Hoi
Fugaciouzz,
Zelf ben ik iemand die ook al jarenlang lijd aan de gevolgen van ptss (zo ongeveer 30 jaar), ik kan me dus goed inbeelden wat de gevolgen hiervan zijn voor je dagelijks leven. Ook ik ben 4 jaar geleden in aanraking gekomen met MDMA en ik begrijp enorm goed wat voor nieuwe wereld er voor je open gaat op dat moment en hoe prettig en vooral veilig je jezelf voelt tijdens het gebruik. Ook het langdurigere effect hiervan herken ik goed. Dat gezegd hebbende is zelfmedicatie met MDMA niet de oplossing. Zeker niet in de hoeveelheden en frequentie zoals je hier beschrijft. 200mg op een avond is al wat je zou omschrijven als een zware dosis (je neemt het dubbele) en daarna zou ik zeker 3 maanden rust nemen voor een nieuwe trip.
Het stofje seretonine zorgt voor het prettige en veilige gevoel dat je dan ervaart, MDMA stopt tijdelijk de heropname hiervan uit het bloed en "spuit" de aanwezige voorraad je bloedbaan in waardoor de seretonine waardes enorm stijgen. Dit is echter niet goed voor de receptoren in je hersenen en deze raken overbelast en beschadigd. Als je niet voldoende pause neemt, kunnen deze zo beschadigd raken dat je fysiek steeds minder in staat bent om je gelukkig te voelen, omdat je interne gelukssysteem niet meer optimaal kan werken.
Af en toe (eens in de 3 maanden) een verantwoorde hoeveelheid MDMA gebruiken als een paar uur ontsnapping en een mentaal avondje pretpark valt te overzien (al is dit ook al niet gezond). Maar MDMA gebruiken als een vorm van zelfmedicatie zou ik zeker afraden. Zeker in het tempo dat je nu gebruikt, zullen de positieve effecten steeds minder worden en de negatieve effecten (incl kater) steeds groter en langduriger. Ook de afterglow (de fijne periode na het gebruik) zal vrij snel afnemen, zelfs met verantwoord gebruik. Dan is het beter om deze stof te gebruiken voor speciale gelegenheden.
Wat bij mij helpt is EMDR therapie (nu zo'n 2 jaar iedere week) in combinatie met een SSRI (antidepresiva). Een SSRI is een medicijn dat een deel van de werking van MDMA heeft (de heropname uit het bloed verminderen), wat zorgt voor een hoger seretonine gehalte. Hierdoor voel je je een stuk beter, minder depressief en omdat je je veiliger voelt, ook een flink stuk minder angstig. Ik zie dat je op dit moment een antidepresiva gebruikt dat meer het dopamine gehalte reguleert, je zou bij je behandelaar kunnen navragen waarom juist voor deze vorm van behandeling is gekozen. Zeker als je zelf aangeeft erg veel baat te hebben bij juist een aanpassing van je seretonine. Wellicht dat een SSRI meer baat bij je heeft.
Dan over je vragen, het klopt dat binnen de behandeling van ptss proeven lopen om dit te doen icm MDMA. Dit betekent niet dat mensen thuis MDMA moeten gaan gebruiken. De manier waarop deze therapie werkt, is dat in een klinische setting de MDMA in een kleine dosis (75mg) wordt toegediend terwijl men je blijft monitoren. Wanneer het middel begint te werken, word je gevraagd naar de traumatische gebeurtenissen te gaan en daar over te praten. Doordat je je veilig voelt door de MDMA is het makkelijker om bij pijnlijke gebeurtenissen te komen en de bijhorende emoties. De therapeut stelt je vragen om je door die gebeurtenissen te loodsen en maakt aantekeningen. In de weken hierna worden deze aantekeningen gebruikt als lijdraad voor andere vormen van therapie (bijvoorbeeld EMDR). Doordat je deze pijnlijke ervaringen al een keer met je therapeut hebt gedeeld, maakt het dat makkelijker om op terug te komen. Let wel, deze vorm van therapie lijkt succesvol, maar is pas in kleine groepen getest en lijkt voorlopig nog niet breed te worden uitgerold, al het is maar vanwege de wettelijke status van MDMA. Ik verwacht niet dat binnen 10 jaar dit een vorm van therapie is die in Nederland zal worden aangeboden.
Dan je vraag over het seretonine syndroom. Strik genomen heb je kans op dit syndroom iedere keer dat je MDMA gebruikt. De aanbevolen doses in acht nemen voorkomt een hoop risico, maar neemt dit nooit helemaal wel. De combinatie met je medicatie lijkt geen verhoogd risico te hebben, het ene is een benzo en de andere een dopamine regulator. Een ander risico is wel dat je op dit moment medicatie hebt om je dopamine te kunnen reguleren, maar MDMA beinvloed dit ook. Naast een werking op seretonine heeft MDMA namelijk ook een werking op het dopamine en noradrenaline. MDMA heeft dus een nadelig effect op je medicatie. Dit zou een extra reden zijn om het een flink stuk rustiger aan te gaan doen met MDMA. Ook zou ik hierom aanraden om niet te gaan experimenteren met stoffen als speed, coke, 3mmc, etc. Ook dit zijn stoffen die invloed hebben op het dopamine.
Mocht je in overleg met je behandelaar tot het besluit komen om over te stappen op een SSRI ipv je huidige antidepresiva, stop dan met het innemen van MDMA! Aangezien een SSRI al zorgt voor een verhoogd seretonine niveau, is de combinatie met MDMA wel enorm gevaarlijk ivm seretonine syndroom. Daarnaast zal de MDMA waarschijnlijk ook niet werken door de medicatie. De reflex die mensen dan al snel hebben is bij pakken, wat levensgevaarlijk kan zijn.
Dan nog over het gebruik van psychedelica, dit zou ik ten zwaarste willen afraden. Waar mensen zonder zware trauma's er baat bij kunnen hebben om oog in oog te staan met hun angsten, wat een reden kan zijn om een bad trip als minder erg te beschouwen, moet je niet vergeten dat ptss niet zomaar een angst is, maar een echte angst stoornis. Een bad trip zal hierbij alleen averechts werken en je verder de put in schoppen. Ik zou adviseren om geen enkele vorm van psychedelica te gebruiken, het risico dat je loopt weegt niet op tegen de potentiële voordelen. Hier reken ik trouwens weed ook onder. Blowen helpt niet bij de verwerking van trauma's (ongeacht wat sommige hippies beweren), het is enkel een vorm van verdoving. En bij de verkeerde gedachten loops kan deze je trauma's zelfs verder versterken.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, als je nog vragen hebt dan zie ik het wel.