helemaal mis gegaan. Mijn verhaal.

Jeetje.. Heftig hoor! Hoop dat je je snel beter voelt en succes met het stoppen!

Dat klinkt niet best...

Maar je hoeft je niet te schamen voor jezelf hoor. In die context gezien op die momenten zelf leek het een oplossing om het zo te doen. Achteraf niet slim, maar je dood schamen daarvoor en jezelf helemaal gek maken en kapot blamen maakt de boel zoveel erger en put je mentaal nog zoveel meer uit. Je lichaam heeft je een helder signaal gegeven en het is nu aangekomen, dus op de goede weg toch?

Hallo zeg wat een heftig verhaal! Goed dat je deze waarschuwing ter harte neemt! Volgens mij is er geen reden om je "dood te schamen". Iedereen doet wel eens iets dat achteraf niet verstandig blijkt te zijn...

Heel veel succes met je herstel en het nuchter blijven de komende dagen en weken! Laat je nog even weten hoe het met je gaat?

Niet best nee, maar ook niet slecht. Je lichaam heeft gesproken en je luistert er goed naar.

Je bent 'pas' 4 maanden onderweg met de speed, het zou nu nog wel moeten lukken om er vrij probleemloos mee te kunnen stoppen. Neem anders gewoon ff vrij zodat je geen extra stress hebt in deze lastige periode.

Success!

Goedemorgen,

Enorm bedankt voor jullie lieve en bemoedigende woorden!
Ik kwam dit forum gister tegen, toen ik aan het googelen was wat je moest doen bij een OD. Geen goed idee om dat tijdens een paniek aanval te gaan googelen trouwens hahaha. Ik heb uren zitten lezen en dankzij het forum ook gelezen dat vitamine C een beetje helpt, en dat je vooral-hoe onmogelijk het ook lijkt- moet eten. Dus jullie hebben me er meer doorheen geholpen dan je zelf weet haha!

Gelukkig ben ik bekend met hyperventilatie. In mijn vroege puberteit zo rond Mn 13e tot Mn 16e veel last van gehad. Regelmatig knockie out gegaan door hyperventilatie. Ik herkende het dus gister, en wist wel dat ik geen overdosis ophad en nog niet dood ging :P en ben echt de ganse dag bezig geweest naar Mn buik te ademen, tot ie echt kwam en er ik dmv zuurstofbeperking in een zakje ademen eindelijk doorheen kwam.

Ik ben echt blij dat ik het hier van begin tot eind neer heb getypt. Bleef maar malen.. met Mn vriend praten was geen optie, was zo gefocust op Mn adem dat ik niet eens meer wat uit kon brengen, behalve dat ie me met rust moest laten haha.. Hij weet wel dat ik snuif trouwens, probeerde me ook te helpen maar hij moest me echt alleen laten gewoon. Toen ik het opgeschreven had kon ik eindelijk stoppen met piekeren en viel ook gelijk in slaap tot nu. Diep geslapen bij elkaar toch zo’n 9 uren.

Voel me nu ok. Ben er nog niet helemaal, moet geen 10 dingen willen doen vandaag want ik ben nog aardig gammel op Mn benen maar ik kom er wel.

Plan voor deze week is vooral goed eten en goed slapen. Ik moet in principe donderdag avond gewoon weer werken. Proberen om voor die tijd even te gaan slapen, al lukt me dat bijna nooit.

@Mindless je hebt gelijk ja. Van mezelf onderuit schoppen gaat het niet beter worden.. ik was gewoon zo kwaad op mezelf..

Vandaag is een mooie dag voor een nieuwe start, les geleerd en weer verder.

22:22 zei:

Gelukkig ben ik bekend met hyperventilatie. In mijn vroege puberteit zo rond Mn 13e tot Mn 16e veel last van gehad. Regelmatig knockie out gegaan door hyperventilatie. Ik herkende het dus gister, en wist wel dat ik geen overdosis ophad en nog niet dood ging :P en ben echt de ganse dag bezig geweest naar Mn buik te ademen, tot ie echt kwam en er ik dmv zuurstofbeperking in een zakje ademen eindelijk doorheen kwam.

Klik om te vergroten...

Acute aanvallen of chronisch (constant aanwezig)?

Heb zelf last gehad van chronische hyperventilatie en heb wel ondervonden dat proberen goed te ademen (met het middenrif) niet helpt en zelfs tegenwerkt. Middenrif ademhaling is de juiste, maar proberen dat te bewerkstelligen is het probleem. Je kunt beter de oppervlakkige ademhaling en het benauwde gevoel observeren, zonder zelf iets proberen te veranderen.

@Mindless je hebt gelijk ja. Van mezelf onderuit schoppen gaat het niet beter worden.. ik was gewoon zo kwaad op mezelf..

Klik om te vergroten...

Heel begrijpelijk, maar ook zo makkelijk om daar in door te draven.

Hee rustig aan hè.

Het was acute hyperventilatie door stress. Op Mn 13e had ik al stress Nare vechtscheiding van ouders waar ik middenin zat, en nog al een binnenvettertje. Net als nu nog steeds kon ik mezelf helemaal gek piekeren en dat kwam er toen met hyperventileren regelmatig uit..

Goh, mij is altijd geleerd juist ademhalings oefeningen te doen! Hand op je buik leggen en daarheen ademen.. Niet dat het daar ooit beter van geworden is hoor.. Het werd altijd erger en erger tot het een soort climax bereikte en dan kon ik of van Mn stokje gaan of een zakje binnen handbereik hebben. Dat zakje werkt ook pas als ik echt naar adem snak. Voor die tijd niet.

Het is ook meer dat ik denk.. Je had dit toch kunnen weten.. ik bedoel al nadat mn eerste lijntje ooit is uitgewerkt voelde ik wat voor verraderlijk sterk spulletje dit is en dat je hier vooral rustig aan mee moet doen.. dat je dan op de een of andere manier toch denkt dat deze mate van gebruik je leven beter gaat maken.... Maarja, het is geweest en kan nu beter even lief voor mezelf zijn.

Gaat nog niet goed.. net stukje gewandeld maar aan het eind vd straat echt duizelig. Snel terug gegaan, verder met chillen nu.

@22:22

Geef jezelf vooral de tijd, een en ander gaat niet van het ene op het andere moment. met het stoppen van speed (de oorzaak) kan het alleen maar beter worden.

Nee ademhalingsoefeningen helpen niet, niet écht.

Ik ben destijds naar een speciale hyperventilatie kliniek hier in de stad geweest en door hoop en geloof denk je steeds 'ja, dit is de oefening die werkt' en dan lijkt het steeds ook even te werken maar het is allemaal schijn. Ademhaling hoort van zichzelf perfect te functioneren. Het is onze stress en bemoeienis die de ademhaling dereguleert.

Wat werkt is de ontregelde ademhaling of de stress aanschouwen, exact zoals deze is, zonder controle uit te oefenen. Dit is niet een makkelijk iets, kost tijd en kan zeer oncomfortabel zijn. Dit kan "beoefend" worden op tijden dat je geen aanval hebt. Het is de stress in het lichaam die gevoeld, geaccepteerd moet worden. Diep geaccepteerd. Geen quick fix dus.

Ik ben ook een piekeraar, maar met bovenstaande is daar overheen te komen.

Niet te streng voor jezelf zijn. Met een beetje liefde voor jezelf is het allemaal niet zo zwaar.

Bah, wat een nare ervaring. En wat een rotzooi is speed eigenlijk ook voor je systeem. Brrr.

Maar neem jezelf niet teveel kwalijk. Wat je al zegt, 't is goed om met de gevaren geconfronteerd te worden denk ik, om even aan die afgrond te staan zonder er écht volledig in te vallen. Zie het als een waarschuwing, en stop met boos op jezelf zijn. We maken allemaal wel eens fouten. Speed is sowieso een drug waar velen in 'doordraven', je bent niet alleen. Dat de keerzijde zich dan snel laat zien is maar goed ook, ergens, anders zouden we allemaal elke dag voor energie aan de drugs zitten.

Wees nu een beetje aardig voor jezelf en rust lekker uit. Die duizeligheid is herkenbaar voor mij, heb dat ook al gehad van speed. Nasty shit, maar zou als het goed is snel over moeten zijn. Sterkte!

Heftig verhaal hoor. Wel fijn dat je het nu hier op schrijft. Dat lucht misschien wat op voor je.
Ik hoop dat je je snel beter voelt. Sterkte!

Toch maar vrijgenomen van Mn werk deze week. Gelukkig probleemloos. Alleen donderdag & vrijdag naar school deze week. Dus valt allemaal mee.
Ben totaal niet bang om weer te gaan gebruiken/terug te vallen. Speed kan me gestolen worden op dit moment.. Maarja logisch het is nog erg vers natuurlijk, even kijken of ik dat over 2 weken ook nog zo voel.. Ga er wel vanuit in ieder geval.

Net nog een paar uur geslapen. Heerlijk zeg, gewoon je ogen dicht kunnen doen en gelijk in slaap vallen!
Merk wel dat Mn hartslag nog niet helemaal ok is.. soms even hartkloppingen, dan normaal. Als ik te lang zit nog vage pijn op Mn borst, rechterkant niet links..
Ga ervanuit dat dat komt door de flinke opdonder die ik heb gehad. Kijk het even een paar dagen aan, als het niet helemaal normaal word toch maar even de huisarts contacteren..

@22:22

Volgens mij pak je het perfect aan zo. Mooi vrij genomen, even goed bijkomen en waarschijnlijk dat het vanzelf weer goed komt.

Overigens zou ik dit alles wel melden bij je huisarts ongeacht of je die alsnog nodig hebt of niet. Het is belangrijk dat die alles weet waar je in je leven mee te maken hebt gehad, en ze hebben toch een beroepsgeheim dus echt wel veilig daar.

Wat een verhaal zeg, beterschap! Het zal vast wel goed komen nu je volledig klaar bent met speed, haha. Hopelijk komt de drang om speed bij te pakken niet terug!

Speed is helaas een in sluipertje betreft verslaving. Na een feestje heb je het volledig gehad en tijdens de brakke dagen, wanneer je muziek luistert, komt het gevoel wat je had van het weekend ervoor weer terug. Puntje speed pakken brengt je dan thuis met de muziek van het weekend weer in een geweldige stemming.

Je mag jezelf helemaal niet kwalijk nemen dat je in deze situatie beland bent.
Een fulltime studie + baan combineren is niet evident. Knap van jou!

Ik kan me zelf wel voorstellen hoe je in zo’n situatie als de jouwe kan belanden. Ikzelf werk 6/7 soms 7/7 in m’n eigen bedrijfje. Ik neem dex amfetamine omwille van m’n ADD en soms ook recreatief.
In het verleden ben ik ook over m’n (fysieke) grenzen gegaan.
Wat sindsdien enorm helpt bij mij:
- goed en regelmatig eten;
- voldoende slapen en rust nemen;
- tijd nemen voor ontspanning;
- structuur in m’n leven inbouwen;
- m’n vriend, vrienden en collega’s waken erover dat ik niet te hard doorwerk en remmen me wat af wanneer nodig.

Veel succes met je herstel! Komt goed .

Oh dit grijpt mij zo bij de keel.
Tis echt een klote drugs die heel mijn leven verziekt ik herken mijzelf der treurig genoeg in... maar hoe erg je verhaal ook is. Dit geeft mij een enorme steun om der weer eens mee te stoppen .... hoop dat ik er ooit voorgoed vanaf kan ..... sterkte ! En bedankt om dit te delen x

Voel me vandaag echt een heel stuk beter!! Duizeligheid is weg, hartslag normaal, wel erg moe.. Dat heb ik altijd wel.. de day after de day after dip Alles is uitgewerkt en uit Mn systeem zon beetje en dan voel je pas je lijf..

Heb Mn huisarts gebeld. Hoef voor nu geen actie te ondernemen, als ik weer klachten krijg wel bellen. En als ik terug zou vallen..

Ergens ben ik bang dat ik weer cravings ga krijgen.. Misschien niet nu, misschien niet volgende week maar over een tijdje, of als het me aangeboden word.. dat ik dan toch deze hel vergeet en het weer doe. Ik wil het absoluut niet. Heb er echt helemaal geen zin in maar ergens vertrouw ik mezelf gewoon niet.. heel lastig uitleggen. Geloof dat speed echt zon hardnekkige verslaving kan zijn dat hou je niet voor mogelijk.

Wil niet nu direct naar een Psycholoog gaan. Voel me daar gewoon niet goed bij.. maar moet wel met mezelf bezig. Plannen maken, doelen stellen en zorgen dat ik nooit weer naar de speed grijp!!

Heftig, wat een verhaal! Kan me voorstellen dat je goed geschrokken bent. En misschien maar goed ook zo te horen. Je leest wel vaker van hoe speed bij mensen het leven in komt of insluipt zo, je hoeft je echt niet te schamen. Het is goed dat je nu voornemens bent het anders te gaan doen. Goed dat je de huisarts hebt ingelicht. Goed dat je je rust pakt. En volgens mij ook goed dat je dit hiet hebt kunnen delen!

Sterkte, ik hoop dat je verder geen last meer krijgt en makkelijk er vanaf kunt blijven.

Wb de hyperventilatie en ademhaling, ga helemaal mee met de opmerking van Mindless. Maar als het op zo'n moment nog moeilijk is dat te doen, kan het ook helpen juist de focus op het uitademen te leggen ipv je volledige ademhaling. Volledig/lang/langzaam uitademen. Daarmee verleg je soms onbewust al de focus van het inademen en kalmeert het sneller.

Hey,

Ik herken mezelf hierin.
Een paar dagen terug dacht ik ook dat ik " dood " ging.
Ook ik ben bekend met hyperventilatie, en weet altijd goed te handelen.
Van de week was ik een nachtje door gegaan, (2x een redelijk lijn verdeeld over dag/avond en normaal gegeten en gedronken )
De volgende avond richting bed, laptop klaar zetten ect.
En toen begon mijn hart zo abnormaal idioot hard kloppen. Niet eens super snel, maar ik kon zowat mijn hartslag horen die tegen mijn borstkas bonkte en in mijn keel klopte.
Pijn!
Verdoofde armen erbij en gevoel van flauwvallen.
Ik in paniek 112 gebeld omdat ik serieus dacht dat ik hartaanval had.
Ik was daarvoor niet in paniek, ademende gewoon normaal, niks aan de hand.

Bleek dus wel een hyperventilatie te zijn na controle.
Dit was een " stille " hyperventilatie.
Vandaar dat ik niks merkte en echt dacht dat ik dood ging. Die sluipt er dus heel langzaam in, want je bent niet benauwd ect. Normaal merk je het wel als je zit te hypereren.
Dit was voor mij ook nieuw.

Ik ben me rot geschrokken, maar des te blijer dat ik niks mankeer.

En waarom het gebeurde, geen idee, God haat me