Vrienden van het drugsforum,
Ik gebruik nu sinds een half jaar speed en al een maand of 4 op bijna dagelijkse basis. Dat had een aantal redenen en voordelen voor me die op dat moment zwaarder wogen dan de te verwachten nadelen. Al met al heeft het me ook inderdaad geholpen en gebracht waar ik hoopte te zijn en dat is dan ook de reden dat ik besloten heb te stoppen op zeer korte termijn (zie een ander topic).
Ik heb gedurende die periode een aantal bijzondere momenten gehad mede dankzij de speed maar ook een aantal onverwachte problemen ondervonden.
Ik heb de behoefte om die dingen op een rij te zetten, wellicht kunnen anderen er iets van leren over speed en ik hoor graag jullie ervaringen en meningen. Komt ie:
1. Concentratie/motivatie. Ik had het vrij moeilijk om me lang op hetzelfde werk te kunnen concentreren en slaagde er daardoor zelden in om iets af te maken. Met speed op ging dat ineens heel goed. Vooral de eerste 2 maanden.
Maar naarmate mijn lichaam aan de speed gewend raakte en ik steeds meer nodig had om effecten te voelen, ging ook dit gegeven weer fout. Ik moet mezelf dwingen om ergens aan te beginnen en dan gaat het meestal wel maar de 'zin' om dingen te doen is weer weg. En als ik duidelijk te veel aan het snuiven ben dan heb je juist helemaal geen concentratie meer.
2. Inzichten. Deze discussie heeft hier veel stof doen opwaaien. Noem het 'bewustwordingen', noem het 'redeneringen', het is zeker geen inzicht op het hogere mystieke vlak maar ik noem het toch maar inzichten.
Ik heb op 4 duidelijke momenten, nadat ik volledig in de knoop zat en geen uitweg meer kon bedenken, steeds als een donderslag bij heldere hemel een inzicht gekregen dat mijn denkwijze en handelswijze voorgoed zou veranderen. En altijd was daar dan een nacht met veel speed voor nodig en heel veel nadenken. Misschien dat ik zonder speed dat inzicht ook had kunnen krijgen maar dan zeker niet binnen deze termijn. Dan was daar jaren therapie voor nodig.
Het zijn ook issues waarvoor ik onder behandeling ben bij een psycholoog. Deze psycholoog was ook zeer verbaasd dat ik ineens die vordering maakte en na de tweede keer werd me verteld dat hij en ik over een aantal weken bij Oprah ons verhaal gaan vertellen als ik geen terugval krijg want doorgaans gaan deze inzichten heel geleidelijk en kosten veel tijd. Ik verwacht dan ook binnenkort een uitnodiging. (Mijn psych weet overigens niets van mijn speedgebruik)
Het laatste inzicht is van vorige week en dat was voor mij ook de bevestiging dat het cirkeltje rond is en dat ik er mee kan stoppen. Mijn relatie van het afgelopen jaar heeft erg veel te verduren gehad. Heel vaak is het door mijn vriendin gestopt en even zo vaak zakte ik in een enorm diep gat daarna vol zelfmedelij en onbegrip. Maar ik herkende de patronen en slaagde er toch steeds in om er uit te komen en haar te overtuigen van mijn bedoelingen en inzichten om toch weer verder te gaan samen.
Vorige week heb ik dan eindelijk, nadat het definitief afgelopen leek te zijn, een groot inzicht gekregen in de denkwijze van mijn vriendin en heb het daardoor weer kunnen redden en heb mezelf de mogelijkheid gegeven om het lang te kunnen laten duren daardoor. Het was alsof ik ineens kon denken en voelen volgens haar geest. In een split-second was ik haar. Voelde ik haar problemen en wist ik ook wat ik al die tijd tevergeefs aan het opdringen was. Ik ben er uit.
3. Slaap. Slapen en speed. Dat is geen geweldige combinatie. Dat heeft me wel wat problemen bezorgd. Want wat doe je als het 5.00 uur is, je voelt he nog helemaal wakker en je weet dat om 7.00 de wekker gaat? Dan ging ik meestal maar door en dat betekende weer meer speed nemen de hele volgende dag. Twee nachten doorgaan is niet leuk meer. Tijdens het speedgebruik slaap ik wel korter maar niet slecht.
Interessant wellicht om te weten is dat ik ontdekt heb dat wanneer ik helemaal stijf sta nog van de speed savonds, en ik neem een half xtc pilletje, dat dan dat pilletje én lekker aankomt én dat ik direct heel slaperig wordt en als een os kan slapen tot mn wekker afloopt. Gezonder wordt het er niet op maar het doet je wel goed om eens lekker slaperig te zijn en weg te dromen.
4. Sex. In het begin was het probleem dat SlappieWappie moeilijk wakker kon worden. Maar na een poosje begin je van speed ook geil te worden en als je dan eenmaal een erectie hebt dan gaat het wel. Het voelt verdoofd aan en je moet goed je best doen. Maar een orgasme in die toestand is werkelijk fantastisch! En je potentie neemt zelfs toe met speed. Helemaal geen slechte love-drug dus. Ook de combinatie met een beetje X zorgt voor nog meer opwinding, en lost alle bloeddoorstroomproblemen (bij mij althans) direct op. Voor mij is het duidelijk, speed en mdma zijn absoluut toppers voor je sexleven.
5. Buikpijn. Ik lees er meer over. Buikpijn bij speedgebruik. Nou ik kan er over meepraten. Bij mij is het zo dat als ik door de speed een tijdje geen grote boodschappen hoef te doen er nog niks aan de hand is. Maar vlak nadat die boodschap dan toch komt, krijg ik een flinke pijn in mijn onderbuik, dan trekt de huid onder waar de mannelijke zaadproductiefabriekjes zich in bevinden, ook helemaal strak, SlappieWappie wordt MicroSlappieWappie en alles doet zeer. Een uurtje later zakt het weg en op een gegeven moment is alles weer normaal. Heel lastig.
6. Eetlust. Het eerste wat bij mij weer terugkwam was de eetlust. Niks geen honger meer, ik wordt er geen gram lichter van ook, ik eet alles. En zeker als de speed een beetje uitwerkt dan kan ik blijven vreten. jammer. Ik wordt niet echt dikker maar ik val ook niet af.
7. Karakter: verlegenheid. Het allerbeste van de speed en de reden dat ik het veel te vaak nam is dat het me heel zeker ervan ga voelen en mijn natuurlijke verlegenheid verdwijnt. Ik spreek mensen aan, maak opmerkingen en grapjes en voel me goed. Normaal probeer ik dat ook wel maar vaak doe ik het dan toch niet of ik kleur er lichtjes bij en voel me ongemakkelijk. Dus zelfs als ik even naar de supermarkt ging nam ik nog een klein snuifje... Over geestelijke verslaving gesproken.
8. Karakter: agressie. En hier komt mijn zorgenkindje. De laatste weken merk ik dat ik, wanneer ik een frustratie heb over iets, agressief begin te worden. Ikke! Ik ben helemaal vrij van en tegen welke vorm van agressie dan ook! Maar ik krijg dan een waas voor mij ogen, begin te vloeken, mijn handen zijn vuisten en ik MOET iets doen. Iets gooien. Iets kapot maken. Gillen. Het is dan net of ik een vat ben dat onder veel te hoge druk staat en gaat ontploffen. En ik kon het ook niet meer verbergen. Tijdens een etentje met mijn vriendin heb ik mn sleutelbos op het tafelblad laten stuiteren en ben als Jos Verstappen in zijn betere tijd naar huis gescheurd. Dit wordt steeds erger. Frustratie wordt agressie. Ik verander. En dat wil ik niet. Ik heb kleine kinderen in huis. Wat als die me frustreren?
9. Roken. Met speed op is niks zo lekker als een sigaret. De één na de ander. Het werd zo erg dat ik merkte dat ik naar bed kon als ik ineens van een sigaret duizelig en misselijk werd. Dan was mn speed uitgewerkt en kon ik slapen. Sochtends eerst een sigaret is niet lekker. Eerst speed en dan de sigaret wel.
------
Dus veel redenen om er maar eens een punt achter te gaan zetten. Maar graag wil ik van jullie weten welke punten hierboven jullie herkennen als probleem en hoe je dat opgelost hebt. Of de agressie klachten weer verdwijnen als je stopt of als je slecht incidenteel gebruikt. En misschien heb ik iets heel belangrijks vergeten te vermelden, voeg het dan maar toe.
Ik heb in ieder geval uitzonderlijk veel steun kunnen halen uit dit forum tot zover en ook al een paar leuke contacten opgedaan. Over het algemeen vallen ze wel mee denk ik, die junk-jongens en junk-meisjes hier. Hoogstens nemen ze het leven hier wat te serieus maar dat leren ze nog wel als ze wat ouder zijn. Aldus opa.
Was getekend,
uw aller,
Nutsss 