#1
Hallo iedereen.
Heel graag wil ik mijn verhaal kwijt. Het geeft mij een fijn idee om mijn verhaal te kunnen opschrijven bij mede gebruikers- die mij niet zo snel zouden veroordelen om drugsgebruik. Als mijn familie dit allemaal wist word het echt niet te best. Bovendien zouden zei het gewoon niet begrijpen.
Ik ben niet opzoek naar tips of advies, ik wil alleen even mijn verhaal kwijt. Ook voor mezelf, hopend dat ik dit over een tijd terug kan lezen en er nog om kan lachen.
Op dit moment is het zondag avond 22:22 uur. Ik heb sinds afgelopen maandag-7 dagen verder nu dus) in totaal misschien 10 uur geslapen. Ik heb echt een hel van een weekend achter de rug. Dacht dat ik dood zou gaan. Ik ga mijn best doen om er geen heel warrig verhaal van te maken maar excuseer mij als ik misschien onduidelijk overkom. Toch wil ik het graag nu typen, want als ik een week wacht ben ik de helft weer vergeten van wat er is gebeurd haha.
Ik ben een vrouw van 29 jaar. Ik heb een enorm leuk leven, alles wat Mn hartje begeert.. En toch heb ik mezelf finaal naar de klote geholpen voor een beetje extra energie.
Ik had een klein beetje ervaring met drugs. In mijn puberteit echt een paar jaar die hard geblowd. Elke dag gingen er minimaal wel 3 jointjes doorheen. Hier ben ik op mijn 20e mee gestopt, gewoonweg omdat ik het gevoel niet lekker meer vond. Ik was sloom en ongeïnteresseerd door al die wiet en ben van een op andere dag cold turkey gestopt met blowen. Nooit 1 seconde last van gehad en ook nooit weer een joint aangeraakt. Moet er niet aan denken ook..
Op mijn 20e/21e een vriendengroep gekregen en daarmee veel naar hardstyle feestjes geweest, met de nodige XTC pillen, en ook wel “pirkies” geslikt (zo werden ze genoemd, geloof speedpilletjes, 1 nemen, laten inklappen en boem, hele nacht zwarte ogen van de pupillen, lekker met je kaken trekken en hard gaan)
Ook dit was een fase en ben ik na een jaar of 2 mee gestopt. Had het wel weer gezien..
3 jaar geleden leerde ik mijn huidige vriend kennen en samen hebben wij vooral het eerste jaar nogal een party periode gehad. We gebruikten met feestjes MDMA, bijna elk weekend wel.. maar op een gegeven moment was dat wel leuk geweest.. toen een kleine periode hebben we coke gebruikt. Maar ik vind mezelf niks met coke op.. als ik ook maar iets teveel gebruik word ik een bitch, ga echt heel ongezellig tegen mensen doen dan.. dus nee, coke ook lekker vanaf gebleven.
Ik durf dus wel te concluderen dat ik niet heel erg verslavings gevoelig ben.. van alles wel gedaan, soms korte of langere periodes maar nooit enige afhankelijkheid gevoeld. Ik ga echt niet beweren dat ik niet verslaafd kan raken, ik was namelijk goed op weg, maar gezien hoe ik er altijd mee om ben kunnen gaan.. Dit stelt me nu, op dit moment een beetje gerust.
Goed.. dan nu het heden. Ik studeer, en heb een bijbaantje in de horeca. Ik werk in een club/discotheek op donderdag nacht en op zaterdag nacht. Daarbij heb ik een fulltime studie, een paard en een vriend. Druk leventje dus. Ik heb weinig energie. Ben snel moe. Na 1 nacht van minder dan 8 uur slaap ben ik sowieso die week moe. Ik doe mijn best om gezond te eten, ben naar de dokter geweest, waar niks uit kwam, daarna naar een fytotherapeut waar na testen toch wel wat uitkwam waaronder een zwaar magnesium gebrek en een te lage bloeddruk. Daar komt de vermoeidheid vandaan. Ik heb daar echt kwaliteit supplementen voor die wel helpen, maar verder is het een kwestie van accepteren dat ik gewoon niet zoveel energie heb.
Zo’n 4 maanden geleden kwam ik via een vriendin in aanraking met speed. Ook zij werkt nachten, en gebruikt zo’n beetje de hele 2e helft van de week speed. Van haar heb ik mijn eerste lijntje gehad. Ik vond het echt fantastisch!! Er ging een hele wereld voor me open.. ik was één bonk energie, wilde alles doen.. wereldproblemen oplossen, dansen, werken, studeren en dat allemaal tegelijk. En het mooiste was dat ik zo ontzettend helder kon nadenken. De laatste weken was ik zo gestresst en piekerde zoveel, en al het gepieker verdween als sneeuw voor de zon. Het leek net alsof ik helemaal geen problemen had.
De kater viel een beetje tegen.. ik was moe, down, neerslachtige gedachten.. dus ging ik wat meer gebruiken.
Ik ging binnen no time naar een standaard riedeltje. Op donderdag middag Mn eerste lijntje, die nacht werken, vrijdag ochtend nog eentje bijsnuiven voor die dag, vrijdag avond slapen en zaterdag avond weer snuiven.
Ik gebruikte niet echt veel. Ik maakte nog geen halve gram in die 3 dagen op. Het waren eerder nakkies dan lijntjes. Stopte ook op tijd met bij nemen, en toch ging dit natuurlijk niet lang goed.
Ik had helemaal compleet niks meer aan Mn week, maandag en dinsdag was bijslapen, woensdag was ik een klein beetje ok, en van donderdag t/m zondag was ik sowieso wakker. Ondanks de kleine hoeveelheden slaap ik niet meer met speed op. De hele vrijdag loop ik op Mn wenkbrauwen, krijg niks uit Mn handen, tot ik savonds kapot in slaap stort om dan zon 6 uurtjes heel licht te slapen en weer wakker te liggen. Ik at niet meer. Ik hoorde en voelde Mn maag wel knorren maar iets door Mn strot krijgen ho maar. Dronk wel veel water om mezelf niet uit te drogen maar daar was alles wel mee gezegd. Ik was een slappe dweil. Hou dit zon 4 maanden vol en je kunt zelf wel uitrekenen hoe ik eraan toe was.
Ik had toen natuurlijk gewoon kunnen stoppen, maar dat deed ik niet. Het gevoel wat speed me gaf was er namelijk ook gewoon nog steeds. Ook al deed ik op Mn katerdagen niks productiefs, ik werkte in de nacht als een malle. Was vrolijk, wakker, en gebruikte tenslotte niet zoveel.. ik heb de lijntjes door die maanden heen iets opgehoogd, maar meer dan driekwart gram werd het nooit. Bovendien was ik me totaal niet bewust van het gevaar lage bloeddruk-icm speed. Dom ja. Ander woord is er niet voor. Ik was niet ingelezen.
Ik voelde wel dat Mn hart lekker tekeer ging maar dat hoorde erbij. Hartslag herstelde zich ook weer prima tegen de tijd dat het uitwerkte, vond ik zelf.
Wel kreeg ik door dat ik deze levensstijl niet eeuwig vol ging houden. Ik was eigenlijk de hele week compleet aan gort en kon in ruil daarvoor 2 nachten fatsoenlijk werken. Daarbij die katers waren echt niet te zuinig. Ik besloot dus vorige week dat het anders moest. Ik zou alleen nog op zaterdag avond snuiven, op tijd stoppen, zondag uitbrakken en dan maandag weer normaal zijn. Dit was mijn theorie.
Afgelopen week echt een enorme kut week gehad. Stress, problemen, allemaal privé maar het hield me wakker.. maandag dinsdag en woensdag gewoon niet geslapen. Misschien even weg gedommeld maar dat was het ook wel. Nog steeds erg weinig gegeten. Gewoon geen trek. Donderdag nacht gewerkt en niet gesnoven. Wel 4 blikjes reddbull achterover getikt, weer hartkloppingen en wakker liggen.. lekker slim ook. Net zo ongezond als een lijntje. Vrijdag nacht heb ik geslapen als een roos. Comateus was ik, 10 uur lang. Waardoor ik zaterdag alleen maar zo duf als een konijn was. En dan komen we bij gister, zaterdag. Rond 22 uur naar het werk gegaan en direct een lijntje genomen. Iets meer dan normaal. Ik denk zon halve gram gelijk. Waarom? Geen idee. Overmoedig? Hoop op fitheid en energie? Nouja.. ik voelde niks. Was wel wakker ofzo maar heel erg in mezelf gekeerd, en rustig. Niet outgoing en energiek zoals normaal met speed.. keek naar mezelf in de wc spiegel en normaal gesproken heb ik duidelijk vergrote pupillen. Mijn pupillen waren speldenprikjes, niks te zien..
dus rond 12 uur bij gesnoven, een kwart gram ongeveer. Had ook niet veel invloed behalve dat ik me helemaal kapot zweette en het ijskoud had tegelijk. Ik besloot een half uur daarna nog 1 laatste te snuiven. Weer zo’n kwart gram. Vraag me niet waarom, ik heb altijd meer dan genoeg aan Mn nakkies, maar ik dacht gewoon niet meer helder na, en zo had ik dus in totaal na zo’n rampenweek een dikke gram weg gesnoven. En toen ging het mis.
Ik had het ijs en ijskoud, ging even op een barkruk zitten en voelde toen een wegtrekker, het was zon enorm eng gevoel, Mn hele lijf tintelde en verdoofde, ik dacht ik ga gewoon flauwvallen hier nu. Ben van de barkruk afgestapt en naar achter gelopen naar de kantine. Het hield niet op.. ging op een stoel zitten en werd zo enorm duizelig, moest echt al mijn concentratie erbij houden om niet knock-out te gaan.. het enige wat hielp was een beetje rond lopen dus dit ben ik maar gaan doen. Ben naar de bar gelopen en heb tegen mijn collega gezegd dat ik me echt niet lekker voelde en heel duizelig was en even in de kantine bleef. Thank God was ik toch niet alleen aan het werk. Het was echt dood eng en ik dacht alleen maar, ik heb een overdosis genomen, als ik nu flauwval ga ik dood, ik moet wakker blijven.
Na even rond wandelen voelde ik me iets beter. Heb mijn vriend gebeld en gevraagd of hij me wou komen halen.. tijdens dat half uur wachten nog een paar glazen water genomen, wat niks hielp.. ik stond echt te trillen als een rietje.
Naar huis gegaan en daar direct in bed gaan liggen. Tegen Mn vriend gezegd dat ik niet lekker was en gewoon direct wilde slapen. Het was toen 3 uur in de nacht. Ik was zo ontzettend uitgeput, alles voelde zwaar. Maar slapen ho maar. Lag alleen maar met Mn ogen dicht te malen over hoe ik dit zo ver heb kunnen laten komen. Waar ik in godsnaam mee bezig ben. En in de tussentijd Mn kaken van elkaar af proberen te houden die gigantisch aan het klemmen waren. Ik lag mezelf echt compleet gek te maken, moest geregeld opstaan om naar de wc te gaan en van dat stukje lopen werd ik alleen maar steeds duizeliger.
Tegen 9 uur vanochtend was ik iets rustiger. Ik ademde wel constant heel oppervlakkig, kreeg een lichte druk op Mn borstkas, maar wist mezelf redelijk rustig te houden.. voor de afleiding wat gaan surfen op internet waar ik dus las dat speed en een lage bloeddruk geen goeie combi is, en dat je echt mega hartkloppingen en paniekaanvallen kunt krijgen in zon situatie.
Tegen 12 uur nog steeds geen oog dicht gedaan. Wel wat gegeten. 2 appels en 2 boterhammen met kaas. Voor Mn gevoel 2 uur over gedaan maargoed het zat erin. Daarna weer proberen te slapen.. Je raad het al. Klaarwakker. De druk op mijn borst werd steeds erger. Ik was ontzettend oppervlakkig aan het ademen en kwam er niet doorheen. Als ik diep probeerde in te ademen deed het pijn in mijn borst. Ik raakte in paniek en voelde me echt zo ellendig. Voelde door Mn hele lijf Mn hart keihard bonzen. Rond 2 uur ben ik uit bed gegaan.. ik dacht, ik lig hier middenin een hyperventilatie/paniek aanval mezelf een dubbele paniekaanval aan te praten. Kan beter even wat afleiding gaan zoeken. Even een beetje rondgelopen, naar buiten zelfs. Maar snel weer naar binnen want kon echt niet meer op Mn benen staan. Ging op een stoel zitten en zou zo weer flauwvallen. Ik kon echt wel janken. Toen kreeg ik echt een mega hyperventilatie aanval. Snakte naar adem, voelde mezelf helemaal wegzakken. Wonder boven wonder lag er een zakje op tafel (ik was alleen op dat moment) dus in het zakje ademen, adem weer rustiger en weer in bed gaan liggen. Nou rond half 6 ben ik ein-de-lijk in slaap gevallen om om half 9 weer klaarwakker te zijn. Voelde me wel wat beter. De pijn op Mn borst was gezakt. Hart ging nog redelijk snel, maar kon normaal naar de wc lopen zonder flauw te vallen. Nog even een broodje gegeten en 2 vitamine C pillen 1000 Mg naar binnen, en toen lag ik weer in bed dit verhaal te typen.
Voel me op dit moment redelijk. Ik ben ontzettend dom en onvoorzichtig geweest. Het is Mn eigen stomme schuld. Heb mezelf echt verwaarloosd en als ik er nu op terug kijk snap ik echt totaal niet waarom. Ik schaam me kapot voor mezelf. Wat een gruwelijke ellende dit.
Maar ook ben ik blij. Blij dat mijn lichaam me ff zo keihard gewaarschuwd heeft. Tot hier en niet verder. Want als dit niet was gebeurd was ik gewoon doorgegaan..
ik heb niks tegen drugs, en vind het nog steeds leuk dat ik heb ervaren hoe leuk speed kan zijn. Maar ik raak het echt niet meer aan. Ben bang dat het met mijn bloeddruk echt finaal fout gaat een keertje. T ging al goed fout, wil dit echt nooit meer meemaken.
Gelukkig ben ik nog 2 dagen vrij, want dit zal nog wel een staartje krijgen.. geloof dat ik hier nog wel even last van zal hebben..
Uitzitten en rustig aan doen maar. En dan zien we in de komende weken wel verder, maar zonder speed dat is zeker.!!
Besef me nu dat het echt een ellendig lang verhaal is geworden.. echt respect als je dit allemaal gelezen hebt!
Truste
Heel graag wil ik mijn verhaal kwijt. Het geeft mij een fijn idee om mijn verhaal te kunnen opschrijven bij mede gebruikers- die mij niet zo snel zouden veroordelen om drugsgebruik. Als mijn familie dit allemaal wist word het echt niet te best. Bovendien zouden zei het gewoon niet begrijpen.
Ik ben niet opzoek naar tips of advies, ik wil alleen even mijn verhaal kwijt. Ook voor mezelf, hopend dat ik dit over een tijd terug kan lezen en er nog om kan lachen.
Op dit moment is het zondag avond 22:22 uur. Ik heb sinds afgelopen maandag-7 dagen verder nu dus) in totaal misschien 10 uur geslapen. Ik heb echt een hel van een weekend achter de rug. Dacht dat ik dood zou gaan. Ik ga mijn best doen om er geen heel warrig verhaal van te maken maar excuseer mij als ik misschien onduidelijk overkom. Toch wil ik het graag nu typen, want als ik een week wacht ben ik de helft weer vergeten van wat er is gebeurd haha.
Ik ben een vrouw van 29 jaar. Ik heb een enorm leuk leven, alles wat Mn hartje begeert.. En toch heb ik mezelf finaal naar de klote geholpen voor een beetje extra energie.
Ik had een klein beetje ervaring met drugs. In mijn puberteit echt een paar jaar die hard geblowd. Elke dag gingen er minimaal wel 3 jointjes doorheen. Hier ben ik op mijn 20e mee gestopt, gewoonweg omdat ik het gevoel niet lekker meer vond. Ik was sloom en ongeïnteresseerd door al die wiet en ben van een op andere dag cold turkey gestopt met blowen. Nooit 1 seconde last van gehad en ook nooit weer een joint aangeraakt. Moet er niet aan denken ook..
Op mijn 20e/21e een vriendengroep gekregen en daarmee veel naar hardstyle feestjes geweest, met de nodige XTC pillen, en ook wel “pirkies” geslikt (zo werden ze genoemd, geloof speedpilletjes, 1 nemen, laten inklappen en boem, hele nacht zwarte ogen van de pupillen, lekker met je kaken trekken en hard gaan)
Ook dit was een fase en ben ik na een jaar of 2 mee gestopt. Had het wel weer gezien..
3 jaar geleden leerde ik mijn huidige vriend kennen en samen hebben wij vooral het eerste jaar nogal een party periode gehad. We gebruikten met feestjes MDMA, bijna elk weekend wel.. maar op een gegeven moment was dat wel leuk geweest.. toen een kleine periode hebben we coke gebruikt. Maar ik vind mezelf niks met coke op.. als ik ook maar iets teveel gebruik word ik een bitch, ga echt heel ongezellig tegen mensen doen dan.. dus nee, coke ook lekker vanaf gebleven.
Ik durf dus wel te concluderen dat ik niet heel erg verslavings gevoelig ben.. van alles wel gedaan, soms korte of langere periodes maar nooit enige afhankelijkheid gevoeld. Ik ga echt niet beweren dat ik niet verslaafd kan raken, ik was namelijk goed op weg, maar gezien hoe ik er altijd mee om ben kunnen gaan.. Dit stelt me nu, op dit moment een beetje gerust.
Goed.. dan nu het heden. Ik studeer, en heb een bijbaantje in de horeca. Ik werk in een club/discotheek op donderdag nacht en op zaterdag nacht. Daarbij heb ik een fulltime studie, een paard en een vriend. Druk leventje dus. Ik heb weinig energie. Ben snel moe. Na 1 nacht van minder dan 8 uur slaap ben ik sowieso die week moe. Ik doe mijn best om gezond te eten, ben naar de dokter geweest, waar niks uit kwam, daarna naar een fytotherapeut waar na testen toch wel wat uitkwam waaronder een zwaar magnesium gebrek en een te lage bloeddruk. Daar komt de vermoeidheid vandaan. Ik heb daar echt kwaliteit supplementen voor die wel helpen, maar verder is het een kwestie van accepteren dat ik gewoon niet zoveel energie heb.
Zo’n 4 maanden geleden kwam ik via een vriendin in aanraking met speed. Ook zij werkt nachten, en gebruikt zo’n beetje de hele 2e helft van de week speed. Van haar heb ik mijn eerste lijntje gehad. Ik vond het echt fantastisch!! Er ging een hele wereld voor me open.. ik was één bonk energie, wilde alles doen.. wereldproblemen oplossen, dansen, werken, studeren en dat allemaal tegelijk. En het mooiste was dat ik zo ontzettend helder kon nadenken. De laatste weken was ik zo gestresst en piekerde zoveel, en al het gepieker verdween als sneeuw voor de zon. Het leek net alsof ik helemaal geen problemen had.
De kater viel een beetje tegen.. ik was moe, down, neerslachtige gedachten.. dus ging ik wat meer gebruiken.
Ik ging binnen no time naar een standaard riedeltje. Op donderdag middag Mn eerste lijntje, die nacht werken, vrijdag ochtend nog eentje bijsnuiven voor die dag, vrijdag avond slapen en zaterdag avond weer snuiven.
Ik gebruikte niet echt veel. Ik maakte nog geen halve gram in die 3 dagen op. Het waren eerder nakkies dan lijntjes. Stopte ook op tijd met bij nemen, en toch ging dit natuurlijk niet lang goed.
Ik had helemaal compleet niks meer aan Mn week, maandag en dinsdag was bijslapen, woensdag was ik een klein beetje ok, en van donderdag t/m zondag was ik sowieso wakker. Ondanks de kleine hoeveelheden slaap ik niet meer met speed op. De hele vrijdag loop ik op Mn wenkbrauwen, krijg niks uit Mn handen, tot ik savonds kapot in slaap stort om dan zon 6 uurtjes heel licht te slapen en weer wakker te liggen. Ik at niet meer. Ik hoorde en voelde Mn maag wel knorren maar iets door Mn strot krijgen ho maar. Dronk wel veel water om mezelf niet uit te drogen maar daar was alles wel mee gezegd. Ik was een slappe dweil. Hou dit zon 4 maanden vol en je kunt zelf wel uitrekenen hoe ik eraan toe was.
Ik had toen natuurlijk gewoon kunnen stoppen, maar dat deed ik niet. Het gevoel wat speed me gaf was er namelijk ook gewoon nog steeds. Ook al deed ik op Mn katerdagen niks productiefs, ik werkte in de nacht als een malle. Was vrolijk, wakker, en gebruikte tenslotte niet zoveel.. ik heb de lijntjes door die maanden heen iets opgehoogd, maar meer dan driekwart gram werd het nooit. Bovendien was ik me totaal niet bewust van het gevaar lage bloeddruk-icm speed. Dom ja. Ander woord is er niet voor. Ik was niet ingelezen.
Ik voelde wel dat Mn hart lekker tekeer ging maar dat hoorde erbij. Hartslag herstelde zich ook weer prima tegen de tijd dat het uitwerkte, vond ik zelf.
Wel kreeg ik door dat ik deze levensstijl niet eeuwig vol ging houden. Ik was eigenlijk de hele week compleet aan gort en kon in ruil daarvoor 2 nachten fatsoenlijk werken. Daarbij die katers waren echt niet te zuinig. Ik besloot dus vorige week dat het anders moest. Ik zou alleen nog op zaterdag avond snuiven, op tijd stoppen, zondag uitbrakken en dan maandag weer normaal zijn. Dit was mijn theorie.
Afgelopen week echt een enorme kut week gehad. Stress, problemen, allemaal privé maar het hield me wakker.. maandag dinsdag en woensdag gewoon niet geslapen. Misschien even weg gedommeld maar dat was het ook wel. Nog steeds erg weinig gegeten. Gewoon geen trek. Donderdag nacht gewerkt en niet gesnoven. Wel 4 blikjes reddbull achterover getikt, weer hartkloppingen en wakker liggen.. lekker slim ook. Net zo ongezond als een lijntje. Vrijdag nacht heb ik geslapen als een roos. Comateus was ik, 10 uur lang. Waardoor ik zaterdag alleen maar zo duf als een konijn was. En dan komen we bij gister, zaterdag. Rond 22 uur naar het werk gegaan en direct een lijntje genomen. Iets meer dan normaal. Ik denk zon halve gram gelijk. Waarom? Geen idee. Overmoedig? Hoop op fitheid en energie? Nouja.. ik voelde niks. Was wel wakker ofzo maar heel erg in mezelf gekeerd, en rustig. Niet outgoing en energiek zoals normaal met speed.. keek naar mezelf in de wc spiegel en normaal gesproken heb ik duidelijk vergrote pupillen. Mijn pupillen waren speldenprikjes, niks te zien..
dus rond 12 uur bij gesnoven, een kwart gram ongeveer. Had ook niet veel invloed behalve dat ik me helemaal kapot zweette en het ijskoud had tegelijk. Ik besloot een half uur daarna nog 1 laatste te snuiven. Weer zo’n kwart gram. Vraag me niet waarom, ik heb altijd meer dan genoeg aan Mn nakkies, maar ik dacht gewoon niet meer helder na, en zo had ik dus in totaal na zo’n rampenweek een dikke gram weg gesnoven. En toen ging het mis.
Ik had het ijs en ijskoud, ging even op een barkruk zitten en voelde toen een wegtrekker, het was zon enorm eng gevoel, Mn hele lijf tintelde en verdoofde, ik dacht ik ga gewoon flauwvallen hier nu. Ben van de barkruk afgestapt en naar achter gelopen naar de kantine. Het hield niet op.. ging op een stoel zitten en werd zo enorm duizelig, moest echt al mijn concentratie erbij houden om niet knock-out te gaan.. het enige wat hielp was een beetje rond lopen dus dit ben ik maar gaan doen. Ben naar de bar gelopen en heb tegen mijn collega gezegd dat ik me echt niet lekker voelde en heel duizelig was en even in de kantine bleef. Thank God was ik toch niet alleen aan het werk. Het was echt dood eng en ik dacht alleen maar, ik heb een overdosis genomen, als ik nu flauwval ga ik dood, ik moet wakker blijven.
Na even rond wandelen voelde ik me iets beter. Heb mijn vriend gebeld en gevraagd of hij me wou komen halen.. tijdens dat half uur wachten nog een paar glazen water genomen, wat niks hielp.. ik stond echt te trillen als een rietje.
Naar huis gegaan en daar direct in bed gaan liggen. Tegen Mn vriend gezegd dat ik niet lekker was en gewoon direct wilde slapen. Het was toen 3 uur in de nacht. Ik was zo ontzettend uitgeput, alles voelde zwaar. Maar slapen ho maar. Lag alleen maar met Mn ogen dicht te malen over hoe ik dit zo ver heb kunnen laten komen. Waar ik in godsnaam mee bezig ben. En in de tussentijd Mn kaken van elkaar af proberen te houden die gigantisch aan het klemmen waren. Ik lag mezelf echt compleet gek te maken, moest geregeld opstaan om naar de wc te gaan en van dat stukje lopen werd ik alleen maar steeds duizeliger.
Tegen 9 uur vanochtend was ik iets rustiger. Ik ademde wel constant heel oppervlakkig, kreeg een lichte druk op Mn borstkas, maar wist mezelf redelijk rustig te houden.. voor de afleiding wat gaan surfen op internet waar ik dus las dat speed en een lage bloeddruk geen goeie combi is, en dat je echt mega hartkloppingen en paniekaanvallen kunt krijgen in zon situatie.
Tegen 12 uur nog steeds geen oog dicht gedaan. Wel wat gegeten. 2 appels en 2 boterhammen met kaas. Voor Mn gevoel 2 uur over gedaan maargoed het zat erin. Daarna weer proberen te slapen.. Je raad het al. Klaarwakker. De druk op mijn borst werd steeds erger. Ik was ontzettend oppervlakkig aan het ademen en kwam er niet doorheen. Als ik diep probeerde in te ademen deed het pijn in mijn borst. Ik raakte in paniek en voelde me echt zo ellendig. Voelde door Mn hele lijf Mn hart keihard bonzen. Rond 2 uur ben ik uit bed gegaan.. ik dacht, ik lig hier middenin een hyperventilatie/paniek aanval mezelf een dubbele paniekaanval aan te praten. Kan beter even wat afleiding gaan zoeken. Even een beetje rondgelopen, naar buiten zelfs. Maar snel weer naar binnen want kon echt niet meer op Mn benen staan. Ging op een stoel zitten en zou zo weer flauwvallen. Ik kon echt wel janken. Toen kreeg ik echt een mega hyperventilatie aanval. Snakte naar adem, voelde mezelf helemaal wegzakken. Wonder boven wonder lag er een zakje op tafel (ik was alleen op dat moment) dus in het zakje ademen, adem weer rustiger en weer in bed gaan liggen. Nou rond half 6 ben ik ein-de-lijk in slaap gevallen om om half 9 weer klaarwakker te zijn. Voelde me wel wat beter. De pijn op Mn borst was gezakt. Hart ging nog redelijk snel, maar kon normaal naar de wc lopen zonder flauw te vallen. Nog even een broodje gegeten en 2 vitamine C pillen 1000 Mg naar binnen, en toen lag ik weer in bed dit verhaal te typen.
Voel me op dit moment redelijk. Ik ben ontzettend dom en onvoorzichtig geweest. Het is Mn eigen stomme schuld. Heb mezelf echt verwaarloosd en als ik er nu op terug kijk snap ik echt totaal niet waarom. Ik schaam me kapot voor mezelf. Wat een gruwelijke ellende dit.
Maar ook ben ik blij. Blij dat mijn lichaam me ff zo keihard gewaarschuwd heeft. Tot hier en niet verder. Want als dit niet was gebeurd was ik gewoon doorgegaan..
ik heb niks tegen drugs, en vind het nog steeds leuk dat ik heb ervaren hoe leuk speed kan zijn. Maar ik raak het echt niet meer aan. Ben bang dat het met mijn bloeddruk echt finaal fout gaat een keertje. T ging al goed fout, wil dit echt nooit meer meemaken.
Gelukkig ben ik nog 2 dagen vrij, want dit zal nog wel een staartje krijgen.. geloof dat ik hier nog wel even last van zal hebben..
Uitzitten en rustig aan doen maar. En dan zien we in de komende weken wel verder, maar zonder speed dat is zeker.!!
Besef me nu dat het echt een ellendig lang verhaal is geworden.. echt respect als je dit allemaal gelezen hebt!
Truste