helemaal mis gegaan. Mijn verhaal.

Heftig, wat een verhaal! Kan me voorstellen dat je goed geschrokken bent. En misschien maar goed ook zo te horen. Je leest wel vaker van hoe speed bij mensen het leven in komt of insluipt zo, je hoeft je echt niet te schamen. Het is goed dat je nu voornemens bent het anders te gaan doen. Goed dat je de huisarts hebt ingelicht. Goed dat je je rust pakt. En volgens mij ook goed dat je dit hiet hebt kunnen delen!

Sterkte, ik hoop dat je verder geen last meer krijgt en makkelijk er vanaf kunt blijven.

Wb de hyperventilatie en ademhaling, ga helemaal mee met de opmerking van Mindless. Maar als het op zo'n moment nog moeilijk is dat te doen, kan het ook helpen juist de focus op het uitademen te leggen ipv je volledige ademhaling. Volledig/lang/langzaam uitademen. Daarmee verleg je soms onbewust al de focus van het inademen en kalmeert het sneller.

Hey,

Ik herken mezelf hierin.
Een paar dagen terug dacht ik ook dat ik " dood " ging.
Ook ik ben bekend met hyperventilatie, en weet altijd goed te handelen.
Van de week was ik een nachtje door gegaan, (2x een redelijk lijn verdeeld over dag/avond en normaal gegeten en gedronken )
De volgende avond richting bed, laptop klaar zetten ect.
En toen begon mijn hart zo abnormaal idioot hard kloppen. Niet eens super snel, maar ik kon zowat mijn hartslag horen die tegen mijn borstkas bonkte en in mijn keel klopte.
Pijn!
Verdoofde armen erbij en gevoel van flauwvallen.
Ik in paniek 112 gebeld omdat ik serieus dacht dat ik hartaanval had.
Ik was daarvoor niet in paniek, ademende gewoon normaal, niks aan de hand.

Bleek dus wel een hyperventilatie te zijn na controle.
Dit was een " stille " hyperventilatie.
Vandaar dat ik niks merkte en echt dacht dat ik dood ging. Die sluipt er dus heel langzaam in, want je bent niet benauwd ect. Normaal merk je het wel als je zit te hypereren.
Dit was voor mij ook nieuw.

Ik ben me rot geschrokken, maar des te blijer dat ik niks mankeer.

En waarom het gebeurde, geen idee, God haat me

@acht.zes Ah dat wist ik dus niet.. weer wat geleerd bedankt voor de link! Ga het gelijk lezen!

@Mindless ikzelf heb gelukkig bijna nooit meer last van hyperventilatie. Dan moet de stress echt zo gruwelijk hoog zitten.. de laatste x voor afgelopen zondag is al heel wat jaren geleden.
Maar super waardevol om de tips hier neer te zetten. Het kan andere mensen ook gebeuren, en goed om te weten wat je dan kunt doen!! Hyperventilatie is echt het engste wat er is.. zelfs al weet je het en herken je het dan nog kun je in paniek raken.. Het word niet voor niks ook wel een paniekaanval genoemd. Als je dus niet weet wat er gebeurt denk je inderdaad echt dat je een hartaanval hebt en dood gaat!!

KropSla zei:

Wb de hyperventilatie en ademhaling, ga helemaal mee met de opmerking van Mindless. Maar als het op zo'n moment nog moeilijk is dat te doen, kan het ook helpen juist de focus op het uitademen te leggen ipv je volledige ademhaling. Volledig/lang/langzaam uitademen. Daarmee verleg je soms onbewust al de focus van het inademen en kalmeert het sneller.

Klik om te vergroten...

Dat is een goeie. Hoe langer de uitademing, hoe dieper de volgende inademing kan zijn.

Een goede "oefening" (dat is het in feite niet) is om tijdens het uitademen je te laten "vallen" als het ware. Net op dezelfde manier als je jezelf achterover zou laten vallen terwijl je weet dat er iemand achter je staat om je op te vangen. Want dat is het probleem met hyperventilatie/ontregelde ademhaling: er is geen vertrouwen dat je opgevangen wordt (door de volgende inademing). In de kern is het een gebrek aan vertrouwen in het natuurlijk functioneren van het lichaam.

Ik heb dit gisteravond gedaan toen ik net op bed lag, wat denk ik een goede tijd is om dit te doen. Je lichaam en geest ontspannen zich al en maken zich klaar voor slaap. Als je dan vervolgens tijdens het uitademen experimenteert met volledig los laten van de controle, dan zul je zien dat je elke keer opgevangen wordt door een soort 'undercurrent', een diepe natuurlijke ademhaling die volledig functioneert zonder inbreng van jou. Je valt achterover in een zacht kussen van lucht.

Het is een hele prettige manier om je nacht mee te beginnen. Je bent dan je vertrouwen in de ademhaling/functionering van het lichaam aan het versterken. Zonder overdrijven je vertrouwen in het leven zelf. En los daarvan ben je diep aan het ontspannen waardoor je optimaal je slaap in gaat.

Jeetje ook heftig verduin.. misschien ook goed om te minderen/stoppen?

Ik denk even hardop.. zie het als een soort dagboekje, doe ik al de hele week haha.
Voel me zwaar depri en zielig met momenten.. zware moodswings. Kan nergens meer echt van genieten. Van het zonnetje niet, van Mn paard niet..
Heb heel erg de neiging om anderen de schuld te geven. Mn vriend, vriendin..
slaat natuurlijk nergens op en dat weet ik ook als ik normaal nadenk. Ik heb t door Mn neus gejaagd en niet hun. Hou me dan ook echt in.

Gaat dit vanzelf over? Ik las iets over serototine tekort. Dat je dat “opmaakt” tijdens drugsgebruik? Herstelt zich dit weer of kan ik iets van supplementen halen om het te ondersteunen? Of bepaald eten?

@22:22
Neenee, geen serotonine-tekort, Speed werkt op je dopamine. En die kan best wel even van slag zijn maar komt vanzelf weer goed.

L-tyrosine (de belangrijkste bouwsteen voor dopamine) kan je wel helpen sneller te herstellen. Maar neem geen L-tyrosine supplement (wordt slecht opgenomen door je lichaam), maar eet veel voedsel waar L-tyrosine in zit.

Lees DIT eens. Staat een lijst bij met L-tyrosine-rijke voedselproducten.

22:22 zei:

Ik gebruikte niet echt veel. Ik maakte nog geen halve gram in die 3 dagen op.

Klik om te vergroten...

Zelf heb ik in de afgelopen 6 jaar frequent gebruik vrijwel nooit meer dan 100mg op een dag gebruikt. 500mg over 3 dagen zijn denk ik zwaardere doseringen dan je denkt. Cafeïne geeft voor mij overigens zeer vervelende bijwerkingen in combinatie met amfetamine/stimulanten, iets waarmee amfetamine treurig genoeg vaak wordt versneden.

Wat je beschrijft wat er gebeurde na 500mg gevolgd door nog 250mg klinkt voor mij als een typische amfetamine overdosis icm vermoeidheid. Op dat moment kun je denk ik het best gewoon plat gaan liggen op bed en proberen tot rust te komen. Ik kan me voorstellen dat het een heftige ervaring en hard realisatiemoment was in ieder geval.

Ik heb zelf ook lang mijn grenzen gerekt met stimulanten, alles tegelijkertijd doen en alsnog meer willen. Vorig jaar een fixe burnout aan over gehouden. Heeft me een half jaar geduurd voordat ik me weer een beetje normaal voelde en ik voel me nog altijd niet helemaal fit. Lange tijd te moe om TV te kijken of een berichtje op het forum achter te laten en mezelf forceren om lange wandelingen te maken om toch maar weer een beetje conditie op te bouwen. Een van de meest frustrerende ervaringen in mijn leven, iets waardoor ik nog altijd wel gevoelig ben voor stimulanten.

Het cliché is dat je te hard bent voor jezelf, grenzen aangeven is vaak een stuk moeilijker dan mensen vaak realiseren. Met de toenemende vermoeidheid neemt het aantal slechte beslissingen toe wat o.a. in gebruik terug te zien valt. Als de mensen om je heen van je houden wanneer je superman speelt kunnen ze ook best wel van je houden zodra het wat minder gaat.

Het meest zorgelijke vind ik misschien nog wel het aantal uren slaap dat je overslaat. Probeer voor jezelf echt een harde lijn te trekken. Met deze hoeveelheden moet je na 16:00 stoppen met bijnemen anders gaat het je slaap in de weg zitten. Vaste slaaptijden en op tijd naar bed, dat klinkt misschien wat dogmatisch maar als je een intensieve levensstijl hanteert is dit naar mijn inzien echt noodzakelijk.

Wat je in je verhaal beschrijft klinkt begrijpelijk en ik denk dat het belangrijk is om te realiseren dat mensen overwegend instinctief zijn in hun handelen. Je zei het zelf al, iets dat ieder mens kan overkomen en dit komt ook grotendeels voort uit dat je meer rekening houdt met anderen dan jezelf. Succes verder, komt wel goed, je bent duidelijk een doorzetter.

Mindless zei:

Nee ademhalingsoefeningen helpen niet, niet écht.

Klik om te vergroten...

Ik heb zelf wel op bed gelegen na stimulant gebruik en dat ik bewust heel langzaam diep in en uit ging ademen en hiermee mijn hartslag naar beneden leek te krijgen en mijn lichaam min of meer een beetje rust kon forceren. Eveneens helpt het voor mij wel wat tegen de gedachtenstorm. Maar het beste helpt voor mij om 'gewoon' op bed te gaan liggen en even stil te staan bij wat er gebeurt inderdaad.

22:22 zei:

Ikzelf heb gelukkig bijna nooit meer last van hyperventilatie. Dan moet de stress echt zo gruwelijk hoog zitten.. de laatste x voor afgelopen zondag is al heel wat jaren geleden.
Maar super waardevol om de tips hier neer te zetten. Het kan andere mensen ook gebeuren, en goed om te weten wat je dan kunt doen!! Hyperventilatie is echt het engste wat er is.. zelfs al weet je het en herken je het dan nog kun je in paniek raken.. Het word niet voor niks ook wel een paniekaanval genoemd. Als je dus niet weet wat er gebeurt denk je inderdaad echt dat je een hartaanval hebt en dood gaat!!

Klik om te vergroten...

Wat ik schreef is eigenlijk meer een preventief iets. Ik heb dus zelf chronische hyperventilatie gehad en had daar in het begin ook een aantal momenten bij dat het in overdrive ging en het leek inderdaad alsof ik een soort hartaanval had. Dit resulteerde dus ook in paniekaanvallen. Je schrikt je helemaal te pletter!

Ik ben er zelf van overtuigd dat deze dingen niet zomaar gebeuren. Het kan zijn dat mensen zich prima (lijken te) voelen, maar dat er onderhuids toch iets aan het broeden is. Ik had bijvoorbeeld vroeger ook geen idee dat ik veel last had van stress, ik wist gewoon niet anders. Vandaar ook dat het beschrevene meer preventief is. Als je wacht tot een paniekaanval ben je eigenlijk al te laat.

Iedereen zou zich bewust moeten worden van de ademhaling, of je nu klachten hebt op het moment of niet. Bewust ademen verricht wonderen qua geestelijke én lichamelijke gezondheid.

Jmths zei:

Ik heb zelf wel op bed gelegen na stimulant gebruik en dat ik bewust heel langzaam diep in en uit ging ademen en hiermee mijn hartslag naar beneden leek te krijgen en mijn lichaam min of meer een beetje rust kon forceren. Eveneens helpt het voor mij wel wat tegen de gedachtenstorm. Maar het beste helpt voor mij om 'gewoon' op bed te gaan liggen en even stil te staan bij wat er gebeurt inderdaad.

Klik om te vergroten...

Je kunt het ook combineren. Bewust inademen door de neus en heel langzaam uitademen door de mond (met getuite lippen), dat 3 keer herhalen of zo en daarna niet meer de ademhaling controleren maar er gewoon naar kijken. Works wonders, granny's advice.

Het is een apart iets de ademhaling. Het kan ofwel volledig vanzelf verlopen, of je kunt het controleren. En wanneer je bewust wordt van de ademhaling, dan is er de sterke neiging om het ook te controleren. Kun je die neiging weerstaan, dan houdt je bewuste én natuurlijke ademhaling over, welke imo profound is. Je ademhaling bepaalt je hele beleving van de wereld. Weet je die bewuste natuurlijke ademhaling "toe te passen" op elk moment, dan wordt álles makkelijk. Niets lijkt meer een probleem. Het is eigenlijk niet te geloven dat hier niet meer aandacht aan wordt besteedt.

Poeh wat een verhaal was dit, nu bijna een maand geleden. Aan de ene kant vergeet je zoiets snel en voelt het als tijdennn geleden, maar zit het ff terug te lezen en dan voelt het weer als de dag van gister haha. Kreeg t even benauwd herleefde het helemaal weer..

Heb echt een week bij moeten komen van dit avontuur. Geloof dat ik ergens in het weekend weer een beetje fris en fruitig was!

Ben nu op dit tijdstip gewoon wakker omdat.
niet onder invloed of door stress, iets met een ritme

Zou graag als heilig boontje willen zeggen dat ik niks noppes nada meer aangeraakt heb, maar zon feest is het niet. En dit is tenslotte “mijn verhaal” dus die moet ook maar eerlijk zijn.

Afgelopen maand 2 keer gebruikt op zaterdag nacht. Een inimini half sleutelpuntje. In percentages qua grammen niet eens te meten, vroeg in de avond en daarop tot 6 in de ochtend doorgegaan. Niks bijgenomen. Was aan het eind van de nacht ook wel goed uitgewerkt, het is getest op 55% en gewassen met aceton trouwens.

Ben er zelf nog niet zo goed over uit wat dit voor me betekend, ik heb niet t idee dat ik afsteven op een dikke verslaving, en dat t voor mij nu gewoon in de juiste (micro) dosering een hulpmiddeltje is nu en dan voor die nachten, aan meer en bijnemen moet ik niet eens denken. Ik eet en slaap er ook op, het werkt aan het eind vd nacht uit en dan ben ik helemaal naar de bagger maar bijnemen komt niet in me op. Lekker naar bedje. Ik heb wel het gevoel dat ik het gebruik en het mij niet gebruikt zegmaar.

Maargoed aan de andere kant kan je jezelf afvragen waarom toch weer beginnen terwijl je zooooooon ellende heb meegemaakt en het compleet afgezworen had.. wat maakt dan dat je dat knopje toch weer omzet? Is dat dan een verslaving? Vind dat een lastige vraag. Bestaat er wel zoiets als functioneel gebruik goed in de hand houden?
Het euforische gevoel van die eerste keren heb ik al niet meer. Ben wel vrolijk hoor, maar dat komt omdat ik zelf beter in Mn vel zit en de speed doet dan alleen maar mee. Dat gevoel dat je de hele wereld aan kan is er niet meer zoals eerst, ik neem het omdat ik weet dat ik doorkan tot sluit.

Sja... Interessante vraagstukken allemaal zo op de woensdag nacht

22:22 zei:

Bestaat er wel zoiets als functioneel gebruik goed in de hand houden?

Klik om te vergroten...

Volgens mij wel, in ieder geval doe ik een poging hoewel ik nog een beetje bezig ben om de juiste balans te vinden hierin.

Ik denk dat of je iets recreatief kan gebruiken of niet vooral te maken heeft of je er ooit aan verslaafd bent geweest. Als dat wel het geval is dan wordt het heel erg lastig, zo niet onmogelijk om diezelfde drug later weer recreatief (dus af en toe) te gebruiken.

Ik gebruik niet 1 dag niet he.. ik gebruik 6 dagen niet en 1 dag wel. Maar ik begrijp je helemaal. Als dit een moetje is, is het alsnog niet ok.

Zal eens een hele maand niks doen, en dan kijken of ik daar ook moeite mee heb. Want ookal voel ik me nu niet verslaafd en gaat alles prima, ik wil het ook niet worden

Ja wat is verslaafd hè.. Verslaafd is volgens mij dat je niet meer zonder kan.. en dat kan ik prima, donderdag nacht gebruik ik niks, wil prima. Maar toch heb ik 2 van de 3 gewerkte zaterdagen weer gebruikt..
Wel heel bewust, dat wel. En niet eens voor dat fijne gevoel maar meer als een soort medicijn if you Will.. als hulpje.

Recreatief zou ik het niet willen noemen, maar sja.. als t nou prima werkt zo en ik er prima op kan (blijven) functioneren, alleen ergens denk ik hou ik mezelf niet ontzettend voor de gek?

Oh, functioneel, ik las recreatief.

Functioneel dan denk ik aan dat je drugs nodig hebt om te kunnen functioneren in het dagelijkse leven en dat lijkt mij niet zo best.

Als je dan toch denkt dat je niet verslaafd bent, probeer het dan eens een maand of 2 niet te doen, eens kijken hoe je dit af gaat. want maar 1 dag zonder je drugs kunnen lijkt mij toch niet zo een goede maatstaf.

Dat is hoe verslavingen vaak ontstaan. Door functioneel gebruik. Dat hoeft bij jou nu niet het geval te zijn, maar wees er alert op (wat je zo te zien ook doet). Het kan er insluipen.

@22:22

Ah, nu begrijp ik het.

Elke week dus 1 keer. Natuurlijk beter dan elke dag maar er zit al structuur in het gebruik en het betreft steeds dezelfde drug en dan moet je wel een beetje uitkijken want als het nog net even meer wordt dan ga je al richting verslaving.

Ik heb het ook wel eens met speed hoor, paar weekenden op een rij. maar dan kap ik er weer even mee voor een tijdje om er zeker van te zijn dat het geen gewoonte wordt, want gewoonte is de voorbode van verslaving.

22:22 zei:

Heel graag wil ik mijn verhaal kwijt. Het geeft mij een fijn idee om mijn verhaal te kunnen opschrijven bij mede gebruikers-

Klik om te vergroten...

Ik begrijp je volledig, mijn verhaal(tje) heb je ondertussen ook gelezen. Mijn man en ik hadden besloten het tegen niemand te vertellen, gewoon omdat mensen het toch weer interpreteren op hun manier. Vandaar dat ik ook niet alle details genoteerd heb. Mijn man wist eerst niet dat ik op dit forum zat.
- in mijn hoofd een logische keuze, wie kan me beter helpen dan een druggebruiker? -

Misschien had ik het beter zoals jij wel gedaan, het wordt effectief heel snel heel vaag.

Om verder in te gaan op je bezorgdheid over verslaving. Of je verslaafd geraakt aan iets zit inderdaad ook voor een stuk in je genen. Gezien er in mijn geschiedenis alcoholverslaving zit, ben ik hier heel angstig voor. Ondertussen denk ik hier toch eerder verantwoord mee om te kunnen. Mijn eerste lange reactie was geheelonthouding. Maar ja dan gedraag je je als een ex-roker die alle rokers veroordeelt.
In mijn ogen is verslaving en gewoonte een heel dunne lijn. Chips eten bij een tv-programma is een slechte gewoonte dewelke na een week zelfs een verslaving is. Vet, suiker en zout niemand weerstaat deze gouden combinatie....

Dus volgens mij is het ook een combinatie van verslavingsgraad of afhankelijksgraad dit product heeft. En ik denk dat in combinatie met je genen dit dus voor elke mens anders is. Ik was verslaafd aan sigaretten na mijn eerste trekje ook al vond ik dat toen niet lekker. 20j later ben ik er toch in geslaagd cold-turkey te stoppen. Mijn zus echter rookt gewoon af-& toe en hier en daar eens een sigaretje. Ik wou zo hard dat ik dit ook kon.

Met alcohol heb ik ook mijn issues. Mijn man drinkt elke dag zijn apperitiefje en glas wij bij het eten. Soms nog een biertje voor tv en heel soms nog een degustiefje of 2. Best veel dus. Echter hij kan perfect zonder, hij drinkt ook niet consistent meer om een roes te krijgen of om te vergeten of om weet ik welke reden.
Ik mag hier absoluut niet in meegaan. De dag dat ik ‘s avonds in de zetel zit en verlang naar een glas wijn en het echt niet uit mijn hoofd krijg is de dag dat ik meer dan een week geen alcohol drink of tot ik er niet meer aan denk.

Dus misschien moet je gewoon luisteren naar je lichaam.

Een snel vermoeid lichaam is idd niet leuk. Al denk ik dat je te streng bent voor jezelf. Niemand is superman. Heel je verhaal doet me denken aan een aflevering van Desperate Housewifes waar de mama van de tweeling de adhd pillen van haar zoon slikt. Het is echt van deze tijd, de druk op presteren en altijd presteren ligt zo hoog. De wereld gaat zo snel en als je niet mee kan of moe bent, ben je dadelijk afgeschreven. Niet voor niks dat burn-outs steeds vaker en op vroegere leeftijd voorkomen.

Zet jezelf en je lichaam niet te zwaar onder druk. Het juiste evenwicht zoeken in alles is de moeilijkste oefening voor iedereen.

Ik hoop dat je er iets aan hebt.

Zeker heb ik er iets aan, ik begrijp heel goed wat je bedoelt tussen die lijn gewoonte - verslaving.

Ik ben in de afgelopen tijd tot de conclusie gekomen dat speed té geestelijk verslavend voor mij is.. Ik kan het niet recreatief gebruiken, ik wil telkens vaker..
amfetamine is voor mij een alles of niets drugs. ja=ja en als ik het bij me heb nee= ook ja.
Geen gezonde situatie. Dus heb alles weg gegooid en niet meer gebruikt, of plannen om te gebruiken.
Ik geloof voor mezelf ook niet meer in af en toe, dat heb ik mezelf bewezen dat ik dat niet kan

Die druk herken ik helemaal inderdaad, ik maak vaste tijden voor mezelf op een week waarin ik echt ga ontspannen, een boek lezen, een uur in bad, of een buitenritje met mijn paard. Ik moet zeggen dat ik nu ik dat bewust inplan echt tot rust kom en er even weer beter tegen kan!! Daarbij stel ik het ook echt ontzéttend op prijs dat ik gewoon lekker kan slapen als ik zondag ochtend thuis kom