#1
Zo zien we weer een prachtig exemplaar van het
Heliotropisme van de wietplant.
Ten alle tijden zal zij zich weer richten naar de zon, van oost naar west.
Maar omdat ik de pot nog weleens verzet willen de bladeren op een aparte manier toch nog richting de zon om zo haar fotosyntese te krijgen en zo vollop glucose door de plant te sturen.
Ze heeft namelijk sterk de behoefte om rechtop als een kerstboom te staan en dat is dominant aan de wietsoort.
Dus stimuleer ik dit door de buigtechniek, maar ook een klein deel bladeren wegknippen op juiste momenten of iets wat van de wortels onderaan de pot te breken om zo haar te stimuleren om groter te worden.
Al met al is een te lage plant bijna niet te bevruchten zal ze denkrn en is er constant "low" maar beheersbare "stress" aanwezig en zo resulteert dat in een zeer bijzonder ogend bloemstuk wat zich eigenlijk niet geheel kan laten gaan , maar de zon roept haar strekkende tentakels en deze zullen blijven groeien zolang de dagen lang blijven en de nachten kort.
Maarja ze is nog steeds niet groot genoeg om voor nakomelingen te zorgen dus zal ze er alles aan doen om elke mogelijke tak die er is te vullen met pistils.
Morgen ga ik het eens over smaken en de invloeden van bepaalde meststoffen hebben. Want ook daar moet je op tijd aan denken!
Gegroet stelletje groen genieters!
Ik draai er nog een!
Peace!^
