#1
Ik herken meteen alles wat je zegt hier.
Toen ik begon met pep gebruiken was ik 16 en ik ontdekte al snel inderdaad dat je bij 2 á 3 nachten doorhalen allerlei dingetjes begon op te merken die er zonder niet waren. Ik was er door gefascineerd. Ik zocht het daarom ook op. Dat is denk ik wel de grootste blunder die ik heb begaan. Het was niet eens een heel bewust besluit, maar ik hield het vol om 8 dagen wakker te blijven. En toen ben ik dus in een psychose beland. De voorheen zo neutrale wezentjes, boekenkasten en geluiden begonnen zich massaal tegen mij te keren en met dat gepaard was ik niet meer in staat om te bedenken dat dat niet echt was.
Over 2 maand word ik 27. We zijn dus bijna 11 jaar verder, maar tot op de dag van vandaag heb ik nog last van bepaalde dingen. Het is, wat je zegt, waarschijnlijk per persoon verschillend in hoeverre deze dingen tot uiting komen (met, of zonder drugsgebruik) en ik wil ook niet ontkennen dat ik wellicht een bepaalde kwetsbaarheid heb op dit gebied, maar van één ding ben ik wel overtuigd: de pep heeft er een groot aandeel in gehad.
Long story short kan ik het niet echt aanraden. Het is een beetje als een pepkater op vergrote schaal. Int begin is 't leuk en interessant en daarna krijg je te makken met oneerlijk afgemeten consequenties die net effe iets te lang duren.
Oh, bah zeg. Wow, acht dagen, ik kan me voorstellen dat je dan in een psychose terecht komt... maar dat je er zo’n tijd later nog last van hebt! Goed dat je deze waarschuwing plaatst. En sterkte.