#1
moet kunnen.ervaring is de beste manier om inzicht te krijgen.
stelling: hulpverlener verslavingszorg & drugs gebruik
35 antwoorden
16 weergaven
18-5-2026
#2
je heb gelijk.
ervaringsdeskundigen zijn de besten.
ervaringsdeskundigen zijn de besten.
#3
Ik denk dat de verslavingsdeskundigen die zelf ook een verleden hebben met een verslaving de beste zijn (denk aan Keith Bakker). Het is bijna onmogelijk om je in de geest van een verslaafde te verplaatsen, tenzij je het aan de lijve hebt ondervonden. Recreatief gebruik is echter totaal iets anders dan een hardnekkige verslaving..
Dit neemt niet weg dat er waarschijnlijk de meeste hulpverleners in de verslavingszorg een enorm groot empathisch vermogen bezitten en ik denk dat Flameon hier een goed voorbeeld van is.
Dit neemt niet weg dat er waarschijnlijk de meeste hulpverleners in de verslavingszorg een enorm groot empathisch vermogen bezitten en ik denk dat Flameon hier een goed voorbeeld van is.
#4
Ik vind het ook een pre dat je als verslavingsdeskundige, zelf ook ervaring hebt met drugsgebruik. Iemand die zelf een verslavingsverleden heeft, kan zich net nog wat beter inleven en empathie tonen, dan een empatische hulpverlener zonder ervaring. Daarnaast heb je als hulpverlener met een verslavingsverleden, ook een soort voorbeeldfunctie: als het hem/haar gelukt is om er van af te komen, dan moet het de client ook kunnen lukken toch? Als je als hulpverlener nog steeds af en toe recreatief gebruikt, lijkt me dat ook geen probleem, maar ik zou dat wel gewoon voor mezelf houden en niet vertellen aan mijn clienten! Dat kan dan juist weer demotiverend werken denk ik....
#5
Flameon, zoals je weet heb ik ook in meerdere afkick klinieken gezeten.
Je kan als verslaafde in een kliniek ook meteen merken wie van de staf, als je ze beter leert kennen, drugs heeft gebruikt in het verleden en/of verslaving(en) heeft gehad.
Degene die er open over waren dat ze in het verleden een verslaving hebben gehad die sloegen veel beter aan bij de rest, ook als de patiënten het niet wisten.
Ervaringsdeskundigheid geeft nu eenmaal een voorsprong op degene die dat niet hebben,
maar daarbij komt zeker kijken of je ook mensen echt kan helpen want alleen aan een ervaring heb je niets. Dat moet je om kunnen zetten in leerzaamheid voor anderen.
Op die klinieken werd natuurlijk niet door de gebruikers onder de staf gezegd wie vrolijk wel eens een joint rookt of een pilletje slikt maar zolang men in de kliniek daar niets van merkt doet het geen kwaad.
Dus, het is acceptabel zolang je dat voor jezelf houd tegen over je werk en dat is wat jij doet.
Je kan als verslaafde in een kliniek ook meteen merken wie van de staf, als je ze beter leert kennen, drugs heeft gebruikt in het verleden en/of verslaving(en) heeft gehad.
Degene die er open over waren dat ze in het verleden een verslaving hebben gehad die sloegen veel beter aan bij de rest, ook als de patiënten het niet wisten.
Ervaringsdeskundigheid geeft nu eenmaal een voorsprong op degene die dat niet hebben,
maar daarbij komt zeker kijken of je ook mensen echt kan helpen want alleen aan een ervaring heb je niets. Dat moet je om kunnen zetten in leerzaamheid voor anderen.
Op die klinieken werd natuurlijk niet door de gebruikers onder de staf gezegd wie vrolijk wel eens een joint rookt of een pilletje slikt maar zolang men in de kliniek daar niets van merkt doet het geen kwaad.
Dus, het is acceptabel zolang je dat voor jezelf houd tegen over je werk en dat is wat jij doet.
#6
hier komt een enorme "Noob" vraag, maar ben toch benieuwd:
is er een speciale opleiding voor het werken in de verslavingszorg?
is er een speciale opleiding voor het werken in de verslavingszorg?
#7
Needle zei:hier komt een enorme "Noob" vraag, maar ben toch benieuwd:
is er een speciale opleiding voor het werken in de verslavingszorg?
Google eens of er bij jou in de buurt GGZ opleidingen zijn, je hebt zo wel op mbo- als op hbo niveau. Voor beroepen als echt verslavingsarts, heb je de universiteit nodig...
#8
dit is zoon komplex iets.ik ben van mening dat ervaringdeskundigen van onschatbare waarde zijn.net zoals praktijkervaring de beste leerschool is voor andere beroepen.vooral de geestelijke gezondheidszorg cq hulpverlening kan je niet uit boeken leren.
wel denk ik dat mensen die al heel lang verslaafd zijn en alles opschrijven een waardevolle bijdrage aan de geestelijke gezondheidszorg bijdragen.het delen van kennis en ervaring is o zo belangrijk.dus mensen????schrijf je boek en geef je kennis door.
dit is net zoiets als wiskunde.je kan nog zo veel leren maar als je het niet ziet dan houd het op.
ervaring is van onschatbare waarde.
wel denk ik dat mensen die al heel lang verslaafd zijn en alles opschrijven een waardevolle bijdrage aan de geestelijke gezondheidszorg bijdragen.het delen van kennis en ervaring is o zo belangrijk.dus mensen????schrijf je boek en geef je kennis door.
dit is net zoiets als wiskunde.je kan nog zo veel leren maar als je het niet ziet dan houd het op.
ervaring is van onschatbare waarde.
#9
Needle zei:hier komt een enorme "Noob" vraag, maar ben toch benieuwd:
is er een speciale opleiding voor het werken in de verslavingszorg?
Hoi Needle,
Als je als ervaringsdeskundige in de Verslavingszorg wilt werken kan dat met diploma (HBO Verpleegkunde of MBO Verpleegkunde), waarbij je je kunt specialiseren in de Verslavingszorg.
Die specialisatie kan je ook doen als je al aangenomen bent in de Verslavingszorg. Dan betaalt je werkgever ook de rest en krijg je precies die cursussen die voor die functie relevant zijn.
Ik weet uit eigen ervaring dat bijv. de Detox van Parnassia (Den Haag) ook ex-verslaafden in dienst heeft. Volgens mij moet je dan 3 (of 5?) jaar clean zijn en hoef je niet per se diploma's te hebben.
Het salaris is dan natuurlijk veel minder, maar als jij dan echt doet wat je echt leuk vindt, dan maakt dat toch geen bal uit?
Ik kan me nog goed herinneren dat ik 5 jaar geleden in minder dan een jaar wel 5x kwam en ging. De "reguliere" hulpverleners waren mij best zat (of liever gezegd: het feit dat ik elke keer weer weg ging), zeker omdat ik kinderen heb etc. die elke keer op bezoek kwamen en niet meer weg wilden van mamma.
Veel anderen kregen óf helemaal geen bezoek van hun kinderen óf die kinderen gingen na afloop rustig mee met oma/zus of iemand anders.
Die van mij (toen 3 en 4 jaar oud) huilden allebei elke keer weer tranen met tuiten (maar wilden wel per se komen, wat ook belangrijk is omdat te weten dat mamma er nog gewoon is en niet verdwenen is, ofzo).
Ik voelde me dan natuurlijk zwaar rot, maar ik kreeg ook elke keer weer een heel gesprek aan mijn broek van de staff. Begrijpelijk, het ging hen ook aan het hart, maar mij maakte het alleen nog maar wanhopiger: "Zie je wel, ik ben mislukt, het lukt me toch nooit, ik kan net zo goed weer aan de dope" etc. (Mooi excuus!
)Maar juist de ervaringsdeskundigen begrepen mij als geen ander. Dat het echte moment van clean willen blijven er is, of het is er niet. Dat valt niet af te dwingen. Het heeft geen zin om een verslaafde te wijzen op zijn verantwoodrelijkheden, of een schuldgevoel groter te maken als hij er nog niet van binnen echt aan toe is om clean te blijven, gewoon omdat hij dat zél wil en niet omdat dat wordt ingegeven door bijv. schuldgevoelens naar anderen toe (althans, zo ging het bij mij).
Met één van die goeie ervaringsdeskundigen (hij was 30 jaar verslaafd geweest!), heb ik hele goede gesprekken gehad. En zelfs tijdens mijn laatste afkick, dacht ik nog aan bepaalde dingen die hij had gezegd.
Dat toen ik net clean was we gingen wandelen bij Hoek van Holland en ik liep daar me zwaar kut te voelen, achter de anderen aan te hobbelen.
Hij wees me op de ondergaande zon. "Kijk, dat zie je nu toch weer veel mooier nu je clean bent?"
Juist die kleine dingen... En alleen al het voorbeeld: "Hij was dertig jaar verslaafd en nu clean, het kan dus wél!"
Dus als jij dit wilt doen, ga je droom achterna!
Groetjes,
R@
#10
Needle zei:hier komt een enorme "Noob" vraag, maar ben toch benieuwd:
is er een speciale opleiding voor het werken in de verslavingszorg?
met spw/mmz (sociaal pedagogisch werk/medewerker maatschappelijke zorg) op mbo niveau kom je een heel eind als je je op volwassenen specialiseerd
#11
5 jaar clean zijn is niet altijd genoeg.je moet ook een soort voorbeeldfunktie hebben.
ik vind ook dat er te veel nadruk legt op clean en afkicken.ik ben niet clean maar geniet wel van de zonsondergangen enz en de oudere gebruikers hebben toch een soort band van ouwe jongens krentebrood.ik ben 30 jaar verslaafd en mijn familie weet het niet eens.niemand die kan zeggen dat ik een junk was.heb normen en waarden en ook mijn grenzen.
ik vind ook dat er te veel nadruk legt op clean en afkicken.ik ben niet clean maar geniet wel van de zonsondergangen enz en de oudere gebruikers hebben toch een soort band van ouwe jongens krentebrood.ik ben 30 jaar verslaafd en mijn familie weet het niet eens.niemand die kan zeggen dat ik een junk was.heb normen en waarden en ook mijn grenzen.
#12
Needle zei:hier komt een enorme "Noob" vraag, maar ben toch benieuwd:
is er een speciale opleiding voor het werken in de verslavingszorg?
Ik heb zelf mbo verpleging gedaan en dan nog een cursus over sociaal werk (lees: leren praten).
Ben na het behalen van mijn diploma gelijk in de verslavingszorg belandt. Als mbo verpleegkundige kun je het al ver schoppen in de verslavingszorg.
#13
Ik verschuif deze even naar drugs algemeen, aangezien we het hier over drugs hebben... ![:wink:]()
#14
Verslaving ligt niet besloten in het GEBRUIK van stoffen of specifiek gedrag (denk aan eten, sex, internet, etc), maar in de onbegrensdheid daarvan....Dus als antwoord: ja hoor een werker in verslavingszorg mag zelf middelen gebruiken. Mits verantwoord en begrensd...
#15
Moet een relatietherapeut een andere baan zoeken als hij gaat scheiden? Nee, volgens mij niet.
Ik vind dat een verleden van drugsgebruik en/of recreatief gebruik in het heden geen belemmering zijn voor werken in de verslavingszrog. Het kan juist een toevoeging zijn, je weet immers beter waar mensen over praten.
Ik zou me wel afvragen of het geen tijd is voor iets anders als een hulpverlener zijn gebruik niet in de hand heeft. Maar ja, laten wel wel wezen; iemand die bv drinkt onder werktijd, is bij de meeste werkgevers niet welkom.
Ik vind dat een verleden van drugsgebruik en/of recreatief gebruik in het heden geen belemmering zijn voor werken in de verslavingszrog. Het kan juist een toevoeging zijn, je weet immers beter waar mensen over praten.
Ik zou me wel afvragen of het geen tijd is voor iets anders als een hulpverlener zijn gebruik niet in de hand heeft. Maar ja, laten wel wel wezen; iemand die bv drinkt onder werktijd, is bij de meeste werkgevers niet welkom.
#16
ja onder werktijd gebruiken is wat anders.dan heb je het niet meer onder controle maar wat je in je vrije tijd doet mag niets uitmaken vind ik.