuurlijk ook niet voor me betekenen.
Na het telefoontje had ik nog even de steun nodig van de rodewijnvriend. Hij prentte me nog even meermaals in dat ik er nu het beste van moest maken, in plaats van spijt te hebben. Ook had ik even een glaasje water nodig.
Ik knapte weer op. Raakte zelf ook overtuigd van het feit dat ik me eraan moest overgeven, en moest genieten van wat er nog komen zou. Voorzichtigaan probeerde ik weer een toefje slagroom. Tijdens het trippen is dat bij mij lopendebandwerk: de patronen vliegen er in rap tempo doorheen. Ik deed het even iets rustiger aan, maar het toefje slagroom deed wat de bedoeling was. Even plots als ik in een min-of-meer bad trip terecht was gekomen, werd de trip weer mooi. Magisch mooi.
De rodewijnvriend vertrok rond 11 uur om de laatste trein te halen. Ik vond het jammer om vanaf dat moment weer alleen te zijn, want de trip was nog lang niet afgelopen. Maar ik heb weleens eerder alleen getript, en dat is ook altijd goed bevallen. Dus ik maakte het mezelf aangenaam, languit op de bank, dekentje over mezelf heen, slagroom in de aanslag.
12 uur 's avonds: TRING. Deurbel. Ook meteen 10 seconden lang ingedrukt. Paniek. Boze buur! Maar dat terwijl ik op dat moment totaal geen muziek meer aan had staan, dus geluidsoverlast? Kon ik me moeilijk voorstellen. Dus het moest dan wel iemand zijn die zich afvroeg wat de vreemde geluiden waren die ik maakte. Of het wel goed met me ging.
Met mijn allernuchterste gezicht - althans, poging daartoe - opende in de deur. Rodewijnvriend. Trein gemist. Moest hier overnachten. Het was weer even een staaltje improviseren: dit was niet zoals ik had verwacht dat de avond zou verlopen. Maar eigenlijk vond ik het ook wel gezellig.
Ik moest hem wel mededelen: je mag hier overnachten, maar slapen wordt moeilijk. Mijn ervaring met LSA en tripduur: het blijft maar duren. 10 uur minimaal. Om 6 uur 's avonds begon de trip, dus het zou tot zeker 4 uur in volle hevigheid doorgaan.
We hebben eerst nog samen een hoop gelachen, en ik bleef maar vol ontzag tegen hem aanpraten om hem duidelijk te maken hoe mooi de wereld was door mijn bril. Hoezeer ik zou willen dat hij ook even door die bril zou kunnen kijken zodat hij wist wat ik bedoelde. Wat had ik de ervaring graag met iemand gedeeld.
Rond half 2 ging hij toch maar op bed liggen, die direct aan de woonkamer grenst. Dus stilte kon ik hem niet bieden: ik zou nog wel even doorgaan. Telkens wanneer ik even dacht dat het iets minder werd, moest ik toegeven dat het helemaal niet minder werd. De schoonheid van het sprookjeslandschap hier was overweldigend. In mijn eentje lag ik over de bank te rollen. Viel velermaal van de bank af, belandde zacht in het sneeuwtapijt, besloot ondersteboven hangend met mijn voeten op de bank en mijn hoofd tussen de chips nog maar een toefje slagroom te nuttigen, en waande me op dat moment de gelukkigste mens ter wereld.
Toen wist ik het zeker: truffels doen dit niet meer bij mij. Truffeltrips waren voorheen - enkele jaren geleden - compleet dwaas, en duurden een uur of 6. In de loop van de tijd is dat steeds minder geworden. Ik was me daar niet zo van bewust. Ik vond de laatste truffeltrip wel flink tegenvallen, maar wist eigenlijk niet meer wat ik mistte. Tot afgelopen zaterdag. Dat was dus wat ik mistte: die complete gekte. Compleet. Gek.
Nee, ik ben geen grootverbruiker met truffels. Ik gebruik truffels sinds een jaar of 5 a 6. En ik doe het gemiddeld 2 keer per jaar. De laatste keer was ook alweer maanden geleden. Dus theoretisch zou ik geen tolerantie opgebouwd moeten hebben. Maar ik ervaar het toch zo: de trips zijn steeds minder geworden, en vorig weekend was al helemaal een slap aftreksel van wat mijn truffeltrips ooit waren. De complete gekte ontbrak. Er vielen stiltes waarin we niet eens meer wisten wat te zeggen. We lagen voor pampus. De visuals stelden niet zoveel meer voor. En het duurde ook maar een uurtje of drie. Voor mijn gevoel had het zelfs nog veel korter geduurd, maar de klok beweerde anders. Ik had het idee dat ik er nog niet eens goed in had gezeten, en toen was het alweer over. Ik had twee porties Hollandia gegeten. Dus aan de dosis zou het niet moeten liggen. Hoe dan ook, hoe het komt weet ik niet, maar truffels doen bij mij niet zoveel meer, ongeacht de dosis. Vreemd, en spijtig.
Maar gisteravond. Mijn mond bleef openvallen van verbazing. Een ach-ja-zo-kan-het-ook-nog-erlebnis. Dat is zoals trippen kan zijn. Zoals truffels ooit deden, maar dat nu niet meer doen. Maar LSA doet het wel. En dan nog 10 keer beter. Nog veel meer gekte. Energie te over. Vreemde werelden die ik betrad. Dingen die ik zag. De achtbaan. De gelukzaligheid die ik voelde. Nooit eerder had ik dat zo kneiterhard meegemaakt. Het tijdsbesef vertraagt ook met LSA: alles lijkt minstens een factor twee langer te duren. De trip duurde in alle hevigheid tot 8 uur in de ochtend. 14 uur onderweg, en voor mijn gevoel nog twee keer zo lang. Een truffeltrip is voorbij voordat ik er erg in heb, deze trip bleef maar duren. En telkens wanneer ik dacht dat het minder werd, had ik ongelijk.
Op een gegeven moment besloot ik een dvd in de speler te stoppen, een fantasyfilm. Prachtig. Ik werd erin meegezogen. Wanneer er tegen vreemde monsters werd gevochten, had ik het gevoel dat ik mee aan het vechten was. Ik was onderdeel van de film. Weer een toefje slagroom: ultieme schoonheid van deze sprookjeswereld, energie voor tien, en voor een zoveelste maal rolde ik van de bank af en plofte ik zacht in de sneeuw neer.
Toen om 8 uur 's ochtends de vriend weer zijn hoofd vanuit de deuropening liet zien, was de trip eindelijk een stuk minder hevig geworden. En dat was ook prima zo. Zo'n waanzinnig lange trip, dat was ook weleens mooi geweest. Ik was voldaan. Voelde me als herboren. En was perfect tevreden over het minder worden van het effect: het was goed zo.
Toen ik om 10 uur 's ochtends naar bed ging, kon ik de slaap niet vatten. Nog urenlang heb ik liggen nagenieten. Met gesloten ogen zag ik nog steeds van alles, en het was allemaal even mooi. Af en toe dommelde ik even in slaap. Om 4 uur 's middags kwam ik weer uit bed. Weinig geslapen, maar toch superfit. En zin om brownies te bakken. Dus even opgefrist, en meteen aan de slag gegaan: brownies in de oven. Vandaag lekker uitgerust. Televisie gekeken, soep gegeten, brownies gegeten, en verder zo min mogelijk gedaan. Na zo'n overweldigende trip is het heerlijk nagenieten. Verdwaasd heb ik om me heen zitten kijken, niet begrijpend hoe vannacht de normale wereld gewoon heeft kunnen blijven voortbestaan.
Tijdens de truffeltrip van vorig weekend maakten we grapjes over het feit dat we dichter tot Andries Knevel waren gekomen. Vanmiddag na de LSA-trip heb ik de driedelige serie Universe van Stephen Hawking zitten kijken. Sorry Andries Knevel.
Ik heb ervaring met zowel LSA, welleswaar in zaadjes vorm, als met truffels ervaring. Truffels is wel het bijzonderst voor mij en LSA/LSD/2CB kunnen daar bij mij niet aan tippen. Ik merk wel dat soms trips gewoon echt heel erg tegenvallen. Dan zit ik echt soms van het is altijd zo heftig waarom doe ik dit eigenlijk best vaak? En dan de volgende trip, opeens die intense euforie en geweldige ervaring, als een sprookje. Het maakt bij mij daarbij niet zoveel uit welk trip middel het is, ze vallen allemaal soms tegen en zijn soms geweldig.
Ik hoop heel erg dat je het gevoel van truffels terug kan krijgen, en misschien wel met 4-HO-MET.
Bij mij duurde het trouwens 4.5 uur om in te kicken, heel raar. Werd eerst gewoon ziek en misselijk en een soort van nep verkouden, en na uren, om 1 uur snachts, begon het pas. Denk dat dit ook een van de redenen kan zijn dat mensen denken dat het niet werkt, omdat ze in slaap vallen voor het inkickt.
Groetjes
#6
Mooi rapport en goed beschreven. Ik heb nu zelf driemaal LSA gedaan en kan bovenstaand rapport helemaal onderschrijven. Ook mooi hoe je de verschillen duidt tussen LSD en LSA. Kloppen. Mijn persooonlijke voorkeur is nu ook LSA. Is veel krachtiger, diverser, duurt langer. Ik heb het genomen met melk en dat moet de bodyload vermindert hebben. Ik heb na een uur ook nog een glas melk gedronken. 2,5 uur na inname voelde ik zogoed als niks meer van. Dan begon de trip te komen. Verschilt wel aanzienlijk met de aangegeven 45 minuten. De trip komt echt in golven met een stijgende piek. Ik had ingenomen om 20.30 en heb gepiekt tot 8 uur in de ochtend. Dan is de trip nog de ganse dag zeer goed voelbaar geweest. Net of je dronken bent.
#7
Geef mij in dit geval maar honderd keer liever het synthetische LSD dan het natuurlijke LSA. Dat lome zware gevoel is echt vervelend vind ik en dan komt daar ook nog eens in vlagen die misselijkheid en eventueel overgeven bij... En als ik echte diepgang wil, dan neem ik wel paddo's of truffels. ![:)]()
Trouwens, LSA duurt langer!?
Trouwens, LSA duurt langer!?
#8
Ja duurde het niet gewoon langer omdat je marihuana deed in de comedown, om wat later nog LSA bij te nemen?
#9
Ik kan het verhaal van Verwondering alleen onderschrijven. Het lijkt enorm hard op wat ik ervaren heb. Ik kan het niet beter beschrijven. Ook de verschillen die ze duidt met LSD, truffel, etc...
Ik ga het zaterdag 08.02.2020 nog eens overdoen. Dan zie ik of alles bevestigd wordt. Ik denk van wel, want dit was de derde keer LSA waarbij ik eerst 1 nam, dan 2, dan 3. De laatste keer met melk gedronken. Ik heb om 06.00 een Special-E genomen (Yellow horned poppy extract, ilex guayusa extract, white willow bark, hydroxypropylmethylcellulose). Geen idee wat die doet of gedaan heeft. Die laat ik achterwege zaterdag en ga ik later eens apart testen.
Ik ben ook niet misselijk geweest, geen braakneigingen. Wel de twee eerste uur wat gevoel op de maag en in de keel, maar ik wou me er niet op concentreren. Om 23.00 begon de trip te komen en verdween dat gevoel volledig. Ik heb er verder geen last van gehad.
De cannabis en hasj zal wel invloed gehad hebben. Maar dat was gepland en ik wou dat zeker combineren. In ieder geval, de combinatie was voor mij zalig. Diepgang was er, visuals waren er. Ik heb nog nooit zo aan het verwonderen geweest in mijn eigen woonkamer. Met de ogen toe was het soms te overweldigend. Je ogen ontploften in kleuren en vormen. Je oren produceerden net zelf geluid dan. Net alsof je je eigen bloed hoorde stromen. Met muziek helemaal een overvloed van indrukken.
De denkpatronen waren diep, hangende issues kregen allemaal een verklaring. Alles werd plots duidelijk. Ik heb ondertussen een heel aantal zaken afgehandeld door die ervaring. Helemaal anders dan met Ketamine. Deze dingen kan ik uit ketamine niet halen. Nochtans ook een grote liefde van mij.
Ik heb om 07.00 's morgens nog cannabis gedaan. Ik ben nog stevig zoet geweest met de trip tot 12.00. Nadien en de rest van de dag was ik precies dronken, zeer lacherig, zeer actief. Qua tijdsduur deed het me denken aan DOB. Dat haalde ook de 24 uur. Opkomen duurde ook 2 uur, piek tot 12 uur en dan mooi langzaam neerkomen.
Wat mij opviel was het extreem vochtverlies. Ik ben minimaal 6 - 10 keer gaan plassen. Mijn ogen traanden enorm, ik transpireerde overvloedig. Heb alles moeten wassen. Tegen de ochtend was mijn fles Spa van 1.5l leeg.
Ik heb LSD nooit de max gevonden. Geeft mij dan maar LSA of DOB. Truffels vind ik leuk, maar is minder intens dan de LSA.
Maar zoals beloofd, zaterdag doe ik het opnieuw, alles is gepland. Dan maak ik er later een verslag van en kan ik zien wat bevestigd wordt of wat anders is.
Ik ga het zaterdag 08.02.2020 nog eens overdoen. Dan zie ik of alles bevestigd wordt. Ik denk van wel, want dit was de derde keer LSA waarbij ik eerst 1 nam, dan 2, dan 3. De laatste keer met melk gedronken. Ik heb om 06.00 een Special-E genomen (Yellow horned poppy extract, ilex guayusa extract, white willow bark, hydroxypropylmethylcellulose). Geen idee wat die doet of gedaan heeft. Die laat ik achterwege zaterdag en ga ik later eens apart testen.
Ik ben ook niet misselijk geweest, geen braakneigingen. Wel de twee eerste uur wat gevoel op de maag en in de keel, maar ik wou me er niet op concentreren. Om 23.00 begon de trip te komen en verdween dat gevoel volledig. Ik heb er verder geen last van gehad.
De cannabis en hasj zal wel invloed gehad hebben. Maar dat was gepland en ik wou dat zeker combineren. In ieder geval, de combinatie was voor mij zalig. Diepgang was er, visuals waren er. Ik heb nog nooit zo aan het verwonderen geweest in mijn eigen woonkamer. Met de ogen toe was het soms te overweldigend. Je ogen ontploften in kleuren en vormen. Je oren produceerden net zelf geluid dan. Net alsof je je eigen bloed hoorde stromen. Met muziek helemaal een overvloed van indrukken.
De denkpatronen waren diep, hangende issues kregen allemaal een verklaring. Alles werd plots duidelijk. Ik heb ondertussen een heel aantal zaken afgehandeld door die ervaring. Helemaal anders dan met Ketamine. Deze dingen kan ik uit ketamine niet halen. Nochtans ook een grote liefde van mij.
Ik heb om 07.00 's morgens nog cannabis gedaan. Ik ben nog stevig zoet geweest met de trip tot 12.00. Nadien en de rest van de dag was ik precies dronken, zeer lacherig, zeer actief. Qua tijdsduur deed het me denken aan DOB. Dat haalde ook de 24 uur. Opkomen duurde ook 2 uur, piek tot 12 uur en dan mooi langzaam neerkomen.
Wat mij opviel was het extreem vochtverlies. Ik ben minimaal 6 - 10 keer gaan plassen. Mijn ogen traanden enorm, ik transpireerde overvloedig. Heb alles moeten wassen. Tegen de ochtend was mijn fles Spa van 1.5l leeg.
Ik heb LSD nooit de max gevonden. Geeft mij dan maar LSA of DOB. Truffels vind ik leuk, maar is minder intens dan de LSA.
Maar zoals beloofd, zaterdag doe ik het opnieuw, alles is gepland. Dan maak ik er later een verslag van en kan ik zien wat bevestigd wordt of wat anders is.
#10
Tof report pik! na de laatste zin had ik eigenlijk nog wel zin om ff door te lezen.. Helaas was de avond afgelopen. Echt hilarisch dat je in het begin zegt dat je geen zin hebt in een berg opruimwerk om vervolgens een foto van een ongelooflijke klerebende te zien. Gek hoe zo'n avond kan lopen.
Wat betreft de truffels herken ik het wel een beetje, behalve dat ik vanaf de eerste keer dat teleurstellende gevoel had. In het begin een tijdje een lachkick maar op een gegeven moment de afwisseling tussen vrolijk en melancholisch en dat de melancholische kant steeds meer de boventoon begon te voeren.
Ik ben al best een tijdje nieuwsgierig naar andere psychedelica maar heb tot nu toe de stap nog niet durven te zetten. de reden hiervoor is dat ik tot nu toe altijd middelen heb gebruikt die onder anderen ook je stemming verbeteren. ik ben bang dat als ik iets gebruik wat dat niet doet m'n kop meer naar een negatieve gedachtegang zal neigen. heb je toevallig nog tips wat dat betreft?
nogmaals: tof report!
Wat betreft de truffels herken ik het wel een beetje, behalve dat ik vanaf de eerste keer dat teleurstellende gevoel had. In het begin een tijdje een lachkick maar op een gegeven moment de afwisseling tussen vrolijk en melancholisch en dat de melancholische kant steeds meer de boventoon begon te voeren.
Ik ben al best een tijdje nieuwsgierig naar andere psychedelica maar heb tot nu toe de stap nog niet durven te zetten. de reden hiervoor is dat ik tot nu toe altijd middelen heb gebruikt die onder anderen ook je stemming verbeteren. ik ben bang dat als ik iets gebruik wat dat niet doet m'n kop meer naar een negatieve gedachtegang zal neigen. heb je toevallig nog tips wat dat betreft?
nogmaals: tof report!
#11
Dat hoort wel een beetje bij psychedelica, de kans dat het een minder aangename kant op gaat. Dat hoeft niet negatief te zijn. Een angstige of onaangename trip kan je juist helpen jezelf te leren kennen en aan jezelf te werken. Als dat je laat afschrikken zou je in plaats van truffels of LSA eens (1p-)LSD kunnen proberen. Dat duurt wel wat langer dan truffels, maar heeft over het algemeen iets minder de neiging de duistere kant op te gaan.Tof report pik! na de laatste zin had ik eigenlijk nog wel zin om ff door te lezen.. Helaas was de avond afgelopen. Echt hilarisch dat je in het begin zegt dat je geen zin hebt in een berg opruimwerk om vervolgens een foto van een ongelooflijke klerebende te zien. Gek hoe zo'n avond kan lopen.
Wat betreft de truffels herken ik het wel een beetje, behalve dat ik vanaf de eerste keer dat teleurstellende gevoel had. In het begin een tijdje een lachkick maar op een gegeven moment de afwisseling tussen vrolijk en melancholisch en dat de melancholische kant steeds meer de boventoon begon te voeren.
Ik ben al best een tijdje nieuwsgierig naar andere psychedelica maar heb tot nu toe de stap nog niet durven te zetten. de reden hiervoor is dat ik tot nu toe altijd middelen heb gebruikt die onder anderen ook je stemming verbeteren. ik ben bang dat als ik iets gebruik wat dat niet doet m'n kop meer naar een negatieve gedachtegang zal neigen. heb je toevallig nog tips wat dat betreft?
nogmaals: tof report!
Maar het beste is om de kans op een onaangename trip te accepteren, en dankbaar te zijn voor de lessen die het je kan leren. Vlucht er niet voor weg maar omarm het. Is wel makkelijk gezegd, want een trip kan soms ook gewoon doodeng zijn. Maar goed, dat is het risico dat erbij hoort.
Heel herkenbaar inderdaad wat jij zegt. Niet veel mensen gebruiken LSA, en van de mensen die het gebruiken is lang niet iedereen er enthousiast over. Zelf prijs ik het de hemel in, dus ik vind het altijd erg leuk als iemand anders het ook weet te waarderen. Als je eenmaal je juiste dosering en setting hebt gevonden is het een pareltje. Het is echt niet alleen maar leuk, en de fysieke ongemakken weerhouden mij ervan het vaker te gebruiken, maar wat een bijzondere trips levert het elke keer op. De trip uit dit report is tot nu toe mijn laatste LSA-trip geweest, het is echt iets dat ik voor heel af en toe bewaar. Ergens dit jaar gaat het denk ik wel weer een keer gebeuren.Ik kan het verhaal van Verwondering alleen onderschrijven. Het lijkt enorm hard op wat ik ervaren heb. Ik kan het niet beter beschrijven. Ook de verschillen die ze duidt met LSD, truffel, etc...
Ik ga het zaterdag 08.02.2020 nog eens overdoen. Dan zie ik of alles bevestigd wordt. Ik denk van wel, want dit was de derde keer LSA waarbij ik eerst 1 nam, dan 2, dan 3. De laatste keer met melk gedronken. Ik heb om 06.00 een Special-E genomen (Yellow horned poppy extract, ilex guayusa extract, white willow bark, hydroxypropylmethylcellulose). Geen idee wat die doet of gedaan heeft. Die laat ik achterwege zaterdag en ga ik later eens apart testen.
Ik ben ook niet misselijk geweest, geen braakneigingen. Wel de twee eerste uur wat gevoel op de maag en in de keel, maar ik wou me er niet op concentreren. Om 23.00 begon de trip te komen en verdween dat gevoel volledig. Ik heb er verder geen last van gehad.
De cannabis en hasj zal wel invloed gehad hebben. Maar dat was gepland en ik wou dat zeker combineren. In ieder geval, de combinatie was voor mij zalig. Diepgang was er, visuals waren er. Ik heb nog nooit zo aan het verwonderen geweest in mijn eigen woonkamer. Met de ogen toe was het soms te overweldigend. Je ogen ontploften in kleuren en vormen. Je oren produceerden net zelf geluid dan. Net alsof je je eigen bloed hoorde stromen. Met muziek helemaal een overvloed van indrukken.
De denkpatronen waren diep, hangende issues kregen allemaal een verklaring. Alles werd plots duidelijk. Ik heb ondertussen een heel aantal zaken afgehandeld door die ervaring. Helemaal anders dan met Ketamine. Deze dingen kan ik uit ketamine niet halen. Nochtans ook een grote liefde van mij.
Ik heb om 07.00 's morgens nog cannabis gedaan. Ik ben nog stevig zoet geweest met de trip tot 12.00. Nadien en de rest van de dag was ik precies dronken, zeer lacherig, zeer actief. Qua tijdsduur deed het me denken aan DOB. Dat haalde ook de 24 uur. Opkomen duurde ook 2 uur, piek tot 12 uur en dan mooi langzaam neerkomen.
Wat mij opviel was het extreem vochtverlies. Ik ben minimaal 6 - 10 keer gaan plassen. Mijn ogen traanden enorm, ik transpireerde overvloedig. Heb alles moeten wassen. Tegen de ochtend was mijn fles Spa van 1.5l leeg.
Ik heb LSD nooit de max gevonden. Geeft mij dan maar LSA of DOB. Truffels vind ik leuk, maar is minder intens dan de LSA.
Maar zoals beloofd, zaterdag doe ik het opnieuw, alles is gepland. Dan maak ik er later een verslag van en kan ik zien wat bevestigd wordt of wat anders is.
Inderdaad duurt de trip erg lang, in mijn ervaring ook langer dan LSD. Na 14 uur wordt de piek duidelijk minder maar is het nog verre van afgelopen. En inderdaad, de afterglow is fantastisch en duurt minstens de hele volgende dag.
Dat veel moeten plassen herken ik dan weer niet zo bij LSA. Dat heb ik juist bij truffels weer een stuk meer.
Ik zag net je report van je trip van afgelopen zaterdag langskomen. Die ga ik straks eens even lezen!
#12
Heel herkenbaar inderdaad wat jij zegt. Niet veel mensen gebruiken LSA, en van de mensen die het gebruiken is lang niet iedereen er enthousiast over. Zelf prijs ik het de hemel in, dus ik vind het altijd erg leuk als iemand anders het ook weet te waarderen. Als je eenmaal je juiste dosering en setting hebt gevonden is het een pareltje. Het is echt niet alleen maar leuk, en de fysieke ongemakken weerhouden mij ervan het vaker te gebruiken, maar wat een bijzondere trips levert het elke keer op. De trip uit dit report is tot nu toe mijn laatste LSA-trip geweest, het is echt iets dat ik voor heel af en toe bewaar. Ergens dit jaar gaat het denk ik wel weer een keer gebeuren.
Ik deel wat je zegt. Ga nu ook wachten. Die twee keer was heel leuk en goed, maar vermoeiend. Nu geruime tijd tussen laten.
Inderdaad duurt de trip erg lang, in mijn ervaring ook langer dan LSD. Na 14 uur wordt de piek duidelijk minder maar is het nog verre van afgelopen. En inderdaad, de afterglow is fantastisch en duurt minstens de hele volgende dag.
LSD duurt minder lang, is ook mijn bevinding. De piek van LSA is veel langer. Ik vind de afterglow leuk. Net of je dronken bent. Ik was de ganse dag in een goede mood.
Dat veel moeten plassen herken ik dan weer niet zo bij LSA. Dat heb ik juist bij truffels weer een stuk meer.
Ben ook ditmaal regelmatig moeten gaan plassen. Ik merk ook dat mijn urine veel donkerder is dag nadien. Was vorige keer ook een paar dagen.
#13
Apart, bij mij werkte het half zo lang als LSD ongeveer. Zo lang als een psilo trip ongeveer denk ik. Ik had Hawaiian Baby Woodrose.
#14
Mag ik vragen wat uw dosis was en of er combinatie was met andere middelen?Apart, bij mij werkte het half zo lang als LSD ongeveer. Zo lang als een psilo trip ongeveer denk ik. Ik had Hawaiian Baby Woodrose.
#15
Zeg maar 'je' hoor.Mag ik vragen wat uw dosis was en of er combinatie was met andere middelen?
Ik geloof dat dat beide keren (2x LSA gedaan) 5 HBWR zaadjes waren. Wellicht een erg lage dosering(?)
Geen combinatie met andere middelen.
#16
Hey, ik had eerst eens 1 Trip-E gedaan. Dat beviel me, effecten waren mild. Dan heb ik twee Trip-E gedaan, de effecten waren nu meer uitgesproken. Dat was zes maanden geleden. Dat heeft me doen besluiten 3 trip-E te doen. Dan was de trip sterk en waren alle effecten aanwezig. De 4 was teveel. Best ook enige tijd tussen laten tussen het gebruik van de LSA. Ik voelde afgelopen zaterdag dat ik het pas een week ervoor had gedaan. Ga nu een week of zes tot acht wachten en weer met 3 trip-E een trip doen. Denk dat dat de ideale dosis is. De trip met 4 was te overweldigend en soms donkerder. Ik heb beide keren gecombineerd, maar het heeft zeker een lange nawerking.Zeg maar 'je' hoor.
Ik geloof dat dat beide keren (2x LSA gedaan) 5 HBWR zaadjes waren. Wellicht een erg lage dosering(?)
Geen combinatie met andere middelen.
#17
Hmm, ik weet niet hoeveel HBWR er in 1 Trip-E cap zitten en kan het zo 123 ook niet vinden. Ik weet niet hoe ik dat dan moet vergelijken met mijn 5 zaadjes. Maar zo te lezen zijn Trip-E caps vrij sterk, in tegenstelling tot veel ander spul dat je bij de smartshop haalt.
#18
Ik heb dit in mijn rapport ook vermeld. Het aantal zaadjes in verhouding tot de capsules. Ik heb er zelf geen omzetting voor. De trip-E zijn wel stevig.Hmm, ik weet niet hoeveel HBWR er in 1 Trip-E cap zitten en kan het zo 123 ook niet vinden. Ik weet niet hoe ik dat dan moet vergelijken met mijn 5 zaadjes. Maar zo te lezen zijn Trip-E caps vrij sterk, in tegenstelling tot veel ander spul dat je bij de smartshop haalt.
Op https://psychonautwiki.org/wiki/Lsa staat dat 5 zaadjes mild is. Gezien de 4 trips die ik nu gedaan heb, denk ik dat 3 Trip-E strong - heavy is.
#19
Wat een heerlijke foto's, heb je hele rapportje in aangeschoten toestand doorgelezen, het trekt wel aandacht.
Ik denk dat truffeltripjes gewoon iets meer introspectief in jezelf gekeerd zijn waar LSA meer leunend naar LSD mensen in wat actievere toestand brengt en mensen meer bewust maakt van de mooie omgeving om hun heen, gokje.
Aan de omgeving kan het niet hebben gelegen in ieder geval. :')
Voor de meeste mensen is denk ik het lichamelijke aspect van de LSA, meestal vooral tijdens de opkomst, nogal een afknapper al denk ik dat de effecten op zichzelf zeker niet verkeerd zijn. Persoonlijk vind ik een beetje afwisseling in mn psychedelica ook al erg leuk, een wereld met enkel phenylethylamines of tryptamines zou voor mij leeg aanvoelen.
Ik denk dat truffeltripjes gewoon iets meer introspectief in jezelf gekeerd zijn waar LSA meer leunend naar LSD mensen in wat actievere toestand brengt en mensen meer bewust maakt van de mooie omgeving om hun heen, gokje.
Aan de omgeving kan het niet hebben gelegen in ieder geval. :')
Voor de meeste mensen is denk ik het lichamelijke aspect van de LSA, meestal vooral tijdens de opkomst, nogal een afknapper al denk ik dat de effecten op zichzelf zeker niet verkeerd zijn. Persoonlijk vind ik een beetje afwisseling in mn psychedelica ook al erg leuk, een wereld met enkel phenylethylamines of tryptamines zou voor mij leeg aanvoelen.
Ik vraag me eerder af hoe hij het er in heeft gekregen. :')Ik wil me niet eens voorstellen hoe je alle piepschuim nog moet gaan opruimen
#20
Ik ben momenteel nog steeds aan het bijkomen van een bizarre zaterdagavond en -nacht. Onverwacht heb ik de trip van mijn leven meegemaakt.
Vorig weekend had ik - al lange tijd ingepland - samen met een vriend truffels gegeten. Ik had mijn huiskamer wat gedecoreerd. Niet al te gek: een trip is leuk, maar ik wil er nadien niet al teveel rommel van hebben.
Dus had ik een rode lichtslang, oranje led-lampjes, paarse led-lampjes, een sterrenhemel-doek, twee lasers, een rookmachine, een roze licht-gordijn aan het plafond, wat takkenbossen, een ultrasoonvernevelaar, een projector die golfpatroontjes produceert, allerlei spulletjes van de Action, her en der wat lampjes op batterijen, 10 kuub opvulchips en een luchtbed geregeld. Niks geks dus.
Maar al met al was het best wel een investering, en een hoop werk. De verwachtingen waren dus hoog: dit moest de ultieme truffeltrip worden. Zo'n omgeving creëer ik niet nog eens een tweede keer: once in a lifetime. Mijn huis volgooien met 10 kuub piepschuimchips, dat is niet iets dat je even regelmatig doet. Zelfs ik niet. Ook al spoor ik voor geen meter.![:tonguewink:]()
Het moment brak aan: vriend arriveerde, er werd wat bijgekletst en een kopje thee gedronken. Maar dan thee met brokjes en een wat zurig smaakje.
Binnen een half uurtje begonnen de effecten. Met een toefje slagroom erbij werd het effect nog wat extra opgeroepen. Maar over de rest van de trip kan ik vrij kort zijn. Het ging in een stroomversnelling. Op een gegeven moment werd het donker. Lampjes en allerhande lichteffecten werden aangezet. Rookmachine werd even aangezet. Rookmelder ging af. Even paniek. Rookmelder weer tot stilzwijgen gemaand. Rookmachine uitgezet. Huis gelucht. Tot de conclusie gekomen dat het effect inmiddels enorm afgenomen was, nauwelijks meer waarneembaar. Waar is de trip gebleven?
Het was niet zo dat de paniek door het rookalarm ons direct nuchter had gemaakt. Al voordat het rookalarm afging viel het effect erg tegen. Er vielen stiltes, we lagen wat dromerig voor ons uit te staren. Terwijl voor onze voeten de ultieme zevende triphemel zich uitstrekte.
De vriend waarmee ik tripte ken ik al jaren, maar getript hadden we nog nooit samen. Wel beiden tripervaring, maar niet met elkaar. De vriend vond het een prima trip, in een geweldige omgeving. Maar bij mezelf heerste vooral teleurstelling. Trips die ik 'vroeger' meemaakte waren zoveel intenser, zoveel gekker.
Ik lag vooral maar voor me uit te staren. Het was wel aangenaam, maar niet de gekte die ik vroeger tijdens een trip had. Dit was niet de trippende ik die ik kende! De trips die ik voorheen meemaakte op truffels waren bizar, gekker dan gek. Rollen over de vloer, onbedaarlijke lachkicks, stoeien met elkaar, melige grapjes maken en daar een kwartier om schaterlachen, de prachtigste visuals, volledig door muziek beinvloed worden, tijdens een toefje slagroom ineens door een Arabisch klinkend muziekje mijzelf in een prachtig gedecoreerde moskee wanen, mezelf een klein kind voelen en daar volop van genieten, een heel pak toiletpapier tevoorschijn halen en deze door de hele huiskamer heen smijten, dat werk. Tijdens deze trip niets daarvan. Wel eenmaal een lachkick, maar daar bleef het bij. De 10 kuub chips, daar hebben we nauwelijks in gezwommen.
De verwachtingen waren zo hoog, dus de teleurstelling was groot. Zeker gezien de investering in geld en tijd die ik erin had gestoken. Maar ik wilde geen kniesoor zijn en maakte mezelf wijs dat de trip en alle investeringen de moeite waard waren geweest.
Dat was een week geleden op zaterdagavond.
Dit weekend was een andere vriend op bezoek. Ik probeerde hem nog over te halen het restant van de truffels te eten die ik nog in de koelkast had liggen, dan zou ik LSA gebruiken. Was een spontaan idee van mij, ingegeven door het feit dat alle decoratie nog in volle glorie aanwezig was. Hij wilde het niet proberen - het zou zijn eerste keer zijn - maar ik besloot toch de LSA te gebruiken, terwijl hij aan de rode wijn ging. De LSA gebruikte ik in de vorm van 3 capsules Trip-E. Alle negatieve reacties over de producten van Happy Caps ten spijt: met de Trip-E heb ik wel goede ervaringen. Een maand of twee geleden had ik in de Efteling eveneens drie capsules ingenomen, en dit was de trip van mijn leven. De symbolica: wow. De rest van de dag in de Efteling: wow.
Afgelopen zaterdag dus weer drie capsules. Eerst even door de misselijkheid heen, want voor mijn maag is het nu eenmaal geen prettig goedje. Na een half uurtje, het was een uur of 6 's avonds, begon het effect. Ik had mijn slagroomspuit in de aanslag. In de Efteling had ik die uiteraard niet bij me. Dus dat was wel even een verschil.
De Eftelingtrip was de trip van mijn leven. Nou, dat heb ik dunnetjes over gedaan, maar dan uitgevoerd met een gouden randje. Je zal maar een fantastische trip beleven in deze omgeving, dit sprookjesachtige tafereel, dit winterwonderland, met alle lampjes en lichteffecten en de 10 kuubs chips om in te zwemmen wanneer ik daar maar behoefte aan voel. Complete gekte. De vriend, die dus alleen een beetje aangeschoten was door de wijn, deed vrolijk mee. We hebben gestoeid, gedanst, gezwommen, gezongen, gegild, liggen rollen over de vloer, ons bedolven onder het sneeuwdeken, en onbedaarlijk gelachen.
Rond 9 uur - dus op dat moment 3 uur in de trip - bekroop me een gevoel van spijt. Spijt van het weekend ervoor. Toen was ik met een vriend die WEL meetripte. Maar dan op truffels. Had ik maar toen LSA gebruikt in plaats van paddo's! Met de rodewijnvriend was het leuk, maar hij had geen idee in welke wereld ik me bevond. Elke poging van mij om hem dat uit te leggen was gedoemd te mislukken. We hadden enorme lol, maar verkeerden in twee parallelle universa.
Op dat moment kwam er ook weer een vlaag van misselijkheid op, behoorlijk hevig ook. Ik rende naar de wc, ging daar zitten, maar kotsen hoefde ik niet. Maar ik voelde me wel even flink belabberd. Raakte zelfs even een beetje in paniek. Toen ik fysiek weer een beetje bijkwam, bleef de trip nog even negatief. De spijt overheerste alles nog steeds. Ik besloot de trip-vriend van vorig weekend even te bellen. Hij kon zich tenminste voorstellen wat ik doormaakte. En ik voelde de drang om hem te laten weten van de spijt die ik voelde. Ik vond het een beetje lullig om het hem mede te delen, maar de trip samen met hem vorige week, die viel in het niet bij wat ik nu meemaakte. Hij verzekerde me nog eens dat hijzelf de trip erg leuk vond, en veel meer kon hij natuurlijk ook niet voor me betekenen.
Na het telefoontje had ik nog even de steun nodig van de rodewijnvriend. Hij prentte me nog even meermaals in dat ik er nu het beste van moest maken, in plaats van spijt te hebben. Ook had ik even een glaasje water nodig.
Ik knapte weer op. Raakte zelf ook overtuigd van het feit dat ik me eraan moest overgeven, en moest genieten van wat er nog komen zou. Voorzichtigaan probeerde ik weer een toefje slagroom. Tijdens het trippen is dat bij mij lopendebandwerk: de patronen vliegen er in rap tempo doorheen. Ik deed het even iets rustiger aan, maar het toefje slagroom deed wat de bedoeling was. Even plots als ik in een min-of-meer bad trip terecht was gekomen, werd de trip weer mooi. Magisch mooi.
De rodewijnvriend vertrok rond 11 uur om de laatste trein te halen. Ik vond het jammer om vanaf dat moment weer alleen te zijn, want de trip was nog lang niet afgelopen. Maar ik heb weleens eerder alleen getript, en dat is ook altijd goed bevallen. Dus ik maakte het mezelf aangenaam, languit op de bank, dekentje over mezelf heen, slagroom in de aanslag.
12 uur 's avonds: TRING. Deurbel. Ook meteen 10 seconden lang ingedrukt. Paniek. Boze buur! Maar dat terwijl ik op dat moment totaal geen muziek meer aan had staan, dus geluidsoverlast? Kon ik me moeilijk voorstellen. Dus het moest dan wel iemand zijn die zich afvroeg wat de vreemde geluiden waren die ik maakte. Of het wel goed met me ging.
Met mijn allernuchterste gezicht - althans, poging daartoe - opende in de deur. Rodewijnvriend. Trein gemist. Moest hier overnachten. Het was weer even een staaltje improviseren: dit was niet zoals ik had verwacht dat de avond zou verlopen. Maar eigenlijk vond ik het ook wel gezellig.
Ik moest hem wel mededelen: je mag hier overnachten, maar slapen wordt moeilijk. Mijn ervaring met LSA en tripduur: het blijft maar duren. 10 uur minimaal. Om 6 uur 's avonds begon de trip, dus het zou tot zeker 4 uur in volle hevigheid doorgaan.
We hebben eerst nog samen een hoop gelachen, en ik bleef maar vol ontzag tegen hem aanpraten om hem duidelijk te maken hoe mooi de wereld was door mijn bril. Hoezeer ik zou willen dat hij ook even door die bril zou kunnen kijken zodat hij wist wat ik bedoelde. Wat had ik de ervaring graag met iemand gedeeld.
Rond half 2 ging hij toch maar op bed liggen, die direct aan de woonkamer grenst. Dus stilte kon ik hem niet bieden: ik zou nog wel even doorgaan. Telkens wanneer ik even dacht dat het iets minder werd, moest ik toegeven dat het helemaal niet minder werd. De schoonheid van het sprookjeslandschap hier was overweldigend. In mijn eentje lag ik over de bank te rollen. Viel velermaal van de bank af, belandde zacht in het sneeuwtapijt, besloot ondersteboven hangend met mijn voeten op de bank en mijn hoofd tussen de chips nog maar een toefje slagroom te nuttigen, en waande me op dat moment de gelukkigste mens ter wereld.
Toen wist ik het zeker: truffels doen dit niet meer bij mij. Truffeltrips waren voorheen - enkele jaren geleden - compleet dwaas, en duurden een uur of 6. In de loop van de tijd is dat steeds minder geworden. Ik was me daar niet zo van bewust. Ik vond de laatste truffeltrip wel flink tegenvallen, maar wist eigenlijk niet meer wat ik mistte. Tot afgelopen zaterdag. Dat was dus wat ik mistte: die complete gekte. Compleet. Gek.
Nee, ik ben geen grootverbruiker met truffels. Ik gebruik truffels sinds een jaar of 5 a 6. En ik doe het gemiddeld 2 keer per jaar. De laatste keer was ook alweer maanden geleden. Dus theoretisch zou ik geen tolerantie opgebouwd moeten hebben. Maar ik ervaar het toch zo: de trips zijn steeds minder geworden, en vorig weekend was al helemaal een slap aftreksel van wat mijn truffeltrips ooit waren. De complete gekte ontbrak. Er vielen stiltes waarin we niet eens meer wisten wat te zeggen. We lagen voor pampus. De visuals stelden niet zoveel meer voor. En het duurde ook maar een uurtje of drie. Voor mijn gevoel had het zelfs nog veel korter geduurd, maar de klok beweerde anders. Ik had het idee dat ik er nog niet eens goed in had gezeten, en toen was het alweer over. Ik had twee porties Hollandia gegeten. Dus aan de dosis zou het niet moeten liggen. Hoe dan ook, hoe het komt weet ik niet, maar truffels doen bij mij niet zoveel meer, ongeacht de dosis. Vreemd, en spijtig.
Maar gisteravond. Mijn mond bleef openvallen van verbazing. Een ach-ja-zo-kan-het-ook-nog-erlebnis. Dat is zoals trippen kan zijn. Zoals truffels ooit deden, maar dat nu niet meer doen. Maar LSA doet het wel. En dan nog 10 keer beter. Nog veel meer gekte. Energie te over. Vreemde werelden die ik betrad. Dingen die ik zag. De achtbaan. De gelukzaligheid die ik voelde. Nooit eerder had ik dat zo kneiterhard meegemaakt. Het tijdsbesef vertraagt ook met LSA: alles lijkt minstens een factor twee langer te duren. De trip duurde in alle hevigheid tot 8 uur in de ochtend. 14 uur onderweg, en voor mijn gevoel nog twee keer zo lang. Een truffeltrip is voorbij voordat ik er erg in heb, deze trip bleef maar duren. En telkens wanneer ik dacht dat het minder werd, had ik ongelijk.
Op een gegeven moment besloot ik een dvd in de speler te stoppen, een fantasyfilm. Prachtig. Ik werd erin meegezogen. Wanneer er tegen vreemde monsters werd gevochten, had ik het gevoel dat ik mee aan het vechten was. Ik was onderdeel van de film. Weer een toefje slagroom: ultieme schoonheid van deze sprookjeswereld, energie voor tien, en voor een zoveelste maal rolde ik van de bank af en plofte ik zacht in de sneeuw neer.
Toen om 8 uur 's ochtends de vriend weer zijn hoofd vanuit de deuropening liet zien, was de trip eindelijk een stuk minder hevig geworden. En dat was ook prima zo. Zo'n waanzinnig lange trip, dat was ook weleens mooi geweest. Ik was voldaan. Voelde me als herboren. En was perfect tevreden over het minder worden van het effect: het was goed zo.
Toen ik om 10 uur 's ochtends naar bed ging, kon ik de slaap niet vatten. Nog urenlang heb ik liggen nagenieten. Met gesloten ogen zag ik nog steeds van alles, en het was allemaal even mooi. Af en toe dommelde ik even in slaap. Om 4 uur 's middags kwam ik weer uit bed. Weinig geslapen, maar toch superfit. En zin om brownies te bakken. Dus even opgefrist, en meteen aan de slag gegaan: brownies in de oven. Vandaag lekker uitgerust. Televisie gekeken, soep gegeten, brownies gegeten, en verder zo min mogelijk gedaan. Na zo'n overweldigende trip is het heerlijk nagenieten. Verdwaasd heb ik om me heen zitten kijken, niet begrijpend hoe vannacht de normale wereld gewoon heeft kunnen blijven voortbestaan.
Tijdens de truffeltrip van vorig weekend maakten we grapjes over het feit dat we dichter tot Andries Knevel waren gekomen. Vanmiddag na de LSA-trip heb ik de driedelige serie Universe van Stephen Hawking zitten kijken. Sorry Andries Knevel.
Vorig weekend had ik - al lange tijd ingepland - samen met een vriend truffels gegeten. Ik had mijn huiskamer wat gedecoreerd. Niet al te gek: een trip is leuk, maar ik wil er nadien niet al teveel rommel van hebben.
Dus had ik een rode lichtslang, oranje led-lampjes, paarse led-lampjes, een sterrenhemel-doek, twee lasers, een rookmachine, een roze licht-gordijn aan het plafond, wat takkenbossen, een ultrasoonvernevelaar, een projector die golfpatroontjes produceert, allerlei spulletjes van de Action, her en der wat lampjes op batterijen, 10 kuub opvulchips en een luchtbed geregeld. Niks geks dus.
Maar al met al was het best wel een investering, en een hoop werk. De verwachtingen waren dus hoog: dit moest de ultieme truffeltrip worden. Zo'n omgeving creëer ik niet nog eens een tweede keer: once in a lifetime. Mijn huis volgooien met 10 kuub piepschuimchips, dat is niet iets dat je even regelmatig doet. Zelfs ik niet. Ook al spoor ik voor geen meter.
Het moment brak aan: vriend arriveerde, er werd wat bijgekletst en een kopje thee gedronken. Maar dan thee met brokjes en een wat zurig smaakje.
Binnen een half uurtje begonnen de effecten. Met een toefje slagroom erbij werd het effect nog wat extra opgeroepen. Maar over de rest van de trip kan ik vrij kort zijn. Het ging in een stroomversnelling. Op een gegeven moment werd het donker. Lampjes en allerhande lichteffecten werden aangezet. Rookmachine werd even aangezet. Rookmelder ging af. Even paniek. Rookmelder weer tot stilzwijgen gemaand. Rookmachine uitgezet. Huis gelucht. Tot de conclusie gekomen dat het effect inmiddels enorm afgenomen was, nauwelijks meer waarneembaar. Waar is de trip gebleven?
Het was niet zo dat de paniek door het rookalarm ons direct nuchter had gemaakt. Al voordat het rookalarm afging viel het effect erg tegen. Er vielen stiltes, we lagen wat dromerig voor ons uit te staren. Terwijl voor onze voeten de ultieme zevende triphemel zich uitstrekte.
De vriend waarmee ik tripte ken ik al jaren, maar getript hadden we nog nooit samen. Wel beiden tripervaring, maar niet met elkaar. De vriend vond het een prima trip, in een geweldige omgeving. Maar bij mezelf heerste vooral teleurstelling. Trips die ik 'vroeger' meemaakte waren zoveel intenser, zoveel gekker.
Ik lag vooral maar voor me uit te staren. Het was wel aangenaam, maar niet de gekte die ik vroeger tijdens een trip had. Dit was niet de trippende ik die ik kende! De trips die ik voorheen meemaakte op truffels waren bizar, gekker dan gek. Rollen over de vloer, onbedaarlijke lachkicks, stoeien met elkaar, melige grapjes maken en daar een kwartier om schaterlachen, de prachtigste visuals, volledig door muziek beinvloed worden, tijdens een toefje slagroom ineens door een Arabisch klinkend muziekje mijzelf in een prachtig gedecoreerde moskee wanen, mezelf een klein kind voelen en daar volop van genieten, een heel pak toiletpapier tevoorschijn halen en deze door de hele huiskamer heen smijten, dat werk. Tijdens deze trip niets daarvan. Wel eenmaal een lachkick, maar daar bleef het bij. De 10 kuub chips, daar hebben we nauwelijks in gezwommen.
De verwachtingen waren zo hoog, dus de teleurstelling was groot. Zeker gezien de investering in geld en tijd die ik erin had gestoken. Maar ik wilde geen kniesoor zijn en maakte mezelf wijs dat de trip en alle investeringen de moeite waard waren geweest.
Dat was een week geleden op zaterdagavond.
Dit weekend was een andere vriend op bezoek. Ik probeerde hem nog over te halen het restant van de truffels te eten die ik nog in de koelkast had liggen, dan zou ik LSA gebruiken. Was een spontaan idee van mij, ingegeven door het feit dat alle decoratie nog in volle glorie aanwezig was. Hij wilde het niet proberen - het zou zijn eerste keer zijn - maar ik besloot toch de LSA te gebruiken, terwijl hij aan de rode wijn ging. De LSA gebruikte ik in de vorm van 3 capsules Trip-E. Alle negatieve reacties over de producten van Happy Caps ten spijt: met de Trip-E heb ik wel goede ervaringen. Een maand of twee geleden had ik in de Efteling eveneens drie capsules ingenomen, en dit was de trip van mijn leven. De symbolica: wow. De rest van de dag in de Efteling: wow.
Afgelopen zaterdag dus weer drie capsules. Eerst even door de misselijkheid heen, want voor mijn maag is het nu eenmaal geen prettig goedje. Na een half uurtje, het was een uur of 6 's avonds, begon het effect. Ik had mijn slagroomspuit in de aanslag. In de Efteling had ik die uiteraard niet bij me. Dus dat was wel even een verschil.
De Eftelingtrip was de trip van mijn leven. Nou, dat heb ik dunnetjes over gedaan, maar dan uitgevoerd met een gouden randje. Je zal maar een fantastische trip beleven in deze omgeving, dit sprookjesachtige tafereel, dit winterwonderland, met alle lampjes en lichteffecten en de 10 kuubs chips om in te zwemmen wanneer ik daar maar behoefte aan voel. Complete gekte. De vriend, die dus alleen een beetje aangeschoten was door de wijn, deed vrolijk mee. We hebben gestoeid, gedanst, gezwommen, gezongen, gegild, liggen rollen over de vloer, ons bedolven onder het sneeuwdeken, en onbedaarlijk gelachen.
Rond 9 uur - dus op dat moment 3 uur in de trip - bekroop me een gevoel van spijt. Spijt van het weekend ervoor. Toen was ik met een vriend die WEL meetripte. Maar dan op truffels. Had ik maar toen LSA gebruikt in plaats van paddo's! Met de rodewijnvriend was het leuk, maar hij had geen idee in welke wereld ik me bevond. Elke poging van mij om hem dat uit te leggen was gedoemd te mislukken. We hadden enorme lol, maar verkeerden in twee parallelle universa.
Op dat moment kwam er ook weer een vlaag van misselijkheid op, behoorlijk hevig ook. Ik rende naar de wc, ging daar zitten, maar kotsen hoefde ik niet. Maar ik voelde me wel even flink belabberd. Raakte zelfs even een beetje in paniek. Toen ik fysiek weer een beetje bijkwam, bleef de trip nog even negatief. De spijt overheerste alles nog steeds. Ik besloot de trip-vriend van vorig weekend even te bellen. Hij kon zich tenminste voorstellen wat ik doormaakte. En ik voelde de drang om hem te laten weten van de spijt die ik voelde. Ik vond het een beetje lullig om het hem mede te delen, maar de trip samen met hem vorige week, die viel in het niet bij wat ik nu meemaakte. Hij verzekerde me nog eens dat hijzelf de trip erg leuk vond, en veel meer kon hij natuurlijk ook niet voor me betekenen.
Na het telefoontje had ik nog even de steun nodig van de rodewijnvriend. Hij prentte me nog even meermaals in dat ik er nu het beste van moest maken, in plaats van spijt te hebben. Ook had ik even een glaasje water nodig.
Ik knapte weer op. Raakte zelf ook overtuigd van het feit dat ik me eraan moest overgeven, en moest genieten van wat er nog komen zou. Voorzichtigaan probeerde ik weer een toefje slagroom. Tijdens het trippen is dat bij mij lopendebandwerk: de patronen vliegen er in rap tempo doorheen. Ik deed het even iets rustiger aan, maar het toefje slagroom deed wat de bedoeling was. Even plots als ik in een min-of-meer bad trip terecht was gekomen, werd de trip weer mooi. Magisch mooi.
De rodewijnvriend vertrok rond 11 uur om de laatste trein te halen. Ik vond het jammer om vanaf dat moment weer alleen te zijn, want de trip was nog lang niet afgelopen. Maar ik heb weleens eerder alleen getript, en dat is ook altijd goed bevallen. Dus ik maakte het mezelf aangenaam, languit op de bank, dekentje over mezelf heen, slagroom in de aanslag.
12 uur 's avonds: TRING. Deurbel. Ook meteen 10 seconden lang ingedrukt. Paniek. Boze buur! Maar dat terwijl ik op dat moment totaal geen muziek meer aan had staan, dus geluidsoverlast? Kon ik me moeilijk voorstellen. Dus het moest dan wel iemand zijn die zich afvroeg wat de vreemde geluiden waren die ik maakte. Of het wel goed met me ging.
Met mijn allernuchterste gezicht - althans, poging daartoe - opende in de deur. Rodewijnvriend. Trein gemist. Moest hier overnachten. Het was weer even een staaltje improviseren: dit was niet zoals ik had verwacht dat de avond zou verlopen. Maar eigenlijk vond ik het ook wel gezellig.
Ik moest hem wel mededelen: je mag hier overnachten, maar slapen wordt moeilijk. Mijn ervaring met LSA en tripduur: het blijft maar duren. 10 uur minimaal. Om 6 uur 's avonds begon de trip, dus het zou tot zeker 4 uur in volle hevigheid doorgaan.
We hebben eerst nog samen een hoop gelachen, en ik bleef maar vol ontzag tegen hem aanpraten om hem duidelijk te maken hoe mooi de wereld was door mijn bril. Hoezeer ik zou willen dat hij ook even door die bril zou kunnen kijken zodat hij wist wat ik bedoelde. Wat had ik de ervaring graag met iemand gedeeld.
Rond half 2 ging hij toch maar op bed liggen, die direct aan de woonkamer grenst. Dus stilte kon ik hem niet bieden: ik zou nog wel even doorgaan. Telkens wanneer ik even dacht dat het iets minder werd, moest ik toegeven dat het helemaal niet minder werd. De schoonheid van het sprookjeslandschap hier was overweldigend. In mijn eentje lag ik over de bank te rollen. Viel velermaal van de bank af, belandde zacht in het sneeuwtapijt, besloot ondersteboven hangend met mijn voeten op de bank en mijn hoofd tussen de chips nog maar een toefje slagroom te nuttigen, en waande me op dat moment de gelukkigste mens ter wereld.
Toen wist ik het zeker: truffels doen dit niet meer bij mij. Truffeltrips waren voorheen - enkele jaren geleden - compleet dwaas, en duurden een uur of 6. In de loop van de tijd is dat steeds minder geworden. Ik was me daar niet zo van bewust. Ik vond de laatste truffeltrip wel flink tegenvallen, maar wist eigenlijk niet meer wat ik mistte. Tot afgelopen zaterdag. Dat was dus wat ik mistte: die complete gekte. Compleet. Gek.
Nee, ik ben geen grootverbruiker met truffels. Ik gebruik truffels sinds een jaar of 5 a 6. En ik doe het gemiddeld 2 keer per jaar. De laatste keer was ook alweer maanden geleden. Dus theoretisch zou ik geen tolerantie opgebouwd moeten hebben. Maar ik ervaar het toch zo: de trips zijn steeds minder geworden, en vorig weekend was al helemaal een slap aftreksel van wat mijn truffeltrips ooit waren. De complete gekte ontbrak. Er vielen stiltes waarin we niet eens meer wisten wat te zeggen. We lagen voor pampus. De visuals stelden niet zoveel meer voor. En het duurde ook maar een uurtje of drie. Voor mijn gevoel had het zelfs nog veel korter geduurd, maar de klok beweerde anders. Ik had het idee dat ik er nog niet eens goed in had gezeten, en toen was het alweer over. Ik had twee porties Hollandia gegeten. Dus aan de dosis zou het niet moeten liggen. Hoe dan ook, hoe het komt weet ik niet, maar truffels doen bij mij niet zoveel meer, ongeacht de dosis. Vreemd, en spijtig.
Maar gisteravond. Mijn mond bleef openvallen van verbazing. Een ach-ja-zo-kan-het-ook-nog-erlebnis. Dat is zoals trippen kan zijn. Zoals truffels ooit deden, maar dat nu niet meer doen. Maar LSA doet het wel. En dan nog 10 keer beter. Nog veel meer gekte. Energie te over. Vreemde werelden die ik betrad. Dingen die ik zag. De achtbaan. De gelukzaligheid die ik voelde. Nooit eerder had ik dat zo kneiterhard meegemaakt. Het tijdsbesef vertraagt ook met LSA: alles lijkt minstens een factor twee langer te duren. De trip duurde in alle hevigheid tot 8 uur in de ochtend. 14 uur onderweg, en voor mijn gevoel nog twee keer zo lang. Een truffeltrip is voorbij voordat ik er erg in heb, deze trip bleef maar duren. En telkens wanneer ik dacht dat het minder werd, had ik ongelijk.
Op een gegeven moment besloot ik een dvd in de speler te stoppen, een fantasyfilm. Prachtig. Ik werd erin meegezogen. Wanneer er tegen vreemde monsters werd gevochten, had ik het gevoel dat ik mee aan het vechten was. Ik was onderdeel van de film. Weer een toefje slagroom: ultieme schoonheid van deze sprookjeswereld, energie voor tien, en voor een zoveelste maal rolde ik van de bank af en plofte ik zacht in de sneeuw neer.
Toen om 8 uur 's ochtends de vriend weer zijn hoofd vanuit de deuropening liet zien, was de trip eindelijk een stuk minder hevig geworden. En dat was ook prima zo. Zo'n waanzinnig lange trip, dat was ook weleens mooi geweest. Ik was voldaan. Voelde me als herboren. En was perfect tevreden over het minder worden van het effect: het was goed zo.
Toen ik om 10 uur 's ochtends naar bed ging, kon ik de slaap niet vatten. Nog urenlang heb ik liggen nagenieten. Met gesloten ogen zag ik nog steeds van alles, en het was allemaal even mooi. Af en toe dommelde ik even in slaap. Om 4 uur 's middags kwam ik weer uit bed. Weinig geslapen, maar toch superfit. En zin om brownies te bakken. Dus even opgefrist, en meteen aan de slag gegaan: brownies in de oven. Vandaag lekker uitgerust. Televisie gekeken, soep gegeten, brownies gegeten, en verder zo min mogelijk gedaan. Na zo'n overweldigende trip is het heerlijk nagenieten. Verdwaasd heb ik om me heen zitten kijken, niet begrijpend hoe vannacht de normale wereld gewoon heeft kunnen blijven voortbestaan.
Tijdens de truffeltrip van vorig weekend maakten we grapjes over het feit dat we dichter tot Andries Knevel waren gekomen. Vanmiddag na de LSA-trip heb ik de driedelige serie Universe van Stephen Hawking zitten kijken. Sorry Andries Knevel.