Ik vind je verhaal heel leuk, en heb er van genoten, het te lezen.
Het enige waar ik me een beetje aan erger, en dat doe ik wel vaker, is aan de manier waarop met het begrip dimensie wordt omgesprongen. Velen huiveren al vlug bij dit zo magisch ingewikkeld klinkende woord dat niet meer dan een synoniem is voor vrijheidsgraad.
Ik zou graag hieronder wat meer wetenschappelijk achtergrond geven bij het begrip dimensie, voor zo ver ik daar toe in staat ben. Dus iedereen die bereid is te leren over DIMENSIES in WETENSCHAPPELIJK ZIN, uw aandacht wordt gevraagd.
Jammerlijk genoegd praat men vaak, en dan vooral speudo-wetenschappers, over DE 10 (of 4de, of 5De) dimensie. In de wetenschappelijke wereld weet iedereen dan wel welke 10de dimensie er bedoeld, wordt en dit is een makkelijke manier van spreken. Echter het gebruik hiervan naar mijn mening geeft iets veel te mytisch, bijzonders aan het begrip dimensie.
Er zijn ontelbaar veel systemen die evolueren in EEN 10de dimensie. (Als je alleen al de positie-toestand van een systeem van 10 deeltjes in slechts 1 richting (Ă©Ă©n ruimte dimensie
![:tongueout:]()
(een ruimtecoordinaat, een projectie, op 1 ruimteas ) bekijkt heb je al zulk een syteem.
Je kan ook makkelijk een andere 4de dimensie indenken, bijvoorbeeld temperatuur.
Een eerstejaarstudent natuurkunde krijgt al heel vaak te maken met die nuttige concepten die men dimensies noemt. Ik herinner me Het volume van een soort "hyper"bol te hebben berekend in 10²³ (men moest de oppervlakte berekenen omdat die formule voor die afleiding makkelijker is en slechts een dimensie lager is, als je met 10²³ te maken hebt maakt een t je meer of minder niet meer uit is dat zelfs niet merkbaar aan de uitkomst).
Dit gezegd, om aan te tonen hoe alledaags dimensies voor wiskundigen en natuurkundige wel niet zijn!
De prof zei er nog bij: Niet huiveren, niemand kan zich meer dan 3 dimensies voorstellen, en de truc is dan ook om dat niet te doen. Het enigste dat je kan doen is de plausibiliteit inzien van technieken die we gebruiken in hogere dimensies door de analogien met de 2de en 3de dimensie. Deze Analogien blijken (gelukkig) nuttig te zijn.
Je kan het een beetje vergelijken met dit.
Ik geef je een rij getallen en jij zegt welke hetvolgende is:
2 4 8 16 32 ....
Dan zeg jij wellicht, het meest logische zou 64 zijn. Wel zo gaat dat ook met technieken voor berekingen in hogere dimensies, men doet wat het meest logisch is, en men blijkt beloond te worden met correcte voorspellingen!!
Dit is ook niet inuitiever dan onze uitgangspunten/ axioma's die we hebben bij 2 en 3 dimensies.
Zoals ik al zei, deze technieken, blijken nuttig te zijn. Men kan Theorieen nooit bewijzen. De wetenschap doet niets anders als de theorie die het meest kan verklaren/voorspellen als het meest juist te beschouwen. De wetenschap zal wellicht nooit DE waarheid vinden. Ik geloof zelfs dat dit paradoxaal is omdat we zelf deel uit maken van het te bestuderen geheel:
Al kan men de atomen van de wolken snappen en volledig correct berekenen. Men snapt niet de wolk. Men moet eerst de wolk zien om hem te verklaren met de atomen.
We zijn gedoemd ons niet meer dan de 3de dimensie (althans nuchter) voor te stellen, en kunnen alleen met behulp van intiutive beelden (mobiusring, mier op krant) een soort van smoesje vinden waarom we de dingen mogen doen met dimensies, die we in wetenschap doen.
http://www.tenthdimension.com/medialinks.php doet ook niet meer dan dat!! Mensen beelden en analogien voor te schotelen om de voorstellingsdrang te sussen, je kunt het je analogisch inbeelden, maar niet voorstellen! De uitleg gebeurt ook vooral enorm snel. Ik vond het zelfs grappig het leek wel of het enigste wat ze wouden teweeg brengen is “Holy fuck dit is ingewikkeld ik snap er niets van”
Waarom praat men vaak over DE 10de (of 4de of 5de dimensie). Waarom is bijvoorbeeld temperatuur niet DE 4de dimensie. Wel je kan voor talloze systemen observaties of metingen gerust de temperatuur als dimensie nemen, als je wil als 4de. Maar Temperatuur is niet fundamenteel, temperatuur is louter beweging van deeltjes, en beweging van deeltjes kan beschreven worden met behulp van positie en tijdstip, dus met behulp van de wel fundamentele dimensies ruimte en tijd. Als men het heeft over DE dimensies dan heeft men het dus over de onherleidbare, dimensies, waarmee men alles kan beschrijven.
Wat wij zien, als “de 3de dimensie” is niet meer dan een soort van (vereenvoudigde!) grafiek van gegevens met 3 dimensies of vrijheidsgraden. We kunnen ons geen 4dimensionale objecten voorstellen omdat we die nog nooit gezien hebben en die dus ook niet kennen. Een platlander kent ook geen kubus. Je kan een kubus in een plat vlak op papier voorstellen, maar iemand die nooit een kubus heeft gezien zal er geen kubus in zien, je moet er een kubus voor gezien hebben,
Ik weet niet wat jij gezien hebt, mss iets in de aard van het filmpje, wat je vertelde over een punt. Mss kwam je trip daaruit voort. Ik verkies te geloven dat drugs gewoon wondermooie chemie/biologie is die je in een andere geestveruimde toestand kan brengen.
Iemand zei
“Ik vraag me dat nog steeds zo sterk af. Ergens weet ik dat het de absolute waarheid wel moet zijn, omdat je niet zomaar iets mee kan maken wat nergens op slaat. Ik zie het zo: de aarde/heelal/enz is allemaal opgebouwd uit basiselementen die werken door natuurwetten, buiten die absolute wetten bestaat niks wat wij kunnen ervaren. Dus de ervaringen die je krijgt onder drugs, zijn niet zomaar wanen, of onzindingen, je bent juist dichter bij de waarheid.... Dat zoveel mensen dezelfde dingen meemaken in hun trips sluit hierbij aan, lijkt mij.”
===> er bestaan nog altijd illusies! Als je naar een rietje in een glas water kijkt is dat ook gebroken, maar dan is de vraag of het wel echt gebroken is? dat rietje en je hersenen die dat waarnemen bestaan ook maar uit atomen, die aan de natuurwetten gehoorzamen ma da betekent nog niet dat wat je ziet “juist”.
Het lijkt me bovendien niet aan ons om alles te vatten, we zijn maar mensen he!
Dieren met instincten, gevoelens, verlangs, hartstochten, interesse ... die des te feller zijn onder drugs
Wat ik overigens verwonderlijk vind is, dat als je een beetje LSA neemt dat je niet hallucineerd dat je enorm gefacineerd bent door alles, ook al zie je alles zoals het is en voel jeje niet anders dan dat je anders bent. Een struik waar je normaal zou voorbijwandelen is ineens zo wonderlijk mooi. Het als of sommige drugs the doors of perception openen zoals Aldous Huxly meent! Het is maar logisch dat we in ons nuchtere leventje al die mooie dingen om ons heen lichtjes mijden, we zouden niet erg functioneel zijn, en wij zijn nog altijd gevormd door de evolutie om te overleven en voor te planten,niet om naar de bijtjes te staan kijken
![:)]()
