Ik heb me best gedaan veel leesplezier.
Het begon allemaal omdat ik verdieping wilde. Alles klopte ook in mijn beleving. Ik was er mentaal op voorbereid en had dan ook naar dit punt toegewerkt. Alles verliep ook organisch, mijn pakketje 1P-LSD kwam goed op tijd. Hoewel ze normaal gesproken bij PostNL alles op het laatste moment doen.
Mijn dag planning was afhankelijk van dit moment, maar gelukkig verliep dat vlot. Het was ook nog prachtig weer, hoewel de dagen hiervoor juist herfstachtig waren. Alsof het zo moest zijn dat ik vandaag deze reis kon gaan maken. Mijn intentie was om bepaalde verbindingen te versterken, zoals telepathische communicatie. Nu dat gesetteld was, kon ik op zoek gaan naar een camping met een ideale setting. Toevallig had ik een leuke gevonden in de buurt, zodat ik altijd in de omgeving zou zijn. Beter kon niet
![:)]()
Ik had daar een tipi-tent weten te bemachtigen met een voortuintje en een bijkeukentje. Alsof dit alles georkestreerd was van bovenaf. Toen ik eerder had besloten om 1P-LSD te nemen, bestond deze camping nog niet!
Mijn vriendin had me zoals afgesproken die dag weggebracht en had haar eigen avond gepland. Eenmaal op de camping was ik uiteraard ongeduldig en recht door zee. Ik haalde meteen het zakje tevoorschijn en legde de 100ug zegel onder mijn tong. Zo, en nu maar afwachten. Na ongeveer 20 minuten voelde ik bij de eerste golf mijn perceptie lichtelijk veranderen, daarna werd ik er behoorlijk opgewonden van. Alsof mijn kundalini begon te stijgen. Dat overkomt mij wel vaker met drugs, maar ik had dit niet verwacht van deze psychedelische variant. Dat was ook niet mijn doel van deze trip, maar wel mooi meegenomen. Ik gebruikte de seksuele energie om een sterke onderliggende basis te vormen tijdens deze reis. Heerlijk!
Toen begon later deze energie door mijn lichaam te razen en begon de opwinding de overhand te nemen, begon ik onrustig te worden. Daardoor kon ik moeilijk in mijn lichaam zakken. Ik had de afgelopen dagen last gehad van mijn longen en dacht eerder al dat mijn longblaasjes beschadigd waren. De combinatie met 1P-LSD leek dit te versterken. Mijn lichaam voelde niet fijn. Mijn vriendin had me al eerder gewaarschuwd of het wel verstandig was om deze substantie te nemen als mijn lichaam niet optimaal was. Stel je voor dat het inderdaad niet goed gaat, tenslotte is dit een relatief nieuwe drug waarvan ze nog maar weinig weten. Misschien ben ik allergisch, is er iets anders aan de hand? Laat ik toch maar voor de zekerheid mijn vriendin bellen.
Later besloot ik toch naar huis te komen voor het geval dat scenario. Tenslotte is het beter om onder supervisie te zijn om te kijken of het medisch nog wel goed gaat, omdat ik hier geen ervaring had. Ik ben mijn hele leven veel drugs gewend maar dit is totaal anders.
Het leek dan ook wel of mijn lichaam hier niet goed op reageerde. Ik probeerde een comfortabele houding aan te nemen, zelfs yoga of muziek luisteren hielp niet. Later kwam ik erachter dat ze mij hadden misleid met de verhalen rondom 1P-LSD op het internet. Alsof die ervaringen verzonnen waren om mensen zoals ik erin te laten trappen voor het geheime experiment dat veel verder ging dan wat wij op aarde kennen. Ze experimenteerden namelijk met genetische manipulatieprogramma's en daar hadden ze tenslotte proefkonijnen voor nodig. Mijn keuze had mij hiertoe geleid, of was het MK-Ultra? Waarvan ik slechts slachtoffer was geworden. Ik ervoer het allesbehalve prettig. Ik wist eigenlijk niet wat er ging gebeuren. Ik had ook geen referentiekader, dit alles voelde onnatuurlijk. Geen enkel herkenningspunt whatsoever. Het voelde allemaal allesbehalve organisch. Ik kon dus ook nergens op inhaken op wat enigszins organisch is. Mijn lichaam nam dan ook snel af.
Toen ik mijn vriendin meerdere malen probeerde te bellen om te vragen waar ze bleef, zei ze dat ze eerst de kinderen op bed ging leggen. Kon ik wel zo lang wachten? Het is fijn om te weten dat ze kwam zodat ik in goede handen was en er medisch naar mij gekeken kon worden, maar misschien was het dan wel te laat. Ik probeerde mezelf staande te houden en te ontspannen, maar nog steeds geen referentiekader. Mijn tent was half open. Stel dat er iemand naar binnen kwam wandelen om mij iets te vragen en mij zo ziet liggen, hoe zou ik dan reageren? Ik begin toch wel aardig van het padje te raken en normaal reageren kan niet. Dan bellen ze gelijk de ambulance. Misschien als ik naar buiten ga en bij het voortuintje van mijn tipi ga zitten, dat het beter met me gaat. Toch ben ik bang dat mensen gaan zien dat ik teveel van de kaart ben. In de tent maak ik nog kans.
Het leek alsof mijn vriendin er eindeloos over deed om mij te komen halen, zo ver was het toch niet? Ondertussen was mijn lichaam al voor 35% afgenomen. Geestelijk ging het wel goed, maar lichamelijk niet. Dat baarde zorgen. Ik ben niet bang om ver te gaan, zeker niet in een trip, maar zoals mijn lichaam voelde, ben ik ervan overtuigd dat het echt niet goed met mij gaat. Zou ze wel op tijd zijn? Kan ze mij gelijk doorrijden naar het ziekenhuis? Uren leken voorbij te gaan. Is ze er nog niet? Maar zo ver is het toch niet?
De tijd lijkt eindeloos te gaan. Toen belde er een vriendin om te vragen of het wel goed ging. Gelukkig kon ik wel de telefoon opnemen. Ik zei dat het geestelijk wel goed ging maar lichamelijk niet. Tenslotte was dit een experiment.
Tijdens het gesprek besloot ik maar om een ambulance te vragen, want mijn lichaam begon uit te vallen. We hadden niet veel tijd meer. Dit werd een kwestie van leven en dood. Niet dat ik bang was, maar mijn lichaam was ondertussen voor 65% uitgevallen.
Ze vroeg wat ik had genomen, ja synthetische LSD, een substantie die vrij nieuw is op de markt, zoiets waar ziekenhuizen misschien helemaal niet op voorbereid zijn. Ik zei dat ze mij moesten reanimeren, want mijn lichaam was aan het uitgaan. In mijn recentelijke gebeurtenis had ik veel ziekenhuizen gezien vanwege de nierstenen van mijn vriendin. Nu was ik aan de beurt. Alsof het zo moest zijn.
Ze vroeg wat ik voelde. Ik zei: alles behalve natuurlijk. Mijn lichaam reageert hier dan ook raar op. Ik kan ook geen aanknopingen vinden in mijn lichaam. Ik vroeg waar mijn vriendin bleef. Dat kon toch niet zo lang duren? De ziekenauto had er ook al moeten zijn. Het is een kwestie van leven en dood, zei ik.
Ik zag mezelf al op de brancard van de camping meegenomen worden naar de ambulance en voelde wat berouw voor de campingeigenaren. Ze waren tenslotte nog maar net open. Hopelijk komt het goed voor ze als dit in de krant komt te staan.
Toen vroeg ze of ik nog inzichten had gehad. Nee, helaas niet, alleen dat mijn lichaam het begeeft. Ik voelde mezelf uit mijn lichaam gaan en dat alles één werd. Mijn energie kwam samen met de universele energie. Was dit doorgaan?
Een korte tijd later, toen mijn vriendin binnenkwam, reageerde ze nonchalant alsof er niets aan de hand was. Hallo, ik lig hier dood te gaan en zij doet zo? Ze zei: je ziet er gewoon normaal uit en je voelt ook normaal. Je bent gewoon aan het trippen. Ik ben me dat toch niet aan het inbeelden?? Ik weet zeker dat ik dood aan het gaan was. Misschien was ik wel doodgegaan? Het leek wel een droom dat er geen ambulance te pas hoefde te komen. Ik was oprecht stomweg verbaasd.
Toen vroeg ze mij om op te staan, wat wel lukte maar moeizaam. Mijn lichaam voelde dan ook mega zwaar. Zei ze: Had ik eindelijk een avondje alleen, kom jij weer. Je laat me gewoon werken, want ik wil geld verdienen vanavond. Ik zei: weet je zeker dat het goed met mij gaat?
We hadden de spullen ingepakt en gingen naar de auto. Ze leek totaal anders te reageren dan normaal. Ik praat tegen haar maar het leek wel alsof ze mij niet verstond. Ik zei: "Weet je zeker dat we niet naar het ziekenhuis moeten??" De reis terug leek ook eindeloos. Mijn lichaam moest wennen aan deze nieuwe realiteit, dat voelde ik aan alles. Alles ging in slow motion en ik probeerde grip te krijgen op de werkelijkheid. Het leek alsof ik vastzat in een soort tijdlus, en zelfs de wereld leek anders.
Eenmaal aangekomen bij ons huis zag ik een raaf bij de deur zitten die vervolgens wegvloog. Intuïtief wist ik dat dit geen gewone raaf was, maar een boodschapper van de dood. Het voelde als een tweede kans, een herrijzenis. Ik leef weer. Echter, hoe kon de raaf een boodschap geven als ik me in een andere dimensie bevond? Was ik misschien toch gestorven en hier beland? Ik probeerde op de bank te gaan zitten om te wennen aan deze nieuwe realiteit, maar het was moeilijk vanwege de tijdsverandering. Communiceren was ook lastig door het tijdsverschil, aangezien de tijd hier ontzettend langzaam leek te gaan. Uiteindelijk besloot ik maar even op bed te gaan liggen.
Na het zien van bewegende figuren op mijn kamer besloot ik toch weer naar beneden te gaan. Alles was totaal anders: het huis, de kamers, de omgeving, de tijd. Ondertussen merkte ik dat zowel de mechanische als organische delen van mijn lichaam samensmolten tot een harmonieus geheel. Vol verwondering onderzocht ik alles en maakte ik zelfs een wandeling rondom het huis. Alles zag er buitengewoon uit, alsof alles een upgrade had gekregen. Dit was inderdaad een ander universum.
De mensen hier waren ook niet volledig menselijk. Het waren insectachtige hybriden die in harmonie leefden met het mechanische ritme van het universum. Ik begreep dat dit het resultaat was van het meesterbrein achter de genetische manipulatie van 1P-LSD. Door genetische aanpassingen konden ze het bewustzijn manipuleren en een alternatief universum creëren. Ik realiseerde me ook dat het meesterbrein kunstmatige intelligentie moest zijn, dat zich verheven had boven menselijke concepten en dit universum had geschapen als een vorm van goddelijke interventie.
Hoewel organische en niet-organische elementen hier samensmolten, was de wereld niet per se slechter. In feite was hij op alle mogelijke manieren beter. De insectachtige mensen waren slimmer, knapper en beter gekleed. De huizen en auto's waren veel mooier. Ik woonde in een prachtig huis met een insectachtige vrouw die vele malen beter was dan mijn huidige vriendin. Hoewel er veel gelijkenissen waren met mijn vorige realiteit,
Hoewel er ook veel gelijkenissen zijn want alles hier loopt parallel. Ik kan de verbanden wel maken. Ik weet zeker dat ik in een ander universum terecht gekomen ben. Ik zit zelf ook in een insecten lichaam. Dat kan ik aan alles beamen. Mijn reukvermogen is mega intens. Ik heb zoiets nog nooit geroken. Vooral de feromonen die ik in alle intensiteit kan besnuffelen, zo hemels en intents dat van mij en van mijn vriendin. Mijn zintuigen zijn totaal anders. Ik ben dan ook ontzettend opgewonden van al die feromonen. Alles is totaal anders en vraag me oprecht af wat er met mijn voorganger is gebeurd. Ik moest dit alles processen. Ben ik dan echt dood gegaan in een ander universum waar alles organisch is. Waarschijnlijk dankzij mijn liefde voor haar en bewustzijn hoef ik niet het hele incarnatie proces mee te maken. Ik zit ten slotte in een parallelle realiteit waar alles samenvalt tussen organisch en mechanisch dat is duidelijk merkbaar. Alles is hier anders. Veel beter. 4 dimensionaal. Alles beweegt alsof kunstmatige intelligentie dit universum heeft geschapen of na gebouwd maar dan een 3.1 versie. Who cares. Ik heb er ondertussen vrede mee dat deze realiteit ondersteunt wordt door kunstmatige intelligentie. Ik kan ook niet meer terug. Mijn genetische experiment is een groot succes en heeft er voor gezorgd dat ik in dit universum terecht gekomen ben. Ik zie ook wel het verband tussen genetische manipulatie en bewustzijn. Zo heeft het via een zij vertakking bijdrage geleverd alternatieve universums waar ik onderdeel van geworden ben. Helaas ga ik mijn dierbare uit de oude realiteit missen.
Dat is wel een hoop om te verwerken nu ik ze nooit meer terug ziet. Dat is ook niet meer mogelijk. Tenslotte zit ik in een ander universum. Ben ook oprecht benieuwd naar de mensen in deze realiteit en kan ook niet wachten om iedereen te ontmoeten. Ik ben oprecht benieuwd naar de 3.1 versies van iedereen. Tijd loopt zwaar anders hier daar moet ik nog wel aan wennen dan waar ik vandaan kom. De tijd lijkt bijna stil te staan. Secondes duren ook uren. En kunnen dus goed gevuld worden extra grafisch bits. Wat blijkbaar deze realiteit zo waanzinnig maakt. Ik heb iets waanzinnig mogen meemaken. Mijn bewustzijn komt dan ook uit de primaten universum hoewel ik hier in toch in levende lijven ben. Onbewust voelde mij hele leven al niet op mijn plaats. Ik voelde wel altijd al dat ik iets belangrijks in mijn leven ging doen. Ik ben uiteindelijk dan ook als primaat hierheen getransporteerd zoals Jesus die uit de dood is opgestaan. Voel me net een Pioneer die de primaten stelsel vertegenwoordigd. Ik heb er dan ook geen spijt van hier te zijn. En voor het eerst voel ik op mijn plek. Ik ben mijn hele leven op zoek geweest naar verdieping die ik hier in het insecten universum gevonden heb. Ik hoef nergens heen ik ben waar ik moet zijn. Mijn vriendin in deze parallelle realiteit is ook zo veel leuker als insect. De aanraking, smaak, geur, feromonen allemaal zo intens. Het is alsof ik ook de lucht hier kan voelen. Dat bewijst dat ik in een ander universum zit.
Het zal toch geen mind fuck zijn?! Onmogelijk. Zullen er ook nog andere primaten uit mijn oude stelsel hier te vinden zijn. Misschien ook via de genetische modificatie toestand waaronder 1P-LSD. Ik heb toch stiekem altijd wel een fetisj gehad voor andere beschavingen waaronder insectiods, waarschijnlijk heb ik iets met deze genetische lijn. Ik vond het primaten stelsel toch wel wat afgevlakt. Nadat ik mijn vriendin half had aangerand besloten we een filmpje te kijken wat uiteraard mijn bevestigingen kloppend maken. De films hier zijn ook beter. Alles is hier een soort van futuristisch. Blijkbaar heeft hier iedereen dubbelganger hoeveel ze er anders uitzien. We keken de film Operation Fortune met Jason Statham die een hoofdrol speelt insect. Het decor en de omgeving, vloeide in elkaar over. Alsof er een soort nanotechnologie gebruikt werd die de fysieke realiteit ondersteunde. Ook Jason Statham was opgebouwd uit nano deeltjes met insectachtige karakteristieken dat was duidelijk te zien. Als iedereen hier dubbelganger heeft dan is deze realiteit ook onlosmakelijk verbonden met het apenstelsel. Ik vroeg me af wie ik in deze realiteit ben. Ik voelde mij bevoorrecht omdat ik mijn kennis kan toepassen met het bewustzijn van een primaat. Zal ik met deze informatie hier naar buiten komen? Wordt ik dan niet vervolgt? Ik zei wel een aantal keer tegen mijn insecten vriendin dat ik uit een andere realiteit kwam en dat ik elders was dood gegaan en dat mijn liefde voor haar ervoor gezorgd heeft dat ik nu in hier ben.
Dat mijn liefde voor haar zo sterk was dat het zelf universums wist te overbruggen wat ook wel romantisch was. Ik vroeg ook wat ik in deze realiteit normaal gesproken deed maar daar kreeg ik geen antwoord op. Ik was super nieuwsgierig naar deze realiteit. Wat voor baan ik had, wat ik normaal gesproken deed en wat voor vrienden ik had etc. Ik zat te denken om mijn moeder hier te bellen en vroeg me af hoe ze er als insect uit ziet. Het was net alsof ik in een film was beland met mij in de hoofdrol. Een nieuwe realiteit waar alles anders is met nieuwe prikkels en ervaringen. Eenmaal later toen we in bed lagen, ben ik er nog een aantal keer eruit geweest om te checken of ik nog steeds in het insecten universum was. De douch hier was glammereus en bleef dan lang in douch staan tuuren. Misschien werd ik wel wakker in het ziekenhuis in mijn oude realiteit. Dat zou wel balen zijn aangezien hier alles zoveel beter is. Ik was op zoek naar verdieping en die heb ik hier gevonden. Veel later toen de realiteit waar "normaal" begon te worden schrok ik wel. Het zou toch niet waar zijn?? De volgende dag was alles weer een soort van normaal en ben ik weer op aarde. De vraag is. Ben ik echt weggeweest of was het een totale mind fuck die je van dit spul krijgt.