DrugsForum.nl

Pompen zei:

Pillen zijn in de psychiatrie bijna net zo populair als xtc in dans scene.

Ik heb 4 vormen van andere anti-depressiva gehad, die heb ik uitvoerig gebruikt allemaal in of hoge dosering/maximale.
Toen ik weer aankwam met de 'ik voel me nog steeds somber' moest ik de pillen maar weer afbouwen. Next!
Om maar even wat namen te benoemen, Setraline,Fluoxitine,Fluovaxamine,venlafaxine De venla is momenteel mijn pil.
Ik slik deze op 250 mg maximale dosering nu voor een paar maanden. Wat ervaar ik? (Dit is het punt van de foto)
Lees die bijwerkingen eens rustig door en ga na, wat mijn problemen zijn ik ben mentaal in de knoop elk mogelijke manier waardoor ik vooral de anti-psychotica slik voor rust in m'n hoofd anders kan ik gewoon.. De slechtste slaper op aarde zijn.
Slapeloosheid is voor mij een duidelijk probleem.. en dat weten de hulpverleners en dan schrijven ze dit als medicatie voor.
Concluderend hieruit, en bijwerkingen die ik altijd heb.

Mentaal heb ik rust nodig anti-psychotica werkt daar prima voor, enige medicijn wat zijn werk doet.

Bijwerkingen Venlavaxine:

- Ik slaap of belachelijk veel of veel te weinig, welke idioot schrijft me dan slapeloosheid voor.
- Als ik hier op mag inhaken zelden vreemde dromen, nou ik weet niet welke betekenis hun van zelden hebben.
- Ik droom zo realistisch en apart dagelijks dat is leuk voor en paar keer nu is het gewoon naar.
- Ik ben volledig m'n libido kwijt ik heb geen behoefte aan vrouwen. 'Fijn ben 19 jaar'

Dit zijn wel de meest typerende die ik ervaar, dan heb je nog de pechvogel bijwerkingen 1:100 volgens de bijsluiter.
Deze mag ik ook helaas ook een aantal van ervaren.

- Gevoel afgezonderd (of gescheiden) te zijn van de realiteit.
- Tandenknarsen
- Onvrijwillige bewegingen van de spieren
- Duizelig voelen (vooral bij te snel opstaan)

Zo kan ik er nog wel 20 benoemen, alleen wat ik bereik ik hiermee niks.
Dit gaat opgemerkt worden dus welke idioot schrijft me dan slapeloosheid voor.
'Je gebruikt speed en zeurt over slapeloosheid' Klopt ik ben op z'n tijd ook wel eens nuchter.

Ga, ik nog een korte haat gooien richting medicijnen.
De combinaties zijn opmerkelijk:
Olanzapine brengt mij en rust en vermoeidheid, fijn want ik slik het voor het slapen gaan.
Venlavaine brengt mij in de ochtend, op 250 mg slapeloosheid, dit werkt op maximale dosering lang door.

Ik heb ook een belachelijke benzo-verslaving op de kop getikt!
Benzodiazepinen staan er om bekend dat je zo als zo-nodig gebruikt mij is duidelijk 3,5 jaar geleden verteld dat ik dit dagelijks moest slikken, ik werd zelf aangeraden om de dagelijkse dosis te verhogen.
2,5 mg Lorazepam voor het slapen gaan, aangezien die weinig meer doet ben ik niet meer zo zombie s'ochtends.

ij het verhogen van de dosering moet een balans gezocht worden tussen het gewenste effect en bijwerkingen.
Ik weet niet welke hulpverleners dit schrijjven maar, ik vind het allemaal heel merkwaardig en kan hier niks van terugvinden bij mijn psychiater.
Ik heb een bijzondere hulpverlener dan.

Moraal van dit verhaal, ik ben helemaal klaar met die medicijnen.

Alleen als ik ze niet meer neem willen ze me niet meer helpen.
Omdat ik laatst een crisis had ben ik beordeeld door huisarts op 'current state of being'
Ik heb duidelijk gemaakt dat ik weinig depressie ervaar, maar ook absoluut geen lichtpuntjes.
Ik heb verteld dat ik de zin van het leven volledig kwijt ben. Dat werd serieus genomen daar zouden ze overleg over gaan plegen met de 'Psychiater'.

Dinsdag vorige week word ik gebelt,

We gaan binnenkort een andere anti-depressiva starten.
Ik dacht even dat ik in de maling genomen werd, maar nee 13 september word dit besproken.

Godverdomme nu opflikkeren met die kut pillen, ze werken niet dat is wel duidelijk toch.
Dit denk ik kan ik natuurlijk niet zo zeggen ook al zou ik het met liefde doen.

Ik ga dit ook duidelijk aangeven de pillen werken me alleen maar tegen.
Alleen help mezelf alvast uit de droom ik ben 19 jaar, en mentaal geklaard ik heb niets in te brengen
Wat heb ik te zeggen tegenover een psychiater, vrij weinig wel wat over hem..

Bedankt voor het dempen van mijn negatieve emoties, dit is gelukt.
Positieve hadden best mogen blijven.

Je hebt me letterlijk Anti-Depressiva gemaakt.
In zo ver dat ik eigenlijk nog veel ongelukkiger ben, dan voorheen.

Over 3 dagen, ga ik jou informeren over mijn speed gebruik.
Eenmalig de opmerking maken, dat dat de schuld is van al mijn problemen.

Dan wens ik je een fijne dag.
En is het direct onze laatste afspraak.
Zoek maar andere patienten.

MEDICIJNEN ZIJN NIET DE OPLOSSING VAN ELKE MENTALE PROBLEMATIEK DIE ER BESTAAT.

Excuses voor mijn uitlating,

Groetjes

Klik om te vergroten...

Wat wil je nou eigenlijk met je verhaal? Je legt alleen maar de oorzaak van jouw problemen bij anderen en neemt geen enkele verantwoording voor je eigen daden. En wanneer mensen jou bekritiseren ga je alleen in de verdediging. Zelfreflectie, ooit van gehoord? Succes.

Bas zei:

Kan je dit wat anders formuleren zodat het voor mij wat duidelijker wordt? :P

Klik om te vergroten...

Ik refereer naar het grote zelf (of hogere zelf) en het kleine zelf (of ego) welke we allemaal in ons hebben. Als je in jezelf leert te herkennen wanneer welk deel van jezelf 'aan het woord' is, dan kan je je keuze maken tov je eigen handelen. Als iemand mij bekritiseert dan kan ik erdoor beledigd zijn (ego) of ik kan het strikt als feiten bekijken en oordelen of het al dan niet betrekking op mij heeft en er aldus door kan groeien als persoon. Echter zolang het ego daar steeds tussen komt met zijn verongelijkte gedrag, dan leer je nooit.

Fenrir zei:

Technisch gezien waar, in de praktijk valt het tegen. Mensen die in de GGZ zitten zijn vaak kwetsbaar, wat veel moeilijkheden met zich meebrengt. Sommigen zijn niet mondig genoeg om het "uit te maken" met hun psy, anderen zijn niet cognitief vaardig genoeg om weloverwogen beslissingen te nemen, weer anderen hebben nauwelijks de energie om naar hun afspraak te komen - laat staan om tijd en emotionele investering te besteden aan het zoeken naar een andere behandelaar, laat staan er daadwerkelijk één te kiezen, de telefoon op te pakken, en naar een intake te gaan.
Daarnaast zijn de wachtlijsten ellenlang, en ik ben ook wel eens te lang bij de verkeerde behandelaar gebleven omdat ik de komende maanden anders moest overbruggen zonder enige hulp.

Ik weet niet wat jouw ervaringen zijn natuurlijk. Zelf vind ik het in ieder geval allemaal behoorlijk lastig, die GGZ.

Klik om te vergroten...

Daar heb je wel een punt ja... Zeker die wachtlijsten.

Bas zei:

Maar nu fack, vertel ik misschien ook niet precies wat ik wil vertellen en begin ik langzamerhand achteruit te gaan in de snelheid waarmee ik wil reageren. Dus bij deze stap ik ff uit de discussie, lol. (komt door de diazepam die aan het werk is hier)

Klik om te vergroten...

Ik heb ook mijn ding gezegd hoor. TS hoeft ook zeker niet te reageren op mijn woorden hier. Ik wens TS sowieso veel positiviteit toe in het bereiken van zijn persoonlijke doelen.

Rayyar zei:

Ik heb ook mijn ding gezegd hoor. TS hoeft ook zeker niet te reageren op mijn woorden hier. Ik wens TS sowieso veel positiviteit toe in het bereiken van zijn persoonlijke doelen.

Klik om te vergroten...

Dankjewel.

Rayyar zei:

Verder: kritiek moet je opvatten als opbouwend. Koppel het los van je eigen ego om het voor jezelf (de 'algemene zelf' niet TS persoonlijk) helder te houden.

Klik om te vergroten...

Dat niet dik gedrukte stukje snapte ik niet, wat de onderbouwing was van het wel dik gedrukte stukje. Ik moest de reactie die je gaf op mijn vraag om het anders te formuleren echt 100 keer opnieuw lezen. Maar nu snap ik wat je bedoelt. Als je eigenlijk had gezegd dat TS kritiek als positief moest opvatten en niet als negatief, had k het direct gesnapt btw. :P Die kritiek is oprecht en komt voort uit positieve bedoelingen van de personen die een discussie willen aangaan, terwijl dat eigenlijk niet nodig bleek te zijn, achteraf. Wat niet duidelijk werd verteld door TS, in welke fase van herstel hij al zit.

..
Ik stop met de discussie, 't lukt niet meer.

Bas zei:

Dat niet dik gedrukte stukje snapte ik niet, wat de onderbouwing was van het wel dik gedrukte stukje. Ik moest de reactie die je gaf op mijn vraag om het anders te formuleren echt 100 keer opnieuw lezen. Maar nu snap ik wat je bedoelt. Als je eigenlijk had gezegd dat TS kritiek als positief moest opvatten en niet als negatief, had k het direct gesnapt btw. :P Die kritiek is oprecht en komt voort uit positieve bedoelingen van de personen die een discussie willen aangaan, terwijl dat eigenlijk niet nodig bleek te zijn, achteraf. Wat niet duidelijk werd verteld door TS, in welke fase van herstel hij al zit.

..
Ik stop met de discussie, 't lukt niet meer.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je reflecties! Ook voor mij persoonlijk leerzaam

Nu eerst koffie!

Rayyar zei:

Bedankt voor je reflecties! Ook voor mij persoonlijk leerzaam

Klik om te vergroten...

Alles betreft mijn reflecties, die van TS en de rest is voor jou leerzaam. Als je op de klok kijkt is snel te snappen dat ik op dit moment anders ben dan normaal, waardoor het gene wat je kan leren nog meer is geworden. (je leert van de dingen die ik nu heb gezegd in deze status en van de dingen die ik zou hebben kunnen gezegd als ik me in de normale status bevond.

Voor mij geen koffie, maar slaap. Weet niet wanneer ik ga slapen, want vanwege uitstelgedrag gedurende deze hele nacht, vertrouw ik niet meer de tijden van slapen die ik met mezelf afspreek.

Rayyar zei:

Nu eerst koffie!

Klik om te vergroten...

Proost, ik ook. Dan naar werk.

De Dunne zei:

Proost, ik ook. Dan naar werk.

Klik om te vergroten...

Ja heerlijk. Ik ga zo ook aan het werk. Eerst nog even met de hond wandelen in alle rust...

Rayyar zei:

Eerst nog even met de hond wandelen in alle rust...

Klik om te vergroten...

Mijn mede-leven, na dit gesprek hierboven op DF kan ik die behoefte van rust h e l e m a a l begrijpen. Hopelijk kan je dit gesprek ergens nog als hilarisch opvatten. Dit hele gesprek is al de 3e voor mij deze nacht, precies hetzelfde, maar dan op een ander social media platforum. Als hilarisch zie ik het zeker, want hier kan dit gesprek in het boek van: ''toppunten betreft drugsgebruik''.

@acht.zes @ZERO-

Dat laatste betrof bij vriendin in Belgie. Had ik er eigenlijk bij moeten zetten. Klopt wat je zegt.

Het bovenste ging over mezelf. Dat is een lang verhaal en ik wil er niet teveel over uitwijden. Kort gezegd heb ik geen vertrouwen meer in de hulpverlening.

Bas zei:

GGZ heeft de afgelopen paar jaar echter wel minder mensen patiënten gekregen, ongeveer 5 tot 20% minder. En zoals ik nu op die site zit te lezen, zijn er organisaties per bepaalde regio's, dus dan zou de wachtrij toch ergens anders korter kunnen zijn als ik het goed heb?

Dat komt omdat mensen bij eerdere afspraken met een huisarts al met deze problemen zitten wat niet wordt waargenomen. Daardoor worden ze al zeer snel doorverwezen naar het GGZ en slaan ze eventuele andere behandelingen dat de huisarts kan regelen (medicijnen, modules, hup) automatisch over. Op zich zijn bepaalde mensen dan de dupe van andermans problemen wat niet wordt herkent bij eerdere huisartsbezoeken.

Verder naast dit weet ik niks over het GGZ btw :P

Klik om te vergroten...

https://nos.nl/op3/artikel/2259739-nederlandse-wachtlijst-geestelijke-hulp-telt-88-500-mensen.html
De wachtlijsten zijn wel aardig ja....

Het is eigenlijk niet zo makkelijk om ergens anders naartoe te gaan waar de wachtlijsten korter zijn, omdat: dat energie kost (wat het gros van deze mensen al waarschijnlijk niet heeft door de klachten), reistijd kost (die men misschien niet heeft icm werk), reisgeld kost (die men misschien niet heeft icm uitkering/werkloosheid door de klachten oid). Ik ben halverwege mijn eigen behandeling verhuisd en ik moet de hele tijd heen en weer, maar dat neem ik maar voor lief ook al kost het bakken met energie, omdat ik anders weer een jaar op een wachtlijst moet staan..

Ik weet er wel wat vanaf (dit is mn werk lol) dus bij deze: Je komt bij de huisarts voor psychische klachten. De huisarts maakt een inschatting daarvan en stelt eventueel een verwijzing op. Soms stuurt de huisarts je eerst door naar de praktijkondersteuner (POH-GGZ), hier kun je terecht voor lichte psychische problemen en enkele gesprekken, of de praktijkondersteuner helpt jou uitzoeken waar het om gaat en alsnog een goede doorverwijzing regelen. Dit is zo geregeld om ervoor te zorgen dat eventuele lichte klachten al met lichte zorg opgevangen kunnen worden, omdat intensieve zorg erg duur en uitgebreid is en je wil dat daar juist de cliënten met ernstige klachten terecht komen. Het verschilt een beetje per huisarts wat de aanpak is, maar goed dat verschilt bij lichamelijke klachten per huisarts net zo goed.

Het gaat om kwetsbare mensen ómdat het mensen zijn met psychische klachten. Je kunt je voorstellen dat iemand die depressief is moeite heeft om zich uit te spreken als hij/zij geen klik heeft met de therapeut (want er gaat de hele tijd door je hoofd dat je niks waard bent, dus je hebt geen recht om dat te vinden), of dat iemand met een vermijdende persoonlijkheidsstoornis in dat geval gewoon niet meer komt opdagen (want vermijding is de aangeleerde coping).

Pillen zijn in de psychiatrie bijna net zo populair als xtc in dans scene.

Ik heb 4 vormen van andere anti-depressiva gehad, die heb ik uitvoerig gebruikt allemaal in of hoge dosering/maximale.
Toen ik weer aankwam met de 'ik voel me nog steeds somber' moest ik de pillen maar weer afbouwen. Next!
Om maar even wat namen te benoemen, Setraline,Fluoxitine,Fluovaxamine,venlafaxine De venla is momenteel mijn pil.
Ik slik deze op 250 mg maximale dosering nu voor een paar maanden. Wat ervaar ik? (Dit is het punt van de foto)
Lees die bijwerkingen eens rustig door en ga na, wat mijn problemen zijn ik ben mentaal in de knoop elk mogelijke manier waardoor ik vooral de anti-psychotica slik voor rust in m'n hoofd anders kan ik gewoon.. De slechtste slaper op aarde zijn.
Slapeloosheid is voor mij een duidelijk probleem.. en dat weten de hulpverleners en dan schrijven ze dit als medicatie voor.
Concluderend hieruit, en bijwerkingen die ik altijd heb.

Mentaal heb ik rust nodig anti-psychotica werkt daar prima voor, enige medicijn wat zijn werk doet.

Bijwerkingen Venlavaxine:

- Ik slaap of belachelijk veel of veel te weinig, welke idioot schrijft me dan slapeloosheid voor.
- Als ik hier op mag inhaken zelden vreemde dromen, nou ik weet niet welke betekenis hun van zelden hebben.
- Ik droom zo realistisch en apart dagelijks dat is leuk voor en paar keer nu is het gewoon naar.
- Ik ben volledig m'n libido kwijt ik heb geen behoefte aan vrouwen. 'Fijn ben 19 jaar'

Dit zijn wel de meest typerende die ik ervaar, dan heb je nog de pechvogel bijwerkingen 1:100 volgens de bijsluiter.
Deze mag ik ook helaas ook een aantal van ervaren.

- Gevoel afgezonderd (of gescheiden) te zijn van de realiteit.
- Tandenknarsen
- Onvrijwillige bewegingen van de spieren
- Duizelig voelen (vooral bij te snel opstaan)

Zo kan ik er nog wel 20 benoemen, alleen wat ik bereik ik hiermee niks.
Dit gaat opgemerkt worden dus welke idioot schrijft me dan slapeloosheid voor.
'Je gebruikt speed en zeurt over slapeloosheid' Klopt ik ben op z'n tijd ook wel eens nuchter.

Ga, ik nog een korte haat gooien richting medicijnen.
De combinaties zijn opmerkelijk:
Olanzapine brengt mij en rust en vermoeidheid, fijn want ik slik het voor het slapen gaan.
Venlavaine brengt mij in de ochtend, op 250 mg slapeloosheid, dit werkt op maximale dosering lang door.

Ik heb ook een belachelijke benzo-verslaving op de kop getikt!
Benzodiazepinen staan er om bekend dat je zo als zo-nodig gebruikt mij is duidelijk 3,5 jaar geleden verteld dat ik dit dagelijks moest slikken, ik werd zelf aangeraden om de dagelijkse dosis te verhogen.
2,5 mg Lorazepam voor het slapen gaan, aangezien die weinig meer doet ben ik niet meer zo zombie s'ochtends.

ij het verhogen van de dosering moet een balans gezocht worden tussen het gewenste effect en bijwerkingen.
Ik weet niet welke hulpverleners dit schrijjven maar, ik vind het allemaal heel merkwaardig en kan hier niks van terugvinden bij mijn psychiater.
Ik heb een bijzondere hulpverlener dan.

Moraal van dit verhaal, ik ben helemaal klaar met die medicijnen.

Alleen als ik ze niet meer neem willen ze me niet meer helpen.
Omdat ik laatst een crisis had ben ik beordeeld door huisarts op 'current state of being'
Ik heb duidelijk gemaakt dat ik weinig depressie ervaar, maar ook absoluut geen lichtpuntjes.
Ik heb verteld dat ik de zin van het leven volledig kwijt ben. Dat werd serieus genomen daar zouden ze overleg over gaan plegen met de 'Psychiater'.

Dinsdag vorige week word ik gebelt,

We gaan binnenkort een andere anti-depressiva starten.
Ik dacht even dat ik in de maling genomen werd, maar nee 13 september word dit besproken.

Godverdomme nu opflikkeren met die kut pillen, ze werken niet dat is wel duidelijk toch.
Dit denk ik kan ik natuurlijk niet zo zeggen ook al zou ik het met liefde doen.

Ik ga dit ook duidelijk aangeven de pillen werken me alleen maar tegen.
Alleen help mezelf alvast uit de droom ik ben 19 jaar, en mentaal geklaard ik heb niets in te brengen
Wat heb ik te zeggen tegenover een psychiater, vrij weinig wel wat over hem..

Bedankt voor het dempen van mijn negatieve emoties, dit is gelukt.
Positieve hadden best mogen blijven.

Je hebt me letterlijk Anti-Depressiva gemaakt.
In zo ver dat ik eigenlijk nog veel ongelukkiger ben, dan voorheen.

Over 3 dagen, ga ik jou informeren over mijn speed gebruik.
Eenmalig de opmerking maken, dat dat de schuld is van al mijn problemen.

Dan wens ik je een fijne dag.
En is het direct onze laatste afspraak.
Zoek maar andere patienten.

MEDICIJNEN ZIJN NIET DE OPLOSSING VAN ELKE MENTALE PROBLEMATIEK DIE ER BESTAAT.

Excuses voor mijn uitlating,

Groetjes

Op zich heb je een punt, medicatie wordt veel te snel en te vaak voorgeschreven. Dat ligt aan een aantal oorzaken, de farmaceutische industrie is big business en die gasten willen zo veel mogelijk geld verdienen en die oefenen dus druk uit aan de doktors/artsen/psychiaters om zo veel mogelijk medicijnen uit te schrijven. Dan is er ook nog een grote lobby richting de politiek om dit zo veel mogelijk in stand te houden. Ook zijn er nog bepaalde regelingen die ontzettend slecht werken, zoals het feit dat ziekenhuizen tegenwoordig worden beoordeeld in hoe veel pijn de patienten hebben (iedereen kent inmiddels wel het kaartje waar je moet invullen hoe veel pijn je hebt op een schaal van 1 tot 10) zodat patienten met een milde ingreep/ milde pijnklachten inmiddels zeer zware medicijnen krijgen voorgeschoteld.

Maar goed, ik vernam onlangs geluiden uit de politiek dat er toch wel steeds meer vinden dat het gebruik van medicijnen helemaal de pan is uitgerezen en ik heb begrepen dat er flink onderzoek gaat komen of dit anders kan. En dat lijkt me wel noodzakelijk.

Dit alles gezegd hebbende, er is natuurlijk nog een veel grotere en beslissende factor, namelijk jij zelf. Want JIJ bepaalt uiteindelijk wat je al dan niet inneemt. Zoals ik hier boven lees lijkt het of je zelf geen invloed hebt welke medicijnen je tot je neemt, maar je kan ook gewoon NEE zeggen of besluiten na een tijdje medicatie om er mee te stoppen. Je bent zelf baas over je lichaam, maak daar gebruik van als je een voorgeschreven medicatie niet ziet zitten of er vanaf wil.

Bedankt, dat je het gelezen hebt iedegeval al.
En je hebt gelijk ik moet de controle hebben over mijn medicijnen, ik heb de meeste niet nodig.
Alleen bekijk het eens vanaf dit perspectief, ik vraag elke keer dat ik er ben om een psycholoog.
Er word letterlijk tegen me verteld dat dat niet nodig is en dat ik niet op de wachtlijst kom.
Terwijl ik daar voor al behoefte aan heb een wekelijkse uitlaatklep richting een specialist.

Ik kan die man wel bij z'n nekvel optillen en aan de kapstok hangen als ik weer langs ben geweest.
Hij luistert alleen naar de voorgeschreven regeltjes en mijn belangen zijn alles behalve relevant in zijn ogen.
Ik ga het wel aankaarten dat anti-depressiva uit m'n leven gaat deze bijwerkingen zijn alles behalve prettig.

Dat gaat wel een flinke discussie worden met m'n familie en omgeving want die zijn ook gebrainwasht.
Want, al praat ik de psychiater om naar geen nieuwe medicatie dan begint me moeder wel te zeiken.

Ik word echt mentaal in de greep gehouden door mijn omgeving en familie, daarom wil ik op mezelf wonen.
En een leven opbouwen op mijn manier, gaat dat fout hoogst waarschijnlijk van fouten leer je.
Van over je heen laten lopen word je een zwakke schakel.

Je kunt inderdaad zoals @acht.zes zegt ze niet slikken. Echter geef ze wel een kans. De eerste 2 weken merk je vooral de bijwerkingen. Pas na 6-8 weken beginnen ze goed te werken en 3 mnd wordt meestal aangehouden om te bepalen of iets anders moet worden gekozen, tenzij er onoverkomelijke bijwerkingen zijn. Voor een goede werking is ook een stabiele bloedspiegel nodig. Met alles wat je gebruikt zou ik het daarom niet weten. Zeker niet met de speed erbij. Misschien heb je dat al gezegd maar weet je psych. daarvan?

Een middel waarmee je kunt slapen, ook al is het niet altijd goed, helpt wel je 'batterij' op te laden en maakt de dag korter. Ik zou gezien de ernst je meer gaan richten op dat het nog lang gaat duren. Mogelijk jaren. Een droom of verlangen hebben, kan je daarbij energie geven om naar toe te werken. De dagen dat je je goed voelt koesteren en gebruiken om iets leuks te doen, zoals bijv. naar de bios of een etentje met een vriend(in). Gebruik dan geen middelen behalve een lekker biertje ofzo.

Waar kom je van rond eigenlijk? Staat daar druk op? Dat kan voor veel extra stress zorgen.

Je woont nog bij je familie zie ik. Ik weet niet of je een erkende diagnose hebt, maar dan kun je misschien een indicatie krijgen voor begeleid wonen. Mogelijk ook een (Wajong) uitkering, hoewel dat je perspectieven op een leuke baan flink kan beperken. Eenmaal in het hokje, altijd ...... Je zal toch iets van begeleiding of hulp moeten zien te krijgen. Dit is te complex voor een forum. Via je gemeente een PGB aanvragen had ik al gezegd.

Ik heb medicijnen genoeg tijd gegeven om te inwerken..
Mijn bloedspiegel is prima m'n b12 is op pijl.
Als ik nieuwe medicatie kreeg deed ik 6 weken geen drugs minstens.
Ik heb al een uitkering..
Via mijn school want die werkt op een rare wijze kan het niet exact uitleggen.

Hoezo via je school ik volg zogezegd speciaal onderwijs in de zin van:
- Geen les
- Geen kosten
- Reiskostenvergoeding
- Garantie op een baan

Wel de hele dag opdrachten stampen en ik heb geen contact met medeleerlingen daar..
Dat is niet helemaal de bedoeling denk ik zo, ligt ook deels aan mij ook weer net niet.

De psychiater drukt ze niet door je keel. Als de psychiater/psycholoog je niet meer wil helpen als je ze niet gebruikt is dat een gegeven tenzij je hem/haar overtuigd toch door te gaan.

Jouw leven is jouw keuze. Jij hebt de regie. Wel jammer dat het allemaal niet zo lekker loopt op het moment.

Ik heb veel gehad aan meditatie en ben me nu bewust dat ik zelf veel kan doen aan mijn “state of being” door alleen maar te focussen en te geloven in mijn mogelijkheden om te veranderen.

Dat was al mijn tweede superserieuze post vandaag ondanks dat ik aan de pep zit.

Lots of love,
Parfumflesje.

acht.zes zei:

@ZERO- & @De Dunne
Het betreft een grote organisatie, en die hebben de meeste klappen gehad. Psychiaters kregen leidinggevende functies, en verplegers werden doorgeschoven als persoonlijk begeleiders met alleen maar medische basiskennis. Salaris is laag en werkdruk groot, ik heb in 2 jaar stuk of 12 psychiaters gehad die het gemiddeld 2 maanden volhielden dus dat wil wat zeggen.
Gelukkig is er momenteel geen zorgvraag van mijn kant, dus last heb ik er niet van. Ik ga zoals eerder gezegd 1 keer per jaar naar de psych voor een half uurtje over hoe het gaat/medicijnen besprreken en thats it, voor mij voldoende.

@Albedo
Volgens mij mogen instanties alleen gevallen beoordelen en mogen ze zich niet bezighouden met de behandeling zelf.

Klik om te vergroten...

Ik gebruik geen (wil het ook niet) geen medicijnen. Als ik naar de psych ging is het echt voor gesprek en therapie.

Psychiaters en medicijnen voorschrijven. Mijn mening? Abnormaal.

Een reactie plaatsen