helemaal mis gegaan. Mijn verhaal.

Damn! Ik heb het allemaal gelezen ja, heftig zeg. Goed van je dat je inziet dat het anders moet. Succes met de komende dagen alvast!

Jeetje.. Heftig hoor! Hoop dat je je snel beter voelt en succes met het stoppen!

Dat klinkt niet best...

Maar je hoeft je niet te schamen voor jezelf hoor. In die context gezien op die momenten zelf leek het een oplossing om het zo te doen. Achteraf niet slim, maar je dood schamen daarvoor en jezelf helemaal gek maken en kapot blamen maakt de boel zoveel erger en put je mentaal nog zoveel meer uit. Je lichaam heeft je een helder signaal gegeven en het is nu aangekomen, dus op de goede weg toch?

Hallo zeg wat een heftig verhaal! Goed dat je deze waarschuwing ter harte neemt! Volgens mij is er geen reden om je "dood te schamen". Iedereen doet wel eens iets dat achteraf niet verstandig blijkt te zijn...

Heel veel succes met je herstel en het nuchter blijven de komende dagen en weken! Laat je nog even weten hoe het met je gaat?

Niet best nee, maar ook niet slecht. Je lichaam heeft gesproken en je luistert er goed naar.

Je bent 'pas' 4 maanden onderweg met de speed, het zou nu nog wel moeten lukken om er vrij probleemloos mee te kunnen stoppen. Neem anders gewoon ff vrij zodat je geen extra stress hebt in deze lastige periode.

Success!

Goedemorgen,

Enorm bedankt voor jullie lieve en bemoedigende woorden!
Ik kwam dit forum gister tegen, toen ik aan het googelen was wat je moest doen bij een OD. Geen goed idee om dat tijdens een paniek aanval te gaan googelen trouwens hahaha. Ik heb uren zitten lezen en dankzij het forum ook gelezen dat vitamine C een beetje helpt, en dat je vooral-hoe onmogelijk het ook lijkt- moet eten. Dus jullie hebben me er meer doorheen geholpen dan je zelf weet haha!

Gelukkig ben ik bekend met hyperventilatie. In mijn vroege puberteit zo rond Mn 13e tot Mn 16e veel last van gehad. Regelmatig knockie out gegaan door hyperventilatie. Ik herkende het dus gister, en wist wel dat ik geen overdosis ophad en nog niet dood ging :P en ben echt de ganse dag bezig geweest naar Mn buik te ademen, tot ie echt kwam en er ik dmv zuurstofbeperking in een zakje ademen eindelijk doorheen kwam.

Ik ben echt blij dat ik het hier van begin tot eind neer heb getypt. Bleef maar malen.. met Mn vriend praten was geen optie, was zo gefocust op Mn adem dat ik niet eens meer wat uit kon brengen, behalve dat ie me met rust moest laten haha.. Hij weet wel dat ik snuif trouwens, probeerde me ook te helpen maar hij moest me echt alleen laten gewoon. Toen ik het opgeschreven had kon ik eindelijk stoppen met piekeren en viel ook gelijk in slaap tot nu. Diep geslapen bij elkaar toch zo’n 9 uren.

Voel me nu ok. Ben er nog niet helemaal, moet geen 10 dingen willen doen vandaag want ik ben nog aardig gammel op Mn benen maar ik kom er wel.

Plan voor deze week is vooral goed eten en goed slapen. Ik moet in principe donderdag avond gewoon weer werken. Proberen om voor die tijd even te gaan slapen, al lukt me dat bijna nooit.

@Mindless je hebt gelijk ja. Van mezelf onderuit schoppen gaat het niet beter worden.. ik was gewoon zo kwaad op mezelf..

Vandaag is een mooie dag voor een nieuwe start, les geleerd en weer verder.

22:22 zei:

Ikzelf heb gelukkig bijna nooit meer last van hyperventilatie. Dan moet de stress echt zo gruwelijk hoog zitten.. de laatste x voor afgelopen zondag is al heel wat jaren geleden.
Maar super waardevol om de tips hier neer te zetten. Het kan andere mensen ook gebeuren, en goed om te weten wat je dan kunt doen!! Hyperventilatie is echt het engste wat er is.. zelfs al weet je het en herken je het dan nog kun je in paniek raken.. Het word niet voor niks ook wel een paniekaanval genoemd. Als je dus niet weet wat er gebeurt denk je inderdaad echt dat je een hartaanval hebt en dood gaat!!

Klik om te vergroten...

Wat ik schreef is eigenlijk meer een preventief iets. Ik heb dus zelf chronische hyperventilatie gehad en had daar in het begin ook een aantal momenten bij dat het in overdrive ging en het leek inderdaad alsof ik een soort hartaanval had. Dit resulteerde dus ook in paniekaanvallen. Je schrikt je helemaal te pletter!

Ik ben er zelf van overtuigd dat deze dingen niet zomaar gebeuren. Het kan zijn dat mensen zich prima (lijken te) voelen, maar dat er onderhuids toch iets aan het broeden is. Ik had bijvoorbeeld vroeger ook geen idee dat ik veel last had van stress, ik wist gewoon niet anders. Vandaar ook dat het beschrevene meer preventief is. Als je wacht tot een paniekaanval ben je eigenlijk al te laat.

Iedereen zou zich bewust moeten worden van de ademhaling, of je nu klachten hebt op het moment of niet. Bewust ademen verricht wonderen qua geestelijke én lichamelijke gezondheid.

Jmths zei:

Ik heb zelf wel op bed gelegen na stimulant gebruik en dat ik bewust heel langzaam diep in en uit ging ademen en hiermee mijn hartslag naar beneden leek te krijgen en mijn lichaam min of meer een beetje rust kon forceren. Eveneens helpt het voor mij wel wat tegen de gedachtenstorm. Maar het beste helpt voor mij om 'gewoon' op bed te gaan liggen en even stil te staan bij wat er gebeurt inderdaad.

Klik om te vergroten...

Je kunt het ook combineren. Bewust inademen door de neus en heel langzaam uitademen door de mond (met getuite lippen), dat 3 keer herhalen of zo en daarna niet meer de ademhaling controleren maar er gewoon naar kijken. Works wonders, granny's advice.

Het is een apart iets de ademhaling. Het kan ofwel volledig vanzelf verlopen, of je kunt het controleren. En wanneer je bewust wordt van de ademhaling, dan is er de sterke neiging om het ook te controleren. Kun je die neiging weerstaan, dan houdt je bewuste én natuurlijke ademhaling over, welke imo profound is. Je ademhaling bepaalt je hele beleving van de wereld. Weet je die bewuste natuurlijke ademhaling "toe te passen" op elk moment, dan wordt álles makkelijk. Niets lijkt meer een probleem. Het is eigenlijk niet te geloven dat hier niet meer aandacht aan wordt besteedt.

Poeh wat een verhaal was dit, nu bijna een maand geleden. Aan de ene kant vergeet je zoiets snel en voelt het als tijdennn geleden, maar zit het ff terug te lezen en dan voelt het weer als de dag van gister haha. Kreeg t even benauwd herleefde het helemaal weer..

Heb echt een week bij moeten komen van dit avontuur. Geloof dat ik ergens in het weekend weer een beetje fris en fruitig was!

Ben nu op dit tijdstip gewoon wakker omdat.
niet onder invloed of door stress, iets met een ritme

Zou graag als heilig boontje willen zeggen dat ik niks noppes nada meer aangeraakt heb, maar zon feest is het niet. En dit is tenslotte “mijn verhaal” dus die moet ook maar eerlijk zijn.

Afgelopen maand 2 keer gebruikt op zaterdag nacht. Een inimini half sleutelpuntje. In percentages qua grammen niet eens te meten, vroeg in de avond en daarop tot 6 in de ochtend doorgegaan. Niks bijgenomen. Was aan het eind van de nacht ook wel goed uitgewerkt, het is getest op 55% en gewassen met aceton trouwens.

Ben er zelf nog niet zo goed over uit wat dit voor me betekend, ik heb niet t idee dat ik afsteven op een dikke verslaving, en dat t voor mij nu gewoon in de juiste (micro) dosering een hulpmiddeltje is nu en dan voor die nachten, aan meer en bijnemen moet ik niet eens denken. Ik eet en slaap er ook op, het werkt aan het eind vd nacht uit en dan ben ik helemaal naar de bagger maar bijnemen komt niet in me op. Lekker naar bedje. Ik heb wel het gevoel dat ik het gebruik en het mij niet gebruikt zegmaar.

Maargoed aan de andere kant kan je jezelf afvragen waarom toch weer beginnen terwijl je zooooooon ellende heb meegemaakt en het compleet afgezworen had.. wat maakt dan dat je dat knopje toch weer omzet? Is dat dan een verslaving? Vind dat een lastige vraag. Bestaat er wel zoiets als functioneel gebruik goed in de hand houden?
Het euforische gevoel van die eerste keren heb ik al niet meer. Ben wel vrolijk hoor, maar dat komt omdat ik zelf beter in Mn vel zit en de speed doet dan alleen maar mee. Dat gevoel dat je de hele wereld aan kan is er niet meer zoals eerst, ik neem het omdat ik weet dat ik doorkan tot sluit.

Sja... Interessante vraagstukken allemaal zo op de woensdag nacht

22:22 zei:

Bestaat er wel zoiets als functioneel gebruik goed in de hand houden?

Klik om te vergroten...

Volgens mij wel, in ieder geval doe ik een poging hoewel ik nog een beetje bezig ben om de juiste balans te vinden hierin.

Ik denk dat of je iets recreatief kan gebruiken of niet vooral te maken heeft of je er ooit aan verslaafd bent geweest. Als dat wel het geval is dan wordt het heel erg lastig, zo niet onmogelijk om diezelfde drug later weer recreatief (dus af en toe) te gebruiken.

Ik gebruik niet 1 dag niet he.. ik gebruik 6 dagen niet en 1 dag wel. Maar ik begrijp je helemaal. Als dit een moetje is, is het alsnog niet ok.

Zal eens een hele maand niks doen, en dan kijken of ik daar ook moeite mee heb. Want ookal voel ik me nu niet verslaafd en gaat alles prima, ik wil het ook niet worden

Ja wat is verslaafd hè.. Verslaafd is volgens mij dat je niet meer zonder kan.. en dat kan ik prima, donderdag nacht gebruik ik niks, wil prima. Maar toch heb ik 2 van de 3 gewerkte zaterdagen weer gebruikt..
Wel heel bewust, dat wel. En niet eens voor dat fijne gevoel maar meer als een soort medicijn if you Will.. als hulpje.

Recreatief zou ik het niet willen noemen, maar sja.. als t nou prima werkt zo en ik er prima op kan (blijven) functioneren, alleen ergens denk ik hou ik mezelf niet ontzettend voor de gek?

Oh, functioneel, ik las recreatief.

Functioneel dan denk ik aan dat je drugs nodig hebt om te kunnen functioneren in het dagelijkse leven en dat lijkt mij niet zo best.

Als je dan toch denkt dat je niet verslaafd bent, probeer het dan eens een maand of 2 niet te doen, eens kijken hoe je dit af gaat. want maar 1 dag zonder je drugs kunnen lijkt mij toch niet zo een goede maatstaf.

Dat is hoe verslavingen vaak ontstaan. Door functioneel gebruik. Dat hoeft bij jou nu niet het geval te zijn, maar wees er alert op (wat je zo te zien ook doet). Het kan er insluipen.

@22:22

Ah, nu begrijp ik het.

Elke week dus 1 keer. Natuurlijk beter dan elke dag maar er zit al structuur in het gebruik en het betreft steeds dezelfde drug en dan moet je wel een beetje uitkijken want als het nog net even meer wordt dan ga je al richting verslaving.

Ik heb het ook wel eens met speed hoor, paar weekenden op een rij. maar dan kap ik er weer even mee voor een tijdje om er zeker van te zijn dat het geen gewoonte wordt, want gewoonte is de voorbode van verslaving.

22:22 zei:

Heel graag wil ik mijn verhaal kwijt. Het geeft mij een fijn idee om mijn verhaal te kunnen opschrijven bij mede gebruikers-

Klik om te vergroten...

Ik begrijp je volledig, mijn verhaal(tje) heb je ondertussen ook gelezen. Mijn man en ik hadden besloten het tegen niemand te vertellen, gewoon omdat mensen het toch weer interpreteren op hun manier. Vandaar dat ik ook niet alle details genoteerd heb. Mijn man wist eerst niet dat ik op dit forum zat.
- in mijn hoofd een logische keuze, wie kan me beter helpen dan een druggebruiker? -

Misschien had ik het beter zoals jij wel gedaan, het wordt effectief heel snel heel vaag.

Om verder in te gaan op je bezorgdheid over verslaving. Of je verslaafd geraakt aan iets zit inderdaad ook voor een stuk in je genen. Gezien er in mijn geschiedenis alcoholverslaving zit, ben ik hier heel angstig voor. Ondertussen denk ik hier toch eerder verantwoord mee om te kunnen. Mijn eerste lange reactie was geheelonthouding. Maar ja dan gedraag je je als een ex-roker die alle rokers veroordeelt.
In mijn ogen is verslaving en gewoonte een heel dunne lijn. Chips eten bij een tv-programma is een slechte gewoonte dewelke na een week zelfs een verslaving is. Vet, suiker en zout niemand weerstaat deze gouden combinatie....

Dus volgens mij is het ook een combinatie van verslavingsgraad of afhankelijksgraad dit product heeft. En ik denk dat in combinatie met je genen dit dus voor elke mens anders is. Ik was verslaafd aan sigaretten na mijn eerste trekje ook al vond ik dat toen niet lekker. 20j later ben ik er toch in geslaagd cold-turkey te stoppen. Mijn zus echter rookt gewoon af-& toe en hier en daar eens een sigaretje. Ik wou zo hard dat ik dit ook kon.

Met alcohol heb ik ook mijn issues. Mijn man drinkt elke dag zijn apperitiefje en glas wij bij het eten. Soms nog een biertje voor tv en heel soms nog een degustiefje of 2. Best veel dus. Echter hij kan perfect zonder, hij drinkt ook niet consistent meer om een roes te krijgen of om te vergeten of om weet ik welke reden.
Ik mag hier absoluut niet in meegaan. De dag dat ik ‘s avonds in de zetel zit en verlang naar een glas wijn en het echt niet uit mijn hoofd krijg is de dag dat ik meer dan een week geen alcohol drink of tot ik er niet meer aan denk.

Dus misschien moet je gewoon luisteren naar je lichaam.

Een snel vermoeid lichaam is idd niet leuk. Al denk ik dat je te streng bent voor jezelf. Niemand is superman. Heel je verhaal doet me denken aan een aflevering van Desperate Housewifes waar de mama van de tweeling de adhd pillen van haar zoon slikt. Het is echt van deze tijd, de druk op presteren en altijd presteren ligt zo hoog. De wereld gaat zo snel en als je niet mee kan of moe bent, ben je dadelijk afgeschreven. Niet voor niks dat burn-outs steeds vaker en op vroegere leeftijd voorkomen.

Zet jezelf en je lichaam niet te zwaar onder druk. Het juiste evenwicht zoeken in alles is de moeilijkste oefening voor iedereen.

Ik hoop dat je er iets aan hebt.

Zeker heb ik er iets aan, ik begrijp heel goed wat je bedoelt tussen die lijn gewoonte - verslaving.

Ik ben in de afgelopen tijd tot de conclusie gekomen dat speed té geestelijk verslavend voor mij is.. Ik kan het niet recreatief gebruiken, ik wil telkens vaker..
amfetamine is voor mij een alles of niets drugs. ja=ja en als ik het bij me heb nee= ook ja.
Geen gezonde situatie. Dus heb alles weg gegooid en niet meer gebruikt, of plannen om te gebruiken.
Ik geloof voor mezelf ook niet meer in af en toe, dat heb ik mezelf bewezen dat ik dat niet kan

Die druk herken ik helemaal inderdaad, ik maak vaste tijden voor mezelf op een week waarin ik echt ga ontspannen, een boek lezen, een uur in bad, of een buitenritje met mijn paard. Ik moet zeggen dat ik nu ik dat bewust inplan echt tot rust kom en er even weer beter tegen kan!! Daarbij stel ik het ook echt ontzéttend op prijs dat ik gewoon lekker kan slapen als ik zondag ochtend thuis kom