#1
Op het eerste oog lijk een spontane meid die zich erg verbonden voelt met mensen en kom ik over als een vriendelijk, empathisch sterk, betrokken persoon met een groot verantwoordelijkheidsgevoel.
Anderzijds zit er zware keerzijde aan vast, een sluipmoordenaar genaamd cocaine..verlangens en drang zijn zo groot dat enkel het gevoel van tekortschieten op het werk of thuis zorgen juist voor een sterk verlangen om te gebruiken, waarbij je telkens een grotere hoeveelheden nodig hebt om het effect nog te voelen (oftewel tolerantie).
Ondanks je kennis dat voortdurend gebruik lichamelijke of psychische problemen met zich mee brengt of verergert. Maar het optreden van onthoudingsverschijnselen, die emotioneel als mentaal hevig aanwezig zijn, liggen mislukte pogingen om te minderen of te stoppen op de loer.
[] Wie kan me helpen?
Dat dus.
Gewoontes doorbreken. Een verslaving is in principe niets meer dan een gewoonte. Een uit de hand gelopen gewoonte.
Doorbreek de gewoonte dat is het begin.
Je vraagt hoe je je gedachtens kan omzetten. Heb je weleens aan meditatie gedaan? Zo niet probeer het eens. Verwacht geen direct resultaat maar bouw het op en geef het een tijdje om te zien of het helpt.
Succes !
Edit. Misschien ook een motivatie: laat je coke eens testen bij een testcentrum en zie wat je behalve de coke nog meer in je lichaam stopt.
Ik heb genoeg gelezen en gezien wat er allemaal ingestopt wordt en hoe erg de gevolgen ervan kunnen zijn. Juist omdat ik precies weet hoe slecht het is en er zo lang al klaar mee ben, begrijp ik zelf ook niet waarom dat stemmetje in mn hoofd zo de controle kan houden. Zoals @Ctrl al zegt, een doordrammertje die al m'n rationele en helpende gedachten overheerst. Ik kan mezelf constant blijven zeggen dat ik niet wil/het niet nodig is enz, maar toch overheerst telkens dat stemmetje. Ik heb zoals ik aangaf al hulp gezocht via een instelling en ik krijg hulp bij m'n onzekerheid/angst/paniekklachten, omdat dit de grondlegger en basisreden is van m'n gebruik. Ik weet heel goed het niet nodig te hebben, maar dat doordrammertje lijkt hier maling aan te hebben en telkens weer te winnen. Ik kan zeker mezelf nu vaker tegenhouden maar dat laatste zetje voor de sterkere cravings als ik te emotioneel wordt (boos/angstig) geeft dat toegeven me de rust weer. Ik heb mediteren geprobeerd net als mindfulness en yogha maar ik heb er het geduld niet voor. De hulpverlener gaf aan dat mijn stressniveau zo hoog was dat dit niet gezond is. Door te gebruiken werkt het net als ritalin bij iemand met adhd, mij geeft het rust. Dit is uit de hand gelopen en bood me telkens een uitweg als k mijn emoties niet de baas was. Uiteindelijk is de verslaving de baas over je lichaam ipv andersom. Ik wil weer de controle hebben. Misschien dus meditatie of mindfulness iets langer de kans geven.. andere gedachten, iemand opbellen, afleiding zoeken, eten als k cravings heb, werkt gewoon niet. Dat is de reden dat ik hier nu na jaren lang lezen op dit forum zelf iets post.. het is voor mij een middel geworden om emotie onder controle te houde en vooral mn paniek *om fucking helemaal niks* ik kan mezelf er zo boos om maken. Ik ben nu met hulp al zwaar aan het minderen en ik ben hier blij mee maar dat laatste zetje heb ik nog niet om de zwaarste cravings te verslaan. Ik heb nu als tijdelijke oplossing oxazepam gekregen vd dokter om rustiger te worden als ik erg paniekerig of opgefokter wordt (mn hele maag draait om, wordt opgekaagd en angstig zonder reden) en dit geeft me rust, middels oxazepam kan ik nu hierdoor ook wat rust vinden en minderen maar dit is voor de lange termijn natuurlijk geen oplossing want dan ga je van het ene middel naar t andere verslavende middel.. als ondersteuning helpt dit nu een beetje maar neem hier niet te veel van en wil dit ook niet. Het is zo fcking ingewikkeld omdat je weet hoe slecht het is en hoe erg het tussen de oren zit, maar toch dat doordrammertje zn zin krijgt terwijl je dit zelf niet eens wilt.. je hebt dan gewoon geen controle..