#1
Het gaat er niet om dat mensen je verdenken van drugsgebruik en daarop zouden kunnen veroordelen. Het is een irreële angst vergelijkbaar met het monster onder de trap die er nog steeds voor zorgt dat ik de laatste paar treden naar boven iets sneller neem dan de rest. Ik weet wel dat er niks zit, maar toch krijg ik een onheilspellend gevoel en kan ik zn adem in mn nek bijna voelen.Drientje zei:Ik heb me vroeger wel eens druk gemaakt over wat anderen van me dachten, nu heb ik dat niet meer. Ik ben volwassen, heb mijn eigen leven, twee benen om op te staan en geld om op te maken. Who the fuck geeft er iets om iemand die af en toe drugs gebruikt zolang je je verplichtingen na komt, op tijd bent bij je baas en vol overgave je werk doet kan er niemand zeiken toch?
Peppara... Ik pis erop!![]()
![]()
