helemaal mis gegaan. Mijn verhaal.

Poeh wat een verhaal was dit, nu bijna een maand geleden. Aan de ene kant vergeet je zoiets snel en voelt het als tijdennn geleden, maar zit het ff terug te lezen en dan voelt het weer als de dag van gister haha. Kreeg t even benauwd herleefde het helemaal weer..

Heb echt een week bij moeten komen van dit avontuur. Geloof dat ik ergens in het weekend weer een beetje fris en fruitig was!

Ben nu op dit tijdstip gewoon wakker omdat.
niet onder invloed of door stress, iets met een ritme

Zou graag als heilig boontje willen zeggen dat ik niks noppes nada meer aangeraakt heb, maar zon feest is het niet. En dit is tenslotte “mijn verhaal” dus die moet ook maar eerlijk zijn.

Afgelopen maand 2 keer gebruikt op zaterdag nacht. Een inimini half sleutelpuntje. In percentages qua grammen niet eens te meten, vroeg in de avond en daarop tot 6 in de ochtend doorgegaan. Niks bijgenomen. Was aan het eind van de nacht ook wel goed uitgewerkt, het is getest op 55% en gewassen met aceton trouwens.

Ben er zelf nog niet zo goed over uit wat dit voor me betekend, ik heb niet t idee dat ik afsteven op een dikke verslaving, en dat t voor mij nu gewoon in de juiste (micro) dosering een hulpmiddeltje is nu en dan voor die nachten, aan meer en bijnemen moet ik niet eens denken. Ik eet en slaap er ook op, het werkt aan het eind vd nacht uit en dan ben ik helemaal naar de bagger maar bijnemen komt niet in me op. Lekker naar bedje. Ik heb wel het gevoel dat ik het gebruik en het mij niet gebruikt zegmaar.

Maargoed aan de andere kant kan je jezelf afvragen waarom toch weer beginnen terwijl je zooooooon ellende heb meegemaakt en het compleet afgezworen had.. wat maakt dan dat je dat knopje toch weer omzet? Is dat dan een verslaving? Vind dat een lastige vraag. Bestaat er wel zoiets als functioneel gebruik goed in de hand houden?
Het euforische gevoel van die eerste keren heb ik al niet meer. Ben wel vrolijk hoor, maar dat komt omdat ik zelf beter in Mn vel zit en de speed doet dan alleen maar mee. Dat gevoel dat je de hele wereld aan kan is er niet meer zoals eerst, ik neem het omdat ik weet dat ik doorkan tot sluit.

Sja... Interessante vraagstukken allemaal zo op de woensdag nacht

22:22 zei:

Bestaat er wel zoiets als functioneel gebruik goed in de hand houden?

Klik om te vergroten...

Volgens mij wel, in ieder geval doe ik een poging hoewel ik nog een beetje bezig ben om de juiste balans te vinden hierin.

Ik denk dat of je iets recreatief kan gebruiken of niet vooral te maken heeft of je er ooit aan verslaafd bent geweest. Als dat wel het geval is dan wordt het heel erg lastig, zo niet onmogelijk om diezelfde drug later weer recreatief (dus af en toe) te gebruiken.

Ik gebruik niet 1 dag niet he.. ik gebruik 6 dagen niet en 1 dag wel. Maar ik begrijp je helemaal. Als dit een moetje is, is het alsnog niet ok.

Zal eens een hele maand niks doen, en dan kijken of ik daar ook moeite mee heb. Want ookal voel ik me nu niet verslaafd en gaat alles prima, ik wil het ook niet worden

Ja wat is verslaafd hè.. Verslaafd is volgens mij dat je niet meer zonder kan.. en dat kan ik prima, donderdag nacht gebruik ik niks, wil prima. Maar toch heb ik 2 van de 3 gewerkte zaterdagen weer gebruikt..
Wel heel bewust, dat wel. En niet eens voor dat fijne gevoel maar meer als een soort medicijn if you Will.. als hulpje.

Recreatief zou ik het niet willen noemen, maar sja.. als t nou prima werkt zo en ik er prima op kan (blijven) functioneren, alleen ergens denk ik hou ik mezelf niet ontzettend voor de gek?

Oh, functioneel, ik las recreatief.

Functioneel dan denk ik aan dat je drugs nodig hebt om te kunnen functioneren in het dagelijkse leven en dat lijkt mij niet zo best.

Als je dan toch denkt dat je niet verslaafd bent, probeer het dan eens een maand of 2 niet te doen, eens kijken hoe je dit af gaat. want maar 1 dag zonder je drugs kunnen lijkt mij toch niet zo een goede maatstaf.

Dat is hoe verslavingen vaak ontstaan. Door functioneel gebruik. Dat hoeft bij jou nu niet het geval te zijn, maar wees er alert op (wat je zo te zien ook doet). Het kan er insluipen.

@22:22

Ah, nu begrijp ik het.

Elke week dus 1 keer. Natuurlijk beter dan elke dag maar er zit al structuur in het gebruik en het betreft steeds dezelfde drug en dan moet je wel een beetje uitkijken want als het nog net even meer wordt dan ga je al richting verslaving.

Ik heb het ook wel eens met speed hoor, paar weekenden op een rij. maar dan kap ik er weer even mee voor een tijdje om er zeker van te zijn dat het geen gewoonte wordt, want gewoonte is de voorbode van verslaving.

22:22 zei:

Heel graag wil ik mijn verhaal kwijt. Het geeft mij een fijn idee om mijn verhaal te kunnen opschrijven bij mede gebruikers-

Klik om te vergroten...

Ik begrijp je volledig, mijn verhaal(tje) heb je ondertussen ook gelezen. Mijn man en ik hadden besloten het tegen niemand te vertellen, gewoon omdat mensen het toch weer interpreteren op hun manier. Vandaar dat ik ook niet alle details genoteerd heb. Mijn man wist eerst niet dat ik op dit forum zat.
- in mijn hoofd een logische keuze, wie kan me beter helpen dan een druggebruiker? -

Misschien had ik het beter zoals jij wel gedaan, het wordt effectief heel snel heel vaag.

Om verder in te gaan op je bezorgdheid over verslaving. Of je verslaafd geraakt aan iets zit inderdaad ook voor een stuk in je genen. Gezien er in mijn geschiedenis alcoholverslaving zit, ben ik hier heel angstig voor. Ondertussen denk ik hier toch eerder verantwoord mee om te kunnen. Mijn eerste lange reactie was geheelonthouding. Maar ja dan gedraag je je als een ex-roker die alle rokers veroordeelt.
In mijn ogen is verslaving en gewoonte een heel dunne lijn. Chips eten bij een tv-programma is een slechte gewoonte dewelke na een week zelfs een verslaving is. Vet, suiker en zout niemand weerstaat deze gouden combinatie....

Dus volgens mij is het ook een combinatie van verslavingsgraad of afhankelijksgraad dit product heeft. En ik denk dat in combinatie met je genen dit dus voor elke mens anders is. Ik was verslaafd aan sigaretten na mijn eerste trekje ook al vond ik dat toen niet lekker. 20j later ben ik er toch in geslaagd cold-turkey te stoppen. Mijn zus echter rookt gewoon af-& toe en hier en daar eens een sigaretje. Ik wou zo hard dat ik dit ook kon.

Met alcohol heb ik ook mijn issues. Mijn man drinkt elke dag zijn apperitiefje en glas wij bij het eten. Soms nog een biertje voor tv en heel soms nog een degustiefje of 2. Best veel dus. Echter hij kan perfect zonder, hij drinkt ook niet consistent meer om een roes te krijgen of om te vergeten of om weet ik welke reden.
Ik mag hier absoluut niet in meegaan. De dag dat ik ‘s avonds in de zetel zit en verlang naar een glas wijn en het echt niet uit mijn hoofd krijg is de dag dat ik meer dan een week geen alcohol drink of tot ik er niet meer aan denk.

Dus misschien moet je gewoon luisteren naar je lichaam.

Een snel vermoeid lichaam is idd niet leuk. Al denk ik dat je te streng bent voor jezelf. Niemand is superman. Heel je verhaal doet me denken aan een aflevering van Desperate Housewifes waar de mama van de tweeling de adhd pillen van haar zoon slikt. Het is echt van deze tijd, de druk op presteren en altijd presteren ligt zo hoog. De wereld gaat zo snel en als je niet mee kan of moe bent, ben je dadelijk afgeschreven. Niet voor niks dat burn-outs steeds vaker en op vroegere leeftijd voorkomen.

Zet jezelf en je lichaam niet te zwaar onder druk. Het juiste evenwicht zoeken in alles is de moeilijkste oefening voor iedereen.

Ik hoop dat je er iets aan hebt.

Zeker heb ik er iets aan, ik begrijp heel goed wat je bedoelt tussen die lijn gewoonte - verslaving.

Ik ben in de afgelopen tijd tot de conclusie gekomen dat speed té geestelijk verslavend voor mij is.. Ik kan het niet recreatief gebruiken, ik wil telkens vaker..
amfetamine is voor mij een alles of niets drugs. ja=ja en als ik het bij me heb nee= ook ja.
Geen gezonde situatie. Dus heb alles weg gegooid en niet meer gebruikt, of plannen om te gebruiken.
Ik geloof voor mezelf ook niet meer in af en toe, dat heb ik mezelf bewezen dat ik dat niet kan

Die druk herken ik helemaal inderdaad, ik maak vaste tijden voor mezelf op een week waarin ik echt ga ontspannen, een boek lezen, een uur in bad, of een buitenritje met mijn paard. Ik moet zeggen dat ik nu ik dat bewust inplan echt tot rust kom en er even weer beter tegen kan!! Daarbij stel ik het ook echt ontzéttend op prijs dat ik gewoon lekker kan slapen als ik zondag ochtend thuis kom

Hallo iedereen.

Heel graag wil ik mijn verhaal kwijt. Het geeft mij een fijn idee om mijn verhaal te kunnen opschrijven bij mede gebruikers- die mij niet zo snel zouden veroordelen om drugsgebruik. Als mijn familie dit allemaal wist word het echt niet te best. Bovendien zouden zei het gewoon niet begrijpen.
Ik ben niet opzoek naar tips of advies, ik wil alleen even mijn verhaal kwijt. Ook voor mezelf, hopend dat ik dit over een tijd terug kan lezen en er nog om kan lachen.

Op dit moment is het zondag avond 22:22 uur. Ik heb sinds afgelopen maandag-7 dagen verder nu dus) in totaal misschien 10 uur geslapen. Ik heb echt een hel van een weekend achter de rug. Dacht dat ik dood zou gaan. Ik ga mijn best doen om er geen heel warrig verhaal van te maken maar excuseer mij als ik misschien onduidelijk overkom. Toch wil ik het graag nu typen, want als ik een week wacht ben ik de helft weer vergeten van wat er is gebeurd haha.

Ik ben een vrouw van 29 jaar. Ik heb een enorm leuk leven, alles wat Mn hartje begeert.. En toch heb ik mezelf finaal naar de klote geholpen voor een beetje extra energie.
Ik had een klein beetje ervaring met drugs. In mijn puberteit echt een paar jaar die hard geblowd. Elke dag gingen er minimaal wel 3 jointjes doorheen. Hier ben ik op mijn 20e mee gestopt, gewoonweg omdat ik het gevoel niet lekker meer vond. Ik was sloom en ongeïnteresseerd door al die wiet en ben van een op andere dag cold turkey gestopt met blowen. Nooit 1 seconde last van gehad en ook nooit weer een joint aangeraakt. Moet er niet aan denken ook..
Op mijn 20e/21e een vriendengroep gekregen en daarmee veel naar hardstyle feestjes geweest, met de nodige XTC pillen, en ook wel “pirkies” geslikt (zo werden ze genoemd, geloof speedpilletjes, 1 nemen, laten inklappen en boem, hele nacht zwarte ogen van de pupillen, lekker met je kaken trekken en hard gaan)
Ook dit was een fase en ben ik na een jaar of 2 mee gestopt. Had het wel weer gezien..
3 jaar geleden leerde ik mijn huidige vriend kennen en samen hebben wij vooral het eerste jaar nogal een party periode gehad. We gebruikten met feestjes MDMA, bijna elk weekend wel.. maar op een gegeven moment was dat wel leuk geweest.. toen een kleine periode hebben we coke gebruikt. Maar ik vind mezelf niks met coke op.. als ik ook maar iets teveel gebruik word ik een bitch, ga echt heel ongezellig tegen mensen doen dan.. dus nee, coke ook lekker vanaf gebleven.

Ik durf dus wel te concluderen dat ik niet heel erg verslavings gevoelig ben.. van alles wel gedaan, soms korte of langere periodes maar nooit enige afhankelijkheid gevoeld. Ik ga echt niet beweren dat ik niet verslaafd kan raken, ik was namelijk goed op weg, maar gezien hoe ik er altijd mee om ben kunnen gaan.. Dit stelt me nu, op dit moment een beetje gerust.

Goed.. dan nu het heden. Ik studeer, en heb een bijbaantje in de horeca. Ik werk in een club/discotheek op donderdag nacht en op zaterdag nacht. Daarbij heb ik een fulltime studie, een paard en een vriend. Druk leventje dus. Ik heb weinig energie. Ben snel moe. Na 1 nacht van minder dan 8 uur slaap ben ik sowieso die week moe. Ik doe mijn best om gezond te eten, ben naar de dokter geweest, waar niks uit kwam, daarna naar een fytotherapeut waar na testen toch wel wat uitkwam waaronder een zwaar magnesium gebrek en een te lage bloeddruk. Daar komt de vermoeidheid vandaan. Ik heb daar echt kwaliteit supplementen voor die wel helpen, maar verder is het een kwestie van accepteren dat ik gewoon niet zoveel energie heb.

Zo’n 4 maanden geleden kwam ik via een vriendin in aanraking met speed. Ook zij werkt nachten, en gebruikt zo’n beetje de hele 2e helft van de week speed. Van haar heb ik mijn eerste lijntje gehad. Ik vond het echt fantastisch!! Er ging een hele wereld voor me open.. ik was één bonk energie, wilde alles doen.. wereldproblemen oplossen, dansen, werken, studeren en dat allemaal tegelijk. En het mooiste was dat ik zo ontzettend helder kon nadenken. De laatste weken was ik zo gestresst en piekerde zoveel, en al het gepieker verdween als sneeuw voor de zon. Het leek net alsof ik helemaal geen problemen had.
De kater viel een beetje tegen.. ik was moe, down, neerslachtige gedachten.. dus ging ik wat meer gebruiken.

Ik ging binnen no time naar een standaard riedeltje. Op donderdag middag Mn eerste lijntje, die nacht werken, vrijdag ochtend nog eentje bijsnuiven voor die dag, vrijdag avond slapen en zaterdag avond weer snuiven.

Ik gebruikte niet echt veel. Ik maakte nog geen halve gram in die 3 dagen op. Het waren eerder nakkies dan lijntjes. Stopte ook op tijd met bij nemen, en toch ging dit natuurlijk niet lang goed.

Ik had helemaal compleet niks meer aan Mn week, maandag en dinsdag was bijslapen, woensdag was ik een klein beetje ok, en van donderdag t/m zondag was ik sowieso wakker. Ondanks de kleine hoeveelheden slaap ik niet meer met speed op. De hele vrijdag loop ik op Mn wenkbrauwen, krijg niks uit Mn handen, tot ik savonds kapot in slaap stort om dan zon 6 uurtjes heel licht te slapen en weer wakker te liggen. Ik at niet meer. Ik hoorde en voelde Mn maag wel knorren maar iets door Mn strot krijgen ho maar. Dronk wel veel water om mezelf niet uit te drogen maar daar was alles wel mee gezegd. Ik was een slappe dweil. Hou dit zon 4 maanden vol en je kunt zelf wel uitrekenen hoe ik eraan toe was.
Ik had toen natuurlijk gewoon kunnen stoppen, maar dat deed ik niet. Het gevoel wat speed me gaf was er namelijk ook gewoon nog steeds. Ook al deed ik op Mn katerdagen niks productiefs, ik werkte in de nacht als een malle. Was vrolijk, wakker, en gebruikte tenslotte niet zoveel.. ik heb de lijntjes door die maanden heen iets opgehoogd, maar meer dan driekwart gram werd het nooit. Bovendien was ik me totaal niet bewust van het gevaar lage bloeddruk-icm speed. Dom ja. Ander woord is er niet voor. Ik was niet ingelezen.
Ik voelde wel dat Mn hart lekker tekeer ging maar dat hoorde erbij. Hartslag herstelde zich ook weer prima tegen de tijd dat het uitwerkte, vond ik zelf.
Wel kreeg ik door dat ik deze levensstijl niet eeuwig vol ging houden. Ik was eigenlijk de hele week compleet aan gort en kon in ruil daarvoor 2 nachten fatsoenlijk werken. Daarbij die katers waren echt niet te zuinig. Ik besloot dus vorige week dat het anders moest. Ik zou alleen nog op zaterdag avond snuiven, op tijd stoppen, zondag uitbrakken en dan maandag weer normaal zijn. Dit was mijn theorie.

Afgelopen week echt een enorme kut week gehad. Stress, problemen, allemaal privé maar het hield me wakker.. maandag dinsdag en woensdag gewoon niet geslapen. Misschien even weg gedommeld maar dat was het ook wel. Nog steeds erg weinig gegeten. Gewoon geen trek. Donderdag nacht gewerkt en niet gesnoven. Wel 4 blikjes reddbull achterover getikt, weer hartkloppingen en wakker liggen.. lekker slim ook. Net zo ongezond als een lijntje. Vrijdag nacht heb ik geslapen als een roos. Comateus was ik, 10 uur lang. Waardoor ik zaterdag alleen maar zo duf als een konijn was. En dan komen we bij gister, zaterdag. Rond 22 uur naar het werk gegaan en direct een lijntje genomen. Iets meer dan normaal. Ik denk zon halve gram gelijk. Waarom? Geen idee. Overmoedig? Hoop op fitheid en energie? Nouja.. ik voelde niks. Was wel wakker ofzo maar heel erg in mezelf gekeerd, en rustig. Niet outgoing en energiek zoals normaal met speed.. keek naar mezelf in de wc spiegel en normaal gesproken heb ik duidelijk vergrote pupillen. Mijn pupillen waren speldenprikjes, niks te zien..
dus rond 12 uur bij gesnoven, een kwart gram ongeveer. Had ook niet veel invloed behalve dat ik me helemaal kapot zweette en het ijskoud had tegelijk. Ik besloot een half uur daarna nog 1 laatste te snuiven. Weer zo’n kwart gram. Vraag me niet waarom, ik heb altijd meer dan genoeg aan Mn nakkies, maar ik dacht gewoon niet meer helder na, en zo had ik dus in totaal na zo’n rampenweek een dikke gram weg gesnoven. En toen ging het mis.

Ik had het ijs en ijskoud, ging even op een barkruk zitten en voelde toen een wegtrekker, het was zon enorm eng gevoel, Mn hele lijf tintelde en verdoofde, ik dacht ik ga gewoon flauwvallen hier nu. Ben van de barkruk afgestapt en naar achter gelopen naar de kantine. Het hield niet op.. ging op een stoel zitten en werd zo enorm duizelig, moest echt al mijn concentratie erbij houden om niet knock-out te gaan.. het enige wat hielp was een beetje rond lopen dus dit ben ik maar gaan doen. Ben naar de bar gelopen en heb tegen mijn collega gezegd dat ik me echt niet lekker voelde en heel duizelig was en even in de kantine bleef. Thank God was ik toch niet alleen aan het werk. Het was echt dood eng en ik dacht alleen maar, ik heb een overdosis genomen, als ik nu flauwval ga ik dood, ik moet wakker blijven.
Na even rond wandelen voelde ik me iets beter. Heb mijn vriend gebeld en gevraagd of hij me wou komen halen.. tijdens dat half uur wachten nog een paar glazen water genomen, wat niks hielp.. ik stond echt te trillen als een rietje.
Naar huis gegaan en daar direct in bed gaan liggen. Tegen Mn vriend gezegd dat ik niet lekker was en gewoon direct wilde slapen. Het was toen 3 uur in de nacht. Ik was zo ontzettend uitgeput, alles voelde zwaar. Maar slapen ho maar. Lag alleen maar met Mn ogen dicht te malen over hoe ik dit zo ver heb kunnen laten komen. Waar ik in godsnaam mee bezig ben. En in de tussentijd Mn kaken van elkaar af proberen te houden die gigantisch aan het klemmen waren. Ik lag mezelf echt compleet gek te maken, moest geregeld opstaan om naar de wc te gaan en van dat stukje lopen werd ik alleen maar steeds duizeliger.
Tegen 9 uur vanochtend was ik iets rustiger. Ik ademde wel constant heel oppervlakkig, kreeg een lichte druk op Mn borstkas, maar wist mezelf redelijk rustig te houden.. voor de afleiding wat gaan surfen op internet waar ik dus las dat speed en een lage bloeddruk geen goeie combi is, en dat je echt mega hartkloppingen en paniekaanvallen kunt krijgen in zon situatie.
Tegen 12 uur nog steeds geen oog dicht gedaan. Wel wat gegeten. 2 appels en 2 boterhammen met kaas. Voor Mn gevoel 2 uur over gedaan maargoed het zat erin. Daarna weer proberen te slapen.. Je raad het al. Klaarwakker. De druk op mijn borst werd steeds erger. Ik was ontzettend oppervlakkig aan het ademen en kwam er niet doorheen. Als ik diep probeerde in te ademen deed het pijn in mijn borst. Ik raakte in paniek en voelde me echt zo ellendig. Voelde door Mn hele lijf Mn hart keihard bonzen. Rond 2 uur ben ik uit bed gegaan.. ik dacht, ik lig hier middenin een hyperventilatie/paniek aanval mezelf een dubbele paniekaanval aan te praten. Kan beter even wat afleiding gaan zoeken. Even een beetje rondgelopen, naar buiten zelfs. Maar snel weer naar binnen want kon echt niet meer op Mn benen staan. Ging op een stoel zitten en zou zo weer flauwvallen. Ik kon echt wel janken. Toen kreeg ik echt een mega hyperventilatie aanval. Snakte naar adem, voelde mezelf helemaal wegzakken. Wonder boven wonder lag er een zakje op tafel (ik was alleen op dat moment) dus in het zakje ademen, adem weer rustiger en weer in bed gaan liggen. Nou rond half 6 ben ik ein-de-lijk in slaap gevallen om om half 9 weer klaarwakker te zijn. Voelde me wel wat beter. De pijn op Mn borst was gezakt. Hart ging nog redelijk snel, maar kon normaal naar de wc lopen zonder flauw te vallen. Nog even een broodje gegeten en 2 vitamine C pillen 1000 Mg naar binnen, en toen lag ik weer in bed dit verhaal te typen.

Voel me op dit moment redelijk. Ik ben ontzettend dom en onvoorzichtig geweest. Het is Mn eigen stomme schuld. Heb mezelf echt verwaarloosd en als ik er nu op terug kijk snap ik echt totaal niet waarom. Ik schaam me kapot voor mezelf. Wat een gruwelijke ellende dit.
Maar ook ben ik blij. Blij dat mijn lichaam me ff zo keihard gewaarschuwd heeft. Tot hier en niet verder. Want als dit niet was gebeurd was ik gewoon doorgegaan..
ik heb niks tegen drugs, en vind het nog steeds leuk dat ik heb ervaren hoe leuk speed kan zijn. Maar ik raak het echt niet meer aan. Ben bang dat het met mijn bloeddruk echt finaal fout gaat een keertje. T ging al goed fout, wil dit echt nooit meer meemaken.
Gelukkig ben ik nog 2 dagen vrij, want dit zal nog wel een staartje krijgen.. geloof dat ik hier nog wel even last van zal hebben..
Uitzitten en rustig aan doen maar. En dan zien we in de komende weken wel verder, maar zonder speed dat is zeker.!!

Besef me nu dat het echt een ellendig lang verhaal is geworden.. echt respect als je dit allemaal gelezen hebt!

Truste

Damn! Ik heb het allemaal gelezen ja, heftig zeg. Goed van je dat je inziet dat het anders moet. Succes met de komende dagen alvast!

Jeetje.. Heftig hoor! Hoop dat je je snel beter voelt en succes met het stoppen!

Dat klinkt niet best...

Maar je hoeft je niet te schamen voor jezelf hoor. In die context gezien op die momenten zelf leek het een oplossing om het zo te doen. Achteraf niet slim, maar je dood schamen daarvoor en jezelf helemaal gek maken en kapot blamen maakt de boel zoveel erger en put je mentaal nog zoveel meer uit. Je lichaam heeft je een helder signaal gegeven en het is nu aangekomen, dus op de goede weg toch?

Hallo zeg wat een heftig verhaal! Goed dat je deze waarschuwing ter harte neemt! Volgens mij is er geen reden om je "dood te schamen". Iedereen doet wel eens iets dat achteraf niet verstandig blijkt te zijn...

Heel veel succes met je herstel en het nuchter blijven de komende dagen en weken! Laat je nog even weten hoe het met je gaat?

Niet best nee, maar ook niet slecht. Je lichaam heeft gesproken en je luistert er goed naar.

Je bent 'pas' 4 maanden onderweg met de speed, het zou nu nog wel moeten lukken om er vrij probleemloos mee te kunnen stoppen. Neem anders gewoon ff vrij zodat je geen extra stress hebt in deze lastige periode.

Success!

Goedemorgen,

Enorm bedankt voor jullie lieve en bemoedigende woorden!
Ik kwam dit forum gister tegen, toen ik aan het googelen was wat je moest doen bij een OD. Geen goed idee om dat tijdens een paniek aanval te gaan googelen trouwens hahaha. Ik heb uren zitten lezen en dankzij het forum ook gelezen dat vitamine C een beetje helpt, en dat je vooral-hoe onmogelijk het ook lijkt- moet eten. Dus jullie hebben me er meer doorheen geholpen dan je zelf weet haha!

Gelukkig ben ik bekend met hyperventilatie. In mijn vroege puberteit zo rond Mn 13e tot Mn 16e veel last van gehad. Regelmatig knockie out gegaan door hyperventilatie. Ik herkende het dus gister, en wist wel dat ik geen overdosis ophad en nog niet dood ging :P en ben echt de ganse dag bezig geweest naar Mn buik te ademen, tot ie echt kwam en er ik dmv zuurstofbeperking in een zakje ademen eindelijk doorheen kwam.

Ik ben echt blij dat ik het hier van begin tot eind neer heb getypt. Bleef maar malen.. met Mn vriend praten was geen optie, was zo gefocust op Mn adem dat ik niet eens meer wat uit kon brengen, behalve dat ie me met rust moest laten haha.. Hij weet wel dat ik snuif trouwens, probeerde me ook te helpen maar hij moest me echt alleen laten gewoon. Toen ik het opgeschreven had kon ik eindelijk stoppen met piekeren en viel ook gelijk in slaap tot nu. Diep geslapen bij elkaar toch zo’n 9 uren.

Voel me nu ok. Ben er nog niet helemaal, moet geen 10 dingen willen doen vandaag want ik ben nog aardig gammel op Mn benen maar ik kom er wel.

Plan voor deze week is vooral goed eten en goed slapen. Ik moet in principe donderdag avond gewoon weer werken. Proberen om voor die tijd even te gaan slapen, al lukt me dat bijna nooit.

@Mindless je hebt gelijk ja. Van mezelf onderuit schoppen gaat het niet beter worden.. ik was gewoon zo kwaad op mezelf..

Vandaag is een mooie dag voor een nieuwe start, les geleerd en weer verder.