helemaal mis gegaan. Mijn verhaal.

22:22 zei:

Gelukkig ben ik bekend met hyperventilatie. In mijn vroege puberteit zo rond Mn 13e tot Mn 16e veel last van gehad. Regelmatig knockie out gegaan door hyperventilatie. Ik herkende het dus gister, en wist wel dat ik geen overdosis ophad en nog niet dood ging :P en ben echt de ganse dag bezig geweest naar Mn buik te ademen, tot ie echt kwam en er ik dmv zuurstofbeperking in een zakje ademen eindelijk doorheen kwam.

Klik om te vergroten...

Acute aanvallen of chronisch (constant aanwezig)?

Heb zelf last gehad van chronische hyperventilatie en heb wel ondervonden dat proberen goed te ademen (met het middenrif) niet helpt en zelfs tegenwerkt. Middenrif ademhaling is de juiste, maar proberen dat te bewerkstelligen is het probleem. Je kunt beter de oppervlakkige ademhaling en het benauwde gevoel observeren, zonder zelf iets proberen te veranderen.

@Mindless je hebt gelijk ja. Van mezelf onderuit schoppen gaat het niet beter worden.. ik was gewoon zo kwaad op mezelf..

Klik om te vergroten...

Heel begrijpelijk, maar ook zo makkelijk om daar in door te draven.

Hee rustig aan hè.

Het was acute hyperventilatie door stress. Op Mn 13e had ik al stress Nare vechtscheiding van ouders waar ik middenin zat, en nog al een binnenvettertje. Net als nu nog steeds kon ik mezelf helemaal gek piekeren en dat kwam er toen met hyperventileren regelmatig uit..

Goh, mij is altijd geleerd juist ademhalings oefeningen te doen! Hand op je buik leggen en daarheen ademen.. Niet dat het daar ooit beter van geworden is hoor.. Het werd altijd erger en erger tot het een soort climax bereikte en dan kon ik of van Mn stokje gaan of een zakje binnen handbereik hebben. Dat zakje werkt ook pas als ik echt naar adem snak. Voor die tijd niet.

Het is ook meer dat ik denk.. Je had dit toch kunnen weten.. ik bedoel al nadat mn eerste lijntje ooit is uitgewerkt voelde ik wat voor verraderlijk sterk spulletje dit is en dat je hier vooral rustig aan mee moet doen.. dat je dan op de een of andere manier toch denkt dat deze mate van gebruik je leven beter gaat maken.... Maarja, het is geweest en kan nu beter even lief voor mezelf zijn.

Gaat nog niet goed.. net stukje gewandeld maar aan het eind vd straat echt duizelig. Snel terug gegaan, verder met chillen nu.

@22:22

Geef jezelf vooral de tijd, een en ander gaat niet van het ene op het andere moment. met het stoppen van speed (de oorzaak) kan het alleen maar beter worden.

Nee ademhalingsoefeningen helpen niet, niet écht.

Ik ben destijds naar een speciale hyperventilatie kliniek hier in de stad geweest en door hoop en geloof denk je steeds 'ja, dit is de oefening die werkt' en dan lijkt het steeds ook even te werken maar het is allemaal schijn. Ademhaling hoort van zichzelf perfect te functioneren. Het is onze stress en bemoeienis die de ademhaling dereguleert.

Wat werkt is de ontregelde ademhaling of de stress aanschouwen, exact zoals deze is, zonder controle uit te oefenen. Dit is niet een makkelijk iets, kost tijd en kan zeer oncomfortabel zijn. Dit kan "beoefend" worden op tijden dat je geen aanval hebt. Het is de stress in het lichaam die gevoeld, geaccepteerd moet worden. Diep geaccepteerd. Geen quick fix dus.

Ik ben ook een piekeraar, maar met bovenstaande is daar overheen te komen.

Niet te streng voor jezelf zijn. Met een beetje liefde voor jezelf is het allemaal niet zo zwaar.

Bah, wat een nare ervaring. En wat een rotzooi is speed eigenlijk ook voor je systeem. Brrr.

Maar neem jezelf niet teveel kwalijk. Wat je al zegt, 't is goed om met de gevaren geconfronteerd te worden denk ik, om even aan die afgrond te staan zonder er écht volledig in te vallen. Zie het als een waarschuwing, en stop met boos op jezelf zijn. We maken allemaal wel eens fouten. Speed is sowieso een drug waar velen in 'doordraven', je bent niet alleen. Dat de keerzijde zich dan snel laat zien is maar goed ook, ergens, anders zouden we allemaal elke dag voor energie aan de drugs zitten.

Wees nu een beetje aardig voor jezelf en rust lekker uit. Die duizeligheid is herkenbaar voor mij, heb dat ook al gehad van speed. Nasty shit, maar zou als het goed is snel over moeten zijn. Sterkte!

Heftig verhaal hoor. Wel fijn dat je het nu hier op schrijft. Dat lucht misschien wat op voor je.
Ik hoop dat je je snel beter voelt. Sterkte!

Toch maar vrijgenomen van Mn werk deze week. Gelukkig probleemloos. Alleen donderdag & vrijdag naar school deze week. Dus valt allemaal mee.
Ben totaal niet bang om weer te gaan gebruiken/terug te vallen. Speed kan me gestolen worden op dit moment.. Maarja logisch het is nog erg vers natuurlijk, even kijken of ik dat over 2 weken ook nog zo voel.. Ga er wel vanuit in ieder geval.

Net nog een paar uur geslapen. Heerlijk zeg, gewoon je ogen dicht kunnen doen en gelijk in slaap vallen!
Merk wel dat Mn hartslag nog niet helemaal ok is.. soms even hartkloppingen, dan normaal. Als ik te lang zit nog vage pijn op Mn borst, rechterkant niet links..
Ga ervanuit dat dat komt door de flinke opdonder die ik heb gehad. Kijk het even een paar dagen aan, als het niet helemaal normaal word toch maar even de huisarts contacteren..

@22:22

Volgens mij pak je het perfect aan zo. Mooi vrij genomen, even goed bijkomen en waarschijnlijk dat het vanzelf weer goed komt.

Overigens zou ik dit alles wel melden bij je huisarts ongeacht of je die alsnog nodig hebt of niet. Het is belangrijk dat die alles weet waar je in je leven mee te maken hebt gehad, en ze hebben toch een beroepsgeheim dus echt wel veilig daar.

Wat een verhaal zeg, beterschap! Het zal vast wel goed komen nu je volledig klaar bent met speed, haha. Hopelijk komt de drang om speed bij te pakken niet terug!

Speed is helaas een in sluipertje betreft verslaving. Na een feestje heb je het volledig gehad en tijdens de brakke dagen, wanneer je muziek luistert, komt het gevoel wat je had van het weekend ervoor weer terug. Puntje speed pakken brengt je dan thuis met de muziek van het weekend weer in een geweldige stemming.

Je mag jezelf helemaal niet kwalijk nemen dat je in deze situatie beland bent.
Een fulltime studie + baan combineren is niet evident. Knap van jou!

Ik kan me zelf wel voorstellen hoe je in zo’n situatie als de jouwe kan belanden. Ikzelf werk 6/7 soms 7/7 in m’n eigen bedrijfje. Ik neem dex amfetamine omwille van m’n ADD en soms ook recreatief.
In het verleden ben ik ook over m’n (fysieke) grenzen gegaan.
Wat sindsdien enorm helpt bij mij:
- goed en regelmatig eten;
- voldoende slapen en rust nemen;
- tijd nemen voor ontspanning;
- structuur in m’n leven inbouwen;
- m’n vriend, vrienden en collega’s waken erover dat ik niet te hard doorwerk en remmen me wat af wanneer nodig.

Veel succes met je herstel! Komt goed .

Oh dit grijpt mij zo bij de keel.
Tis echt een klote drugs die heel mijn leven verziekt ik herken mijzelf der treurig genoeg in... maar hoe erg je verhaal ook is. Dit geeft mij een enorme steun om der weer eens mee te stoppen .... hoop dat ik er ooit voorgoed vanaf kan ..... sterkte ! En bedankt om dit te delen x

Voel me vandaag echt een heel stuk beter!! Duizeligheid is weg, hartslag normaal, wel erg moe.. Dat heb ik altijd wel.. de day after de day after dip Alles is uitgewerkt en uit Mn systeem zon beetje en dan voel je pas je lijf..

Heb Mn huisarts gebeld. Hoef voor nu geen actie te ondernemen, als ik weer klachten krijg wel bellen. En als ik terug zou vallen..

Ergens ben ik bang dat ik weer cravings ga krijgen.. Misschien niet nu, misschien niet volgende week maar over een tijdje, of als het me aangeboden word.. dat ik dan toch deze hel vergeet en het weer doe. Ik wil het absoluut niet. Heb er echt helemaal geen zin in maar ergens vertrouw ik mezelf gewoon niet.. heel lastig uitleggen. Geloof dat speed echt zon hardnekkige verslaving kan zijn dat hou je niet voor mogelijk.

Wil niet nu direct naar een Psycholoog gaan. Voel me daar gewoon niet goed bij.. maar moet wel met mezelf bezig. Plannen maken, doelen stellen en zorgen dat ik nooit weer naar de speed grijp!!

Heftig, wat een verhaal! Kan me voorstellen dat je goed geschrokken bent. En misschien maar goed ook zo te horen. Je leest wel vaker van hoe speed bij mensen het leven in komt of insluipt zo, je hoeft je echt niet te schamen. Het is goed dat je nu voornemens bent het anders te gaan doen. Goed dat je de huisarts hebt ingelicht. Goed dat je je rust pakt. En volgens mij ook goed dat je dit hiet hebt kunnen delen!

Sterkte, ik hoop dat je verder geen last meer krijgt en makkelijk er vanaf kunt blijven.

Wb de hyperventilatie en ademhaling, ga helemaal mee met de opmerking van Mindless. Maar als het op zo'n moment nog moeilijk is dat te doen, kan het ook helpen juist de focus op het uitademen te leggen ipv je volledige ademhaling. Volledig/lang/langzaam uitademen. Daarmee verleg je soms onbewust al de focus van het inademen en kalmeert het sneller.

Hey,

Ik herken mezelf hierin.
Een paar dagen terug dacht ik ook dat ik " dood " ging.
Ook ik ben bekend met hyperventilatie, en weet altijd goed te handelen.
Van de week was ik een nachtje door gegaan, (2x een redelijk lijn verdeeld over dag/avond en normaal gegeten en gedronken )
De volgende avond richting bed, laptop klaar zetten ect.
En toen begon mijn hart zo abnormaal idioot hard kloppen. Niet eens super snel, maar ik kon zowat mijn hartslag horen die tegen mijn borstkas bonkte en in mijn keel klopte.
Pijn!
Verdoofde armen erbij en gevoel van flauwvallen.
Ik in paniek 112 gebeld omdat ik serieus dacht dat ik hartaanval had.
Ik was daarvoor niet in paniek, ademende gewoon normaal, niks aan de hand.

Bleek dus wel een hyperventilatie te zijn na controle.
Dit was een " stille " hyperventilatie.
Vandaar dat ik niks merkte en echt dacht dat ik dood ging. Die sluipt er dus heel langzaam in, want je bent niet benauwd ect. Normaal merk je het wel als je zit te hypereren.
Dit was voor mij ook nieuw.

Ik ben me rot geschrokken, maar des te blijer dat ik niks mankeer.

En waarom het gebeurde, geen idee, God haat me

@acht.zes Ah dat wist ik dus niet.. weer wat geleerd bedankt voor de link! Ga het gelijk lezen!

@Mindless ikzelf heb gelukkig bijna nooit meer last van hyperventilatie. Dan moet de stress echt zo gruwelijk hoog zitten.. de laatste x voor afgelopen zondag is al heel wat jaren geleden.
Maar super waardevol om de tips hier neer te zetten. Het kan andere mensen ook gebeuren, en goed om te weten wat je dan kunt doen!! Hyperventilatie is echt het engste wat er is.. zelfs al weet je het en herken je het dan nog kun je in paniek raken.. Het word niet voor niks ook wel een paniekaanval genoemd. Als je dus niet weet wat er gebeurt denk je inderdaad echt dat je een hartaanval hebt en dood gaat!!

KropSla zei:

Wb de hyperventilatie en ademhaling, ga helemaal mee met de opmerking van Mindless. Maar als het op zo'n moment nog moeilijk is dat te doen, kan het ook helpen juist de focus op het uitademen te leggen ipv je volledige ademhaling. Volledig/lang/langzaam uitademen. Daarmee verleg je soms onbewust al de focus van het inademen en kalmeert het sneller.

Klik om te vergroten...

Dat is een goeie. Hoe langer de uitademing, hoe dieper de volgende inademing kan zijn.

Een goede "oefening" (dat is het in feite niet) is om tijdens het uitademen je te laten "vallen" als het ware. Net op dezelfde manier als je jezelf achterover zou laten vallen terwijl je weet dat er iemand achter je staat om je op te vangen. Want dat is het probleem met hyperventilatie/ontregelde ademhaling: er is geen vertrouwen dat je opgevangen wordt (door de volgende inademing). In de kern is het een gebrek aan vertrouwen in het natuurlijk functioneren van het lichaam.

Ik heb dit gisteravond gedaan toen ik net op bed lag, wat denk ik een goede tijd is om dit te doen. Je lichaam en geest ontspannen zich al en maken zich klaar voor slaap. Als je dan vervolgens tijdens het uitademen experimenteert met volledig los laten van de controle, dan zul je zien dat je elke keer opgevangen wordt door een soort 'undercurrent', een diepe natuurlijke ademhaling die volledig functioneert zonder inbreng van jou. Je valt achterover in een zacht kussen van lucht.

Het is een hele prettige manier om je nacht mee te beginnen. Je bent dan je vertrouwen in de ademhaling/functionering van het lichaam aan het versterken. Zonder overdrijven je vertrouwen in het leven zelf. En los daarvan ben je diep aan het ontspannen waardoor je optimaal je slaap in gaat.

Jeetje ook heftig verduin.. misschien ook goed om te minderen/stoppen?

Ik denk even hardop.. zie het als een soort dagboekje, doe ik al de hele week haha.
Voel me zwaar depri en zielig met momenten.. zware moodswings. Kan nergens meer echt van genieten. Van het zonnetje niet, van Mn paard niet..
Heb heel erg de neiging om anderen de schuld te geven. Mn vriend, vriendin..
slaat natuurlijk nergens op en dat weet ik ook als ik normaal nadenk. Ik heb t door Mn neus gejaagd en niet hun. Hou me dan ook echt in.

Gaat dit vanzelf over? Ik las iets over serototine tekort. Dat je dat “opmaakt” tijdens drugsgebruik? Herstelt zich dit weer of kan ik iets van supplementen halen om het te ondersteunen? Of bepaald eten?

@22:22
Neenee, geen serotonine-tekort, Speed werkt op je dopamine. En die kan best wel even van slag zijn maar komt vanzelf weer goed.

L-tyrosine (de belangrijkste bouwsteen voor dopamine) kan je wel helpen sneller te herstellen. Maar neem geen L-tyrosine supplement (wordt slecht opgenomen door je lichaam), maar eet veel voedsel waar L-tyrosine in zit.

Lees DIT eens. Staat een lijst bij met L-tyrosine-rijke voedselproducten.

22:22 zei:

Ik gebruikte niet echt veel. Ik maakte nog geen halve gram in die 3 dagen op.

Klik om te vergroten...

Zelf heb ik in de afgelopen 6 jaar frequent gebruik vrijwel nooit meer dan 100mg op een dag gebruikt. 500mg over 3 dagen zijn denk ik zwaardere doseringen dan je denkt. Cafeïne geeft voor mij overigens zeer vervelende bijwerkingen in combinatie met amfetamine/stimulanten, iets waarmee amfetamine treurig genoeg vaak wordt versneden.

Wat je beschrijft wat er gebeurde na 500mg gevolgd door nog 250mg klinkt voor mij als een typische amfetamine overdosis icm vermoeidheid. Op dat moment kun je denk ik het best gewoon plat gaan liggen op bed en proberen tot rust te komen. Ik kan me voorstellen dat het een heftige ervaring en hard realisatiemoment was in ieder geval.

Ik heb zelf ook lang mijn grenzen gerekt met stimulanten, alles tegelijkertijd doen en alsnog meer willen. Vorig jaar een fixe burnout aan over gehouden. Heeft me een half jaar geduurd voordat ik me weer een beetje normaal voelde en ik voel me nog altijd niet helemaal fit. Lange tijd te moe om TV te kijken of een berichtje op het forum achter te laten en mezelf forceren om lange wandelingen te maken om toch maar weer een beetje conditie op te bouwen. Een van de meest frustrerende ervaringen in mijn leven, iets waardoor ik nog altijd wel gevoelig ben voor stimulanten.

Het cliché is dat je te hard bent voor jezelf, grenzen aangeven is vaak een stuk moeilijker dan mensen vaak realiseren. Met de toenemende vermoeidheid neemt het aantal slechte beslissingen toe wat o.a. in gebruik terug te zien valt. Als de mensen om je heen van je houden wanneer je superman speelt kunnen ze ook best wel van je houden zodra het wat minder gaat.

Het meest zorgelijke vind ik misschien nog wel het aantal uren slaap dat je overslaat. Probeer voor jezelf echt een harde lijn te trekken. Met deze hoeveelheden moet je na 16:00 stoppen met bijnemen anders gaat het je slaap in de weg zitten. Vaste slaaptijden en op tijd naar bed, dat klinkt misschien wat dogmatisch maar als je een intensieve levensstijl hanteert is dit naar mijn inzien echt noodzakelijk.

Wat je in je verhaal beschrijft klinkt begrijpelijk en ik denk dat het belangrijk is om te realiseren dat mensen overwegend instinctief zijn in hun handelen. Je zei het zelf al, iets dat ieder mens kan overkomen en dit komt ook grotendeels voort uit dat je meer rekening houdt met anderen dan jezelf. Succes verder, komt wel goed, je bent duidelijk een doorzetter.

Mindless zei:

Nee ademhalingsoefeningen helpen niet, niet écht.

Klik om te vergroten...

Ik heb zelf wel op bed gelegen na stimulant gebruik en dat ik bewust heel langzaam diep in en uit ging ademen en hiermee mijn hartslag naar beneden leek te krijgen en mijn lichaam min of meer een beetje rust kon forceren. Eveneens helpt het voor mij wel wat tegen de gedachtenstorm. Maar het beste helpt voor mij om 'gewoon' op bed te gaan liggen en even stil te staan bij wat er gebeurt inderdaad.

22:22 zei:

Ikzelf heb gelukkig bijna nooit meer last van hyperventilatie. Dan moet de stress echt zo gruwelijk hoog zitten.. de laatste x voor afgelopen zondag is al heel wat jaren geleden.
Maar super waardevol om de tips hier neer te zetten. Het kan andere mensen ook gebeuren, en goed om te weten wat je dan kunt doen!! Hyperventilatie is echt het engste wat er is.. zelfs al weet je het en herken je het dan nog kun je in paniek raken.. Het word niet voor niks ook wel een paniekaanval genoemd. Als je dus niet weet wat er gebeurt denk je inderdaad echt dat je een hartaanval hebt en dood gaat!!

Klik om te vergroten...

Wat ik schreef is eigenlijk meer een preventief iets. Ik heb dus zelf chronische hyperventilatie gehad en had daar in het begin ook een aantal momenten bij dat het in overdrive ging en het leek inderdaad alsof ik een soort hartaanval had. Dit resulteerde dus ook in paniekaanvallen. Je schrikt je helemaal te pletter!

Ik ben er zelf van overtuigd dat deze dingen niet zomaar gebeuren. Het kan zijn dat mensen zich prima (lijken te) voelen, maar dat er onderhuids toch iets aan het broeden is. Ik had bijvoorbeeld vroeger ook geen idee dat ik veel last had van stress, ik wist gewoon niet anders. Vandaar ook dat het beschrevene meer preventief is. Als je wacht tot een paniekaanval ben je eigenlijk al te laat.

Iedereen zou zich bewust moeten worden van de ademhaling, of je nu klachten hebt op het moment of niet. Bewust ademen verricht wonderen qua geestelijke én lichamelijke gezondheid.

Jmths zei:

Ik heb zelf wel op bed gelegen na stimulant gebruik en dat ik bewust heel langzaam diep in en uit ging ademen en hiermee mijn hartslag naar beneden leek te krijgen en mijn lichaam min of meer een beetje rust kon forceren. Eveneens helpt het voor mij wel wat tegen de gedachtenstorm. Maar het beste helpt voor mij om 'gewoon' op bed te gaan liggen en even stil te staan bij wat er gebeurt inderdaad.

Klik om te vergroten...

Je kunt het ook combineren. Bewust inademen door de neus en heel langzaam uitademen door de mond (met getuite lippen), dat 3 keer herhalen of zo en daarna niet meer de ademhaling controleren maar er gewoon naar kijken. Works wonders, granny's advice.

Het is een apart iets de ademhaling. Het kan ofwel volledig vanzelf verlopen, of je kunt het controleren. En wanneer je bewust wordt van de ademhaling, dan is er de sterke neiging om het ook te controleren. Kun je die neiging weerstaan, dan houdt je bewuste én natuurlijke ademhaling over, welke imo profound is. Je ademhaling bepaalt je hele beleving van de wereld. Weet je die bewuste natuurlijke ademhaling "toe te passen" op elk moment, dan wordt álles makkelijk. Niets lijkt meer een probleem. Het is eigenlijk niet te geloven dat hier niet meer aandacht aan wordt besteedt.