#1
Hi,
Wat jij nu beschrijft heb ik ook, ik voel me niet meer mezelf. Ik ben gister wezen shoppen voor wat afleiding en dat ging helemaal de vekeerde kant op. Ik raakte in paniek en voelde me zo raar. Ik heb nog steeds niet geblowed sinds vrijdag en dat hou ik voorlopig ook zo. Ik herken me heel erg in je verhaal, bedankt voor de tips.
Morgen ochtend heb ik een afspraak bij de psycholoog, ik ben benieuwd hoe dat uitpakt.
Ik snap nog steeds niet hoe ik na 1 jointje zo'n ervaring kan hebben, ik ben totaal een ander persoon.. Ik hoop dat ik er weer boven op kom. Ik hoop ook dat jij je snel beter gaat voelen, fijn dat de medicatie werkt en je steun hebt aan je psycholoog.
Die bad trip die je beschrijft, was exact hoe ik het ook ervaarde. Het is zo eng want ik heb een heel sterk gevoel dat ik hier nooit meer uit kom.
Wat je vrijdag hebt meegemaakt noemde mijn psycholoog een mini-psychose. Je bent op dat moment zo enorm paranoïde geworden dat je lichaam pure angst ervoer wat zich vertaalde in een paniekaanval. Zo'n paniek aanval is zo enorm eng dat je het idee hebt een hartaanval te krijgen. Hierdoor wordt adrenaline vrijgemaakt in je lichaam wat je nog meer gestresst maakt. Je hebt op zo'n moment enorm veel energie maar weet het nergens in om te zetten.
Deze ervaring is voor jou traumatisch geweest. Elke keer dat je nu op je ademhaling of hartslag gaat letten krijg je een flashback naar afgelopen vrijdag, wat automatisch weer voor een paniekaanval zorgt.
Het is echt niet vreemd dat dit na 1 jointje kan komen. Wiet werkt op een hele mysterieuze wijze en werkt voor iedereen weer anders. Het is niet voor niets een lichte psychedelica, wat het dus verwant maakt aan drugs zoals truffels en LSD. Weliswaar is wiet lang niet zo intens, maar is wel berucht om de 'cannabis paranoïa' die jij dus heftig hebt meegemaakt.
Je geeft aan elke dag geblowd te hebben in de afgelopen periode om te kunnen slapen. Dat zijn echt een hele hoop jointjes die je dan gerookt hebt. De kans dat je dan een keer bad gaat is aanzienlijk groter dan dat je het een keer per week doet.
Om je een beetje gerust te stellen kan ik je vertellen dat je op dit moment nog THC en andere actieve bestandsdelen van wiet in je bloed hebt. Zeker als je een regelmatig gebruiker bent kan dit nog wel een paar weken in je bloed blijven. De kans is aanwezig dat dit je nog steeds beïnvloed qua paranoïa. Rust goed uit en hopelijk is het na een paar weken aanzienlijk minder.
Je geeft overigens ook aan dat je gisteren was wezen shoppen. Dat is niet heel verstandig geweest. Je bent op dit moment overgevoelig voor prikkels. Een drukke winkel maakt je dus helemaal gek en wekt die paniekaanval kei hard op. Probeer uitstapjes te maken naar rustige omgevingen. Denk aan het huis van een goede vriend of vriendin, een rondje lopen door het bos/park etc. Als je dat eenmaal een paar keer gedaan hebt en je je er comfortabel bij voelt leg je de lat wat hoger.
Probeer er vaak een vertrouwenspersoon bij te hebben. Iemand bij wie je 100% jezelf kan zijn en je je niet hoeft te schamen voor wat je nu doorstaat. Het is echt fijn om er op het moment dat je zo'n aanval voelt opkomen er niet alleen voor te staan. Ook heb je dan wat meer afleiding en ben je niet bij je eigen gedachtes.
Je zal hier niet eeuwig in vast blijven zitten. Ik heb 8 jaar terug in dezelfde situatie gezeten. Ik was op dat moment 11 jaar en ging naar de brugklas. Hier kreeg ik echter last van veel stress en ben toen ziek naar huis gegaan. Vanaf dat moment werd ik binnen een week overspannen en durfde ik het huis niet meer uit.
Omdat ik op dat moment niet wist wat stress precies was kon ik de artsen ook niet vertellen dat het om overspanning ging. Ik heb vele onderzoeken gehad, vele medicijnen genomen, meerdere psychologen gehad, maar allemaal tevergeefs. Niemand kon precies zeggen wat er met me aan de hand was en geen enkel medicijn deed zijn werk.
Ik ging steeds sneller achteruit, viel enorm veel af en heb zo'n 2 maanden thuis gezeten. Zelfs en klein rondje lopen buiten de deur maakte mij angstig. Uiteindelijk waren mijn ouders er zo klaar mee dat ze me op een dag de deur uit getrokken hebben en in de auto hebben gezet met het kinderslot erop (want ik was een keer eerder uit de auto gesprongen) en zijn we vertrokken, weet niet meer precies waar naartoe maar het was wel een openbare plek. Het was hun plan om mij langzamerhand weer een beetje naar buiten te krijgen en me over mijn angsten heen te krijgen. Echter waren ze genoodzaakt om het op deze manier te doen gezien ik zelf mentaal niet sterk genoeg was om me over mijn angsten heen te zetten.
Na 2 maanden dacht ik ook dat het nooit meer over zou gaan. Na die 2 maanden heb ik geoefend met uitstapjes buiten de deur, afspreken met een maat van me (ik had echt geen vrienden op dat moment op een na) en langzamerhand ook met familie uit eten etc. Dat heeft gok ik nog een maand geduurd en vervolgens ben ik school weer gaan oppakken. Sindsdien wel stress ervaren maar tot deze week eigenlijk nooit meer overspannen geweest en heb alles weer aangedurfd.
Nu ik dit voor de tweede keer meemaak ben ik meteen actie gaan ondernemen. Ik durfde eergisteren ook het huis niet meer uit, maar heb me uiteindelijk over mijn angst heen gezet en ben met mn zus in de auto gestapt om bij haar avond te gaan eten. Ik heb in de auto enorme stress ervaren maar eenmaal aangekomen viel het allemaal weer mee. Alle stress was bijna weg en ik voelde me weer prima.
Gisteren moest ik 's morgens met mijn zus mee naar haar psycholoog om mn verhaal te doen en mogelijk hulp te krijgen, en ook hier zag ik tegenop. Ik heb me weer over mijn angsten heen gezet en ben op de fiets gestapt richting de psycholoog. Heb daar trillend van stress gezeten en mijn verhaal gedaan. Toen ik weer thuis was voelde ik me een stuk beter. Ben die avond zelfs nog naar een maat van me gegaan om even te gaan gamen.
Op dit moment ervaar ik zoveel minder stress dat ik positief ben over de toekomst. De truc om hier over heen te komen is echt je angsten leren te overwinnen, maar alles op zijn tijd. Kleine stapjes nemen. De eerste drempel is sowieso het moeilijkst, maar als je die eenmaal over bent worden de volgenden steeds minder hoog.