De eerste keer dat ik tripte op lsd had niet zo aangename gevolgen.
Ik was op een feestje, had ineens het idee gekregen dat ik wel eens lsd wou proberen en uiteindelijk rond 2 uur 's nachts had ik een trip gevonden. Rond half 4 begon het te werken en het beviel me allemaal wel. Wat de trip betreft ga ik hier niet verder in detail treden. Rond 6 uur herinnerde ik me ineens dat ik over 4 uur thuis moest zijn zodat ik samen met mijn ouders naar het verjaardagsfeest van mijn grootvader kon gaan, dat rond 11 uur begon. Ik hield me toen nog rustig en was niet helemaal in paniek, dacht dat het wel in orde zou komen.
Rond half 9 nam ik uiteindelijk de bus naar huis, nog steeds redelijk heftig trippend. Toen ik thuiskwam sliepen mijn ouders gelukkig nog, en ik besloot meteen een douche te nemen.
Ik ging de badkamer binnen, keek in de spiegel, en toen kwam de paniek. Ik heb zeker een half uur in de douche gestaan, steeds herhalend dat ik normaal was en niemand iets zou merken. Ben daarna naar mijn kamer gegaan om gewoon wat in mijn bed te kalmeren. Mijn kamer staat vol met allerlei kitsch objecten en mijn muren hangen vol posters en foto's, en werkelijk alles bewoog en vervormde. Ik was helemaal in de war en dacht dat het beter zou zijn om te proberen slapen. Wat natuurlijk niet lukte, telkens als ik mijn ogen sloot zag ik allemaal visuals waarvan ik zeker had kunnen genieten moest ik niet zo gestresseerd zijn geweest. Ik keek voor een kwartier (of zo leek het toch) in de spiegel en besloot dat ik iets moest doen aan mijn uiterlijk gezien mijn pupillen gigantisch waren, mijn oogwit bloeddoorlopen en mijn huid er bijzonder grauw uitzag. Een kwart flesje oogdruppels en wat make up later zag ik er al wat beter uit, maar nog steeds niet helemaal gezond, toch wist ik dat het niet beter zou kunnen worden.
Mijn ouders werden wakker, we hadden een kort 'Hey was het leuk gisteren'-gesprekje en dan vertrokken we naar de feestzaal. Ik had m'n moeder al ingelicht dat ik me niet helemaal in orde voelde, wat misselijk enzo was dus dat ik me liever wat zou afzonderen.
Toen we aankwamen zag ik nog steeds alles pulseren en vervormen, en ik dacht dat iedereen door zou hebben dat er iets mis wat. Ik begon te huilen en zei m'n moeder dat ik even met haar wou praten, zonder andere mensen bij. We gingen terug naar de auto en ze zei dat ik maar moest beginnen met praten.
Ik kon niet stoppen met huilen en zei dat ik de afgelopen nacht LSD had genomen, maar dat ze zich geen zorgen moest maken, er was niks ergs gebeurd en het was de eerste en enige (ik had het gevoel dat ik dat 'enige' er wel bij moest zeggen, al was het maar om strafvermindering te krijgen) keer. Natuurlijk was ze enorm kwaad, riep ze m'n stiefvader erbij, wat uitmondde in een enorme discussie met als conclusie dat ik terug naar binnen moest gaan, me normaal gedragen, het voor niemand verpesten en dat we het later over de gevolgen zouden hebben.
Zo gezegd, zo gedaan, ik ging de feestzaal binnen en werd uitbundig door iedereen begroet en mijn neefje wou dat ik hem hielp met Pokémon-kaarten te sorteren, wat me niet zo best lukte( "huh? dat is blauw en je legt het op de groene stapel! Dat is geel, niet rood!" "Oh sorry, sorry, ik ben een beetje in de war." etc
![:)]()
)
Terug thuis werd besloten dat ik 2 weken huisarrest kreeg, en dat ze me uiteraard beter in het oog gingen houden (begrijpelijk, wel jammer voor hun dat ze er niet zo goed in slagen)
). Dit is ondertussen al 2 jaar geleden en men zei dat ik een waarschuwingsbrief van het parket mocht verwachten, blijkbaar hebben ze toch iets beters te doen (terecht) want ik heb nog niets gezien 
