#1
ik ervaar het alleen met alcohol in ruime hoeveelheden.
Slaapverlamming
33 antwoorden
8 weergaven
18-5-2026
#2
Bij ons allebei was het eigenlijk ook na xtc of speed ja, toch een beetje eng eigenlijk. (En ik gebruik beide redelijk met mate) ![:)]()
#3
Hopeloos zei:Daar heb ik ook wel is last van, waarschijnlijk ook omdat ik veel te veel slaaptekort heb.
Dan lig ik bijvoorbeeld op de bank weg te dutten, en zit ik net tussen slapen/wakker zijn in, en dan heb ik bijna áltijd dat ik in een donkere ruimte loop en ineens onderuit glij.
Dan schrik ik zo hard wakker dat ik mijn ogen nauwelijks nog dicht durf te doen.
Dit slaap/waak fenomeen kent iedereen volgens mij wel en is toch weer net iets anders als de "echte" slaapverlamming, waar de ts over begint. Je schrikt dan ook met je gehele lichaam en geest weer even helemaal wakker. Ik zie dit altijd een beetje als het moment dat je gewoon letterlijk in slaap begint te vallen, maar dat je bewustzijn er eigenlijk nog net iets te wakker voor is en dus niet helemaal synchroon met de rest loopt. Hierdoor beleef je het moment van dat in slaap vallen dus heel realistisch en voelt het ook daadwerkelijk alsof je een val maakt. Het gevolg is dat je lichaam natuurlijk een logische schrikreactie hierop geeft. Je schrikt je op dat moment inderdaad echt het apelazarus en vaak twijfel je ook nog even kort of het wel "veilig" is om weer verder te slapen. Hoogstwaarschijnlijk val je meteen daarna - zonder je er verder nog druk over te maken - alsnog als een blok in slaap en ben je je nergens meer echt van bewust.
Het is wel typisch ook zo'n vermoeidheidssyndroom volgens mij. In zware tijden, maak ik soms zelfs wel meerdere keren achter elkaar zo'n "struikelpartij", voordat ik daadwerkelijk echt goed in slaap kan vallen. Niet echt een pretje, maar vaak zijn het zulke korte schrikmomenten, dat ik ze niet echt als heel beangstigend ervaar.
Bij een z.g.n. slaapverlamming is dat vaak wel een ander verhaal! Je bewustzijn is dan nog wakker, of wakker geworden tijdens de (meestal vroege of late) REM slaap. Dit is de fase waarin je droomt en al je spieren verlamd zijn (behalve de hartspier en die voor de ademhaling). Deze verlamming is ook noodzakelijk, anders zou je elke beweging die je droomt ook daadwerkelijk gaan uitvoeren. Wanneer je alleen plotseling bewust bent van deze verlamming, kan dit uiteraard zeer beklemmend en / of verstikkend aanvoelen. Je wordt compleet in beslag genomen door een extreme angst, want je kan je opeens niet meer bewegen, je kan tevens niet praten of schreeuwen en normaal ademen gaat ook niet of nog maar heel moeizaam. Omdat je als het ware ook nog steeds aan het dromen bent, kunnen er zeer realistische hallucinaties optreden.
Veel mensen voelen een onzichtbare, kwaadwillende "aanwezigheid" in hun buurt. Men kan voetstappen, gezoem, stemmen of geruis horen. Ook ervaart men soms het gevoel van tinteling of vibratie. Dit in combinatie met een drukkend gevoel op de borst, alsof je door iemand verstikt wordt.
Ik heb dit dus meerdere keren zo meegemaakt en door veel er over te gaan lezen, kwam ik tot de ontdekking dat dit verschijnsel gelukkig niet ongewoon is en dat er velen zijn, met soortgelijke ervaringen. Een hele geruststelling, toch maakt het de ervaring op zichzelf niet echt minder beangstigend op. Het is namelijk zo ontzettend realistisch allemaal en ook lang niet altijd exact hetzelfde. Ik heb het nu gelukkig al heel lang niet meer gehad en eigenlijk hoop ik het ook nooit meer terug te krijgen. Voldoende slaap heeft iig een positieve invloed!
#4
Iets waar ik me een beetje in zit te verdiepen: slaapverlamming.
(http://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming)
Een vriend van me heeft er een tijdje lang steeds last van: vlaknadat je in slaap valt niet meer weten of je slaapt of niet, behalve dat er witgeschminkte lijken in de kamer staan etc.
Na een aantal van dat soort verhalen had ik het eergister ook opeens:
Ik had het gevoel dat ik door mijn lichaam heen viel en ik vond het wel gaaf en ik dacht: tof! lucide dromen! Maar nee hoor, ik kon niks doen en opeens trokken tientallen dode kinderen mij uit mijn foetushouding en een stak een naald in mijn arm. Toen schrok ik wakker, en gelijk viel ik weer in die rare roes. Ik hoorde een soort chineze muziek, het was wel prettig maar veel te intens en het veranderde langzaam in een hele harde ruis/storm/wind. Toen schrok ik weer wakker.
Hebben jullie ook ervaring met dit soort dingen? Het voelt een beetje als tussen droom en werkelijkheid inzitten waarbij hele intense emoties en hallucinaties bij komen kijken..
Op Wikipedia staat ook: 'Personen die gebruik maken van XTC-achtige stoffen geven vaker aan deze klachten te hebben.'. Dus? Gebeurd het hier veel?
(http://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming)
Een vriend van me heeft er een tijdje lang steeds last van: vlaknadat je in slaap valt niet meer weten of je slaapt of niet, behalve dat er witgeschminkte lijken in de kamer staan etc.
Na een aantal van dat soort verhalen had ik het eergister ook opeens:
Ik had het gevoel dat ik door mijn lichaam heen viel en ik vond het wel gaaf en ik dacht: tof! lucide dromen! Maar nee hoor, ik kon niks doen en opeens trokken tientallen dode kinderen mij uit mijn foetushouding en een stak een naald in mijn arm. Toen schrok ik wakker, en gelijk viel ik weer in die rare roes. Ik hoorde een soort chineze muziek, het was wel prettig maar veel te intens en het veranderde langzaam in een hele harde ruis/storm/wind. Toen schrok ik weer wakker.
Hebben jullie ook ervaring met dit soort dingen? Het voelt een beetje als tussen droom en werkelijkheid inzitten waarbij hele intense emoties en hallucinaties bij komen kijken..
Op Wikipedia staat ook: 'Personen die gebruik maken van XTC-achtige stoffen geven vaker aan deze klachten te hebben.'. Dus? Gebeurd het hier veel?
#5
Toen ik (erg) veel xtc gebruikte had ik hier weleens last van, evenals "kortsluiting" in mijn hoofd als ik bijna in slaap viel. Tegenwoordig heb ik dit nooit meer.
#6
Ik herken dit wel. Kwam regelmatig voor tijdens de periode dat ik zoveel speed gebruikte, dat ik dus ook nog nauwelijks aan echt slapen toe kwam. Als ik dan na vier nachten doorhalen eindelijk weer eens mijn bed op zocht, had ik voordat ik in slaap viel, of vlak nadat ik weer wakker werd, soortgelijke ervaringen.
Tegenwoordig zorg ik wel dat ik voldoende slaap pak, naast mijn speedgebruik. Het komt nu eigenlijk vrijwel nooit meer voor. Gelukkig, ik vond het alles behalve prettig namelijk!
Tegenwoordig zorg ik wel dat ik voldoende slaap pak, naast mijn speedgebruik. Het komt nu eigenlijk vrijwel nooit meer voor. Gelukkig, ik vond het alles behalve prettig namelijk!
#7
Yeah ik heb het ook wel eens gehad. Kwam mij bij voornamelijk omdat mn ritme goed naar de kloten was. Op tijd gaan slapen verhielp het. Schrok me wezenloos de eerste keer. ![:grin:]()
#8
Ik heb dit ook al voor gehad. Redelijk veel nog toen ik veel speed gebruikte, na elk weekend wakker wakker geweest te zijn probeerde ik op zondagavond te slapen en kreeg ik soort van flitsen in mijn hoofd,ik keek naar de donkere kamer, wou me rechtzetten maar dat ging niet meer, wou roepen maar dat ging niet meer. Heel bangelijk.
Maar ben dan een jaar gestopt met speed en dan is dat overgegaan. Nu gebruik ik het soms nog is maar de slaapverlamming heb ik niet meer.
Wel heb ik soms nog die flitsen als ik andere drugs gebruik. Ik zou ook niet weten hoe dat komt.
Maar ben dan een jaar gestopt met speed en dan is dat overgegaan. Nu gebruik ik het soms nog is maar de slaapverlamming heb ik niet meer.
Wel heb ik soms nog die flitsen als ik andere drugs gebruik. Ik zou ook niet weten hoe dat komt.
#9
Daar heb ik ook wel is last van, waarschijnlijk ook omdat ik veel te veel slaaptekort heb.
Dan lig ik bijvoorbeeld op de bank weg te dutten, en zit ik net tussen slapen/wakker zijn in, en dan heb ik bijna áltijd dat ik in een donkere ruimte loop en ineens onderuit glij.
Dan schrik ik zo hard wakker dat ik mijn ogen nauwelijks nog dicht durf te doen.
Dan lig ik bijvoorbeeld op de bank weg te dutten, en zit ik net tussen slapen/wakker zijn in, en dan heb ik bijna áltijd dat ik in een donkere ruimte loop en ineens onderuit glij.
Dan schrik ik zo hard wakker dat ik mijn ogen nauwelijks nog dicht durf te doen.
#10
Ken het wel, maar heb zelf nooit echt storende ervaringen hiermee... Vind het meestal wel tof omdat ik het tot bepaalde hoogte kan relativeren.
Mijn dromen daartegen, zijn een hele tijd wel ZWAAR storend geweest, dat ik gewoon ontdaan wakker werd door hoe verknipt ik gedroomd had... Maanden lang iedere nacht, met of zonder temazepam, wiet, ghb, noem maar op, ik had ze altijd.
Nu gelukkig niet meer![:)]()
Mijn dromen daartegen, zijn een hele tijd wel ZWAAR storend geweest, dat ik gewoon ontdaan wakker werd door hoe verknipt ik gedroomd had... Maanden lang iedere nacht, met of zonder temazepam, wiet, ghb, noem maar op, ik had ze altijd.
Nu gelukkig niet meer
#11
Dan was je serotonine flink op :Psalvation zei:Toen ik (erg) veel xtc gebruikte had ik hier weleens last van, evenals "kortsluiting" in mijn hoofd als ik bijna in slaap viel. Tegenwoordig heb ik dit nooit meer.
OT: Waarom heb ik dit nog nooit gehad
#12
google eens op : Vals ontwaken.
Dan denk je dat je wakker in bed ligt, maar je droomt dat je wakker in bed ligt, en je niet kan bewegen. (vooral als het je al eens is overkomen, dan droom je er regelmatiger over)
het kan ook wel eens voorkomen, dat je rechtop in bed denkt te zitten, en dan ineens wakker schrikt, en dan blijk je gewoon nog te liggen.
negen van de tien gevallen van slaapverlamming, zijn een vorm van vals ontwaken.
Dan denk je dat je wakker in bed ligt, maar je droomt dat je wakker in bed ligt, en je niet kan bewegen. (vooral als het je al eens is overkomen, dan droom je er regelmatiger over)
het kan ook wel eens voorkomen, dat je rechtop in bed denkt te zitten, en dan ineens wakker schrikt, en dan blijk je gewoon nog te liggen.
negen van de tien gevallen van slaapverlamming, zijn een vorm van vals ontwaken.
#13
Bij echte slaapverlamming is het alleen onmogelijk om uberhaupt rechtop te kunnen zitten, omdat je spieren nou eenmaal echt verlamd zijn...
#14
Ja bij mij is dat ook zo kan je me iets meer vertellen over de flitsen die daarvoor krijg als echt nog wakker ben daar vind ik niks over.Marla Singer zei:Bij echte slaapverlamming is het alleen onmogelijk om uberhaupt rechtop te kunnen zitten, omdat je spieren nou eenmaal echt verlamd zijn...
#15
Toen ik op google keek kwam ik mijn eigen stukje tekst uit van dit forum.
Wel nog grappig.![:wink:]()
Wel nog grappig.
#16
@Marla Singer
Wow je hebt er echt verstand van hoor ik al,
want vooral dit stukje...
Dit is de fase waarin je droomt en al je spieren verlamd zijn (behalve de hartspier en die voor de ademhaling). Deze verlamming is ook noodzakelijk, anders zou je elke beweging die je droomt ook daadwerkelijk gaan uitvoeren. Wanneer je alleen plotseling bewust bent van deze verlamming, kan dit uiteraard zeer beklemmend en / of verstikkend aanvoelen. Je wordt compleet in beslag genomen door een extreme angst, want je kan je opeens niet meer bewegen, je kan tevens niet praten of schreeuwen en normaal ademen gaat ook niet of nog maar heel moeizaam. Omdat je als het ware ook nog steeds aan het dromen bent, kunnen er zeer realistische hallucinaties optreden.
... herken ik heel erg,
En ik heb dit ook alleen met xtc meegemaakt. Zeeer vervelend! En idd heel angstig
Eerst heb ik een half uur tot een uur die vervelende 'kortsluiting' in m'n hoofd. Dan wanneer ik een beetje tot rust ben val ik idd als het ware in slaap, en in gedachten ben ik dus op een plek(droom). Maar opeens realiseer ik me dat ik helemaal niet echt slaap, alleen mijn lichaam slaapt dus wel! En idd ik kan me een paar seconden of zelfs langer helemaal niet bewegen
. Ik wil op dat moment het liefst schreeuwen of rechtop zitten maar DAT GAAT DUS NIET. Echt fucking eng. Als het eenmaal voorbij is ben ik vaak bezweet en durf ik bijna niet meer te gaan slapen. Ik heb het zelfs een keer 2 keer achter elkaar meegemaakt.
Het is me wel duidelijk wat dit veroorzaakt en dat is absoluut het overmatig gebruik van xtc.
(of een ander middel, zou ook best kunnen, bij mij was het zeer waarschijnlijk serotine tekort)
Ook omdat ik weet dat serotine er voor zorgt dat je goed kan slapen, je hoofd kan dus eigenlijk niet in slaap komen maar je lichaam heeft die slaap toch nodig.
Drugs Doen echt zieke dingen met je mind.
Gelukkig gebruik ik nu maar zelden en heb ik ditprobleem nooit meer.
Wow je hebt er echt verstand van hoor ik al,
want vooral dit stukje...
Dit is de fase waarin je droomt en al je spieren verlamd zijn (behalve de hartspier en die voor de ademhaling). Deze verlamming is ook noodzakelijk, anders zou je elke beweging die je droomt ook daadwerkelijk gaan uitvoeren. Wanneer je alleen plotseling bewust bent van deze verlamming, kan dit uiteraard zeer beklemmend en / of verstikkend aanvoelen. Je wordt compleet in beslag genomen door een extreme angst, want je kan je opeens niet meer bewegen, je kan tevens niet praten of schreeuwen en normaal ademen gaat ook niet of nog maar heel moeizaam. Omdat je als het ware ook nog steeds aan het dromen bent, kunnen er zeer realistische hallucinaties optreden.
... herken ik heel erg,
En ik heb dit ook alleen met xtc meegemaakt. Zeeer vervelend! En idd heel angstig
Eerst heb ik een half uur tot een uur die vervelende 'kortsluiting' in m'n hoofd. Dan wanneer ik een beetje tot rust ben val ik idd als het ware in slaap, en in gedachten ben ik dus op een plek(droom). Maar opeens realiseer ik me dat ik helemaal niet echt slaap, alleen mijn lichaam slaapt dus wel! En idd ik kan me een paar seconden of zelfs langer helemaal niet bewegen
. Ik wil op dat moment het liefst schreeuwen of rechtop zitten maar DAT GAAT DUS NIET. Echt fucking eng. Als het eenmaal voorbij is ben ik vaak bezweet en durf ik bijna niet meer te gaan slapen. Ik heb het zelfs een keer 2 keer achter elkaar meegemaakt.Het is me wel duidelijk wat dit veroorzaakt en dat is absoluut het overmatig gebruik van xtc.
(of een ander middel, zou ook best kunnen, bij mij was het zeer waarschijnlijk serotine tekort)
Ook omdat ik weet dat serotine er voor zorgt dat je goed kan slapen, je hoofd kan dus eigenlijk niet in slaap komen maar je lichaam heeft die slaap toch nodig.
Drugs Doen echt zieke dingen met je mind.
Gelukkig gebruik ik nu maar zelden en heb ik ditprobleem nooit meer.
#17
Je omschrijving is perfect, Marla Singer.
#18
Heb ik ook redelijk vaak last van gehad, soms zelfs 3 keer per nacht. Zeker geen pretje, ik kreeg geen adem meer en ik kon me niet meer bewegen. Ook een keer hallucineerde ik dat mijn zus in m'n kamer stond en me probeerde te wurgen ![:(]()
Enge ervaringen, maar ik weet tegenwoordig dat het wel goed komt.
Ik heb ooit op discovery gezien dat mensen in de 18de eeuw ofzo, er ook last van hadden, en dat ze heksen voorbij zagen vliegen en die heksen hun probeerden te laten stikken. Hieruit herkende ik mijn eigen ervaringen.
Ik heb ooit op discovery gezien dat mensen in de 18de eeuw ofzo, er ook last van hadden, en dat ze heksen voorbij zagen vliegen en die heksen hun probeerden te laten stikken. Hieruit herkende ik mijn eigen ervaringen.
#19
Heb 't best vaak als ik geen benzo voor 't slapen gaan gebruik, of wiet.
Nu gebruik ik ook niet dagelijks meer maar heb ik zo'n 3/4 keer per week soortgelijke dingen,
plus nog wel wat vage dingen.
Ik laat 't over me heen komen, 't is alleen kut dat ik maximaal 4 tot 5 uur maximaal slaap op een nacht.
Nu gebruik ik ook niet dagelijks meer maar heb ik zo'n 3/4 keer per week soortgelijke dingen,
plus nog wel wat vage dingen.
Ik laat 't over me heen komen, 't is alleen kut dat ik maximaal 4 tot 5 uur maximaal slaap op een nacht.
#20
kippekont zei:Ik heb ooit op discovery gezien dat mensen in de 18de eeuw ofzo, er ook last van hadden, en dat ze heksen voorbij zagen vliegen en die heksen hun probeerden te laten stikken. Hieruit herkende ik mijn eigen ervaringen.
De Incubus
Eén specifieke hallucinatie komt opmerkelijk vaak voor: het gevoel dat er een demonisch wezen op de borst zit die de persoon probeert te verstikken. Dit wordt ook wel het “Old Hag-syndroom” genoemd. Mogelijk is de legende van de Incubus voortgevloeid uit hallucinaties tijdens slaapverlamming. De Incubus was een mannelijke demon die ’s nachts op de borst van vrouwen kwam zitten, vaak om hen te verkrachten. De vrouwelijke variant van de Incubus is de Succubus. Men vindt de legende van de Incubus terug in verschillende culturen. Er zijn mensen die zeggen dat ze de demon hebben waargenomen en omschrijven hem als een grote kwaadaardige zwarte geest.
Ikzelf droom specifiek over dode mensen die al dan niet met een wit geschminkt gezicht door mijn kamer lopen. Een aantal weken geleden gebeurde het bijna iedere nacht, waarna ik het ook elke keer in een goede richting probeerde te duwen, het schijnt een mooi opstapje te zijn naar een lucide droom namelijk. Maar de angst nam het altijd over en dan schrok ik weer wakker.. erg vervelend.
Het komt overigens wel in periodes, ik heb er nu al een tijd geen last meer van gehad
Ziekte heeft er ook wat mee te maken denk ik, koortsachtige dromen zijn vaak benauwend en beklemmend, en als kind had ik er soms ook last van als ik ziek in slaap viel!