#1
Even los gezien van de spirituele trips, is mijn leukste drugservaring denk ik een truffeltrip samen met mijn beste vriend. Nu hadden we bij het samen trippen al vaak de slappe lach maar die ene keer sloeg helemaal nergens meer op. Echt non-stop 10 minuten huilen van het lachen, dan uit vermoeidheid stoppen en dan maakte een van ons weer een droge opmerking uit het niets en daar gingen we weer... En dat uren zo door. Mijn keel deed zo'n pijn...
1ste keer xtc was ook geweldig natuurlijk. Met diezelfde vriend gedaan. Maar dat was meer zo van 'ooohh dit voelt zo lekker' en met eigenlijk vrij weinig lachen.
De slappe lach blijf ik bijzonder vinden. Gewoon lachen om niets eigenlijk en het doet je zo goed. Ik denk dan altijd dit zou ik eigenlijk elke dag moeten doen, maar je kunt het niet forceren natuurlijk. Gewoon lachen is ook vaak maar een slap aftreksel van echt diep bulderen van het lachen.
1ste keer xtc was ook geweldig natuurlijk. Met diezelfde vriend gedaan. Maar dat was meer zo van 'ooohh dit voelt zo lekker' en met eigenlijk vrij weinig lachen.
De slappe lach blijf ik bijzonder vinden. Gewoon lachen om niets eigenlijk en het doet je zo goed. Ik denk dan altijd dit zou ik eigenlijk elke dag moeten doen, maar je kunt het niet forceren natuurlijk. Gewoon lachen is ook vaak maar een slap aftreksel van echt diep bulderen van het lachen.
Was 13 jaar (ik weet get. Als je advies ofzo hebt, kijk op mn profiel daar staat een forum daarover) ik had +- driekwart q dance. Ik ging écht hard. Volgende ochtend waren mn ogen nog steeds koplampen. Gelukkig geen kater ofzo!