#1
Was dat toen ik ook erbij was?
Klinkt akelig! Bijnemen heb ik maar een paar keer gedaan.
Nee dat was al op een eerdere meet.
3meopcp, een hels avontuur
42 antwoorden
24 weergaven
18-5-2026
Nee dat was al op een eerdere meet.
#2
3 meo-pcp....en hiermee bijnemen?!
Dat zal een beste dreun geweest zijn!
Laat ik hierbij uitgaan van 10 mg per lijn....
Dat is mij niet zo goed bekomen, ik dacht op de betreffende dag, dat ik het syndroom van Gilles de Tourette had gekregen, het voelde precies zo ben bewegingen .....
Dat zal een beste dreun geweest zijn!
Laat ik hierbij uitgaan van 10 mg per lijn....
Dat is mij niet zo goed bekomen, ik dacht op de betreffende dag, dat ik het syndroom van Gilles de Tourette had gekregen, het voelde precies zo ben bewegingen .....
#3
Ik had eerst altijd een vloeistof waarmee ik volumetrisch en dus precies kon doseren. Snuiven deed ik nooit met dit spul. Als het uit werkte na 3 uurtjes, heb ik ooit een keer bijgenomen en dat werkte prima. Was een hele leuke ervaring!
#4
Typisch dat het stofje bij de ene persoon uitstekend werkt, en bij een ander totaal niet...
#5
Typisch dat het stofje bij de ene persoon uitstekend werkt, en bij een ander totaal niet...
Wat was je dosis? En hoe snel had je bijgenomen?
#6
Mijn eerste dosis was 15. Mg. 2 x na een anderhalf uur 10 mg bijgenomen.
Na die 10mg dus weer een stevige mep....
Totaal dus 35 mg op één dag.
De hele dag fucked up ervan....
Na die 10mg dus weer een stevige mep....
Totaal dus 35 mg op één dag.
De hele dag fucked up ervan....
#7
15 mg is een gemiddelde dosis. De inwerktijd is lang, zeker anderhalf uur. Je hebt dus te snel bijgenomen.Mijn eerste dosis was 15. Mg. 2 x na een anderhalf uur 10 mg bijgenomen.
Na die 10mg dus weer een stevige mep....
Totaal dus 35 mg op één dag.
De hele dag fucked up ervan....
#8
Idd. Heeft 1 voordeel gehad. Namelijk: er helemaal mee te stoppen!
Ongelooflijk wat een kleine hoeveelheid van dat spul aanricht in je hersenen.
Helemaal van het padje raken.......
Ongelooflijk wat een kleine hoeveelheid van dat spul aanricht in je hersenen.
Helemaal van het padje raken.......
#9
Idd. Heeft 1 voordeel gehad. Namelijk: er helemaal mee te stoppen!
Ongelooflijk wat een kleine hoeveelheid van dat spul aanricht in je hersenen.
Helemaal van het padje raken.......
Het is gewoon een hele potente stof met zieke dosis-respons curve. Voorzichtigheid geboden is dan een understatement. Ik heb het zelf pas een paar keer gebruikt, en nooit hoge doseringen, vaak zelfs eerder ietwat te mild misschien. Ik was van plan om binnenkort toch een keer een iets hogere dosis te gaan nemen. Maar dit report (en ook andere ervaringen die ik hier en op andere fora/websites gelezen heb) doen er nog maar eens aan herinneren dat je echt op moet passen met bijdoseren terwijl de vorige dosis nog werkzaam is, en met hogere doseringen van deze stuff in het algemeen. Elke milligram meer telt, en het kan zomaar omslaan naar (veel) te heftig. Het duurt ook best even voor het piekt wat misleidend kan zijn.
Maar als je echt goed oppast en weegt, dan zijn hele nare ervaringen natuurlijk wel deels te voorkomen.
#10
Daar heb je helemaal gelijk in. Ik zou de stof ook niet afraden, want ik heb er supermooie ervaringen op gehad.Elke milligram meer telt, en het kan zomaar omslaan naar (veel) te heftig. Het duurt ook best even voor het piekt wat misleidend kan zijn.
Maar als je echt goed oppast en weegt, dan zijn hele nare ervaringen natuurlijk wel deels te voorkomen.
Wel zou ik het volumetrisch doseren in een vloeistof, want ook afwegen is met de gemiddelde weegschaal bijna niet te doen.
Als je je ook van te voren goed inleest, weet je dat de inwerktijd minimaal 1,5 uur is. Bijnemen zou ik dan niet doen. Dan de volgende keer maar een hogere dosis proberen, als het te weinig was.
Ik was overmoedig, dacht dat het wel ging omdat ik zoveel ervaring heb hiermee. Stom dus!
#11
Ik was van plan om binnenkort toch een keer een iets hogere dosis te gaan nemen.
Mocht je het willen weten. Van 3-meo-pce was 23-24mg oraal mijn Sweet spot. 3-meo-pcp zal dan iets minder zijn. Waarschijnlijk rond de 20-21mgElke milligram meer telt, en het kan zomaar omslaan naar (veel) te heftig.
Pluggend is deze iets te verkorten, maar dan nog zeker 45-60 minuten. Ik blijf me afvragen waarom dat zo lang duurt.Als je je ook van te voren goed inleest, weet je dat de inwerktijd minimaal 1,5 uur is.
Maar bijnemen is inderdaad een slecht idee met dit stofje. Door de manische eigenschappen kan je ook zomaar besluiten om nog een derde keer in korte tijd bij te pakken. 'Want ja, je voelt je toch wel erg goed zo. Kan nog wel wat bij.'
Laat staan als je in een denk loop met dit terecht komt.
Ik heb dat bij een maatje weleens op etizolam zien gebeuren. Dat ie zelfs boos werd dat we z'n etiz achterhielden. Maar dat was echt geen prettig aanblik. Laat staan met dit stofje....
#12
Ga hier toch ook es op reageren. Moedig dat je dit deelt. Moet echt een heftige ervaring geweest zijn. Hopelijk kan je snel een plaats geven en volledig verwerken.
Laat dit toch wel een eye opener zijn voor iedereen die dit spul gebruikt, accuraat zijn met een goeie weegschaal, anders niet doen.
Heel verstandig van die jongen dat hij jou gevolgd is tot aan jouw huis.
Laat dit toch wel een eye opener zijn voor iedereen die dit spul gebruikt, accuraat zijn met een goeie weegschaal, anders niet doen.
Heel verstandig van die jongen dat hij jou gevolgd is tot aan jouw huis.
#13
3 meo-pcp. Wat een spulleke is dat idd.
Als je de waanzin zoekt, dan kun je die met dit goedje wel vinden! Ik vond deze toestand ook, goddank dat er niets gebeurd is want ik heb nog niet eerder een stof genomen waar ik zo ont zet tend fucked up van ben geweest, behalve de eerste LSD trip ....
Ik voor mij ben niet tegen het verbod op dit spul. Nee. Dat er door die stof nog geen doden zijn gevallen, dat is het enige positieve wat ik van dat spul kan zeggen .
Zoooooo enorm potent. Vreselijk!
Als het dan leuk is, nou ja. Zo be it .
Bij mij was het helemaal niet meer zo leuk....als je denkt dat je doodgaat en dat je dood bent .....daar is niets leuks aan vind ik en die ervaring vergeet ik dus nooit meer.
Akelig. Jezelf volledig overhoop halen. Dat doet dit spul!
En dan de ervaring van die persoon die 50 mg IV deed... Die kwam enkele dagen later bij in een psychiatrisch ziekenhuis, helemaal van het padje!
Ik raad het iedereen af om dit r. c. te nemen.
Jazeker!
Er zijn wel sterfgevallen gelinkt aan 3-MeO-PCP, wel bij mijn weten vrijwel altijd gecombineerd met andere middelen, dus de vraag is dan natuurlijk maar net wat de dood veroorzaakt heeft. Maar zoals al gezegd is dit echt geen stof om mee te gaan stunten, daar is het veel te potent voor. Op allerlei fronten gevaarlijk.
50 mg IV nemen is dan ook een nogal gestoorde actie. Je kunt na zo’n handeling de drug er niet echt de schuld van geven dat je in een psychiatrisch ziekenhuis beland bent vind ik. :’)
Als ik gestoorde actie zeg heb ik het trouwens niet over @Natozlato, ik vind het juist dapper dat je dit report deelt en zoals @Neo-Shulginist al zegt is zo’n waarschuwing juist heel nuttig voor anderen die zo’n ervaring hiermee hopelijk bespaard blijft. Ik hoop oprecht dat je je snel beter voelt, anders zou ik er eventueel hulp bij zoeken. Klinkt als een traumatische ervaring! Sterkte. <3
#14
Zaterdagavond is er wat ergs gebeurd. Ik voel me heel erg dom. Ik heb getwijfeld of ik dit wel zou plaatsen.
Ik had de avond ervoor doorgehaald, met blue, 3mmc en gbh, daarna ben ik gaan slapen met 5 mg zolpidem. Ik had 5 uurtjes geslapen.
8 uren later heb ik een puntje 3meopcp genomen, en op het oog een mespuntje in m'n drinken gedaan. Ik heb voorheen vaker 15 mg afgewogen en dacht te weten hoe groot het puntje moest zijn. Maar 15 mg is een gemiddelde dosis en 25 mg al een hoge dosis.
Toen het begon in te werken ben ik met een jongen naar een feestje gereden, waar ik niemand kende. Hij wist dat ik 3meopcp genomen had. Ik had eigenlijk al niet zo'n zin in het feestje. Op het feestje merkte ik dat de effecten al vrij heftig waren.
Ik heb dit spul al vaak genomen, altijd thuis in een rustige omgeving. Echt zo dom om dit vlak voor een feestje in te nemen. Hij merkte dat ik fout ging en we gingen samen naar de wc. Daar besloten we dat hij me meteen naar huis zou brengen.
In de auto ging het helemaal mis. Ik verloor mijn bewustzijn, viel in het gat, ik weet niet wat er gebeurde, was het een psychose? Mijn maatje leek een neppe versie van de echte, alles was zo donker op de snelweg, en ik dacht dat ik dood was gegaan en dat waar ik nu was, dat ik daar voor altijd moest blijven! Ik dacht dat hij een lucifer was en hij reed me recht naar de poorten van de hel!
Ik begon te flippen en te schreeuwen dat ik naar huis wilde. Ik dacht echt dat ik het verkloot had en nooit meer kon terugkeren naar de werkelijkheid.
Onderweg zijn we een paar keer gestopt. Ik vertrouwde hem totaal niet meer.
Hij heeft me in mijn woonplaats in de buurt van een hoofdweg eruit gelaten, waar ik gelukkig bekend was. Ik schijn 10 minuten ergens te hebben gestaan, totdat ik de verlichting van de Lidl herkende. Daar ben ik heen gelopen en vanuit daar is het alsmaar rechtdoor naar mijn huis.
Het enge is dat ik er niet was en dat ik blind naar huis ben gelopen. Vaag registreerde ik mijn omgeving. Ik herinner me dat ik ergens gevallen ben, en de volgende dag had ik allemaal blauwe plekken op m'n benen, en vlekken op m'n kleren. Ik voelde een last die ik met me meesleepte, later bedacht ik me dat dat mijn parka half op m'n rug hing.
Mijn bril had ik afgedaan en kwijtgeraakt.
Halverwege die weg stond ik opeens met een jongen en een meid te praten. Zij was aan het bellen en vroeg mijn naam en geboortedatum. Ze was een ambulance voor me aan het bellen. Hij stond mij te observeren en vroeg of ik drugs had gebruikt, waarop ik zei ja, 3meopcp.
Ik dacht dat die mensen nep waren en ik kneep die jongen in z'n arm om te kijken of hij echt was.
Hij vroeg of hij me moest helpen met m'n jas, die half uit was. Ja graag! Daarna ben ik hem gepeerd.
Ik zag vaag een brug waar ik overheen liep. Er reden auto's onderdoor. Ik liep langs een elektriciteitsmast, wat er futuristisch uitzag, alsof ik in een game zat. Achteraf denk ik steeds hoe gevaarlijk het was wat er gebeurde, ik had de snelweg op kunnen lopen of aangereden door een auto, want alles was zwart en onbewust, alleen fel verlichte dingen nam ik in me op.
Opeens liep ik op een rotonde en er was veel verkeer, daar was een klein busstation. Ik dacht dat ik alles droomde. Op de automatische piloot liep ik verder. Opeens stond ik ergens stil, want in de verte zag ik een persoon, en die wilde ik niet passeren. Ik pakte een verkeerspaal beet, en voelde dat het spul begon uit te werken. Al die tijd was ik me niet bewust geweest van dat het door de drugs kwam.
Ik liep langs een kerk, die juist aan klingelen was.
Toen begon het besef te komen wat er gebeurd was. Ik voelde mijn sleutels en m'n mobiel in m'n zak, gelukkig was ik die niet verloren. Ik vroeg me af waar die vriend was gebleven. Ik kende hem nauwelijks, we hadden elkaar pasgeleden leren kennen op een feestje. Ik dacht dat hij me in de steek had gelaten. Het duurde zo lang voor ik thuis was, het was echt een missie.
Toen was ik eindelijk thuis! Ik trok de deur dicht, eindelijk veilig! Ik heb meteen die jongen gebeld om te vragen wat er gebeurd was. Hij zei dat ik in paniek geraakt was en dat we meerdere keren gestopt waren. De politie had ons van een afstand gezien ook nog, maar ze waren niet gekomen om te vragen wat we aan doen waren.
En ik had het portier proberen te openen onder het rijden. Hij was zsm ergens gestopt binnen de bebouwde kom in mijn woonplaats. Hij was me achterna komen lopen maar ik schreeuwde steeds 'ga weg, ga weg!'. Daarna heb ik 10 min stil gestaan.
Hij heeft me 2 uur lang gevolgd met de auto om te zien of ik veilig thuis kwam. Hij heeft me zien praten met die mensen. Ook had ik met een man alleen gepraat. Ik weet er allemaal niks meer van.
Ik heb het spul om half 9 genomen en om half 12 in de avond was ik thuis. Die kerkklok had dus 23 uur geslagen. De volgende dag keek ik op Google maps hoe lang het lopen was vanuit de Lidl: 50 minuten. Ik had er ruim 2 uur over gedaan.
Ik ben zo geschrokken en ik voel me zo onverantwoordelijk. Hoe haalde ik het in m'n hoofd om dit te nemen vlak voor ik naar een feestje ging waar ik verder niemand kende? Ik had het al zo vaak gepakt, ik dacht dat ik het wel aankon.
Gisteravond lag ik in bed en zag ik steeds beelden, van die auto's en al het donker, en van die andere wereld waarin ik dacht dat ik dood was en naar de hel ging. Ik heb geen oog dicht gedaan, ik was bang.
Ik ben voorlopig genezen van 3meopcp. Ik ga het de komende tijd rustiger aan doen. Mijn vriend heeft het begin november na vier jaar uitgemaakt, ik ben er kapot van. Maar dit is niet de manier om ermee om te gaan.
Toen ik thuis was, en alles weer normaal was, was ik zo dankbaar voor de realiteit. Maar wat is realiteit? De volgende dag keek ik een filmpje over kwantumfysica waar ik de helft van begreep, dat ging ook over realiteit en bewustzijn.
Ik vraag me nu af wat er gebeurd is, was dit het gat, een psychose, een blackout?
Ik had de avond ervoor doorgehaald, met blue, 3mmc en gbh, daarna ben ik gaan slapen met 5 mg zolpidem. Ik had 5 uurtjes geslapen.
8 uren later heb ik een puntje 3meopcp genomen, en op het oog een mespuntje in m'n drinken gedaan. Ik heb voorheen vaker 15 mg afgewogen en dacht te weten hoe groot het puntje moest zijn. Maar 15 mg is een gemiddelde dosis en 25 mg al een hoge dosis.
Toen het begon in te werken ben ik met een jongen naar een feestje gereden, waar ik niemand kende. Hij wist dat ik 3meopcp genomen had. Ik had eigenlijk al niet zo'n zin in het feestje. Op het feestje merkte ik dat de effecten al vrij heftig waren.
Ik heb dit spul al vaak genomen, altijd thuis in een rustige omgeving. Echt zo dom om dit vlak voor een feestje in te nemen. Hij merkte dat ik fout ging en we gingen samen naar de wc. Daar besloten we dat hij me meteen naar huis zou brengen.
In de auto ging het helemaal mis. Ik verloor mijn bewustzijn, viel in het gat, ik weet niet wat er gebeurde, was het een psychose? Mijn maatje leek een neppe versie van de echte, alles was zo donker op de snelweg, en ik dacht dat ik dood was gegaan en dat waar ik nu was, dat ik daar voor altijd moest blijven! Ik dacht dat hij een lucifer was en hij reed me recht naar de poorten van de hel!
Ik begon te flippen en te schreeuwen dat ik naar huis wilde. Ik dacht echt dat ik het verkloot had en nooit meer kon terugkeren naar de werkelijkheid.
Onderweg zijn we een paar keer gestopt. Ik vertrouwde hem totaal niet meer.
Hij heeft me in mijn woonplaats in de buurt van een hoofdweg eruit gelaten, waar ik gelukkig bekend was. Ik schijn 10 minuten ergens te hebben gestaan, totdat ik de verlichting van de Lidl herkende. Daar ben ik heen gelopen en vanuit daar is het alsmaar rechtdoor naar mijn huis.
Het enge is dat ik er niet was en dat ik blind naar huis ben gelopen. Vaag registreerde ik mijn omgeving. Ik herinner me dat ik ergens gevallen ben, en de volgende dag had ik allemaal blauwe plekken op m'n benen, en vlekken op m'n kleren. Ik voelde een last die ik met me meesleepte, later bedacht ik me dat dat mijn parka half op m'n rug hing.
Mijn bril had ik afgedaan en kwijtgeraakt.
Halverwege die weg stond ik opeens met een jongen en een meid te praten. Zij was aan het bellen en vroeg mijn naam en geboortedatum. Ze was een ambulance voor me aan het bellen. Hij stond mij te observeren en vroeg of ik drugs had gebruikt, waarop ik zei ja, 3meopcp.
Ik dacht dat die mensen nep waren en ik kneep die jongen in z'n arm om te kijken of hij echt was.
Hij vroeg of hij me moest helpen met m'n jas, die half uit was. Ja graag! Daarna ben ik hem gepeerd.
Ik zag vaag een brug waar ik overheen liep. Er reden auto's onderdoor. Ik liep langs een elektriciteitsmast, wat er futuristisch uitzag, alsof ik in een game zat. Achteraf denk ik steeds hoe gevaarlijk het was wat er gebeurde, ik had de snelweg op kunnen lopen of aangereden door een auto, want alles was zwart en onbewust, alleen fel verlichte dingen nam ik in me op.
Opeens liep ik op een rotonde en er was veel verkeer, daar was een klein busstation. Ik dacht dat ik alles droomde. Op de automatische piloot liep ik verder. Opeens stond ik ergens stil, want in de verte zag ik een persoon, en die wilde ik niet passeren. Ik pakte een verkeerspaal beet, en voelde dat het spul begon uit te werken. Al die tijd was ik me niet bewust geweest van dat het door de drugs kwam.
Ik liep langs een kerk, die juist aan klingelen was.
Toen begon het besef te komen wat er gebeurd was. Ik voelde mijn sleutels en m'n mobiel in m'n zak, gelukkig was ik die niet verloren. Ik vroeg me af waar die vriend was gebleven. Ik kende hem nauwelijks, we hadden elkaar pasgeleden leren kennen op een feestje. Ik dacht dat hij me in de steek had gelaten. Het duurde zo lang voor ik thuis was, het was echt een missie.
Toen was ik eindelijk thuis! Ik trok de deur dicht, eindelijk veilig! Ik heb meteen die jongen gebeld om te vragen wat er gebeurd was. Hij zei dat ik in paniek geraakt was en dat we meerdere keren gestopt waren. De politie had ons van een afstand gezien ook nog, maar ze waren niet gekomen om te vragen wat we aan doen waren.
En ik had het portier proberen te openen onder het rijden. Hij was zsm ergens gestopt binnen de bebouwde kom in mijn woonplaats. Hij was me achterna komen lopen maar ik schreeuwde steeds 'ga weg, ga weg!'. Daarna heb ik 10 min stil gestaan.
Hij heeft me 2 uur lang gevolgd met de auto om te zien of ik veilig thuis kwam. Hij heeft me zien praten met die mensen. Ook had ik met een man alleen gepraat. Ik weet er allemaal niks meer van.
Ik heb het spul om half 9 genomen en om half 12 in de avond was ik thuis. Die kerkklok had dus 23 uur geslagen. De volgende dag keek ik op Google maps hoe lang het lopen was vanuit de Lidl: 50 minuten. Ik had er ruim 2 uur over gedaan.
Ik ben zo geschrokken en ik voel me zo onverantwoordelijk. Hoe haalde ik het in m'n hoofd om dit te nemen vlak voor ik naar een feestje ging waar ik verder niemand kende? Ik had het al zo vaak gepakt, ik dacht dat ik het wel aankon.
Gisteravond lag ik in bed en zag ik steeds beelden, van die auto's en al het donker, en van die andere wereld waarin ik dacht dat ik dood was en naar de hel ging. Ik heb geen oog dicht gedaan, ik was bang.
Ik ben voorlopig genezen van 3meopcp. Ik ga het de komende tijd rustiger aan doen. Mijn vriend heeft het begin november na vier jaar uitgemaakt, ik ben er kapot van. Maar dit is niet de manier om ermee om te gaan.
Toen ik thuis was, en alles weer normaal was, was ik zo dankbaar voor de realiteit. Maar wat is realiteit? De volgende dag keek ik een filmpje over kwantumfysica waar ik de helft van begreep, dat ging ook over realiteit en bewustzijn.
Ik vraag me nu af wat er gebeurd is, was dit het gat, een psychose, een blackout?
#15
Ik ga niet tegen je liegen, Natoz, dit was niet bepaald je beste idee. Maar wat een nare ervaring en wat vreselijk lijkt me om zoiets mee te makenZaterdagavond is er wat ergs gebeurd. Ik voel me heel erg dom. Ik heb getwijfeld of ik dit wel zou plaatsen.
Ik had de avond ervoor doorgehaald, met blue, 3mmc en gbh, daarna ben ik gaan slapen met 5 mg zolpidem. Ik had 5 uurtjes geslapen.
8 uren later heb ik een puntje 3meopcp genomen, en op het oog een mespuntje in m'n drinken gedaan. Ik heb voorheen vaker 15 mg afgewogen en dacht te weten hoe groot het puntje moest zijn. Maar 15 mg is een gemiddelde dosis en 25 mg al een hoge dosis.
Toen het begon in te werken ben ik met een jongen naar een feestje gereden, waar ik niemand kende. Hij wist dat ik 3meopcp genomen had. Ik had eigenlijk al niet zo'n zin in het feestje. Op het feestje merkte ik dat de effecten al vrij heftig waren.
Ik heb dit spul al vaak genomen, altijd thuis in een rustige omgeving. Echt zo dom om dit vlak voor een feestje in te nemen. Hij merkte dat ik fout ging en we gingen samen naar de wc. Daar besloten we dat hij me meteen naar huis zou brengen.
In de auto ging het helemaal mis. Ik verloor mijn bewustzijn, viel in het gat, ik weet niet wat er gebeurde, was het een psychose? Mijn maatje leek een neppe versie van de echte, alles was zo donker op de snelweg, en ik dacht dat ik dood was gegaan en dat waar ik nu was, dat ik daar voor altijd moest blijven! Ik dacht dat hij een lucifer was en hij reed me recht naar de poorten van de hel!
Ik begon te flippen en te schreeuwen dat ik naar huis wilde. Ik dacht echt dat ik het verkloot had en nooit meer kon terugkeren naar de werkelijkheid.
Onderweg zijn we een paar keer gestopt. Ik vertrouwde hem totaal niet meer.
Hij heeft me in mijn woonplaats in de buurt van een hoofdweg eruit gelaten, waar ik gelukkig bekend was. Ik schijn 10 minuten ergens te hebben gestaan, totdat ik de verlichting van de Lidl herkende. Daar ben ik heen gelopen en vanuit daar is het alsmaar rechtdoor naar mijn huis.
Het enge is dat ik er niet was en dat ik blind naar huis ben gelopen. Vaag registreerde ik mijn omgeving. Ik herinner me dat ik ergens gevallen ben, en de volgende dag had ik allemaal blauwe plekken op m'n benen, en vlekken op m'n kleren. Ik voelde een last die ik met me meesleepte, later bedacht ik me dat dat mijn parka half op m'n rug hing.
Mijn bril had ik afgedaan en kwijtgeraakt.
Halverwege die weg stond ik opeens met een jongen en een meid te praten. Zij was aan het bellen en vroeg mijn naam en geboortedatum. Ze was een ambulance voor me aan het bellen. Hij stond mij te observeren en vroeg of ik drugs had gebruikt, waarop ik zei ja, 3meopcp.
Ik dacht dat die mensen nep waren en ik kneep die jongen in z'n arm om te kijken of hij echt was.
Hij vroeg of hij me moest helpen met m'n jas, die half uit was. Ja graag! Daarna ben ik hem gepeerd.
Ik zag vaag een brug waar ik overheen liep. Er reden auto's onderdoor. Ik liep langs een elektriciteitsmast, wat er futuristisch uitzag, alsof ik in een game zat. Achteraf denk ik steeds hoe gevaarlijk het was wat er gebeurde, ik had de snelweg op kunnen lopen of aangereden door een auto, want alles was zwart en onbewust, alleen fel verlichte dingen nam ik in me op.
Opeens liep ik op een rotonde en er was veel verkeer, daar was een klein busstation. Ik dacht dat ik alles droomde. Op de automatische piloot liep ik verder. Opeens stond ik ergens stil, want in de verte zag ik een persoon, en die wilde ik niet passeren. Ik pakte een verkeerspaal beet, en voelde dat het spul begon uit te werken. Al die tijd was ik me niet bewust geweest van dat het door de drugs kwam.
Ik liep langs een kerk, die juist aan klingelen was.
Toen begon het besef te komen wat er gebeurd was. Ik voelde mijn sleutels en m'n mobiel in m'n zak, gelukkig was ik die niet verloren. Ik vroeg me af waar die vriend was gebleven. Ik kende hem nauwelijks, we hadden elkaar pasgeleden leren kennen op een feestje. Ik dacht dat hij me in de steek had gelaten. Het duurde zo lang voor ik thuis was, het was echt een missie.
Toen was ik eindelijk thuis! Ik trok de deur dicht, eindelijk veilig! Ik heb meteen die jongen gebeld om te vragen wat er gebeurd was. Hij zei dat ik in paniek geraakt was en dat we meerdere keren gestopt waren. De politie had ons van een afstand gezien ook nog, maar ze waren niet gekomen om te vragen wat we aan doen waren.
En ik had het portier proberen te openen onder het rijden. Hij was zsm ergens gestopt binnen de bebouwde kom in mijn woonplaats. Hij was me achterna komen lopen maar ik schreeuwde steeds 'ga weg, ga weg!'. Daarna heb ik 10 min stil gestaan.
Hij heeft me 2 uur lang gevolgd met de auto om te zien of ik veilig thuis kwam. Hij heeft me zien praten met die mensen. Ook had ik met een man alleen gepraat. Ik weet er allemaal niks meer van.
Ik heb het spul om half 9 genomen en om half 12 in de avond was ik thuis. Die kerkklok had dus 23 uur geslagen. De volgende dag keek ik op Google maps hoe lang het lopen was vanuit de Lidl: 50 minuten. Ik had er ruim 2 uur over gedaan.
Ik ben zo geschrokken en ik voel me zo onverantwoordelijk. Hoe haalde ik het in m'n hoofd om dit te nemen vlak voor ik naar een feestje ging waar ik verder niemand kende? Ik had het al zo vaak gepakt, ik dacht dat ik het wel aankon.
Gisteravond lag ik in bed en zag ik steeds beelden, van die auto's en al het donker, en van die andere wereld waarin ik dacht dat ik dood was en naar de hel ging. Ik heb geen oog dicht gedaan, ik was bang.
Ik ben voorlopig genezen van 3meopcp. Ik ga het de komende tijd rustiger aan doen. Mijn vriend heeft het begin november na vier jaar uitgemaakt, ik ben er kapot van. Maar dit is niet de manier om ermee om te gaan.
Toen ik thuis was, en alles weer normaal was, was ik zo dankbaar voor de realiteit. Maar wat is realiteit? De volgende dag keek ik een filmpje over kwantumfysica waar ik de helft van begreep, dat ging ook over realiteit en bewustzijn.
Ik vraag me nu af wat er gebeurd is, was dit het gat, een psychose, een blackout?
#16
Jeetje wat een ontzettend nare ervaring meis!😥
Lijkt me echt doodeng wat je allemaal is overkomen en beangstigend wat er nog meer had kunnen gebeuren.
Ik ben ook benieuwd hoe het nu met je gaat en ik wens je veel sterkte bij het verwerken van deze ervaring en de breuk met je vriend 💜
Ik heb zelf ook negatieve ervaringen ermee, maar gelukkig niet zo heftig als jou. Maar ik had ook al besloten om het niet meer te gebruiken.
Lijkt me echt doodeng wat je allemaal is overkomen en beangstigend wat er nog meer had kunnen gebeuren.
Ik ben ook benieuwd hoe het nu met je gaat en ik wens je veel sterkte bij het verwerken van deze ervaring en de breuk met je vriend 💜
Ik heb zelf ook negatieve ervaringen ermee, maar gelukkig niet zo heftig als jou. Maar ik had ook al besloten om het niet meer te gebruiken.
#17
Hey, ja was niet zo'n slimme zet van me ☺️ ik heb er wel van geleerd. Iets met setting, zelfoverschatting en maat houden.Ik ga niet tegen je liegen, Natoz, dit was niet bepaald je beste idee. Maar wat een nare ervaring en wat vreselijk lijkt me om zoiets mee te makenHoe gaat het nu met je?
Ik slaap niet zo goed, ik denk er nog veel aan terug.
#18
Dankjewel, dat is lief van je! 😘Jeetje wat een ontzettend nare ervaring meis!😥
Lijkt me echt doodeng wat je allemaal is overkomen en beangstigend wat er nog meer had kunnen gebeuren.
Ik ben ook benieuwd hoe het nu met je gaat en ik wens je veel sterkte bij het verwerken van deze ervaring en de breuk met je vriend 💜
Ik heb zelf ook negatieve ervaringen ermee, maar gelukkig niet zo heftig als jou. Maar ik had ook al besloten om het niet meer te gebruiken.
Wat zijn jouw negatieve ervaringen met 3meopcp?
Ik heb altijd hele mooie ervaringen gehad ermee, maar ik denk dat het potje leeg is, figuurlijk gezien.
#19
Ja 3-MeO-PCP is echt heftig. In gangbare doses vond ik het best chill. Maar het heeft een heel stijle dose-respons curve. Als je twee keer zoveel neemt dan lijkt het effect vier keer zo hard te worden. Ik heb één keer 25 milligram genomen en ik was echt totaal geschokt hoe hard dat binnenkwam. Je kan er nogal manisch van worden tegen het psychotische aan inderdaad. Bij extreme doseringen kan het uitmonden in een delier waarbij je zelf dus niet echt in de gaten hebt dat je last van wanen hebt. Echt absoluut geen stof om te eyeballen, maarja, daar was je zelf ook al achter ![:wink:]()
Wel chill dat je vriend je op een afstandje is blijven volgen! Echt heel verstandig. Gelukkig dat alles ondanks de heftige ervaring toch nog is goed gekomen. En we zijn weer allen een wijze les rijker nu je je verhaal ook nog eens gepost hebt. Dus dank daarvoor![:wink:]()
Wel chill dat je vriend je op een afstandje is blijven volgen! Echt heel verstandig. Gelukkig dat alles ondanks de heftige ervaring toch nog is goed gekomen. En we zijn weer allen een wijze les rijker nu je je verhaal ook nog eens gepost hebt. Dus dank daarvoor
#20
Jezus wat een verhaal! Wel fijn dat je nieuwe maatje je niet alsnog in de steek heeft gelaten en je gewoon gevolgd is. Al had hij in de auto misschien wel meer kunnen doen om je trip om te buigen door middel van muziek, grapjes maken, praten over positieve dingen. Hoe gaat het nu?